ตอน 52: Chapter 52

ตอนที่ 52

วันนี้คืองานแลกเปลี่ยนที่มาริซัง คณะกรรมการดำเนินงานทุ่มเททำอย่างเต็มที่

นะ

มันเย็นยะเยือกถึงขั้นศูนย์สัมบูรณ์เลยล่ะ!

ความสัมพันธ์ของฉันกับเธอได้สิ้นสุดลงแล้ว

เพราะความเจ้าชู้ของเธอไงล่ะ!

คณะกรรมการแลกเปลี่ยน! ขอโทษนะ แต่ฉันขอเปลี่ยนที่นั่ง!

เสียงดังจังเลยนะ เป็นอะไรไปจ๊ะ?

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ งานแลกเปลี่ยนคงจะพังไม่เป็นท่าแน่...

โอ๊ะ มาแล้วเหรอ...

นักเรียนของโรงเรียนเอย์โฮะแห่งเรานี่ทำอะไรไม่สมควรเหรอจ๊ะ~?

น...นั่นคุณเป็นใครน่ะ

นี่มัน...แรงกดดันอะไรกัน...!

นี่! ตรงนั้นมีปัญหาอะไรเหรอ?

คุณครูของเอย์โฮะ...

เธอก็เหมือนกันนี่! เอาแต่ก้มหน้าฟังคนอื่นพูดตลอดเลยนะ!

ฮึก

เจ้าพวกนักสืบไร้สาระนี่น่ะนะ!

ซัดให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยสิ!

มะ...นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

มาริซัง...!

ให้ฉันจัดการให้เองน่า

โชโกะคุง

ความรู้สึกของคุณน่ะนะ!!

คุณคาวาเสะ

ตุ!?!!

...มะ

ผู้ชายที่คุณได้เห็นน่ะ

คืออาจารย์สอนวิชาการเขียนพู่กันของฉันเองค่ะ...

อะไรเหรอ?

เพราะว่าฉันเป็นพวกไม่ถนัดเรื่องความรักน่ะค่ะ

เลยอยากจะบอกรักแบบตรงๆ น่ะ

แต่ว่ามันน่าอาย เลยขอให้อาจารย์สอนวิชาการเขียนพู่กันช่วยฝึกให้ค่ะ...

เพราะว่าฉันได้เรียนวิชาการเขียนพู่กันจากคุณครูที่สอนให้ฉันเขียนจดหมายน่ะค่ะ...

จริงๆ แล้วอยากจะมอบให้หลังจากที่เก่งขึ้นแล้วล่ะค่ะ...

วันรุ่งขึ้นหลังจากถูกคุณคาวาเสะปัดไปแล้ว~

นี่! ยืมหน้าหน่อยสิยะ!

คุณฟุกายามะ ซาโอริ อยู่ไหมนะ?

เอ!?

เอ!?

มะ...มาริซัง!

อะไรเหรอคะ? การตำหนิเหรอ?

ที่รับฟังเรื่องราวของฉันให้ฟังนะคะ...

ห๊ะ!?

แบบนั้นน่ะ ก็ต้องชกให้เข้าใจผิดให้มันกระจ่างไปเลยสิ!

น...นั่นมีแค่มาริคะซังเท่านั้นที่ทำได้ค่ะ!

ถ้าอย่างนั้นล่ะก็!

ให้รีบเขียนจดหมายรักที่ผัดผ่อนไว้นั่นให้เสร็จเดี๋ยวนี้เลยนะ!

เอ๊ะ!?

ถ้าทำแบบนั้น ฉันจะจัดการให้มันได้แน่นอนเลยล่ะ!

ถ้าได้รับการสนับสนุนจากมาริคะซังแล้ว...

โชะ...แบบนั้นเหรอ...ก็เพราะว่าคุณ

มีสีหน้าอ่อนหวานแบบนั้น...

เพราะว่าหัวของฉันมันเต็มไปด้วยเรื่องของคุณคาวาเสะน่ะค่ะ...!

ถ้าจะพูดว่าคุณมีใบหน้าของคนที่กำลังตกหลุมรักล่ะก็ นั่นก็คือ...

งั้น...งั้นผมก็

...ขอโทษครับ!

ที่ได้สงสัยในหัวใจที่บริสุทธิ์และงดงามของคุณ!

มีใจแบบนั้นสินะ! กัดฟันไว้สิ!

ช่วยชกผมสักทีเถอะ!

