ตอน 51: Chapter 51

เทศกาลศิลปะครั้งใหญ่ก็จบลงแล้ว

เมื่อวันก่อนก็เพิ่งสอบปลายภาคเสร็จ

ช่วงปิดเทอมฤดูหนาวก็ใกล้เข้ามาแล้วสินะ

อืมมม ชีวิตในรั้วโรงเรียนที่เหลือก็ต้องดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้ป่วยนะ รีบไปนอนเถอะ

ฉันยังจะตื่นอยู่อีกนะ

ตอนที่ 51

วันนี้อีกแล้วเหรอคะ

ตั้งใจมากเลยนะคะ

ก็ต้องเป็นแบบนั้นสิ! ก็ไหนๆ ก็เป็นแบบนี้แล้วนี่นา

ถึงจะเป็นงานแลกเปลี่ยนของพี่สาวก็เถอะนะคะ

ในที่สุดก็ถึงยุคของฉันแล้ววว!!

ใช่แล้วค่ะ!

ท่านประธานกรรมการได้กล่าวไว้ในพิธีเปิดนะคะ...

ว่าเราจะมีการจัดงานแลกเปลี่ยนกับ 'โรงเรียนเอ่ยโฮ' ที่อยู่ติดกัน ปีละสองครั้ง

เพื่อทลายกำแพงระหว่างชายหญิง และเสริมสร้างความรู้ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นค่ะ

คุณมาริเป็นประธานคณะกรรมการจัดงานแลกเปลี่ยนนะคะ!

ต้องทำให้สำเร็จให้ได้เลยนะ จะได้ให้ชื่อฉันโด่งดังในแวดวงสังคมเลยล่ะ!

นี่คือแบบแปลนที่คาดว่าจะเสร็จของสถานที่ค่ะ!

ดูได้ไหมคะ?

รูปแบบของงานทุกคนก็รู้กันอยู่แล้วนี่คะ

งานโรงเรียนที่ผ่านมาก็หรูหราอลังการมาตลอดนี่นา

ยิงเป้าประชันกันแบบสุดเหวี่ยงเลยไหมคะ

จะมีการมอบรางวัลเกียรติยศด้วยนะคะ

ที่ยอดเยี่ยมที่สุดก็คือคุณสมั๊ค

แน่ล่ะว่างานแลกเปลี่ยนครั้งนี้ก็

จะต้องเป็นวัน

จะเลือกจากหัวข้อที่กำหนดแล้วมาแสดงค่ะ

ที่แตกต่างออกไป ถึงแม้จะเป็นวันเดียวกัน แต่ก็จะมีบุคคลที่มีชื่อเสียงระดับสูงมาเยี่ยมเยือนด้วย

แถมยังมีคุณหนูที่โด่งดังในแวดวงสังคมจากเวทีนี้ด้วยนะคะ...!

...เอ่อ...แบบว่า

รู้สึกโล่งใจดีนะคะ...?

ถึงแม้ว่าลูกหลานตระกูลใหญ่หรือคุณหนูสาวๆ จะคุ้นชินกับการวางตัวในงานที่เป็นทางการแล้ว

แต่ก็ไม่ถนัดการปฏิสัมพันธ์แบบสบายๆ เหมือนกันนะคะ

ดังนั้น ในงานพบปะสังสรรค์นี้ จึงอยากให้เป็นสถานที่ที่ช่วยละทิ้งความเคร่งครัด และให้หัวใจของเราเข้าใกล้กัน

ว่ากันว่ามันเป็นความคิดริเริ่มของประธานนักเรียนสมัยก่อนค่ะ

เข้าใจแล้วค่ะ...

เอาล่ะทุกคน!

วันนี้ก็จะตั้งใจเต็มที่อีกแล้วนะ!

เรื่องการจัดเก้าอี้เป็นยังไงบ้างคะ?

คราวนี้เพื่อที่จะทำให้ระยะห่างระหว่างผู้เข้าร่วมใกล้ชิดกันมากขึ้น

เรากำลังคิดว่าจะเตรียมเก้าอี้ที่ไม่มีที่พักแขนค่ะ

เพราะว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่มีมาก่อน เลยลังเลนิดหน่อยค่ะ...

อะไรน่ะ~? มาติดพันกับเรื่องแค่นี้เหรอจ๊ะ?

ดูดีจังเลยนี่นา!

ความรับผิดชอบน่ะ ฉันจะเป็นคนรับเองน่า!

ลองเสนอสิ่งใหม่ๆ ออกมาให้เต็มที่เลยสิ!

ห๊ะ...

ค่ะ!

คุณมาริ ประธานคณะกรรมการ คึกคักจังเลยนะนี่!

สภานักเรียน! อีกแล้ว!

อย่าตื่นเต้นกันขนาดนั้นสิ!

;

ความสำเร็จของงานแลกเปลี่ยน สภานักเรียนพวกเราก็หวังไว้เหมือนกันนะ

ถูกส่งมาตามน้ำใจของคุณประธานเลยค่ะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็พร้อมค่ะ

ถึงขั้นจัดลำดับที่นั่งสำหรับวันงานเรียบร้อยแล้วด้วยนะคะ!

ไม่ใช่ว่าเป็นการเข้าใจผิดเหรอคะ?

คณะกรรมการงานแลกเปลี่ยนปีนี้มีแต่เด็กเก่งๆ เยอะเลยล่ะค่ะ

ไม่เลยค่ะ! เป็นเพราะคุณประธานโคโงโซะนี่แหละค่ะ!

