ตอนที่ 143

ตอนที่ 143 ความปรารถนาของปึกกระดาษ

◇สถานการณ์ที่เสียเปรียบก็ยังไม่พลิกผัน...

คุราซาเมะที่จนมุมได้เผชิญหน้ากับตัวเอง แต่ว่า...

จบ 3 ยก!! ความได้เปรียบของอุชิวาระยังคงอยู่

และยังคงเป็นความได้เปรียบที่เหนือกว่ามาก ก่อนจะเข้าสู่ยกที่ 4!!

เพราะว่า

จะหนีพ้นจากความพ่ายแพ้และความตายที่กำลังคืบคลานมาได้ไหมนะ กลุ่มเท็นโด-คุราซาเมะ!?

ยกที่ 4 คู่แรก เริ่มที่ฝ่ายคุณอุชิวาระได้เลยครับ "ช่วงก่อสร้าง"!!

ถึงจะพูดถึงเรื่องสูงส่งไปเรื่อยๆ

แต่ความเป็นจริงก็ไม่ดีขึ้นแม้แต่เรื่องเดียว

ไม่ว่าจะเป็นคนดี คนเลว คนที่ชอบ หรือคนที่เกลียด

หน้ากล่องจับฉลาก ทุกคนก็ไร้ค่าเท่ากันหมดนั่นแหละ

พวกนายน่ะ

พวกเราคงเป็นรางวัลปลอบใจสินะ

เฮ้ๆ เป็นอะไรไหม?

คุณหมอไม่ขยับเลยนะ

อาจารย์!

ผมชื่อ สุมิดะ คิโยมิ ครับ!

ผม ทากาฮาชินะ โอกิ

ฉัน นิตตะ อายากะ!

ยาจิมะ ฮิโรทากะ

ผม ชื่อ สึกิยามะ เรียว ครับ

...เวชระเบียนไหนนะ?

ไม่จำชื่อแต่ละคนเลยสักนิด

งานอดิเรกคือมอเตอร์ไซค์ครับ

ชอบเค้ก

เลี้ยงหมาฮัสกี้ตัวโตอยู่ครับ!

อยากมีแฟนจัง

เป็นหลานคุณย่า/คุณยายด้วย

ถึงถามว่าเวชระเบียนไหนไงครับ!!

กว่าเรื่องไร้สาระของฉัน การวินิจฉัยของฉันนั่นแหละสำคัญกว่า!!

พวกนายเนี่ย

ป่วยอยู่

อย่ามาเรียกให้มันเป็น ฮิเดะนะ เร็นจิ

ไม่นะ... พวกนายคิดแบบนั้นกับฉันด้วยเหรอ?

...พี่ชาย?

อย่ามาล้อเล่นน่า เจ้าโง่

ข้างในท้องนี่มันอะไรกันเนี่ย

นายอยากจะฆ่าตัวเองเหรอ?

อย่าโกรธขนาดนั้นสิ เร็นจิ

ก็แค่ทำงานมากไปหน่อยเองไม่ใช่เหรอ

ซ่อมให้หน่อยเร็วๆ สิ

ด้วยพลังของน้องชายที่ฉลาดน่ะ

เป็นผู้ชายที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ

คนในครอบครัวก็ไม่สามารถเข้าไปเกี่ยวข้องกับการผ่าตัดได้

เอ๊ะ จริงดิ!?

ทำไมจู่ๆ ถึงรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมานะ

ถ้างั้นก็ไปขอความช่วยเหลือจากคนที่ฉลาดกว่านายนะ

ช่วยรักษาหัวไปด้วยพร้อมกับตัวด้วยสิ

นายมักจะจ่ายต้นทุนให้กับคนอื่นมากเกินไปเสมอ

เฮ้!

อย่าพูดกับคนอื่นหรือเรื่องค่าใช้จ่ายแบบนั้นสิ!

พวกเขาคือภรรยาและลูกที่น่ารักของฉันนะ!

นั่นแหละคือปัญหา

พวกเขาเต็มใจมาเป็นเครื่องสังเวยเองนะ

...เร็นอิจิ

ในโลกนี้มันมีปัญหา

นายฉลาดนะ แต่ก็เป็นไอ้โง่ตัวใหญ่

คิดว่ามีวิธีแก้ปัญหาแบบนั้นเท่านั้นสินะ

ฉันมีความสุขนะ

ถึงแม้ว่าหัวกับตัวจะไม่ค่อยดีก็ตาม

ไม่เป็นไร

เดี๋ยวเธอก็จะเข้าใจเอง

ไม่เข้าใจเลย

วิธีการเกิดนั้นขึ้นอยู่กับเป้าหมาย

เป้าหมายนั้นเกิดจากเจตจำนง

ฉันผ่านการผ่าตัดผู้คน

แล้วเฝ้าดูสิ่งที่เรียกว่า "จิตใจ" อย่างไม่หยุดหย่อน

ด้วยเหตุนี้ ฉันถึงได้นึกขึ้นได้

ถึงความโกรธ

ที่ได้เรียนรู้ แล้วจดบันทึกลงในเวชระเบียน

เหตุผลที่แท้จริงที่ฉันคอยจำแนกมนุษย์อย่างละเอียดน่ะ

เพราะว่าอยากจะได้บางสิ่งอะไรบางอย่างที่มันไม่รู้เรื่องเลย

เพราะว่าฉันลืมเจตจำนงของตัวเองไป

โลกจึงค่อยๆ บ้าคลั่งลงไป

เป็นคำพูดที่ซินคุงน่าจะพูดออกมาเลยล่ะนะ

มันเป็นประโยคที่ซินคุงน่าจะพูดนะ

มองเห็นแต่ในแบบที่ตัวเองต้องการ

ท้ายที่สุด นายก็

ถ้างั้นก็อย่าพลาดอะไรเลยนะ

เพราะว่าความจริงนั้น

มันมีสิ่งที่ชวนให้งุนงงตามมาด้วยไงล่ะ!!

อาจารย์

ขอบคุณจริงๆ เลยครับ!!

ฉันเป็นหมอ

ฉันวินิจฉัยผู้ที่เป็นปัญหา

และทำการผ่าตัดที่เหมาะสมในส่วนที่เสียหาย

ตรรกะคือหนทางที่สั้นที่สุดสู่ความจริง

และอารมณ์ก็เป็นเพียงเสียงรบกวนที่ขัดขวางมันเท่านั้น

แต่ฉันได้ค้นพบสิ่งหนึ่ง

ลองคิดตามหลักตรรกะดูสิ

อารมณ์จากผู้คนไม่มีวันหายไปหรอกนะ

◇-- ตื่นแล้ว งั้นก็รู้สึกกลัวซะเถอะ

ตั้งแต่ตอนนี้ การวินิจฉัยของฉันคือ

การคำนึงถึงความรู้สึกของผู้ป่วย

จบตอนที่ 143 แล้วนะ ต่อไปจะเปิดตัวฉบับของอาจารย์มุราซาเมะในจังกี้แบ็ก