ตอนที่ 61

รวมเล่มใหม่วางแผงแล้ว!! บทความพิเศษอนิเมะอยู่หน้าถัดไป!! อนิเมะทีวีออกอากาศกำลังเป็นที่ชื่นชอบ!!

◆ชายรูปงามในหุบเหวล่องลอย

ต้นเถาวัลย์ปลาไหลนี่

เป็นไม้ล้มลุกที่เหี่ยวในวันเดียว

พรุ่งนี้ตอนเช้า เธอจะถูกค้นพบในรอยแยกนั่น

โส...งั้นเหรอ... โส...งั้น...

ช่วย...ด้วย...

กโบ...จม...แล้ว...

ไม่นะ~~~

เสียงดังน่ารำคาญ...รีบท้องย่อยซะนะ คุณเนเพนเทส

กลับไม่ได้เลย

ไม่สิ...เป็นเพราะ僕ที่เสิร์ฟเนื้อติดกระดูกรึเปล่า...?

ได

กระเพาะของคุณนี่บอบบางจังเลยนะ...

ใครก็ได้...

...กำลังป้อนเนื้อให้ผู้ชายงั้นเหรอ...?

สัตว์ประหลาด...? ที่โรงเรียนมีศึกษาสิ่งพวกนี้ด้วยรึไง...?

...มืดๆ มองไม่ค่อยเห็นเลย...แต่คงเป็นสถานการณ์แย่แน่ๆ...

แต่ก็ไม่มีหน้าที่ต้องช่วยหรอกนะ...

คุณสุมะโกะก็เคยบอกไว้ไม่ใช่เหรอว่า คนที่ยอมตายก็ไม่มีปัญหา...

มันก็เป็นเรื่องของการกระทำในชีวิตประจำวันน่ะสิ...ช่วยให้อภัยด้วยนะ...

ว่าแต่ เรื่องฆาตกรรมชุดนี้มันเป็นฝีมือของพวกเขาสะทีแล้ว...

จากนี้ไปก็จะตามล่าพวกที่ใส่เครื่องแบบทหารนั่น

จะสืบสวนความชั่วร้ายทั้งหมดให้ได้เลย

เพื่อปกป้องตัวเอง พวกเราก็ต้องมีไพ่ที่แข็งแกร่งด้วย

...ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

กโบ...

บ็อค...

นี่...คุณ...

รีบจับให้ได้สิ...

ทำอะไรน่ะ...

นะ...

ช่วย...ด้วย...

นี่มัน...? มากกว่าจะเป็นสัตว์ประหลาด ดูเหมือนจะเป็น...พืชอะไรสักอย่าง...

ใช่แล้ว เป็นพืชกินแมลง...แต่ตัวใหญ่ขนาดนี้...?

นี่ คุณ...ยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม...?

ให้ตายสิ...

อ้วก...

เช่

หิ

ให้ตายสิ...

แบบนี้...เร็วขนาดนี้...

...เธอ...ไม่ชอบกลิ่นของตัวเองนี่นา

ถึงจะอย่างนั้น...ก็อย่าไปทำกลิ่นแปลกๆ ด้วยบุหรี่สิ

ถ้าคุณคิทาฮาระเห็นจะเสียใจนะ

คุณเบนยามะ

ดีจังเลย...ที่ฉันอยู่คนเดียว

คุณโนโนะ

เปล่า...ก็แค่มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นน่ะ

อ่านมาจากนิยายอาชญากรรมน่ะ

เขาบอกว่าถ้าการก่อเหตุคล้ายกันเกินไปก็จะถูกจับได้ง่าย

คุณชายแมงมุมนี่ก็ว่างนี่นา

ถ้ามีสองคน มันก็จะทำให้เห็นภาพของคนร้ายไม่ชัดขึ้น ดีเหมือนกันนะ

จะเป็นไงดีนะ คุณอุสึโบกัสร้าจัง คงจะมีอีกตัวสักตัว

อิ่มท้องแล้วรึเปล่า?

เลิกสูบบุหรี่ซะเถอะ...

นี่มันอะไรกันเนี่ย...ดึงไม่ออกเลย...!?

อึก...

จ้อง

ติดมาจากร้านนี่เอง...

ควรจะระวังหน่อยนะ~

เพราะถนนตอนกลางคืนในเมืองมันน่ากลัวนะ!

