
ตอนที่ 102 ซายขีเมากับเหตุผลของการมีอยู่ (ตอนที่ 2)
แน่นอนว่า
พวกเราทุกคน
ต้องขอบคุณและ
อยากจะตอบแทน
บุญคุณนี้ให้ได้
สักวันหนึ่ง
ในแดนที่สงบสุข
มีอาหารดีๆ
ให้กินจนอิ่มหนำ
มีเครื่องดื่มดีๆ
ให้ได้จิบดื่ม
และยังมีชุดสวยๆ
ที่พวกซาบุตงทำให้สวมใส่
และยังมีสิ่งดีๆ
อีกหลายอย่าง
ที่หัวหน้าหมู่บ้าน
ได้มอบให้พวกเรา
แต่เพราะว่า
พวกเขาทุกคน
เป็นคนดี
ดังนั้น
ความเอื้อเฟื้อ
ที่เรามอบให้ก็เลย
ทำให้พวกเขารู้สึกเป็นหนี้บุญคุณแทน
และ
สำหรับพวก
คนที่เพิ่งย้ายเข้ามา
อาศัยใหม่นั้น
ถ้าพวกเขาเป็น
พวกที่เห็นแก่ตัวก็จะ
ยอมรับน้ำใจ
ของเราโดยไม่ลังเล
และใช้ชีวิตอย่าง
สะดวกสบายที่นี่
แล้วนั่นก็คือ
เหตุผลที่พวกเรา
บอกว่าในเรื่องนี้
หัวหน้าหมู่บ้าน
เป็นฝ่ายที่ผิดน่ะสิ
สี่
ใช่เลย
ตอนนี้คุณก็คงจะ
เข้าใจแล้วใช่ไหม
ว่าทำไมพวกเขา
ถึงอยากจะมอบ
พวกหญิงสาวให้กับ
คุณน่ะ?

แต่การที่
พวกผู้หญิง
ถวายตัว
ให้กับคุณ
เออ?
...โอม
มันขึ้นอยู่กับ
สถานการณ์
ด้วย
แต่ถ้า
คุณหัวหน้าหมู่บ้าน
เข้าใจในสิ่งที่
ผมพูด
แล้วล่ะก็
ก็ไม่ได้
หมายความว่า
คุณจะต้อง
รับไว้
ทุกครั้งนะ
ผมก็หวังว่า
คุณจะทำตัว
ให้สมกับเป็น
ผู้นำมากขึ้น
อีกสักหน่อย
..ฮะฮะ
พูดไปพูดมา
ก็เหมือนกับ
ผมกำลัง
สอนคุณอยู่เลยนะ
..ปกติแล้ว
ถ้าผมไม่เมาก็คง
พูดเรื่องพวกนี้
ไม่ได้แบบนี้
หรอกนะ
เพราะงั้น
ก็อย่าหวังพึ่ง
คำแนะนำ
จากผม
มากนักล่ะ
ใช่เลย
คุณโดในแวนสุตยอด
เลย
หว่า
เพราะมันขึ้นอยู่กับ
ความต้องการ
ของหัวหน้าหมู่บ้าน
อยู่แล้วนี่นา..
แค่อย่าลืมว่า
ไม่ว่าจะเป็นอะไร
พวกเขาก็ไม่สามารถ
ปฏิเสธคำของคุณ
ได้เลย
พวกเอลฟ์อย่างพวกคุณ
รบกวน
หัวหน้าหมู่บ้าน
มากเกินไป
แล้วนะ
อะ..อะไร
เหรอ?
ไหนๆ คุณ
ก็อยู่ที่นี่แล้ว
ข้าก็อยากจะพูด
อะไรกับคุณ
สักหน่อยนะเรีย
อ๊ะ...
แล้วก็

