ーーーเจ้าเหมียว,
ท่านจินชิก็แค่ซุกซนเกินไปเท่านั้นเอง ลองยกโทษให้ท่านดูไหมคะ?
ตอนนี้คงโดนคุณทามะบีบจนจะแหลกแล้วล่ะค่ะ...
เรื่องราวของสาวใช้หัวหน้า
เข้าใจแล้วค่ะ
งั้นก็,
ต่อไปเป็นคุณทาคามิที่ต้องเลียแล้วนะ
นี่นะ... เลีย...
ให้ตายสิ ไอ้พวกโรคจิตนี่...
ตอนที่สิบ สาวใช้หัวหน้ากับความลับ
ไม่ชอบของหวานเหรอ?
เพราะว่าฉันเป็นสายเผ็ดไงล่ะ
แต่ก็น่าจะกินได้ใช่ไหม?
--- เอาล่ะนะ
คึ
จะทำยังไงดี... !
จะทำตามคำสั่งไปเลยดี หรือจะหนีเพื่อรักษาศักดิ์ศรีดีนะ...
คึ... คราวหน้าจะให้ยาถ่ายใส่ไปเลย!
ซู่ววว
......
อย่างน้อยถ้าเป็นน้ำหวานของนกหัวขวานก็คงจะหวานหน่อยก็ดี...!
ถ้าเป็นน้ำหวานของนกหัวขวานนะ พิษมันก็--
--อาาา.
......ห๊ะ?
ท่านจินชิคะ
กำลังทำอะไรกับสาวใช้ของฉันอยู่คะ?
นั่นมันออกไปไกลไปหน่อยแล้วนะคะ
คิดว่าควรจะเป็นฉันที่หยุดเขาไว้นะคะ
ถ้าคุณเข้าใจก็พอแล้วค่ะ
ว่าแต่เจ้าเหมียว ถึงจะรายงานตามที่บอกแล้ว แต่ว่า,
มาอยู่ที่นี่ทำไมคะ?
นั่นมันยัง... แต่ว่า,
ขออนุญาตนะคะ/ครับ
รู้สึกว่ามันเริ่มเชื่อมต่อกันแล้วล่ะค่ะ/ครับ
สาวใช้จากวังหยกเขียวมาแจ้งว่าจะเป็นคุณนี่เอง
ฝ่ายชิมยา มีธุระอะไรเหรอ?
คุณซาโตริคิคะ.
ไม่ชอบน้ำผึ้งเหรอคะ?
...!
มะ... ทำไมรู้ล่ะคะ?
ตอนที่เคยมางานเลี้ยงน้ำชาของคุณทามะ ใบหน้าคุณก็แสดงออกมาเลยค่ะ.
สมัยก่อนเคยเป็นอาหารเป็นพิษเหรอคะ?
ด้วยเหตุผลแบบนั้น ก็มีคนที่ไม่รับประทานอาหารเลยไม่น้อยเลยนะคะ
ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
...จำไม่ได้เหรอคะ เพราะมันเป็นเรื่องตอนที่เรายังเป็นทารก
ตอนเป็นทารกเหรอคะ?
ใช่ค่ะ เขาบอกมาตลอดเลยค่ะ ทั้งจากพี่เลี้ยงและสาวใช้ ว่าเคยทานน้ำผึ้งแล้วเกือบเอาชีวิตไม่รอดเลย...
ด้วยเหตุนั้น เลยยังกลัวจนถึงตอนนี้ก็ยังกินไม่ได้ค่ะ
นี่คุณ!
ไม่ใช่ว่าต้องขออนุญาตเหรอคะ? มาเยี่ยมแบบไม่บอกกล่าวเลยนี่นา
ใช่แล้วค่ะ
--- อาาา,
ใช่ค่ะ เพราะว่าเป็นสาวใช้จากวังอื่นนี่คะ
ไม่เป็นไรเลยค่ะ คุณซาโตริกิ แค่ตอบแบบจริงจังก็ได้นะคะ
แบบนี้ก็แสร้งทำเป็นพวกเดียวกันอยู่ตลอดเลยสินะ
ถ้าเป็นคุณหนูที่ไม่รู้เรื่องโลก คงจะโดนหลอกได้ง่ายๆ เลยล่ะ
บอกให้รู้ว่าที่อื่นมีแต่ศัตรู แล้วก็โดดเดี่ยวให้เขา แล้วก็ทำให้เขาเสียหน้าด้วยสิ
ตัวเขาเองน่ะ
คงไม่รู้ตัวเลยสินะว่ากำลังถูกแกล้งอยู่...
ฉันมาตามคำสั่งของท่านจินชิค่ะ
ถ้ามีเรื่องจะบ่น
ก็บอกกับท่านจินชิได้เลยค่ะ
คุณซาโตริคิคะ อีกอย่างเดียวค่ะ
คุณสาวใช้หัวหน้าจากวังทับทิม ได้บอกเรื่องนั้นไปแล้วหรือยังคะ?
!?
ทำไมถึงรู้ล่ะ...
