ตอน 37: Chapter 37

ตอนที่ 37 หยดน้ำจันทร์ · ภาคแรก

ข่าวลือมันเป็นของที่มีหางตามติด

ยิ่งมันแพร่ไปไกลและกว้างเท่าไหร่ ความห่างไกลจากความจริงก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

และบางครั้งข่าวลือนั้นก็ไม่ได้หยุดอยู่แค่การเป็นข่าวลืออีกต่อไป นั่นแหละคือ

มันก็มีบางครั้งที่มันถูกเรียกว่าเป็นตำนาน หรือเทพปกรณัมด้วยนะ

ตอนที่ 37 ดวงจันทร์บริสุทธิ์・ภาคต้น

เรื่องลับๆ ของร้านยา 9

—เรื่องร้านยา

กงชุ่ยฝี

เคยได้ยินเรื่องสาวงามสะพรั่งที่หลั่งน้ำตาไข่มุกไหม?

สาวงามเลอโฉมก็อยู่ตรงหน้าคุณแล้วนะ

เอ่อ... จะพูดว่า...

น้ำตาไข่มุกนี่หมายความว่ายังไงเหรอครับ?

ผมก็ไม่รู้เรื่องลึกซึ้งอะไรเหมือนกันนะ...

สาวงามดุจหยดน้ำจันทร์น่ะสิ—

เขาว่ากันว่าเวลาเธอเต้นแล้ว แสงสว่างก็จะร่ายรำประหนึ่งเป็นพร และน้ำตาของเธอก็กลายเป็นไข่มุกแล้วหยดหล่นลงมา...

ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นหญิงสาวจากย่านดอกไม้เลยนะ

คุณพอจะรู้เรื่องอะไรบ้างไหม?

ดวงจันทร์บริสุทธิ์เหรอครับ... จู่ๆ ก็พูดขึ้นมาเลย

เป็นเพราะความปรารถนาของทูตพิเศษที่มาถึงตอนนี้ไงล่ะ

ทูตพิเศษนี่ หมายถึงทางทิศตะวันตกเหรอครับ?

อ่า เมื่อตอนเด็กๆ ทูตพิเศษก็ได้ ได้ยินมาจากคุณปู่ทวดของ เขา

ว่า "ที่ประเทศหลี่ มีดวงจันทร์บริสุทธิ์อยู่"

แล้วก็บอกว่า "อยากจะไปพบ เลยขอให้ตามหามาให้หน่อย"

คุณปู่ทวด... แสดงว่ามันเก่ามากเลยสินะ

อืม

มันเป็นเรื่องที่ยากจะทำได้ แต่เป็นคู่สนทนาทางการทูตที่สำคัญ เราอยากจะตอบรับให้ได้มากที่สุด

พอจะเคยได้ยินข่าวลืออะไรบ้างไหม?

50 ปีก่อน...

นักเต้นจากย่านดอกไม้... ดวงจันทร์บริสุทธิ์...

อ๊ะ

ท่านก็คงจะเป็นคนแก่ไปแล้ว และก็ไม่แน่ใจว่าท่านยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า แต่ว่า...

ยังมีชีวิตอยู่สิครับ

!!?

ม, มันจริงเหรอ!? อยู่ที่ไหนกันแน่—

จริงยังไงกันล่ะ ท่านจิ่นซื่อก็เคยได้เจอ แล้วนี่นา

ที่ย่านดอกไม้ไงล่ะ

ที่ย่านดอกไม้เหรอครับ?

...ผมเหรอครับ?

ใช่แล้วครับ

ถึงจะไม่มีความทรงจำว่าได้พบกับบุคคลที่ดูคล้ายๆ นั้น แต่...

ถึงจะนึกไม่ออกในทันที ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยนะครับ

เรียกว่าดวงจันทร์บริสุทธิ์ หรือจะให้พูดว่า อดีตดวงจันทร์บริสุทธิ์ ก็ได้ครับ

...จะเป็นไปได้ไหมนะ...

ก็เป็นไปได้เลยล่ะครับ

เอ๋~ แล้วท่านเป็นคนแบบไหนเหรอครับ??

เรื่องลับๆ ของร้านยา 9

ถ้าเป็นตัวท่านเองล่ะก็ แค่เอาเงินก้อนโตไปก็น่าจะไปพบได้เลยนะครับ

ไม่สิ มันก็คือ...