ความชื่นชม ในตัวโดโนแวน ของผม เพิ่มขึ้นมา อย่างมาก
ไม่สิ ให้เป็นแบบนั้นจะดีกว่า
โดโนแวน
ถ้าเป็นไปได้ ข้าก็อยากให้ พวกพวกเจ้าพยายาม หักห้ามใจตัวเอง อีกสักหน่อยนะ
คงต้อง ให้เป็นรางวัล
แล้วล่ะ..
ผมแค่คิดว่า แค่เราให้อาหาร และหาที่พักให้ พวกเขาก็น่าจะ เพียงพอแล้ว แต่ดูเหมือนผมจะคิดผิดสินะเนี่ย
ผู้ที่อยู่ อาศัยใหม่ ก็ต้องใช้ชีวิตให้เหมือนกับ ผู้ที่อยู่ อาศัยใหม่
ถ้าไปพูดกับ พวกยักษ์เมต ด้วยก็คงดีนะ..
ส่วนเรื่อง ที่เขาพูดกับเรีย เมื่อก็
ผมไม่ได้ เตรียมใจจริงๆ นั่นแหละ
ผมต้อง เตรียมใจที่จะรับเอาผู้คน กว่า 200 ชีวิต เข้ามาอาศัย อยู่ในหมู่บ้าน กับพวกเรา
ส่งคนมา "ประจำการ" ที่หมู่บ้านไทจู เหรอครับ/คะ?
และผล ก็คือ
ต้องถูก ทุกคน ว่าเอาอีกแหงส์
ผมก็เลยเปลี่ยนความคิด ของตัวเองใหม่ เพื่อที่จะพูดคุยกับพวกเขา อีกครั้ง
ถ้าไม่ พูดอะไรสักหน่อย

เข้าใจ
แล้วครับ
..แต่ว่า
คุณหัวหน้าหมู่บ้าน
อยากจะให้
พวกเขาทำอะไร
ระหว่างที่อยู่ที่หมู่บ้านไทจู
เหรอครับ?
ใช้แล้วล่ะ
ถึงแม้จะเป็นเรื่องยาก
แต่ฉันอยากจะขอ
ให้ช่วยหาคนใน
หมู่บ้านที่อยากจะ
มาทำหน้าที่นี้
สัก 2 ถึง 3 กลุ่ม
แล้วก็ช่วยจัดเวร
ที่จะให้คนพวกนั้น
มาปฏิบัติจาก
หมู่บ้านไทจู
ตามลำดับด้วยนะ
เพราะว่า
หมู่บ้านของพวกเรา
อยู่ห่างกันพอสมควร
การจะรับรู้ข้อมูลและ
เรื่องราวของอีกหมู่บ้าน
ก็คงทำได้ไม่ง่ายๆ
ใช่ไหมล่ะ
หน้าที่หลัก
ก็คงจะเป็นการ
นำข้อความของฉันกลับไป
ที่หมู่บ้านของ
ตัวเองล่ะนะ
นอกจากนี้
แล้วฉันก็อยาก
ให้พวกเขาจดบันทึก
เรื่องราวต่างๆ
ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้าน
ของตัวเองมาให้ฉัน
ด้วยนะ
แล้วพอ
ถึงเวลา
ที่ต้องกลับ
ไปที่หมู่บ้าน
ของตัวเอง
ก็เอาบันทึก
นั่นกลับไปด้วย
ฉันก็อาจจะ
ขอให้พวกเขา
ทำงานอย่างอื่น
ให้ฉันด้วย
หรือก็คือ
ให้มาคอย
รับใช้ฉัน
นั่นแหละ
รับใช้
เหรอคะ
พวกเขาต้อง
จดบันทึกเรื่อง
ต่างๆที่เกิดขึ้น
ระหว่างที่อาศัยอยู่ใน
หมู่บ้านไทจู
อย่างนี แล้วครับ
นี่เอง

