ตอน 23: Chapter 23

ทัศนศึกษาก็จบลงด้วยดี ชีวิตในโรงเรียนก็เริ่มขึ้นอย่างเต็มตัวแล้วนะ

อากาศอุ่นขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย

ใช่แล้ว ฤดูร้อนก็ใกล้เข้ามาแล้วนี่นา

สินค้าที่เราต้องจัดการก็มีพวกผลิตภัณฑ์สำหรับฤดูร้อนเพิ่มขึ้นเยอะเลย

อ้าวเหรอคะ?

คนตรงนั้นน่ะ ลูกสาวของประธานคณะกรรมการอินาริไม่ใช่เหรอคะ?

ขาดเรียนอยู่คนเดียวเลยนะคะ

คุณอินาริ...ว่าแต่ ตั้งแต่พิธีเปิดก็ไม่ได้มาเลยนี่คะ

คุณฮานะยามะ

ตอนที่ 23

คุณหนูจากตระกูลใหญ่ที่เคยเจอมา ล้วนมีความมั่นใจและดูสดใสกันทั้งนั้นเลยค่ะ

คุณอินาริก็คงจะ...

ฮาววว!

อะ... ขอโทษค่ะ

เหมียววว~

ไม่มีอะไรจะให้เลยค่ะ...!

ขอโทษค่ะ

ฉันเนี่ยนะ ที่เดินผ่านมา...!!

คุณอินาริ สบายดีนะคะ

งานเลี้ยงสังสรรค์ปีที่แล้ว คุณไม่ได้มาใช่ไหมคะ

หือะ! คุณคุระคะ!

อยู่ห้องเดียวกับมิยะใช่ไหมคะ อยากให้สนิทกันไหมคะ?

ฮึก

ว้า?

...ตกใจเหรอคะ?

เปล่าค่ะ คือว่า...

อินาริ โคยูกิ ลูกสาวคนโตของตระกูลใหญ่ 'อินาริ' ค่ะ

เพราะเธอไม่มางานเลี้ยง เราเลยไม่ค่อยรู้จักเธอเท่าไหร่ค่ะ...

ถึงจะดูเงียบๆ แต่ก็อย่าประมาทนะคะ...

เพราะว่า...

เผื่อว่าเธอจะเปลี่ยนนิสัยแบบกะทันหันอะไรแบบนั้น...!

ค... "ค... ทะ... สึ"

0

ขอฝากชีวิตไว้กับคุณเลยนะคะ...!

อะไรนะ!?

งั้นก็...!

คุณเขาไปเสียแล้วค่ะ...!

ตระกูลอินาริ...

รวบรวมข้อมูลทุกอย่างในสังคมได้หมดเลย

และยังให้เกียรติแก่บุคคลสำคัญจากทุกวงการอีกด้วย

แม้แต่ข้อมูลที่ยังไม่แพร่หลายอย่าง 'โคทัตสึ' ก็ยังเป็นแบบนั้น... ท่านได้ให้คำแนะนำเรื่องธุรกิจด้วยนะ

อย่างนั้นเหรอคะ!?

ก็แค่พูดไปเรื่อยๆ เหมือนเป็นคีย์เวิร์ดเองไม่ใช่เหรอคะ?

จะดูจากภายนอกแล้วประมาทไม่ได้นะคะ

ต้องรีบจัดการให้ได้แล้วล่ะ

อะไรกันคะ!?

เป็นคนที่คุณพี่ให้ความนับถือตั้งแต่แรกเห็น...!?

ไม่รู้ว่าท่านเป็นคนแบบไหนกันนะ...!

ท่าทางที่ท่านมาเรียนนี่...

จะว่ายังไงดีล่ะคะ...

รู้สึกสนิทสนมมากเลยค่ะ...!

พูดแบบนั้นมันไม่สุภาพเลยนะคะ...!

อ้าว คุณโคกุระ ยังเหลืออยู่เหรอคะ?

อะ! เดี๋ยวรีบกลับเลยค่ะ!

พอดีเลยค่ะ รบกวนสั่งอะไรให้หน่อยได้ไหมคะ?

ฮ่า...

วันนี้ก็ยังไม่ได้เพื่อนเลยค่ะ

ก็อย่างที่คิดไว้นั่นแหละ พอพักในช่วงต้นเทอมใหม่ปุ๊บ ก็เข้ากลุ่มไม่ได้เหมือนเดิมเลย...!

อินาริที่รุ่งเรืองในแวดวงอุตสาหกรรมข้อมูล

ก็เลยถูกสอนมาว่า "ข้อมูลต้องไม่ถูกจัดการอย่างประมาท"

และเติบโตมาด้วยคำพูดนั้น

การจะเลือก "บทสนทนาในชีวิตประจำวัน" ที่ดูเป็นกลางๆ จากข้อมูลมหาศาลในสมองนี่มันยากจริงๆ

จนทำให้เกิดช่วงเงียบๆ แปลกๆ ในบทสนทนาบ่อยขึ้น

ยิ่งทำให้ไม่ถนัดการเข้าสังคมมากขึ้นเรื่อยๆ

จนก่อนพิธีเปิดนี่ ถึงกับต้องรู้สึกร้อนวูบวาบเพราะความประหม่าเลยค่ะ...!

