ตอนที่ 18

เหล่าสมาชิกของตระกูลโคกุระ ซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงของประเทศเรา

แม้จะปล่อยออร่าที่ท่วมท้นออกมา

ว่าแต่...

คุณก็ปฏิบัติต่อฉันที่เป็นลูกนอกสมรสอย่างทั่วถึงเลยนะ

นี่เธอ!

ตอนที่ 18

ไม่คิดเหรอว่าถึงเวลาที่ควรจะออกจากบ้านแล้วล่ะ?

!?

ไม่รู้ตัวเลย

ว่าทำอะไรผิดไปหรือเปล่าคะ

คุณมิยะคะ เชิญเงยหน้าขึ้นค่ะ

คุณนางะเหรอคะ...?

พี่สาวคุณนี่ก็ยังคงพูดน้อยเหมือนเดิมเลยนะ

ไม่มีความเกรงใจเลย

คนอย่างคุณน่ะ มันไม่มีความเคารพต่อฉันเลยนะ

อึก...!

เอ่อ...

คุณไม่ได้กำลังโกรธอยู่ใช่ไหมคะ?

อย่าเข้าใจผิดไปสิ คุณมิยะ

คุณได้เรียนรู้วิถีการเป็นลูกสาวของโคกุระที่บ้านหลังนี้แล้วนะ

เมื่อคุณเติบโตขึ้น คุณก็ควรจะก้าวไปสู่ขั้นต่อไปแล้วล่ะ

บททดสอบจริงของคุณคือตอนที่คุณออกไปสู่สังคมน่ะ

หมายความว่า...เป็นแบบนั้นเองสินะครับ...!

สรุปก็คือ—

ถึงเวลาที่ฉันจะต้องออกจากบ้านไปทำงานแล้วสินะ

นี่แหละคือมัน!

ฉันเคยรับใช้ที่นี่มาแล้วค่ะ

แต่ตอนนั้นก็แค่ทำงานอย่างบ้าคลั่งไปเรื่อยๆ ค่ะ

จะไปแล้วเหรอคะ?

เพราะว่าต้องใช้พลังงานทั้งหมดไปกับการใช้ชีวิตประจำวัน

อยากให้คุณแม่ได้รู้สึกสบายขึ้นสักนิดน่ะค่ะ

เลยต้องรีบกลับไปให้ได้เลยค่ะ

ถึงจริงๆ แล้วจะอยากให้กอดมากกว่านี้อีกหน่อยก็เถอะ...

แต่ตอนนี้

และได้มีประสบการณ์ใหม่ๆ มากมาย

ฉันได้รับการต้อนรับจากทุกคน

จากเรื่องต่างๆ

ที่เกิดขึ้นน่ะค่ะ

ความรู้สึกที่ไม่ต้องการให้คนที่รักต้องผิดหวัง

ก็มีบางอย่างที่ถือกำเนิดขึ้นมา

และความรู้สึกที่ไม่ต้องการจะล้มเหลว

แต่ว่า

การที่เราจะเปลี่ยนท่าทีที่มีต่อเธอเนี่ย

เราไม่เคยคิดเลยนะ!!!!!!!!!

/

รับทราบค่ะ

ฉัน...จะก้าวต่อไปค่ะ!

ดูหน้าตาคุณดีขึ้นเยอะเลยนะคะ

ไม่ต้องกังวลอะไรเลยนะ! เพราะฉันเป็นคนเตรียมไว้ให้เองนี่นา!

ถึงจะเป็นพี่สาวที่เคยเกเรมา แต่ก็เป็นลูกสาวคนโตของคุณโคกุระนี่นา

มิยะจัง~~!

ถึงจะสะดุดอะไรขึ้นมา

ก็แค่ต้องเป็นคนน่ารำคาญแบบนี้ก็พอแล้วนี่นา!

คุณแม่คะ ขออะไรหน่อยได้ไหมคะ

เอ่อ...จะว่ายังไงดีนะ

สักครั้งเดียว

ถ้าคุณทำแบบนั้นให้ มันจะทำให้รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาน่ะค่ะ...

ช่วยกอดฉันแน่นๆ ได้ไหมคะ?

รู้สึกเหมือนว่าจะได้กำลังใจเลย...

บ้าจริงนะคุณ

อีก...ขอประทานอภัยด้วยค่ะ!

ในเมื่อเพิ่งจะเติบโตขึ้นมา

แล้วกำลังจะแสดงให้เห็นว่าฉันจะทำอะไรต่อไป

กลับมาทำเรื่องที่ดูเหมือนเด็กๆ แบบนี้เสียได้—

จะพูดว่าแค่ครั้งเดียวไม่ได้นะ!

ช่วงปิดเทอมยาวๆ นี่กลับไปอยู่บ้านได้ไหมคะ?

มิยะจัง?

พูดอะไรน่ะ?

จะมาเรียนที่บ้านเรานี่นา?

แต่ว่า...

คุณบอกว่าจะออกจากบ้านนี่คะ...

ก็คงจะมาช่วยงานในบ้านแบบอยู่ประจำสิคะ?

คุณเทรุคะ เตรียมการสำหรับวันพรุ่งนี้เรียบร้อยแล้วค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เอาล่ะๆ ต่อไปนี้ก็จะยุ่งกับการทำเอกสารและการเก็บเกี่ยวแล้วนะ!

เอกสารเหรอ? การเก็บเกี่ยวเหรอ? มันคืออะไรกันเนี่ย...

มิยะ

ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจผิดอะไรไปนะเนี่ย!

การที่บอกว่าจะออกจากบ้านเนี่ย หมายความว่าถึงจะอยู่บ้านเราทั้งวันก็ไม่มีอะไรใหม่ให้ค้นพบเลย

ก็คือถึงเวลาแล้วที่จะต้องไปรู้จักโลกภายนอกไงล่ะ

ต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะแยะเลยนะ

ต้องคุยกับผู้คนให้เยอะแยะเลยนะ

พูดง่ายๆ ก็คือ

ไม่ทำกันเหรอคะ!?

เข้าโรงเรียน

เอ๋อออออออ!?

ภาคโรงเรียนเริ่มต้นแล้วเหรอ!?