คือว่า...

แต่คุณก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนจาก 50 ปีก่อนไม่ใช่เหรอครับ

ใช้สาวงามแทนไม่ได้เหรอครับ?

ก็จัดงานเลี้ยงรื่นเริงรวมสาวงามกันไปแล้วนะ

ถึงจะไม่ถึงขั้นดวงจันทร์บริสุทธิ์ แต่ก็พยายามรวบรวมคนเก่งๆ มาแล้วนะ

แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่พอใจเลย แถมยังแสร้งทำเป็นเยาะเย้ยอีกด้วย...

นี่มันใครกันเนี่ย

ขออนุญาตนะครับ—

คนที่จะเป็นคู่ค้างคืนกับสาวงามเหล่านั้นน่ะ—

เม่าเม่า เหมียวเหมียว!

เอ่อ...

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้มือแบบนั้น

เพราะว่า ทูตพิเศษเป็นผู้หญิงนี่นา

ฮ่าๆ นั่นมันยากจะรับมือเลย

เกณฑ์ความงามระหว่างตะวันออกกับตะวันตกก็ต่างกัน แถมถ้าเป็นเพศเดียวกัน การจับตามองก็จะเข้มงวดยิ่งกว่านั้น

คิดว่าให้คุณหวังเป็นคนดูแลก็ดีนะ แต่ถ้าโดนขอให้ค้างคืนโดยไม่ตั้งใจก็จะลำบากน่าดู

ถึงจะไม่อยากคิดเรื่องตื้นเขินสำหรับคู่สนทนาทางการทูต แต่การหลีกเลี่ยงเรื่องวุ่นวายก็ยังดีที่สุด

ทูตพิเศษคนนั้นน่ะ—

ท่านเป็นคนที่สำคัญแค่ไหนกันครับ?

ก็ถือได้ว่าเขากำลังยึด ฐานการค้าทั้งทางทิศตะวันตกและทิศเหนือล่ะครับ

ครั้งนี้ที่ขบวนคาราวานมีขนาดใหญ่ ก็เพราะว่าเราทั้งสองฝ่ายอยากจะผลักดันเรื่องการค้าใหม่ๆ ให้ก้าวหน้าไงล่ะครับ

ด้วยสถานะของประเทศนั้น พวกเขาจึงมีการผสมผสานกับต่างชาติจนเต็มไปด้วยบุรุษและสตรีผู้งดงามเลยล่ะครับ

จะไปรับมือกับทูตพิเศษของประเทศแบบนั้น...

ยัยแก่คนนั้น โกหกไปได้อย่างไรกันนะ?

เข้าใจแล้วครับ

จะลองส่งจดหมายไปที่โรงเตี๊ยมเหมียวเขียวดูว่า จะพอได้ฟังเรื่องราวของท่านไหมครับ

ที่มารบกวนมาถึงตำหนักฝ่ายในแบบนี้ ไม่เป็นไรนะครับ

เอาเรื่องแปลกๆ มาเล่าให้ฟังนี่นา

ว่าไงนะ ว่าไงนะ?

มันช่างดูรกร้างไปหน่อยนะ ถึงขนาดไม่มีแม้แต่ชาสักถ้วยเลยเหรอครับ?

เอ่อ คุณคุณย่าครับ ตรงนี้มันก็เหมือนห้องรับรองน่ะครับ

อยากจะฟังเรื่องที่เคยดูแลทูตพิเศษจากต่างแดน เมื่อสมัยก่อนให้ละเอียดหน่อยครับ

อ้อ

มันเป็นเรื่องที่เก่าไปแล้วกว่า 50 ปีแล้วนะครับ

สมัยขององค์จักรพรรดิองค์ก่อนๆ อีกองค์หนึ่ง—น่าจะช่วงที่เพิ่งย้ายเมืองมายังที่แห่งนี้สักพักมั้งครับ

เดิมทีก็มีเมืองที่สร้างขึ้นจากซากปรักหักพัง มีคนมาเที่ยวชมอยู่มากมายเลย

เดิมทีก็เป็นที่ที่มีผู้คนสัญจรไปมาเยอะ ก็เลยมีการทะเลาะกันเล็กน้อยตอนที่ตัดสินใจให้เป็นเมืองหลวงอย่างกะทันหัน