ฉันขอคนที่จะ
มาทำหน้าที่นี้
หมู่บ้านละ 2 คน
ส่วนเรื่องที่จะให้
พวกเขาประจำการ
อยู่ที่หมู่บ้านไทจู
นานแค่ไหนก็ให้
ตัดสินใจกันเองได้เลย
แต่ต้องมาบอกฉันก่อน
ทุกครั้งก่อนที่จะกลับ
ระหว่างที่พวกเขา
มาอยู่ที่หมู่บ้านไทจู
ฉันก็อยากให้พวกเขา
คอยช่วยงานฉัน
อีกหน่อยนะ
ถูใบไม้ผลิ
ฉันจะ
ปรับปรุงบ้าน
ของฉันใหม่
ในช่วงแรก
ฉันจะให้
พวกเขาไปพัก
ที่เรือนรับแขก
ของเราก่อน
เริ่มจาก
วันนี้เลย
โอ
แบบนัก
หมายความ
ว่า..
เพราะงั้น
คงต้องขอให้
พวกคุณรีบ
เลือกตัวแทน
ด้วยนะ
แล้วฉันก็จะ
สร้างห้อง
สำหรับตัวแทน
ของหมู่บ้านอื่น
ให้อีกที
จะเริ่ม
เมื่อไหร่เหรอครับ?
แต่เรื่องที่
ผมจะทำอะไร
กับพวกเธอ
หรือไม่ทำนั้น
ก็ขึ้นอยู่กับผม
ถ้าพวกเขา
อยากจะเสนอ
พวกหญิงสาวให้กับผม
ผมก็จะรับ
พวกเธอเอาไว้
ผมขอ
ให้พวกเขา
มาเป็นเมด
หรือพ่อบ้าน
นั่นแหละ
และเมด
หรือพ่อบ้าน
ที่ว่าก็จะได้
อาศัยอยู่ใน
บ้านเดียวกัน
กับผมด้วย

ถึงแม้ว่ามันจะ
ฟังดูเหมือนกับ
ผมกำลังร้องขอให้
พวกเขาส่งพวกหญิงมา
ให้ผมก็เถอะนะ
ถึงจะเป็นการ
แก้ปัญหาที่ไม่ค่อย
ตรงจุดเท่าไหร่
แต่มันก็เป็นวิธีที่ดีที่สุด
ที่ผมคิดออกแล้วล่ะ
หลังจากนี้
ก็อยู่กับ
ตัวของ
พวกเขาเอง
แล้วล่ะ
ในตอนนี้
ผมจะให้พวกเขา
ทำงานในฐานะ
เมดหรือพ่อบ้าน
แล้วก็ทำหน้าที่
ประสานงานระหว่าง
หมู่บ้านไปก่อน
แล้วถ้าพวกคุณ
อยากจะเลี้ยงสัตว์
ก็ทำได้เลย
ผมอนุญาต
สำหรับ
หมู่บ้านของคุณกรีดอน
อยากให้เน้นปลูกพืชไร
เป็นหลักเลย
รับทราบ
แล้วครับ/ค่ะ
นอกจากนี้
ผมก็ยังมีงาน
ที่จะมอบหมาย
ให้แต่ละหมู่บ้านทำ
โดยแบ่งตามความ
เหมาะสมกับแต่ละ
เผ่าพันธุ์ด้วยนะ
นอกจากนี้
เพราะพวกเธอ
เติบโตเร็ว
ผมก็จะให้พวกเธอรับหน้าที่
เป็นคนส่งข้อมูล
ระหว่างหมู่บ้าน
ด้วยนะ
สำหรับ
หมู่บ้านของคุณกรูวัลด์...
ถึงตอนนี้มันจะยัง
สร้างไม่เสร็จ
แต่ว่า...
ผมก็อยากจะ
ให้พวกเธอ
เน้นที่การปลูก
พืชผลเหมือนกัน
แต่ตอนนี้
ผมตั้งใจว่า
จะเน้นไปที่
การปลูก
พืชไร่อย่างก่อน
ครับ
ครับ
ขอบคุณ
มากครับ
อย่างน้อย
ก็คงต้องรอ
ให้พวกเรา
ปรับตัวเข้ากับ
ที่นี่ได้ก่อน
นะครับ
แล้วผมก็ได้ยินมาว่าพวกคุณเคยเลี้ยงหนอนไหมมาก่อน
ถ้าต้องการ
ผมก็จะช่วย
หาตัวอ่อน
หนอนไหม
มาให้นะครับ