การแบ่งหน้าที่ก็ชัดเจนดีค่ะ

ถ้าให้คุณประธานโคโงโซะดูแล รับรองว่าจะเต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆ แน่นอนค่ะ!

เข้าใจแล้วค่ะ

แล้วนี่คือความคืบหน้าเหรอคะ

ดูเหมือนว่าสภานักเรียนคงไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรมากนักสินะ

ยกเว้นบางจุด

ตรงนี้

ห๊ะ?

สองตระกูลใหญ่อย่างฟุกายามะกับคาวาเสะที่เป็นนักธุรกิจใหญ่ๆ นั้นสนิทกันมาก จนลูกๆ ก็เป็นคู่รักกันด้วย แต่ว่า

ช่วงนี้เพิ่งเลิกกัน เลยคิดว่าควรจะนั่งแยกกันจะดีกว่าค่ะ

อย่างนั้นเหรอคะ?

เธอคงเป็นคนใสซื่อ เลยไม่เข้าใจสินะว่าความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงมันละเอียดอ่อนแค่ไหน ต้องใส่ใจกันนะ

ถ้าเธอสามารถเรียนรู้ที่จะใส่ใจได้สักวันก็คงจะดีนะคะ...

อะไรนะคะ!?

กลับกันนะ ตระกูลสองตระกูลนี้ยิ่งอยู่ใกล้กันยิ่งดีเลย

อีกอย่างนะ ฮอลล์นี้มันค่อนข้างจะแคบด้วย ดังนั้นการตกแต่งแถวประตูให้เรียบง่ายหน่อยนะ

แล้วก็...

ว...ว้าว!

แค่เห็นแวบเดียวก็เสนอแนวทางการปรับปรุงได้ทันทีเลย

สมกับเป็นคนใกล้ชิดของคุณซาดะจริงๆ

ตั้งตารองานแลกเปลี่ยนเลยนะคะ

คราวที่แล้วเป็นช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ เลยมิยะไม่ได้เข้าร่วมค่ะ

ห๊ะ...ค่ะ

สมัยที่ยังรับใช้คนอื่นอยู่...

ถึงแม้ว่าจะมีโอกาสได้คุยกับผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่มาบ้างแล้วก็ตาม

ว่าจะสามารถคุยกับเด็กผู้ชายวัยเดียวกันได้ดีไหม...

ไม่ต้องกังวลค่ะ

ก่อนจะเป็นเพศตรงข้าม อีกฝ่ายก็เป็นมนุษย์เหมือนกันนี่คะ

ถ้าเราปฏิบัติต่อเขาโดยไม่ลืมความเคารพในฐานะมนุษย์ ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

... !

ค่ะ!

?

นั่นคือคุณฟุกายามะกับ...

คุณคาวาเสะแห่งโรงเรียนเออิโฮะ

บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่ามันจบกันแล้ว!

ไม่คิดเลยว่าเธอจะไปหลงรักผู้ชายที่อายุมากกว่าด้วย!

ไม่นะ...!

ที่เธอไม่ตอบรับเวลาที่ฉันกระซิบคำว่ารัก คงเป็นเพราะใจของเธอมีสิ่งอื่นอยู่แล้วสินะ...!

เป็นเรื่องที่น่าคึกคักจริงๆ เลยนะเนี่ย

พี่สาวคะ?

ก็จริงนะ สองคนนั้นก็เหมือนที่ทากิโกะว่าเลย...

ถ้างั้นก็คงจะดีกว่าถ้าแยกที่นั่งกันไว้นะ...

หรือว่า~

มีพลังออกมาเลยนะคะ

คุณแม่!

แต่ว่าอย่าอยู่ดึกจนเกินไปนะคะ

เพราะว่าตอนกลางคืนมันจะคิดมากไปหมดเลยค่ะ

ถ้าตื่นตอนเช้าแล้วรู้สึกว่า "จำเป็น" ล่ะก็

ก็ลงมือทำตามนั้นเลยนะ

...ค่ะ คุณแม่ ขอบคุณค่ะ

แล้วก็นะ มาริกะ

การยึดติดกับผลลัพธ์ก็เป็นเรื่องที่ดีนะคะ

แต่ก็อย่าลืมเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

เพราะเป็นเรื่องของมาริคะนี่คะ

ถึงจะไม่ได้กังวลอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะนะ

— ค่ะ

แล้วก็—

ที่นั่งของเราอยู่ตรงโน้นใช่ไหมคะ!

ในที่สุดก็ถึงวันแล้ว... !

ที่ได้แนะนำเพื่อนที่ฉันภูมิใจให้เพื่อนสมัยเด็กได้รู้จัก

ฉันตั้งตารอมาตลอดเลยค่ะ!

ค่ะ!!

อ๊ะ...

ดูเหมือนว่าทุกคน จะยังไม่ได้อยู่ในบรรยากาศของการพูดคุยอย่างออกรสเลยนะคะ

มะ...

ก็คงไม่แปลกสินะคะ

ฮาจิ

ค่ะ

มิสุเสะก็ควรจะเสนอความเห็นไปแล้วนะคะ...

นั่งติดกันเลยนะคะ

คุณฟุกายามะกับคุณคาวาเสะ

พี่มาริคะ...

โต๊ะตรงโน้นน่ะ... เย็นจัดเป็นพิเศษเลยค่ะ!

เอาล่ะ... เริ่มกันเลยนะ

งานพบปะสังสรรค์!