—แล้วพอมีการบอกว่าจะมีทูตพิเศษมา ก็เพราะว่าที่เวลานั้นยังไม่มีพระราชวังที่โอ่โถงเท่าตอนนี้นี่นา

เลยได้มีการแสดงร่ายรำขึ้นบนฉากที่เป็นซากปรักหักพังของสถานที่ประกอบพิธีที่มีชื่อเสียงครับ

—ว่าคุณป้าคนนั้นถูกเลือกให้เป็นนักเต้นน่ะครับ

อา ย่านดอกไม้มันก็มีมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนะ แล้วตัวฉันเองก็เป็นนางคณิกาชั้นสูงเลยล่ะ

มีคนเป็นสิบกว่าคนเต้นให้ฉันเป็นตัวเอกเลยนะ

ก็อาจจะเพราะว่าฉันสูงที่สุดก็ได้นะ ทูตพิเศษ

เพราะว่าคนในประเทศของท่านทูตพิเศษ ส่วนใหญ่ตัวสูงทั้งนั้นเลยครับ

หืม ถ้าจะขึ้นไปเต้นบนเวที ก็ยิ่งจะโดดเด่นไปอีก

แต่ว่านะ—

มีบางคนที่อิจฉาแล้วก็มาแกล้งฉันด้วยนะ!

อย่างเช่น เอาซากแมลงมาถูใส่ชุดของฉันในวันงานเนี่ย...

เอ๋~ แล้วฉันจะมาคิดมากจนละเลยการแสดงได้ยังไงกันล่ะ?

ก็แสร้งทำเป็นปิดบังเก่งๆ แล้วก็เต้นการแสดงที่ดีที่สุดให้ดูนี่นา

คนที่ได้เห็นการแสดงของฉัน ทุกคนก็เหมือนเคลิบเคลิ้มอยู่ในความฝัน มองฉันด้วยสายตาเหมือนมองเทพธิดาแห่งดวงจันทร์เลย—

อ้า คุณคุณย่า เรื่องพวกนั้นฉันเคยได้ยินมาบ้างนะ

แล้วมีเรื่องแปลกๆ อะไรอีกไหมเหรอครับ?

ตัวเธอน่ะ น่ารักจริงๆ เลยนะ!

เรื่องแปลกๆ เหรอ... ก็จริงด้วยล่ะนะ...

อย่างน้อยก็เรื่องที่มีแมลงเยอะจนปวดหัวน่ะนะ

แมลงเหรอ?

ซากปรักหักพังที่ใช้บนเวทีน่ะ มันมีส่วนที่เป็นสวนผลไม้แล้วก็มีสระน้ำด้วยนะ...

ก็เพราะแบบนั้นแหละ ถึงมีแมลงเยอะไง

ข้าราชบริพารก็พยายามกำจัดพวกมันแล้วนะ แต่ว่า มันจัดงานตอนกลางคืน ก็เลยมารวมตัวกันตรงแสงไฟน่ะครับ

ตอนเต้นนี่ก็ มาเกาะติด น่ารำคาญชะมัดเลย

ตัวฉันเนี่ยนะ

แม้จะปัดออกไปแล้ว

ก็ยังมีแมลงอยู่เรื่อยๆ...

ท่ามกลางแมลงที่บินว่อนๆ ทำไมยัยแก่คนนี้ถึงถูกเรียกว่าเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ได้นะ?

อะไรกัน!

ก็เพราะว่าคุณอยากฟังเรื่องเมื่อ 50 ปีก่อนนี่นา พยายามเอามาให้แล้วนะ

อะไรนะ?

นี่ไง!

โอ้... ภาพจากทางทิศตะวันตกเหรอ?

อ้อ ใช่

หลังจากที่ทูตพิเศษกลับไปถึงประเทศแล้ว ก็ให้จิตรกรวาดภาพเก็บไว้ครับ

ตัวท่านทูตพิเศษเองไม่ได้มาด้วย แต่ให้เอาไปฝากพร้อมกับขบวนคาราวานครับ

ฮ้า เข้าใจแล้วสินะ ถูกทำให้สวยงามขึ้นมาในความทรงจำ...