ก็อย่างที่คิดไว้เลย!
เจ้าเหมียว ตรงนี้พอไหมคะ?
ค่ะ
ช่วยถือให้หน่อยนะคะ
ขอโทษค่ะ
ท่านทาคาจุน
ไม่เป็นไรค่ะ เจ้าเหมียวเข้าห้องเก็บเอกสารนอกตำหนักได้ค่ะ
บันทึกของตำหนักเมื่อ 10 ปีที่แล้ว หรือ 20 ปีที่แล้วเนี่ย จะเอาไปทำอะไรคะ?
ของเก่าๆ แบบนั้น มันมีอะไร--
ท่านทาคาจุน
นั่นมัน--
ก็ยังบอกไม่ได้จนกว่าจะชัดเจนสินะคะ.
เข้าใจแล้วค่ะ.
Lv.0ラ:
สิบเจ็ดปีก่อน...
สมัยที่องค์ประมุขยังเป็นองค์ชายโต, พระสนมอาตะก็มีพระครรภ์
พระสนมอาตะเป็นพี่สาวขององค์ประมุขปัจจุบัน และพระสนมองค์ชายโตก็มีแค่ท่านเพียงคนเดียว
ในขณะเดียวกัน องค์ชายรองก็ถือกำเนิดขึ้นเช่นกัน
องค์ชายรองผู้ที่ร่างกายอ่อนแอและไม่ปรากฏพระองค์นั้น--
นี่เอง
เด็กชายที่เกิดจากพระสนมอาโด เสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารกเลยค่ะ
แพทย์ที่ได้เห็นเหตุการณ์ก็ถูกเนรเทศเพราะความผิดที่ทำให้เด็กชายเสียชีวิตน่ะค่ะ---
แพทย์ที่ปฏิบัติงานในวังหลังในตอนนั้นน่ะ---
“ตำหนักหลังเหรอ”
มันเป็นเรื่องของเหตุและผลสินะ
ทำอะไรอยู่เนี่ย คุณพ่อ...
จดหมายจากคุณทามะเหรอคะ?
ตอนนี้คุณอะตะไม่อยู่ที่งานเลี้ยงน้ำชาค่ะ
22
อย่างนั้นเหรอคะ
เขาฝากให้มามอบให้โดยตรงน่ะค่ะ--
23
คุณคาเซะอะกิคะ,
มีเรื่องจะเรียนให้ฟังค่ะ.
ก็ได้ค่ะ... จะไปถามข้างในให้.
เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 3
เชิญค่ะ
ออกมาได้แค่นี้เองค่ะ
น้ำผึ้ง...
จะย้ายบ้านเมื่อไหร่คะ?
...ช่างเป็นคนช่างสังเกตจริงๆ เลยนะ
พอผ่านช่วงต้นปี และการทักทายปีใหม่เสร็จสิ้นแล้ว
ที่นี่ก็จะกลายเป็นตำหนักของพระสนมองค์ใหม่
เพราะมีความผูกพันที่แข็งแกร่งกับองค์ประมุขในฐานะพี่สาวของพระองค์เอง ทำให้สามารถรักษาตำแหน่งนี้มาได้ยาวนานขนาดนี้
ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีเหตุผลที่ต้องจากไป
คงจะเป็นเพราะว่า--
พระสนมอาตะไม่สามารถมีบุตรได้อีกแล้วสินะคะ?
ตอนคลอด มีอะไรเกิดขึ้นเหรอคะ?
--มันเป็นเรื่องที่คุณไม่เกี่ยวข้องค่ะ.
ยาจิ
มีค่ะ.
คนที่เฝ้าดูการคลอดก็คือพ่อบุญธรรมของฉันเองค่ะ,
แพทย์ราもんน่ะค่ะ.
คุณ...ลูกสาวของราもんเหรอคะ?
ของไอ้หมอไร้ประโยชน์นั่น...!?
อ๊ะ...อูว...!!
คุณอะตะ...
ฮา-ยู่
ฮา-ยู่
คุณอะตะคะ ตั้งสติหน่อยค่ะ...!
รามอน!
ให้หายใจช้าๆ ตามสัญญาณของฉันนะคะ!
---
พระราชินีประสูติแล้วค่ะ!
รีบเข้าไปเดี๋ยวนี้!
!? แต่ว่าคุณอะตะยัง--
พระราชินีต้องมาก่อน!
มะ...
กรุณารอสักครู่นะคะ!
ไม่นะ!
แล้วท่านอะตะจะเป็นยังไงคะ!!
ถ้าจะให้พูดว่ามันเป็นเรื่องโชคร้าย ก็คงจะเป็นแบบนั้นล่ะค่ะ.
เพราะมันตรงกับช่วงที่ฝ่าบาทประสูติ...
แต่เพราะการรับมือที่ล่าช้าในตอนนั้น ท่านอะตะถึงได้สูญเสียมดลูกไปเลยค่ะ---
แถมยัง... เด็กชายที่คลอดออกมาได้อย่างปลอดภัยอีกด้วย...!
