ตอนที่ 82

ตอนที่ 82 จุดสิ้นสุดแห่งสมรภูมิ

เหนื่อยจัง

ตัวมันหนักอึ้งไปหมดเลย

ว่าแต่... เมื่อไหร่กันนะที่ได้นอนเต็มอิ่มสักที...

ยัยนั่นล่ะ?

ปลอดภัยแล้วครับ/ค่ะ

แล้วก็... คุณน่าจะพักผ่อนหน่อยนะ

อยู่ไหนเหรอ?

...ในรถม้าตรงโน้นน่ะครับ/ค่ะ

อย่าเข้าใกล้มากเกินไปล่ะ

...พวกเด็ก ๆ จากตระกูลที่ตายไปน่ะครับ/ค่ะ

ก็เลย...ถูกขอร้องให้ ต้องมาอยู่ที่นี่

สภาพมันย่ำแย่จริง ๆ เลยนะเนี่ย

คุณก็เหมือนกันนะขอรับ/ค่ะ

เรื่องของผมไม่เป็นไรหรอกครับ/ค่ะ ถ้าจอมทัพที่ปรึกษาไม่อยู่ที่นี่ ก็ถือว่าถูกแล้วล่ะ

...ไปรอข้างนอกเถอะครับ/ค่ะ

ถ้าไม่ยุ่งกับผมล่ะก็...

คงจะไม่ได้เจอเรื่องแบบนี้หรอกมั้ง

รอยฟกช้ำ...

นี่ใครมาทุบตีไว้เหรอ?

ตอนที่เจอกันในหิน ดูเหมือนจะไม่มีแผลนี่นะ...

ระหว่างที่ถูกจับไป มีใครทำอะไรลงไปหรือเปล่า...?

...---

กำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ/คะ คุณจินชิ

! ฉะ... ไม่สิ นี่มัน...

... คุณจินชิคะ ใบหน้าของคุณเป็นอะไรไปคะ

ไม่มีอะไรมากหรอก เป็นแค่รอยถลอกนิดหน่อย

ให้ดูหน่อยสิคะ

ไม่ถึงขนาดให้ดูหรอกค่ะ

...อึก

ชารุ

------------

เย็บไม่เรียบร้อยเลยนะครับ/คะ

ทำไมถึงออกไปแนวหน้าล่ะครับ/คะ

แค่ผมคนเดียวที่อยู่ตรงที่ปลอดภัย ก็ถือว่าดูการณ์ได้แล้วนี่ครับ/ค่ะ

ดูการณ์ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอครับ/คะ ในเมื่อคุณอยู่ในตำแหน่งแบบนั้น

อย่าไปที่อันตรายด้วยตัวเองเลยนะครับ/คะ

ถ้าคุณจินชิได้รับบาดเจ็บ คนรอบข้างก็จะเดือดร้อนนะครับ/คะ

...ก็จริงของเจ้า

--คุณทำอะไรน่ะครับ/คะ!

มีแผลที่แก้ม...

ถูกโระรันทำไว้

ทั้งที่แกยังตามมาด้วย... !

ทำเรื่องไม่ดีกับมาเซ็นด้วย

หมัดของทากาชุนนี่ได้ผลดีทีเดียวล่ะนะ

ไม่ได้ตั้งใจจะให้บาดเจ็บสักหน่อยนะ

ผมเองก็จะ ออกไปเองครับ/ค่ะ

ใคร ๆ ก็เป็นแบบนั้นแหละครับ/ค่ะ

--นี่แหละคือ

หนึ่งในคำขอของโระรันน่ะครับ/ค่ะ

โระรัน...

สนิทกับโระรันเหรอ?

ค่อนข้าง

เป็นเพื่อนกันเหรอ?

ไม่ทราบครับ/ค่ะ

เพื่อนเหรอ---

เพื่อนที่สนิทสนมใกล้ชิด—อย่างน้อยสำหรับผมก็เป็นแบบนั้น

โระรัน—ไม่รู้ว่าโคซุยจะคิดยังไงนะ

โคซุยชอบแมลง ไม่เหมือนกับวัยเลย หน้าตาก็ยังดูอ่อนเยาว์

แต่ในวังหลวงกลับแอบทำตัวอยู่เบื้องหลังในฐานะ “โระรัน”—

เป็นคนที่ไม่เข้าใจจริง ๆ เลยล่ะ

เหมือนกับผมเลย

—จบลงไปโดยที่ยังไม่เข้าใจเลยสักนิด

จบสิ้นแล้วสินะ...

อย่างนั้นเหรอ โระรันก็...

แต่ว่าสำหรับผมแล้ว

ก็ฝากด้วยนะ

มีของที่เธอฝากไว้ด้วย

โม