ปล่อยให้
เป็นหน้าที่
ของพวกเรา
เองค่ะ
ตี้
มัน
ไม่ใช่
งานง่ายๆ
หรอกนะ
พวกคุณ
อาจจะต้อง
ทำงานทุกวัน
ไม่ว่า
สภาพอากาศ
จะเป็นยังไง
ศูนย์สอง
ต่อไปก็
เรื่องหมู่บ้าน
ของอีก
ขอโทษนะ
แต่ฉันคิดว่า
จะไม่สร้าง
มันแล้วล่ะ
เท่านี
งานแรก
ของเรา
ก็เสร็จแล้ว
เดียวฉันจะ
บอกรายละเอียด
ของงานอีกที่
หลังจากสร้าง
หมู่บ้านเซรี้
นะ
หมายความว่า
พวกเรา
สามารถอยู่ที่นี่
ได้สินะคะ?
เอ๊ะ?
ส่วนงานที่
พวกคุณต้องทำ
ก็คือการอยู่รอบๆ
หมู่บ้านเพื่อคอย
แจ้งเตือนเมื่อมี
เหตุฉุกเฉินเกิดขึ้น
แต่นั้นก็เพราะ
ฉันตั้งใจว่า
จะให้พวกคุณ
มาอยู่ที่
หมู่บ้านไทจู
ไงล่ะ
ใช่แล้ว
ล่ะ
ไม่ต้องกังวล
ไปหรอกนะ
ถึงเราจะไม่ได้
สร้างหมู่บ้าน
ใหม่ให้
ดูเหมือน
พวกคุณ
จะตกใจ
สุดขีด
แฮะ...

พวกเธอ
ทำได้
ใช่ไหมคะ
งานที่ได้รับ
ทำให้บางคน
ต้องย้ายไป
หมู่บ้านอื่น
เข้าใจ
แล้วค่ะ
พวกที่แยกออกไป
จะไม่ได้ใช้ชีวิต
อยู่กับคนอื่น ๆ
เหมือนเมื่อก่อน
นอกจากนี้
พวกเธอยังมีหน้าที่
ให้แสงสว่าง
ตอนกลางคืน
ด้วยนะ
แล้วก็
ฉันฝากให้
พวกเธอช่วยดูแล
หมู่บ้านที่หนึ่ง
ให้พวกเราด้วย
ทำได้ไหมคะ
ดี
แล้วล่ะ
ไม่มี
ปัญหาค่ะ
อืม
ฝากด้วย
นะ
ปล่อยให้
เป็นหน้าที่
ของเราเอง
ค่ะ
อ๊ะ
เรายังเหลือ
งานก่อสร้าง
หมู่บ้านที่สาม
อยู่อีกนี่นา..
คงต้องฝาก
ให้พวกเธอ
ช่วยดูแลมัน
แล้วล่ะ
ใกล้จะถึง
ฤดูหนาว
แล้วด้วย
...เหนื่อย
สุด ๆ เลย
อยากจะ
ไปพักเร็ว ๆ
จัง
ลำบาก
หน่อยนะ
พวกเราสร้าง
หมู่บ้านที่หนึ่ง
เสร็จแล้ว
ก็จริง...
แต่ถ้าปล่อย
บ้านทิ้งไว้ให้ร้าง
แบบนั้น
มันก็จะโทรม
เร็วมากเลยล่ะนะ