อ่า...

ตั้งสติไว้เถอะ

คึ...คึบเลย...

คึบจังเลย~~...

?

มัดแน่นไปรึเปล่า...?

มันคึบมากเลยครับ...คนนี้ก็เป็นคนธรรมดานี่นา

ไม่รู้เหมือนกันนะ~ ถึงจะไม่มีเหตุผลก็เถอะ...

รู้เข้าซะแล้ว~...พวกแกเนี่ย เพื่อตัวเองก็ใจร้ายจริงๆ เลยนะ~...

อา~ จะทำยังไงดีนะ~!?

จะขายให้สำนักพิมพ์ไหนดีล่ะนะ~...

...ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่...กลับอยากจะตายหรือไง...?

เด็กคนนี้เนี่ย...คุณมิยามุระ...ไม่ได้ทานข้าวมาหลายวันแล้วนะ...

ไหนๆ ก็ดูแลแล้ว ก็ต้องไม่ปล่อยให้ท้องร้องหิวสิ

คุณคิทาฮาระก็ทำมาตลอดแบบนี้แหละ...

มันเป็นเรื่องปกติของความเป็นพ่อแม่น่ะสิ

มิยามุระ...คิทาฮาระ...

โนโนะ...

แถม...เธอล่ะจะไปรู้ได้ยังไง

เรื่องของคุณมิยามุระ...ชีวิตของเขา

การจะปกป้องคุณมิยามุระ...น่ะ ฉันน่ะ

ฮ่า!!

หึ

นี่มันโง่จริงๆ เลยนะ

คุณโนโนะ...!

ก็ไม่รู้สิ...

กินแค่วันละ 2 มื้อน่ะ... ท้องจะไหวไหมนะ

แย่เหรอ?

อึก

8

นะ...

หลุดออกมาได้เหรอ!?

จากคุณเนเพนเทสเหรอ...!?

................

รอดแล้ววว...

ดอกไม้มันเกาะติดจนเป็นตัวถ่วงน่ะ...

ปล่อยมันลงมาเลยสิ!!

อึก...

ผม...

เจ้าตัวนี่!!

สัตว์แห่งเส้นผมงั้นเหรอ!!

ลูกน้องของอิวามอโตะโดยตรงเลยนี่นา!!

คึ...

☆

ฮ่า...

ฮ่า

บ้าเอ๊ย...พลาดเข้าซะแล้ว...

แต่จะยอมให้จับได้ง่ายๆ ได้ไง...!!ฮึก...

ตาพร่าไปหมด... ...ไม่รู้แต่ว่า เอาเป็นว่าต้องไปให้ไกล...!!

ขนทั้งหมดนี่...แกจะแกะออกไม่ได้หรอก...

อีกแล้ว...ฉันหมดสติไปแล้ว...คุณอิวาโมโตะ

คำสัญญานี้ไง!!

เอ๊ะ...!?

พื้นดินมันผลิบานงั้นเหรอ...!?

คลี่ออกสิ

สีดำ

ดอกบัวผี

เถ้าถ่าน...

เถ้าถ่านสีดำกำลังปกคลุม...

อิวาโมโตะ...

● ● ● ● ● ● ●

ยอดเยี่ยมมาก...

แต่มันทำได้แบบนี้เหรอเนี่ย...พลังดอกไม้ของคุณน่ะ...

เหมือนคุณนั่นแหละ...

กินแค่วันละ 2 มื้อนี่เยอะเกินไปนะ

สร้างมันขึ้นมากับคุณคิตะฮาระเหรอ...?

แต่ว่า...มื้อพรุ่งนี้อาจจะเตรียมได้แล้วล่ะ

แค๊่!!

อูว

เฟิร์นวูบ็อกาสึระโดยปกติแล้ว

มีถิ่นกำเนิดในญี่ปุ่น

เละเทะจังเลย

จะรวมกลุ่มกันในเขตที่มีอากาศร้อนชื้น เช่น เอเชียเขตร้อนและทางตอนเหนือของออสเตรเลีย

คุณชิซึมะ

อย่าลืมเรื่องน้ำนะ

แต่ถึงแม้จะเป็นญี่ปุ่น ก็มีสถานที่ที่เรียกว่า "คาคุราคุเอน" ที่สามารถเรียกว่าดินแดนลึกลับได้

ค่ะ~

ได้ยินว่ามีกลุ่มเล็กๆ อยู่ เลยมุ่งหน้าไปสำรวจ

เย็นเฉียบ

มีอะไรตกลงมาด้วย

เจอแล้ว!

