ตอน 16: Chapter 16

มิยะ!

มาฉลองให้เองเลยนะ!

ฉลองนี่หมายถึง...เหรอ?

คุณยาเอโกะ สวัสดีครับ

เพราะคุณมาริกะสอบผ่านเกียรตินิยมไงล่ะ

เธอมันเป็นคู่แข่งของฉันนี่นา

ตระกูลชั้นสูงอย่างพวกเราต้องอวยพรให้คู่แข่งประสบความสำเร็จสิ!

ขอบคุณค่ะ...รู้สึกเป็นเกียรติมากเลยค่ะ

คุณยาเอโกะ มาอยู่ด้วยเหรอคะ

อาริจัง!

ยาเอโกะซื้อเค้กมาให้แล้วค่ะ!

โอ้โห นั่นช่างวิเศษจริงๆ เลยนะ

หือ...

มากินด้วยกันเถอะค่ะ!

ยาเอโกะคนนี้เอง!

ได้มาหาของที่คุณอาริชอบแล้วค่ะ!

วันนี้อากาศดี งั้นเราไปจิบชาข้างนอกกันเถอะครับ

อ๊ะ

อึก!

เจ็บจัง...

...จึ๊!

แย่แล้ว...ไม่น่าเลย...

ทำตัวไม่น่ารักให้คุณเทรุเสียแล้ว!

โอ้

ขอประทานอภัยด้วยครับ!

ตั้งแต่เมื่อก่อน

ที่ได้เข้าเฝ้าคุณนายประมุข รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งจากใจจริงเลยครับ

คุณก็ดูมีพระเมตตา...

ท่านเป็นเหมือนเสาหลักของครอบครัว

โดยเฉพาะคุณโคกุระและภรรยาเอกของคุณ

ต้องมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่แน่ๆ เลยสินะครับ

จนทุกคนต่างก็ชื่นชมคุณ...

และที่สำคัญที่สุดก็คือ—

น่ากลัวจัง!

ปกติเลยน่า!

เทรุ...คุณเทรุ! ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ!?

เธอนั่นแหละที่ล้มก้นกระแทกนะ

ยาเอโกะ

ตุ้บ!

มาถึงแล้วสินะคะ

ลุกขึ้นได้ไหมคะ?

แม่คะ คุณยาเอโกะซื้อเค้กมาให้ค่ะ

ฟู่ว...ค่ะ

โอ๊ะ ดีจังเลยนะ

คุณแม่คะ อีกเดี๋ยวคุณแม่มีเวลาไหมคะ?

ถ้าไม่เป็นการรบกวน คุณแม่ก็มาด้วยสิคะ...

โอ้

!?

เทะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

ฉันขอถ่อมตัวหน่อยแล้วกันค่ะ

นี่มันเค้กที่เอามาให้หลังจากที่เพิ่งจะมีความสุขจากรอบก่อนนี่นา!?

ถึงกับอยากจะกินเค้กเองเลยเชียว...

คงจะทำให้โกรธมากๆ เลยล่ะ!?!!

ต้องกู้คืนมันให้ได้สิเนี่ยー

เทะะะะเทรุซามะก็...

ต้องเลย!

แต่ว่า

เชิญเสวยได้เลยค่ะ!!

คุณยาเอโกะ! ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ!?

ลิ้นพันกันไปหมดเลยค่ะ!

คุณเทรุซื้อมาให้แล้วค่ะ!

ทำยังไงดีล่ะ...!

ได้โปรดเถอะ!!!!

เข้าใจแล้วค่ะ

ให้พวกเราได้ร่วมเสวยด้วยนะคะ

ดีจัง... หนังหัวยังติดอยู่เลย!

แม่คะ ชาค่ะ

ขอบคุณค่ะ มาริกะ

มิจิ

หือ...ค่ะ!

มารยาทบนโต๊ะอาหารนี่เป๊ะเลยนะคะ

พยายามกันมาดีจริงๆ เลย

หือ...ค่ะจึ๊!

นี่เป็นผลผลิตจากการอบรมของฉันนะ!

พี่สาวแค่อยากจะจิบชาน่ะค่ะ

นั่นมันเธอนั่นแหละ!

เธอซ่อนความหวานเอาไว้อีกเท่าไหร่กันนะ

พอทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ

คุณเป็นคนใจเย็นกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะ...

ยาเอโกะ

เปี๊ยะ!

เค้กนี่ดูเรียบร้อยมากเลยนะคะ รสชาติก็วิเศษจริงๆ เลย

คุณเทรุ...

สำหรับคุณเทรุแล้ว ดูท่าทางจะอารมณ์ดีมากเลยนะคะ

ถึงจะตัวสูงและแววตาเฉียบคม แต่ว่า

ก็ขอให้เป็นแบบนั้นก็พอแล้วนะคะ

วันนี้เรามาทำตัวไม่เป็นทางการกันดีไหมคะ—

ไม่ค่ะ!

กับคุณนายใหญ่ของบ้าน การกระทำแบบนั้นน่ะ

ไม่สมควรเลยค่ะ!

|

อย่างนั้นเหรอคะ

บางทีคุณจิอาจจะไม่ใช่คนที่น่ากลัวขนาดนั้นก็ได้นะ

กินหมดแล้วจะเสียของแย่เลย

ถูกใจ คุณ ได้ก็ดีที่สุดแล้วค่ะ

แล้วก็เจอร้านที่อยู่ตรงซอยที่แยกออกมาจากถนนใหญ่ด้วยนะ

ไม่นะ

ยอดเยี่ยมเลย!

คุณยาเอโกะนี่มีประสาทสัมผัสในการค้นหาสิ่งเลอค่าที่เฉียบคมจริงๆ เลยนะคะ!

น่ากลัวก็คือน่ากลัว!!!!

ได้อยู่ใต้ชายคาเดียวกับคนผู้นี้...

ฮึกโหนะ...

เธอ...นี่ใจถึงจริงๆ นะ

คะ?

เป็นช่วงเวลาที่มิจิให้ความนับถือเลยค่ะ