สารบัญ
[ต้นฉบับ]อุจิโดะ คิโนะสุเกะ
[ภาพ]เคนโยชิ
[ต้นฉบับตัวละคร]ยาสุโมะ

หกห้า
มีการอพยพของเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ เข้าสู่หมู่บ้าน!?
ชีวิตสโลว์ไลฟ์ แฟนตาซีการเกษตร เล่มที่ 5!!
คิดว่าชีวิตประจำวันที่สบาย ๆ จะกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่การประลองยุทธ์จบลงอย่างเรียบร้อย แต่แล้วก็เกิดปัญหาขึ้นในการรวบรวมชาวบ้านใหม่...!?
มีการอพยพของเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ เช่น ควายเซนทอร์ เข้ามามากกว่าที่คาดไว้
บริเวณรอบ "หมู่บ้านแห่งต้นไม้ใหญ่" ก็เริ่มคึกคักขึ้นอย่างรวดเร็ว!!
เคนโค
สวัสดีค่ะ หายหน้าไปนาน หรือว่าเพิ่งรู้จักกัน เคนโคค่ะ ตอนนี้มาถึงตอนที่ห้าแล้วนะ ต้องขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมชมค่ะ ครั้งนี้การประลองยุทธ์ก็จบลงแล้ว การสร้างหมู่บ้านใหม่ก็จะเริ่มต้นขึ้นค่ะ และหวังว่าจะมีผู้มาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านใหม่นี้ด้วยนะคะ
นได โคสุเกะ
ในที่สุดก็แปลงบล่ม 5 เสร็จแล้วครับ!
ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะลงหน้าไม่เยอะๆ
แบบง่ายๆ สไตล์มังงะรายเดือน
ที่หน้าเยอะๆ ด้วย (เผื่อผู้ติดตามจะได้มีอะไรอ่านระหว่างรอ)
แต่แทนที่จะเป็นงานแปลง่ายๆ เพราะหน้าไม่เยอะ
"ชีวิตทำไร่ต่างโลก" กลับกลายเป็นว่าหน้าไม่เยอะนี่แหละนรกของจริง
เพราะคนเขียนเขาอัดข้อมูลมหาศาลจากนิยาย
ลงในมังงะนั่นเอง (เขาตั้งใจจริงๆ นะ เพราะทำออกมาได้ดีมากเลย)
คือสมมติผมแปลได้ 10 บรรทัด ผมต้องย่อมันลงให้
เหลือ 5 บรรทัด ไม่งั้นจะใส่กรอบคำพูดไม่ได้ หรือ
ถ้าลดขนาดตัวอักษรมันก็จะเล็กเกินไป แถมคำแทนตัว
หรือคำเรียกฮิราคุ์มันก็ค่อนข้างคลุมเครือ ผมต้องตัดสินใจ
ว่าจะใช้คำว่าอะไรแทบจะทุกช่องคำพูดเลย
แถมเวลาจะย่อก็กลัวจะอ่านไม่รู้เรื่องอีก บริบทการพูด
มันต่างกันพอสมควร หลายครั้งต้องไปเปิดดูนิยาย
เพื่อหาข้อมูลประกอบการแปลอีกต่างหาก
แต่ด้วยพลังการโปรโมตของตัวเอง ผมก็เลยค่อนข้าง
ตั้งใจแปลเรื่องนี้เป็นพิเศษ เพราะเป็นแนวต่างโลก
แบบชีวิตประจำวันจริงๆ ที่ไม่มีในเรื่องอื่นมาก่อน
(อาจจะเป็นเพราะผมอ่านนิยายเยอะด้วย)
อย่างเรื่องอื่นอาจจะมีแทรกเรื่องการเมือง ความรัก หรืออะไร
เข้ามาด้วย แต่อันนี้คือเรียบง่ายสุดๆ อ่านได้เพลินๆ เรื่อยๆ
แถมมีเหตุการณ์ใหม่ๆ มาให้เราติดตามได้ตลอดด้วย
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านกันนะครับ
คุณทาเคโดรุ คุณชูเก็ตสึ
คุณยาซุโมะ แห่ง "สมาคมตัวละคร"
โดโนแวน: หัวหน้าหมู่บ้าน
ควรจะทำตัวให้สมกับฐานะ
ของตัวเองนะ ถ้าเป็นไปได้
คุณควรจะ... (บลา..บลา..บลา)
โดโนแวน: เร...เจ้าและพวก
เอลฟ์ควรจะหักห้ามใจตัวเอง
ให้มากกว่านี้หน่อยนะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/12)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

เคลียร์ต่างโลกกับเทพธิดาที่ไร้ผู้ศรัทธา

ซาซากิกับพีจัง

ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)

บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก

เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน

เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์

ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น

เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น

การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
