ตอนที่ 12 อะโดฮิ
ต้องการอะไรเหรอ?
พูดออกมาสิ
อะไรก็ได้เหรอคะ?
ถ้ามันไม่มีความหมายอะไรเลยล่ะก็...
คุณฟุเอเมะเองก็คงจะรู้ใช่ไหมคะ?
ตอนที่ 12
อาทาฮิ
คุณ... อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับคนที่คุณรักที่สุดเหรอ?
ว่าคุณจะลำบาก... ก็ทราบดีอยู่แล้วค่ะ...
คุณอะโดฮิคะ อาการทางร่างกายของคุณ
กลับมาเถอะค่ะ
ถึงอย่างนั้นก็ตาม
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คุณอะโดฮิก็จะ...
คาเซอาเกะ
ฉันไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะ
แค่ทำตามโชคชะตาเท่านั้นเองค่ะ
ไม่ใช่ความผิดของใครเลย
จิ
เป็นแบบนั้นแหละค่ะ คุณอะโด
เพราะอย่างนั้นแหละค่ะ หลายคนถึงได้หลงใหลในตัวคุณอะโดค่ะ
ตอนที่คุณร้องไห้คนเดียวตอนกลางคืน
ฉันรู้มาตลอดเลยนะ
แต่ว่าฉันกลับพูดความจริงไม่ได้...
แล้วก็เก็บความลับนี้ไว้ตลอดเลย
มันเป็นเรื่องที่คุณจะให้คนอื่นรู้ไม่ได้
แต่แล้วก็มีคุณซาโตริฮิที่รู้ว่าน้ำผึ้งเป็นยาพิษต่อทารก
ตอนที่จักรพรรดิองค์ก่อนสวรรคต แล้วเจ้าคนนั้นก็ออกบวช ฉันก็โล่งอกไปเลยนะ
แต่เธอกลับมา
ถึงแม้ว่าเธอจะอยู่ในตำแหน่งเดียวกับที่เป็นพระสนมชั้นสูง และเป็นคนที่ต้องผลักไสคุณอะโดฮิออกไป...
แต่เธอก็ยังคงเหมือนเดิม เหมือนกับว่าเธอกำลังโหยหาแม่อยู่เลย—
เพราะฉะนั้น เธอเลยวางแผนลอบสังหารคุณริจู แล้วก็ทำไม่สำเร็จ เลยใส่ร้ายให้สาวใช้เป็นคนลงมือแล้วก็ฆ่าเธอซะเลย
ฆ่าเหรอ?
ถึงจะเป็นลูกสาวหมอพงษ์ แต่ก็ฉลาดนะ
แต่มีข้อผิดพลาดอยู่หนึ่งอย่างค่ะ
เด็กคนนั้น... ชันจิ น่ะ
เขาฆ่าตัวตายไปแล้วค่ะ
มะ... คุณกำลังทำอะไรอยู่คะ คุณคาเซอาเกะ!
ทำไมถึงเป็นแบบนี้กัน...!
คนที่พยายามจะวางยาพิษซาโตริฮิก็คือฉันเอง...
แต่ว่ามันก็ล้มเหลว
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คุณอะโดฮิอาจจะถูกสงสัยเข้าแล้วสิ
แค่การที่ต้องออกจากตำหนักในวังก็ลำบากพอแล้ว ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีก...
* * * * *
ถ้าอย่างนั้นก็
ให้ฉันตายแทนเถอะค่ะ
!?
ทำไมเป็นคุณล่ะคะ...?
ฉันเป็นแค่สาวใช้ธรรมดานะคะ...
ถึงแม้ว่าฉันจะต้องรับบาปเอง แต่ก็คงจะไม่มีใครต้องเดือดร้อนไปมากกว่านี้แล้วค่ะ
แต่คุณคาเซอาเกะล่ะคะ...
คุณคาเซอาเกะเป็นสาวใช้คนสนิทของคุณอะโดฮิค่ะ
คุณอาจจะเทียบเคียงกับคุณอะโดฮิได้เลยนะคะ
นั่น... นั่นมัน...
ดังนั้นฉันถึงได้...
ทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ...?
ฉันจะตายค่ะ
คุณอาจจะคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อยนะคะ...
เพราะว่าคุณอะโดฮิได้เอ่ยปากเรียก
ฉัน
ขึ้นมาน่ะค่ะ
ขอบคุณเสมอเลยนะ ซันจิ
ที่จำชื่อสาวใช้อย่างฉันได้ แล้วก็ใจดีกับฉัน...
คุณ...
ถ้าฉันสามารถปกป้องคุณอะโดฮิได้
คุณคาเซอาเกะคะ
ฉันเขียนหนังสือไม่ออก คุณช่วยทำพินัยกรรมให้หน่อยได้ไหมคะ?
แล้วก็...
...ช่วยหน่อยสิคะ
กลัวคนอื่น...
จะตายอยู่แล้วนี่นา...
...เด็กขี้ขลาด
แม้แต่เด็กที่สั่นตลอดเวลาแบบนั้น ก็ยัง...