ติ๊ง

พอคิดว่าได้คุยกันแล้วนี่เช้านี้ก็มีอาการแปลกๆ อีกแล้ว...!

ฉันเองก็อยากจะคุยเล่นแบบสบายๆ มากกว่านี้...

อยากจะกลับบ้านพร้อมกับเพื่อนๆ อย่างสนุกสนานจังเลยค่ะ...!

อึก

คุณอินาริคะ!

ได้รับคำสั่งจากคุณครูให้มาแจ้งเรื่องต่างๆ ของชั้นเรียนในช่วงที่คุณอินาริพักอยู่ค่ะ

คุณครูเป็นคนสั่งให้มาเองค่ะ

ดีแล้วที่ยังอยู่ที่โรงเรียนนะคะ

ฮะ... ทริน...

ดิฉันชื่อ โคกุระ มิยะ ค่ะ

ลูกของ妾

มีนิสัยแบบนี้ค่ะ... มีแนวโน้มที่จะดูถูกตัวเองมากเกินไปตั้งแต่แรกแล้วค่ะ

พ่อของฉัน

แม่ของฉัน

ซัน

งานอดิเรกคือการพาสุนัขเดินเล่นค่ะ เวลาเดินเล่นก็จะแวะไปที่ร้านน้ำชา "ทานโปโป" กับพี่สะใภ้ๆ แล้วแอบกินดัมโงะโดยที่แม่ไม่รู้ค่ะ ทำให้กินข้าวไม่ลงจนถูกจับได้

อาหารที่ชอบของฉันคือข้าวกับปลาค่ะ โดยเฉพาะปลาที่เคี่ยวจนเนื้อเปื่อยมากๆ

อาะ...

เอ่อ...

ตอนกลับจากโรงเรียนจะเดินไปค่ะ... แต่ถ้าพี่สะใภ้สายก็จะใช้...

หัวข้อที่คุยได้คือ...!?

ในชีวิตในโรงเรียน เมื่อวันก่อนได้เป็นเพื่อนกับคุณหนูคนโต... เพื่อนจัง... ช่างน่าอิจฉา... ที่ดูโดดเด่นและมีไหวพริบในการพูด

หัวข้อเก่าๆ ที่คุ้นเคยค่ะ

คราวนี้แหละ

แย่แล้ว...!

อยากจะพูดให้ดีๆ จังเลย...!!

ม่านแห่งความเงียบมันโปรยปรายลงมาแล้ว...!!

ไม่รู้จะตอบยังไงดี

คุณอินาริคะ...

พลาดอีกแล้ว...!!

ทั้งที่เพิ่งจะมานั่งข้างๆ กันแท้ๆ...!!

ความเร็วในการพูดที่ช้า

ทำให้รู้สึกสบายใจค่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ควรจะทำเสียงดังๆ หน่อย

เพราะปกติแล้วฉันมักจะรู้สึกท่วมท้นไปกับบทสนทนาของคุณพี่ๆ ค่ะ

คุณอาจารย์คะ ไหวพริบในการพูดของคุณอาจารย์นี่

เสียเปล่าจริงๆ!!

ยังดูอ่อนเยาว์อยู่เลยค่ะ

น่าจะทำให้ดูเป็นที่น่ารักในบทสนทนามากกว่านี้

อึ... ไม่นะ!!

ถึงจะเป็นช่วงเวลาที่แทนที่ไม่ได้และยอดเยี่ยมมากก็เถอะค่ะ

แต่ว่า "รอคำพูดของอีกฝ่าย" ความสนุกมันสดชื่นดีจังเลยค่ะ... เลยเผลอไป...!

ต่อหน้าเด็กคนนี้

ก็ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้มั้งคะ...?

!!

ฮะว้า!?

ขอโทษนะคะที่เพิ่งเจอครั้งแรกก็เสียมารยาทไปเลยค่ะ...!

อันนี้รบกวนคุณอินาริด้วยนะคะー!

----ค่ะ

เอ๊ะ?

คุณ ไม่ต้องมีก็ได้ค่ะ

โคยูกิกับ...

คุณโคยูกิ...

ถ้าไม่เป็นการรบกวน ขอเดินกลับบ้านด้วยกัน

แล้วคุยกันหน่อยได้ไหมคะ?

หลายวันต่อมา

วันนี้อากาศหนาวเหมือนกลับไปฤดูหนาวเลยนะคะ

เอ่อ... ทะ... ทะ...

ว๊ะ ว๊ะ! ได้เหรอคะ?

"โคทัตสึ"... ต้องขอบคุณคุณมากๆ เลยค่ะ ตอนนี้ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยค่ะ

果然 ไม่อาจดูถูกได้จริงๆ ค่ะ...!

คุณแม่คะ หนูมีเพื่อนที่โรงเรียนแล้วค่ะ