เขาพูดอะไรหรือเปล่า?

แต่คุณคุณย่าก็แค่ทำงานตามปกติไม่ใช่เหรอครับ? ถึงกับเป็นที่โปรดปรานขนาดนั้นเลยเหรอครับ?

อืม... ตรงนั้นก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ แต่ว่านักแปลเขาบอกว่า

เรียกว่า "เทพธิดาแห่งดวงจันทร์" น่ะครับ

แล้วจะพูดอะไรอีตาตาคู่นั้นเนี่ย!

คุณป้าเป็นคนที่มองสิ่งต่างๆ ได้อย่างเป็นกลาง ไม่มีอะไรเกินจริงหรอกครับ

แต่ว่านะ—

ถึงแม้คุณคุณย่าสมัยนั้นจะสวยงาม แต่สิ่งที่ทำให้ถูกเรียกว่าเทพธิดาได้นี่คืออะไรกันนะ—

อืมมมม...

ก็ไม่รู้สิ

とりあえずこの絵に似た人物を探しますか？ => เอาเป็นว่า ค้นหาคนที่หน้าตาคล้ายรูปนี้ก่อนไหมครับ?

当時、その妓女は五尺八寸あったそうです。 => สมัยนั้น โสเภณีคนนั้นสูง 5 ชัก 8 นิ้วครับ

……そのくらいしか思いつかんな。 => ...คิดได้แค่นั้นแหละ

それはずいぶん大柄だな。 => นั่นถือว่ารูปร่างใหญ่ทีเดียวเลยนะ

五尺八寸！ => 5 ชัก 8 นิ้ว!

ええ、大柄で手足が長かったので舞台映えしたそうです。 => ใช่ครับ รูปร่างใหญ่ แถมแขนขาอีกยาว ก็เลยดูโดดเด่นบนเวทีครับ

それだけ大柄で似た女性となると、見つけるのは難しいだろう。 => ถ้าเป็นผู้หญิงที่รูปร่างใหญ่และหน้าตาคล้ายขนาดนั้น การจะหาเจอคงจะยากน่าดูเลย

いっそ似なくても大柄な美女を探してみては？ => ลองหาแค่สาวสวยรูปร่างใหญ่ดูก็ยังดีไหมครับ?

แต่ถ้าจะให้เทียบกับพวกเธอแล้ว เป็นคนที่สวยงามขนาดนั้น แถมตัวใหญ่ด้วยนี่มันยากเลยนะ

พวกท่านทูตพิเศษก็ส่วนสูงประมาณนั้นเลยครับ ถ้าตัวเล็กเกินไปก็จะดูเหมือนเด็กน้อยไปไหม...

ท่านทูต... หรือพวกท่านทูตเหรอครับ?

ไม่แน่ใจเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนจะมีหลายคน แถมตัวของพวกเขาก็สวยมากเหมือนกันนะ

อ๊ะ

นี่มันปัญหาใหญ่เลยนี่นา—...

...หา?

มีอะไรหรือเปล่าครับ?

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 9

ก็คิดว่ามีคนที่เหมาะสมมากๆ เลยน่ะครับ

โอ้ ใครน่ะ? โสเภณีแห่งเรือนเขียวขี้เกลือหรือ?

เปล่าครับ

...อ่า

...จะพูดอะไรเหรอ?

ถ้าเป็นสาวงามที่สูงเกิน 5 ชัก 8 นิ้วล่ะก็ ก็น่าจะมีอยู่สักคนสิ—

อยู่ตรงนี้

...!!

...ที่เคยใช้เป็นสถานที่สำหรับงานเลี้ยงเมื่อก่อน ตอนนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำหนักหลังแล้ว

ทางด้านทิศเหนือ ที่ที่ร่างของคุณชายซึคิถูกฝังไว้ —บริเวณสวนที่รกร้างนั้น บ่อน้ำก็ยังคงหลงเหลืออยู่เหมือนเดิม

เมื่อก่อน ตรงบริเวณนี้มีชนชาติอื่นอาศัยอยู่ และอาคารหรือคลองที่พวกเขาทิ้งไว้ก็ยังถูกใช้งานอยู่ครับ

ศาลเจ้ากับบ่อน้ำแห่งนี้ ดูเหมือนว่าจะยังสามารถใช้จัดงานเลี้ยงได้

เอ๊ะ?