ยอมสละชีวิตเพื่อคุณอะโดค่ะ
สิ่งที่สำคัญของคุณแบบนั้นน่ะ
ฉันเป็นคนพรากมันไป
การตายของชันจิก็กลายเป็นเรื่องสูญเปล่าไปซะแล้ว—
...ไม่เข้าใจเลยค่ะ
ความรู้สึกที่คิดถึงใครสักคนถึงขนาดนั้น
และคนแบบนั้นน่ะ
ไม่รู้ว่าเขาปรารถนาอะไรกันแน่
ถ้าฉันรายงานไป
คุณโอ-ชิก็จะจับตัวคุณคาเซอาเกะไป
โทษประหารก็คงจะเลี่ยงไม่ได้
ถึงอย่างนั้นก็ตาม
“ไม่ควรปล่อยให้โดนแสงแดดส่องนะ”
อย่างนั้นสินะ คุณพ่อ
การลอบสังหารคุณริจู ถูกคิดว่าเป็นเพราะเพื่อสร้างตำแหน่งว่างของพระสนมสี่
และการวางแผนเพื่อรั้งคุณอะโดฮิไว้ในตำหนักในวัง...
ถ้าอย่างนั้น ก็ปล่อยให้เขาคิดแบบนั้นก็แล้วกัน
ถึงจะเปิดเผยสาเหตุการเสียชีวิตของทารกเมื่อ 17 ปีก่อน
ก็มีแต่คนจะเจ็บปวดเพิ่มขึ้นเท่านั้นเอง
ถ้ามีแรงจูงใจแค่เรื่องเดียวก็พอแล้วค่ะ
คุณคาเซอาเกะคะ
ฉันมีข้อเสนอหนึ่งอย่างค่ะ
แม้ว่าตอนจบจะไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่ถ้าคุณสะดวกก็...
คุณรับข้อเสนอนี้ได้ไหมคะ?
เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 3
เหนื่อยจัง
อยากจะนอนแบบนี้เลย...
ถึงแม้ว่าจะป้องกันไว้ด้วยกระดาษสากับผ้าแบบคร่าวๆ แล้วก็ตามนะ
ไม่จำเป็นก็ดีแล้วล่ะ
ถ้าโดนแทงมันก็เจ็บนี่นา
เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 3
คุณคาเซอาเกะแห่งวังทับทิม สารภาพว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารคุณริจู...
มีอะไรรู้ไหม ร้านขายยา?
...ทำไมต้องเป็นฉันล่ะคะ?
ช่วงนี้คุณคงได้สืบค้นอะไรมาเยอะสินะคะ
เอาล่ะ แล้วมันเกี่ยวกับเรื่องอะไรกันล่ะคะ
แรงจูงใจคือการรักษาตำแหน่งพระสนมสี่ของคุณอะโดฮิ
บอกว่ามันจบแค่ตรงนั้นเองนี่นา
ถ้าตัวคุณเขาพูดแบบนั้น ก็คงจะเป็นอย่างนั้นสินะคะ
ใช่แล้ว
ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยทุกอย่างให้เป็นที่ประจักษ์ก็ได้ค่ะ
“คุณคาเซอาเกะคะ
กรุณายอมรับสารภาพ
ด้วยตัวเองเถอะค่ะ”
“แล้วก็ต้องให้ว่ามันมีจุดประสงค์เพื่อผลักไสคุณริจูออกไปด้วย”
“ให้ยืนยันไปแบบนั้นสิคะ”
“ถ้าทำแบบนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยอะไรมากกว่านั้นแล้วค่ะ—”
●●●●●
ยังเหมือนจะมีอะไรซ่อนอยู่อีก...
คุณอะโดฮิจะต้องย้ายไปยังตำหนักทางใต้เมื่อปีใหม่ค่ะ
เป็นเพราะเรื่องครั้งนี้ใช่ไหมคะ?
เปล่าค่ะ มันเป็นเรื่องที่ตัดสินใจไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วค่ะ
การที่เสด็จพี่ไม่ให้กลับไปบ้านเกิด แต่ให้มาอาศัยอยู่ที่ตำหนักแยก ก็คงเป็นความรักในแบบของฝ่าบาทสินะคะ
สำหรับคุณอะโดฮิ ที่เติบโตมาเป็นน้องสาวพี่ชายตั้งแต่เด็ก และได้ปรนนิบัติมาตลอดในฐานะพระสนม ก็ขอให้เป็นความรู้สึกที่เต็มที่ที่สุดของ...
ดอกซากุระ...
ใช่ค่ะ มันบานเยอะเลย คุณจะนำไปประดับห้องไหมคะ?
เป็นดอกที่บานผิดปกติเลยนะคะ
เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 3
ฮาตะ
ยังโกรธอยู่เลย...
คุณจินชิเป็นอย่างไรบ้างคะ?
●●●●●
อ่อนหวานจังเลยนะ
เป็นยาพิษนะคะ
จ๊ะ คุณมิชิคะ น้ำ!