เพราะความผิดพลาดที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า คุณพ่อจึงถูกเนรเทศออกจากตำหนักหลังค่ะ.
ถึงกับต้องรับการทรมานด้วยการดึงกระดูกที่หัวเข่าเลยเชียว--
ร้านขายยาที่ฝีมือดีเกินกว่าคนในย่านดอกไม้...ก็สมแล้วค่ะ.
เพราะเป็นแพทย์ที่ปฏิบัติงานในตำหนักหลังนี่คะ.
ที่ในตำหนักหลังมีสมุนไพรขึ้นเยอะๆ ก็คงเป็นเพราะคุณพ่อเป็นคนปลูกเองล่ะค่ะ.
เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 3
ถ้าหมอคนนั้นจัดการให้ดีล่ะก็,
อย่างนั้นเหรอคะ?
คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นหรอก...!
กึ...
...อะไรนะคะ?
แทนที่คุณอะตะที่น้ำหนักขึ้นช้าหลังคลอด,
คนที่ดูแลเด็กที่คลอดออกมาก็คือคุณคาเซะอะกิ... คุณใช่ไหมคะ?
เคมิ
ถ้าเป็นพ่อบุญธรรมของคุณ ก็คงสั่งห้ามใช้แป้งสีตะกั่วขาวไว้แล้วไม่ใช่เหรอคะ.
คุณคงไม่ทำลายข้อห้ามนั้นแล้วทำให้ท่านเสียชีวิตหรอกใช่ไหมคะ.
...ค่ะ.
ในหมู่ดอกไม้ ก็มีบางชนิดที่แม้แต่น้ำหวานก็มีพิษ...เหมือนกับดอกนกแก้วหรือดอกคัตสึรากิอย่างนี้.
คุณที่เติบโตมาในหมู่ผู้เลี้ยงผึ้ง
คงจะทราบดี.
แต่ว่า,
เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 3
ไม่รู้เลยว่าพิษที่ออกฤทธิ์กับทารกได้นั้น มันผสมอยู่ในน้ำผึ้งธรรมดาๆ
น้ำผึ้งที่ให้ไปเพราะคิดว่ามันดีต่อร่างกายนั้น
จะทำให้ลูกน้อยตายได้ด้วยเหรอเนี่ย
ไม่อยากให้คุณอะตะรู้เรื่องนั้นเด็ดขาดเลยค่ะ--แต่ว่า,
นั่นแหละค่ะที่พยายามจะฆ่าให้ตาย
คุณซาโตริคุอาจัง
อาจจะได้ยินเรื่อง
พิษน้ำผึ้งเข้า
...คุณซาโตริคุอาจัง
ก็อยู่ในตำหนักหลังมาตั้งแต่สมัยองค์จักรพรรดิองค์ก่อนแล้ว
เลยสนิทกับคุณอะตะมากเลยล่ะค่ะ
คุณรู้ถึงรสนิยมขององค์จักรพรรดิองค์ก่อนไหมคะ?
ยังเฝ้าดูแลให้องค์จักรพรรดิองค์ก่อนเสด็จไปหาคุณซาโตริคุอาจังตอนที่ยังเด็กอยู่เลยนะคะ?
รสนิยมแบบเด็กผู้หญิง
...แบบนั้นน่ะค่ะ,
เพื่อเจ้าหนูน้อยที่ไม่รู้เรื่องโลกแบบนั้น ถึงกับถูกนางกำนัลอย่างนั้นดูถูกเลยค่ะ.
ที่งานเทศกาลสวนสนุกน่ะค่ะ
การทะเลาะกันระหว่าง
ตำหนักทับทิมกับตำหนักคงโกะ...นั่นคือ,
นางกำนัลของตำหนักคงโกะกำลังถูกนางกำนัลของตำหนักทับทิมตักเตือนอยู่เหรอคะ.
คนของตำหนักทับทิมทุกคนรู้สถานะของคุณริจูฮิแล้วสินะคะ---
คุณได้ติดต่อกับคนภายนอกอย่างลับๆ เพื่อหาพิษมา
แผลไฟไหม้ที่แขนก็เป็นตอนนั้นใช่ไหมคะ?
และใช้สีของเปลวไฟจากการเผาไม้กระดานเป็นรหัส...
พอการวางยาพิษไม่สำเร็จ ก็ได้โยนความผิดไปให้สาวใช้
แล้วก็ฆ่าเธอโดยทำเป็นว่าเธอฆ่าตัวตายค่ะ
เธอใส่รองเท้าหุ้มข้ออยู่ เลยเป็นไปไม่ได้ที่จะปีนกำแพงนั้นคนเดียวค่ะ
แต่ว่าบันไดมันไม่ได้ถูกกางไว้...ต้องมีใครเป็นคนถอดออกไปแน่ๆ เลยค่ะ
...อย่างนั้นเอง
แล้วก็--
อยากได้อะไรคะ?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/40)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
บันทึกพิศวงของอิวาโมโตะ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
คุรุมิจังนักเทรด FX
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
แข้งเด็กหัวใจนักสู้