มาริซัง! โอ้...ใจเย็นก่อนสิ...!

คุณมาริคะจัง โอ้ววว ใจเย็นก่อนสิ...!

...งั้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการคืนดี...

ได้โปรดกอดซาโอริที่กำลังจะกลับตัวเป็นปกติคนนี้ไว้ด้วยนะคะ...!

ขอบคุณจริงๆ นะ!

โอ้~!!?!

ยินดีด้วยนะ~!!

ตอนแรกน่ะ คิดว่าจะเกิดเรื่องขึ้นแน่ๆ เลย

แต่ตอนนี้มันคลี่คลายลงแล้วก็ดีที่สุดแล้วล่ะค่ะ

นอกจากนั้นแล้วนะ~

บรรยากาศที่น่าเอ็นดูมันก็แพร่กระจายออกไป

ทุกคนก็ดูผ่อนคลายกันไปหมดเลย...

คำกล่าวเปิดงาน

คุณคงจะรู้ตัวแล้วล่ะสิคะ?

ว่าการทะเลาะกันของพวกคุณทั้งสองมันเป็นแค่ความเข้าใจผิด

เอ๊ะ? เป็นอย่างนั้นเหรอคะ?

ดูน่าเชื่อถือดีนะคะ

ฉันได้ยินมาจากพี่สาวของฉันแล้วค่ะ

หวังว่าคุณจะจำมันได้ในสักวันนะคะ...

คุณได้ยุยงมาริคะ

ให้เข้ามาวุ่นวายกับปัญหาของพวกคุณทั้งสองค่ะ

ถ้าคุณเป็นคนกลางช่วยเชื่อมความสัมพันธ์ให้ทั้งตระกูลฟุกายามะกับคาวาเสะได้ ก็ถือว่าคุณได้สร้างบุญให้ทั้งสองตระกูลเลยนะ

นี่~ ถ้าเป็นฉันแล้วมันไม่ไหวหรอกนะ~!!

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นผลงานของสภานักเรียนก็ตาม

ถึงแม้ว่าคนแปลกๆ จะเข้ามาใกล้ ก็ยังเผลอคิดไปในทางลบอยู่ดี

จะพูดเองเหรอคะ

ก็เพราะว่าคุณเป็นพวกเดียวกับฉันนี่นา~

แบบที่มาริคะ

เป็นคนที่สามารถทุ่มเทสุดตัวเพื่อใครสักคนได้น่ะ

ก็เพราะว่าคนที่เคลื่อนไหวได้แบบนั้นนี่แหละ ถึงทำให้หัวใจของพวกคุณทั้งสองเปิดออกได้น่ะค่ะ

...ก็ให้เป็นแบบนั้นไปเลยแล้วกันนะคะ

นะ!

คุณครูของโรงเรียนเออิโฮะ ก็ชมฉันเยอะแยะเลยค่ะ!

ยอดเยี่ยม

คุณมาริเน่จังดูเท่มากๆ เลยค่ะ...!

แน่ๆ เลยว่าความสำเร็จครั้งนี้จะทำให้ฝีมือของคุณโคกุระ มาริ เป็นที่รู้จักในแวดวงสังคมเลยล่ะค่ะ!

ไม่เพียงแค่นั้นเท่านั้นนะคะ!

เอ๊ะ?

แน่นอนว่าการได้ผลลัพธ์ที่ดีมันเป็นเรื่องที่น่ายินดีอยู่แล้วค่ะ

แต่ว่ามาริคะก็เผชิญหน้ากับกระบวนการอย่างจริงจังด้วยนะคะ!

ประสบการณ์นั้นก็น่าจะเป็นปุ๋ยที่ประเมินค่าไม่ได้เลยล่ะค่ะ!

เติบโตขึ้นแล้วนะคะ

มาริคะ!

ฟุฟุ๋น

แน่นอนอยู่แล้วล่ะค่ะ!

ฉันเป็นลูกสาวของแม่นี่นา!

คุณแม่คะ

รอยยิ้มของคุณมาริเน่จังที่ทำให้งานพบปะประสบความสำเร็จอย่างงดงามน่ะ

มันช่างเจิดจ้าจริงๆ เลยค่ะ

ฉันเองก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

มิยะก็สนุกด้วยใช่ไหม?

ค่ะ! ได้ไปทักทายเพื่อนๆ ของคุณริลแล้วค่ะ!

สักวันหนึ่งจะทำได้ไหมคะ?