<สึ
ไม่ได้ตายหรอกค่ะ ไม่เป็นไรนะคะ
แบบนี้เอง—
ท่ามกลางเหตุการณ์ใหญ่ที่พระสนมสี่จะถูกจับเข้าคุก
ปีใหม่ก็มาถึงอย่างวุ่นวาย
ในที่สุด วันที่คุณอะโดฮิจะต้องออกจากตำหนักในวังก็ใกล้เข้ามาแล้วค่ะ
...ตาฉันมันสกปรกจนนอนไม่หลับเลย
เหลือบ
อยาก
เหลือบ
หนาวจัง แต่ก็รู้สึกดีนะคะ
ตรงแถวนั้นคงเป็นแสงไฟจากย่านดอกไม้สินะคะ
ตรงนี้อย่างเดียว ไม่รู้สึกถึงความอับชื้นของสวนเลย—
อ๊ะ
แขกคนแรกเหรอคะ?
!!คุณอะโดฮิคะ!
ขอโทษค่ะ เดี๋ยวลงไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
มานั่งดื่มด้วยกันหน่อยไหมคะ?
—ดูเหมือนผู้ชายเลยนี่นา?
ดูเหมือนว่าคุณจะวางตัวเป็นแบบนั้นนะคะ
ฮ่าๆ
เป็นคนซื่อสัตย์จังเลยนะ
จัง
ตั้งแต่ลูกชายออกจากที่ของฉันไป
ฉันก็เป็นเพื่อนของฝ่าบาทมาตลอดเลยค่ะ
เปล่าสิ ควรจะบอกว่ากลับมาเป็นเพื่อนแล้วมากกว่า
ก็ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้รับเลือกให้เป็นพระสนม
และแม้จะได้รับเลือกแล้ว ก็คิดว่าตัวเองเป็นแค่ผู้ชี้นำในเรื่องของพระสนมตามธรรมเนียมเท่านั้น
...ได้ตำแหน่งพระสนมชั้นสูงมาด้วยแค่ระดับนั้นเอง บางทีก็ไม่ควรจะยึดติดกับมันเลยนะคะ
น่าจะรีบส่งต่อให้คนต่อไปไปซะเลยดีกว่า
ถ้าทำแบบนั้น รับรองว่า...
...เอ๊ะ?
มันคืออะไรนะ
ใบหน้าด้านข้างนี้ ที่ดูคล้ายกันมาก
รู้สึกว่าเคยเห็นมาก่อน—
ในน้ำคงจะหนาวน่าดูเลยนะคะ
...คงจะทรมานน่าดูเลยนะคะ
...ใช่ค่ะ
บ้าจริงเลยนะ
ทุกคน บ้าไปหมดเลย—
ทั้งสาวใช้ที่ฆ่าตัวตาย และคุณคาสึกิ
คงจะไม่มีความเสียใจเลยถ้าต้องสละชีวิตเพื่อท่านคนนี้
เป็นคนที่ควรจะยืนอยู่เหนือคนอื่น...
น่าเสียดายจังเลยนะ
ถ้าได้ปรนนิบัติอยู่ข้างกายฝ่าบาทในรูปแบบอื่นล่ะก็
ก็อาจจะเป็นเสาหลักที่ค้ำจุนการปกครองของฝ่าบาทได้ก็ได้นะคะ—
แย่แล้ว ชะมัด อยู่ช้าเกินไปแล้ว
ทำอะไรอยู่เนี่ย!?
กลับไปแล้วลองดื่มน้ำขิงดูไหม
!!
...ซี
ใครน่ะ จู่ๆ ก็มา...
ขอโทษด้วยนะ
เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 3
คุณจินชิคะ? มาอยู่ที่นี่ทำไมคะ?
สิ่งที่ฉันอยากจะถามคือ...
!!
ขอโทษค่ะ เดี๋ยวจะถอยออกไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ—
42
เอ่อ...คุณมิชิคะ?
●●●●●
กลิ่นเหล้าเหรอคะ?
เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 3
คุณเมาแล้วเหรอคะ?
เป็นเพื่อนกันน่ะ
มีคนในวังหลังที่ทำกับขันทีคนนี้แบบนี้ได้ด้วยเหรอเนี่ย...
หนาวจัง ไม่อยากเลยค่ะ
อีกฝ่ายให้ฉันดื่มไปตามใจชอบ แล้วก็ออกไปเดินเล่นที่ไหนสักแห่ง พอกลับมาแล้วก็ถูกไล่ให้กลับเพราะรู้สึกโล่งขึ้น
และแล้วก็
ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ
หนาวจัง ไม่เอาค่ะ
มุโซ
ถ้าคุณกำลังโกรธที่ฉันทำเป็นแผ่นรองอยู่ ขออภัยด้วยนะคะ
มุโซ
แต่ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ฉันคงต้องก้มหัวแล้วล่ะค่ะ
ฮุฟุ
...!?
แค่เล็กน้อยเองค่ะ
อีกนิดนะคะ
ช่วยอุ่นให้อีกนิดนึงสิคะ...
...เข้าใจแล้วค่ะ
แค่สักพักเองนะคะ?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/46)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
บันทึกพิศวงของอิวาโมโตะ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
คุรุมิจังนักเทรด FX
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
แข้งเด็กหัวใจนักสู้