เจอแล้วค่ะ...!!

ใหญ่จัง

ดอกไม้ที่ติดปกเล่มนั่นมันขึ้นเองตามธรรมชาติที่นี่เหรอ...

โอ้...

ผมว่าไม่ผิดแน่ๆ เลยครับ...

สุดยอดไปเลย...

คงจะเพราะสภาพแวดล้อมที่มีสารอาหารต่ำในพื้นที่ชุ่มน้ำนี่เองถึงได้ขยายใหญ่ขึ้นกระมัง

ช่างเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ!

ดูสิคะ ใต้เท้าด้วยนะ...!

คุณผู้หญิงชิโอริทโมะ รู้จักดีจริงๆ นะ

ใช่ค่ะ

ดูเหมือนจะมีข้อมูลต่างๆ มารวมตัวกันเยอะเลย

โอ้ คุณชิซึมะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ

เรื่องแบบนี้ยิ่งรีบยิ่งดีเลยค่ะ

อยากจะไปรบกวนดูด้วยตัวเอง แต่ว่าโทรศัพท์มาแล้วก็บอกให้รีบมาเลยค่ะ

ถ้าอยู่ในเรือนกระจกของฉัน มันก็จะไม่เหี่ยวแห้งหรอกนะ

คุณมีเพื่อนที่ดีจริงๆ นะคะ

ไว้ฉันจะตอบแทนนะ

●

ถึงอย่างนั้น ความใหญ่ที่ไม่เป็นธรรมชาติขนาดนี้...

ก็เป็นเฟิร์นวูบ็โอกาสึระที่มีผู้มีพลังพิเศษเข้ามาเกี่ยวข้องอยู่จริงๆ

ไม่รู้ว่าเป็นคนแบบไหนกันแน่

ฉันจะตามเรื่องชิ้นเนื้อนี่เอง

ถ้าคุณอิวาโมโตะก็กำลังตามอะไรอยู่ล่ะก็ ต้องมีจุดที่เราเจอกันแน่

ขนาดที่ใหญ่ขนาดนี้... ถ้าได้เห็นใกล้ๆ แล้ว

ก็...ไม่รู้สึกดีนะ

●

ในที่สุด...ควรจะตามคุณชิซึมะต่อไปเลยดีไหม...

นี่คุณชิซึมะ...

คุณอิวาโมโตะเป็นผู้มีพลังแบบไหนเหรอครับ?

ฉัน...มองแล้วก็รู้แล้วค่ะ!

เอ๊ะ?

ความสามารถของดอกไม้นี่...

ผู้มีพลังพิเศษน่ะ

รู้สึกว่าน่าจะเป็น "เพื่อน" ได้เลยค่ะ!

คะ...

อย่างนั้นเหรอจ๊ะ?

ผมรู้สึกอย่างนั้นครับ

ความสามารถของดอกไม้น่ะ... คงเป็นของคนที่มีจิตใจอ่อนโยน

อย่างคุณแล้วนี่คะ คุณอิวามอโตะก็ด้วย

ทุกคน...

คุณชิซึมะ...

...ก็คงจะเป็นอย่างนั้นสินะ

...ตรงนี้...เคยมีคนอาศัยอยู่เหรอคะ?

พระพุทธรูปหิน...?

อืม...

มีอะไรคล้ายเสาตั้งอยู่ด้วยนะ

มันทอดยาวไปทางนั้นเลยนี่คะ

ขอไปดูหน่อยนะ

อะ เอ่อ...ขอโทษนะคะ...

ไม่สิ... โคลนมันแย่มากเลยนะเนี่ย

คุณชิซึมะ ไม่ต้องรีบก็ได้นะ

ค่ะ ครับ...

คุรา...เหรอ?

ผู้หญิง

วัดร้างเหรอ...?

ร่องรอยของคน... ใกล้ๆ มีหมู่บ้านเลยแฮะ...

คุณอิวาโมโตะ... น่าจะมีคนอยู่แน่ๆ... ก็คงเป็นผู้มีพลังพิเศษสินะ...

อ่า...

ที่นี่... แน่ๆ เลย

มีวัดอยู่

ช่วยลดความเสียหายให้

วัดที่สำคัญ...