ว้ายย!

ฮ่าๆ เจ้าเหมียวทำอะไรอยู่เหรอเนี่ย—

โกคุสุอิ

โกคุสุอิเองนั่นแหละ ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ?

ฉันเหรอ?

ฉันมีธุระนิดหน่อยน่ะ

หยิบกินเหรอ? ที่สวนผลไม้น่ะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา 9

ไม่ใช่สิ อันนี้แหละ!

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

ใบไม้เหรอ?

นี่! น่ารักใช่ไหมล่ะ~

...ปกติอันนี้คนจะคิดว่าเป็นการแกล้ง เลยไม่ทำจะดีกว่านะ

น่ารักขนาดนี้เลยนะเนี่ย

1996

เอ๋!?

กล่องแมลง...

ที่นี่สุดยอดจริงๆ เลยนะ มีแมลงเยอะแยะที่เห็นแต่ในสมุดภาพเลย!

แมลงตัวนี้ก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกตอนมาที่นี่เหมือนกัน

งั้นเหรอ

คงจะติดมากับของที่นำมาซื้อขายมั้ง

ตัวหนอนกับ...ดักแด้เหรอ?

ผีเสื้อเหรอ?

ตัวเต็มวัยมันเป็นสัตว์กลางคืน เลยแอบซ่อนตัวอยู่มั้ง

นี่แมลงผีเสื้อกลางคืนนะ

มันเป็นแมลงผีเสื้อกลางคืนที่สวยมากเลยนะ

พอบินตอนกลางคืน มันจะสะท้อนแสงจันทร์ได้สวยเลยล่ะ

หืมมมม...

ตอนที่คุณย่าเต้นที่นี่ ก็มีอยู่ด้วยไหมนะ

สวยแค่ไหนก็เป็นแมลงนั่นแหละ...

เจ้าเหมียวก็มาดูด้วยนะ ตอนกลางคืน พลิ้วไหวใต้แสงจันทร์ ส่องประกายยย~

รู้สึกเหมือนหลงเข้าไปในดินแดนยูโทเปียเลยล่ะ!

โอเวอร์ไปแล้วนะ~

อุ๊ย!?

นี่ เจ้าแมลงผีเสื้อกลางคืนตัวนี้ พอฟักออกมาแล้วจะผสมพันธุ์เลยไหมนะ?

ชัดเจนเชียวเนอะ เจ้าเหมียว...

น่าจะนะ เพราะดูเหมือนว่าพอเป็นตัวเต็มวัยแล้ว จะกินอะไรไม่ได้ แล้วก็จะตายเลยล่ะ

โกคุสุอิ แยกเพศของแมลงผีเสื้อกลางคืนตัวนี้ออกได้ไหม?

อืมมม? น่าจะแยกออกได้นะ

นี่มัน—

น่าจะทำได้นะ!

นี่ โกคุสุอิ...

ช่วยหน่อยได้ไหม?

เฮะ 8

??

เรื่องร้ายๆ เหรอ...?

อีก 5 วันต่อมา—

ได้มีการจัดงานเลี้ยงเชิญแขกคนพิเศษมา

ในสวนทางทิศเหนือ ที่ว่ากันว่า “วิญญาณแห่งดวงจันทร์” ได้ปรากฏตัวขึ้น

ถึงจะเป็นสวนภายในตำหนักหลัง แต่ได้รับอนุญาตเป็นกรณีพิเศษให้ข้าราชการเพศชายเข้ามาได้ด้วย

และเหล่าพระสนมระดับสูงก็ได้เข้าร่วมงานด้วยครับ

แคะ

โอ

ผมสีทองกับดวงตาสีอ่อน...

สวยจังเลยนะเนี่ย ถ้าเป็นนักแสดงห่วยๆ คงจะไม่ได้เลือกเธอหรอกนะ~

บันทึกส่วนตัวของร้านขายยา 9

วิญญาณแห่งดวงจันทร์ตามที่ท่านต้องการ

ข้าจะให้เจ้าได้ชมเอง

"บันทึกส่วนตัวของร้านขายยา" ตอนที่ 9 จบ