ตอน 21: Chapter 21

เรื่องย่อตอนที่แล้ว

คุณน่ะ—

ไม่ถูกใจเลยค่ะ!

ตอนที่ 21

ถูกเลือกให้เป็นคนที่โดดเด่นที่สุดในห้องเลยค่ะ...!

เอ่อ... ขอโทษด้วยนะคะ!

ทำให้คุณรู้สึกไม่สบายใจ... เหรอคะ!?

เรื่องดีเหรอคะ? คุณนี่นะ...

เอาบัตรหัวหน้ามาส่งให้ไวเลยนะ

เสียงกริ่งเลิกงานดังแล้วนะ

มันตัดสินไปเรียบร้อยแล้วค่ะ!

คุณริลแห่งตระกูลฮานะยามะผู้ทรงเกียรติค่ะ!

คุณโคกุระ? คุณนี่นะ—

คุณริลคะ

ต่อไปนี้จะเป็นการรับประทานอาหารกับตระกูลคิตะได

รีบเตรียมตัวกลับบ้านเลยนะครับ

กำลังดำเนินการอยู่เลยครับ!

ไม่ได้ครับ

เอ่อ...

ไม่รู้จะว่ายังไงดี...

เนื่องจากเป็นข้าหลวงที่ต้องโดนคุณนายดุถ้าไปประชุมสาย

ซู่ลู่

อาาาาาา~

กลับไปเสียแล้ว...!

มีใครมาผูกพันธะอะไรไว้กับคุณไหมคะ

มิยา วันแรกเป็นไงบ้างคะ

เอ่อ... คือว่า

ไม่ถูกใจเลยค่ะ

ควรจะพูดออกไปดีไหมคะ...

ถ้ามีก็พูดออกมานะ

ให้ฉันจัดการให้เองค่ะ

ด้วยหมัด

อึ...

พี่สาวนี่มันอันตรายจริงๆ เลยนะ

โลกของพวกคนเถื่อนเหรอคะ?

มันก็มีมิตรภาพที่เติบโตมาจากการปะทะกันนี่นา

ฟังนะ มิยา

ไม่ต้องฝืนให้เข้ากับกลุ่มก็ได้นะ

เพื่อนร่วมทางในชีวิตไม่จำเป็นต้องเป็น "คน" ก็ได้ค่ะ

สรุปคือ แค่มีที่พึ่งทางใจก็พอแล้วค่ะ

เวลาที่อยากจะเรียนรู้โลกภายนอก การบอกว่า "ไม่จำเป็นต้องมีเพื่อน" นี่มันเป็นทฤษฎีที่ผิดมหันต์เลยนะ!

แค่ได้ดูว่าคนอื่นใช้หลักการอะไรในการใช้ชีวิตในสังคม โรงเรียนก็มีค่าแล้วล่ะ

อย่ามองเพื่อนร่วมชั้นเหมือนกำลังสังเกตพฤติกรรมของแมลงสิยะ!

วี้ดดด!

อะไรที่ทำให้คุณฮานะยามะไม่พอใจคะ...

อ่า... ของข้าเองน่ะ

หรือว่ามีอย่างอื่นอีกไหมคะ...?

ฝ่ายที่ไม่โชคดี

เป็นเรื่องของชาติกำเนิดสินะ...

คุณริลจัง

คุณเป็นเพื่อนร่วมชั้นเดียวกับคุณริลใช่ไหมคะ?

ได้เป็นเพื่อนกันแล้วหรือคะ?

ไม่ดีเลยค่ะ

โอ๊ะ?

เด็กแบบนั้น ฉันจะเป็นเพื่อนด้วยไม่ได้หรอก

เพราะว่ามันไม่สวยเลยสักนิด!

คุณคนนี้อีกแล้วเหรอคะ...!

ใช่แล้วค่ะ...

ฉันคิดอะไรดีๆ ออกได้แล้วค่ะ

อาหารเช้า

คิดมาทั้งคืนแล้วนะ

แต่ก็ยังไม่เจอคำตอบเลยค่ะ...

โท้!

นี่มัน...

โยเกิร์ตสำหรับคุณแม่เหรอคะ...?

การคิดถึงความรู้สึกของคนอื่นนี่มันยอดเยี่ยมมากเลยนะ แต่ว่านะ

ยิ่งกินน้อยลง ก็ยิ่งคิดมากจนเกินเหตุไปหน่อยล่ะ

ตอนเช้าต้องทานให้อิ่มนะคะ

คือ... ค่ะ

อย่างไรก็ตาม อย่างแรกก็ต้องรู้จักนิสัยของคุณฮานะยามะให้ได้ก่อนล่ะค่ะ

พอพูดถึงก็... เลย!

โอ๊ะ

ชุดของคุณริลเปื้อนแล้วค่ะ

นั่นคือ...?

หน่ออ่อนของกิโบชิเองค่ะ

ถ้าโดนแดดมากเกินไปก็ไม่ดีนะคะ

สงสัยนกคงจะทำเมล็ดหล่นลงมาน่ะค่ะ

ย้ายไปไว้ในที่ร่มให้ดีกว่าค่ะ

ฟุฟุ๋น แบบนี้ก็ดีแล้วค่ะ

......

อา~~~ แป้กเลยค่ะ บนกระโปรงมีดินเต็มเลย

ก็บอกไปแล้วนี่นาค่ะ...

คุณฮานะยามะเป็นคนสง่างามและเปล่งประกาย

แต่ว่า...

เป็นเหมือนผู้ที่อยู่ไกลออกไป...

อาจจะไม่ใช่แค่คนแบบนั้นเท่านั้นก็ได้นะคะ...?

อ๊ะ... คือว่า

เอ่อ...

เอ๊ะ...

คุณฮานะยามะคะ...!?

อยากจะบอกคุณโคกุระซังน่ะค่ะ

คุณน่ะ—

มาเป็นรองหัวหน้าห้องให้ฉันเถอะค่ะ!

คุณแม่

พรุ่งนี้ก็เป็นวันทัศนศึกษาแล้วนะคะ...

มันจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ!?