มันเป็นคุราที่งดงามมากเลยนะครับ...

มีตำนานเล่าว่า ถ้าคุณวางเด็กที่เลี้ยงไม่ไหวไว้ที่หน้าประตู คุราก็จะช่วยเลี้ยงดูให้...

ที่ดินแห่งนี้...พืชผลก็ปลูกได้ไม่ค่อยดีนัก

เพราะภัยแล้ง หรือภาษีที่สูง ทำให้ทั้งลูกและที่ดินมันแย่ลง...

เอ๊ะ...?

คุณ...ทำอะไรอยู่ที่นั่นเหรอครับ...?

แต่เมื่อถูกยุคสมัยกดดัน... ก็ถึงขั้นทำลายศาสนสถานไปเลยล่ะ

กลุ่มนักเคลื่อนไหวก็ทำให้คุราพังทลายไปในพริบตาเลย...

แล้วใครกันที่จะช่วยพวกเราได้นะ

ใครจะเป็นคนช่วยลดภาระให้เรากันล่ะ?

อยู่ๆ บริเวณวัดร้างก็กลายเป็นหนอง... แล้วก็มีเฟิร์นมอร์เรนเริ่มขึ้นมาเอง

"จงใส่เด็กไว้ตรงนั้นเถอะ" ใครบางคนได้ยินคำพยากรณ์มา

ให้นำกลับคืนสู่พืชที่เหมือนมดลูกนี่เถอะ

พวกเด็กๆ ก็หายไปจริงๆ ด้วย...

แต่ว่า... ในบรรดาเหล่านั้น มีเพียง

เด็กคนหนึ่งที่ยังเติบโตต่อไปได้...

นั่นแหละคือเด็กคนนั้น

พวกเราก็เลยเริ่มฝากไว้กับเด็กผู้เป็นร่างอวตารของเฟิร์นมอร์เรนนั่น

เด็กของเทพผู้ลึกลับที่จะช่วยกอบกู้หมู่บ้านของเรา...

ร่างอวตารของเฟิร์นมอร์เรน...?

มีคนแบบนั้นอยู่ด้วยเหรอคะ...?

ชุดเครื่องแบบที่หายไป!

พวกแกต่างหากที่พาตัวไปแน่!!

ถ้าไม่เชื่อฟัง...

จะกวาดล้าง

ฆ่าชาวบ้านตั้งหลายคน

หมู่บ้านนี้ให้หมดเกลี้ยง!

เดี๋ยวก่อนนะ!!

เราเข้าใจผิดอะไรไป...

คิตะฮาระเป็นอะไรไป!!

คุราอาชูระล่ะ!?

ชื่อนั้น... แน่ๆ เลย...

เดี๋ยวก่อนนะ... พวกนั้น...

ลูกน้องของพวกมันเหรอ!! ของไอ้พวกนั้นน่ะ!?

จะทำการวิจัยเพื่อประเทศอะไรก็ช่าง... ไม่เกี่ยว!

จัดการให้สิ้นซาก!!

ร่างกายนี้จะปกป้องเอง!!

ชิซึมะคุง!! ไปหาทางหนี... อยู่ตรงนั้นนะ

ที่คั่นหนังสือดอกไม้นั่น...

!?

นี่มัน...

น้ำย่อยของเฟิร์นมอร์เรนเหรอ!?

ชิป... นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

แอ่งน้ำนั่นมันเอง

กลายเป็นน้ำย่อยไปแล้ว

เผาแล้วมันก็ง่ายจะตาย

แต่ว่า... คนพวกนี้จะเผาออกไปไม่ได้นะ...

ไม่ได้ทำท่าทีว่าจะยอมปล่อยไปง่ายๆ ด้วยซ้ำ!!

จะทำยังไงดี...

คุณอิวาโมโตะครับ!!

ปล่อยนะ!! ชิซึมะคุง!! พวกนี่น่ะ...

ไม่นะ!!

ให้เข้ามาใกล้ๆ หน่อยเถอะครับ!!

เห็นด้วยใช่มั้ยคะ!?

การเบ่งบาน

◇พลังนั้น... เพื่อใครสักคนนี่แหละ—!!

ของผม

บุปผา

ได้รับคำแนะนำจากคุณอิวาโมโตะ... จบตอนที่ 62