รูรันตายแล้ว
ในฐานะหญิงร้ายที่วางแผนโค่นล้มประเทศกับคุณพ่อ
คราวนี้การจลาจลของตระกูลเราคงจะสิ้นสุดลงแล้วล่ะ
แต่สำหรับเนโกะเนโกะแล้ว...
ฝากด้วยนะ
มีบางอย่างที่เธอฝากไว้ให้ฉัน
☉ตอนที่83☉
ถูกจิ้งจอกหลอก
—จบแล้วค่ะ
ทำหน้าตาแย่จังเลยนะคะ ลองพักผ่อนดูไหมคะ
อืม
ง่วงมากเลย
ทางนี้มีเรื่องที่ต้องทำนะ...
ทำไมล่ะ
คุณมิชิคะ อย่าเพิ่งหลับตรงนี้เลยนะคะ
ถึงจะให้ถามว่าทำไมก็เถอะค่ะ...
ที่นี่เป็นสถานที่ต้องห้ามนะคะ
ก็รู้อยู่แล้ว
ถ้างั้นก็...
งั้น ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?
...ฉันก็มีความรู้สึกสงสารเด็กๆ นะ
เหรอคะ
ถ้าความจำของฉันไม่ผิด เธอก็—
ท่านหมอที่ปรุงยาบอกว่าอย่าแตะต้องศพไม่ใช่เหรอคะ?
จำได้ด้วยรึไง
แล้วเธอถึงได้มาอยู่ที่นี่นานขนาดนี้ ทำไมล่ะ?
จะอ้างอะไรดีล่ะเนี่ย
...แผลนี้เป็นอะไรไปล่ะ?
มีคนไม่รู้เรื่องมาค่ะ
ถูกทำร้ายเหรอ?
เป็นผู้หญิงค่ะ
แผลไม่น่าจะเหลือร่องรอยใช่ไหมคะ?
อย่าให้แผลทิ้งรอยไว้นะ
ขนาดนี้ก็หายไวค่ะ
~~~~
จะตอบกลับไปตามคำพูดนั้นเลยนะคะ
คุณมิชิเหนือกว่าสิ่งนั้นเยอะเลยค่ะ
จะไปรู้เรื่องพวกนั้นได้ยังไงกัน
ฉันเป็นผู้ชาย ไม่มีปัญหา
ถ้างั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
ถ้าแค่รอยแผลเล็กๆ ก็ทำให้ไร้ค่าได้ ก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ
~อืมมม~
ฉันนี่มันผู้ชายที่ถ้ามีแผลนิดเดียวก็ไร้ค่าไปเลยงั้นเหรอ?
หรือว่าแค่มีหน้าตาดีเฉยๆ น่ะ?
รุโระ
รุโระ~
—ยิ่งไปกว่านั้น บางทีจะมีรอยแผลอีกนิดหน่อยก็ดีนะคะ
คุณเอชิช่างงดงามเกินไปจริงๆ
เพราะความที่งดงามเกินไปนั่นแหละ
สิ่งที่ดึงดูดสายตาก็มีแต่รูปลักษณ์ภายนอก ทำให้มองข้ามแก่นแท้ไป
แก่นแท้ของมันไม่ได้หรูหราฉูดฉาดอย่างที่เห็น
แต่ฉันคิดว่ามันมีค่ามากกว่าความสวยงามเสียอีกนะคะ
ดูเหมือนจะกลายเป็นผู้ชายที่ดูดีกว่าเดิมแล้วนะ
4
เป็นอะไรไปคะ
เปล่า...
ตามสถานการณ์แล้วกะว่าจะอดทนดูนะ...
?
เปล่าค่ะ ไม่ต้องทนก็ได้ ถ้าง่วงก็ออกมานอนเถอะ
...คิดว่าตัวเองจะทนไว้ได้ด้วยสติปกติแล้วซะอีก
—ดูเหมือนว่าจะไหวมากกว่าที่คิดไว้อีกด้วยสิ
...ห๊ะ?
สถานการณ์นี้—
ดูเหมือนว่าเมื่อก่อนก็เคย...
คุณจิจิคะ คุณควรจะไปพักผ่อนนอนพักนะคะ
ยังไหวอยู่
พูดอะไรของเธอเนี่ย หน้าซีดเชียว
ถ้างั้นจะสั่งยาแก้ปวดให้ค่ะ!
อีกประมาณสี่เคียวครึ่ง
สี่เคียวครึ่งนี่หมายความว่ายังไงเหรอคะ
มะ...ไม่ไหวแล้ว...
นี่มัน—
อะ!?
เอ๊ะ เฮ้!
ไม่ใช่สิ
ไม่ใช่เด็กคนนี้ แล้วใครล่ะ—
...อืมมม...
~นี่สิ มิโกะ คุณไม่คิดเหรอคะ?
ถ้าพวกนี้เป็นแมลงนะ ก็คงจะรอดฤดูหนาวมาได้แล้วสิ...
ที่เหลือฝากด้วยนะ
แมลงที่ส่งเสียงกังวานตามเสียงกระดิ่งที่คุณโคซุยพูดถึงนั้น
ตัวเมียจะกินตัวผู้จนตาย แล้วหลังจากนั้นก็จะตายไปเอง ทิ้งไว้แต่ลูกเท่านั้น
คนที่สามารถข้ามฤดูหนาวไปได้ ก็มีแค่เด็กเท่านั้นแหละ
แล้วก็อีกอย่างหนึ่งด้วยค่ะ
เกี่ยวกับยาชุบชีวิตสินะคะ
ว่ากันว่ายาชุบชีวิตนั่นคือยาพิษที่สามารถฆ่าคนได้
เมื่อดื่มยาพิษเข้าไปแล้วก็ตายไปหนึ่งครั้ง
แต่ยาพิษนั้นจะจางลงตามกาลเวลา
เมื่อมันกลายเป็นยาที่ไม่มีพิษ คนที่ถูกคิดว่าตายไปแล้วก็จะฟื้นคืนชีพขึ้นมา
ยังมีชีวิตอยู่เหรอคะ?
คุณจินชิคะ น้ำอุ่น... ช่วยเตรียมน้ำอุ่นให้หน่อยค่ะ!
ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องเป็นอะไรที่ทำให้ร่างกายอุ่นหน่อย!
ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า หรืออาหารอะไรก็ได้!
ทำไมถึงพาฉันมาล่ะคะ?
ก็เพื่อเรื่องนี้ไงคะ
ฉันถูกพามาก็เพื่อสิ่งนี้แหละ
เพื่อที่เหล่าเด็กๆ จะได้ข้ามฤดูหนาวและเอาชีวิตรอดได้ค่ะ
ผู้ที่ตายไปแล้ว—
จะขอให้ท่านโปรดรับคำอธิษฐานหน่อยได้ไหมคะ
จะมองข้ามผู้ที่ตายไปแล้วให้
—รบกวนด้วยนะคะ
ฮ่าๆ
เหมือนโดนจิ้งจอกจับไปเลยแฮะ
อ่า เข้าใจแล้ว
คุณจิมุชิคะ เร็วเข้า!
ทางนี้
ก่อไฟขึ้น แล้วก็ให้มันส่องถึงเลยนะ!
เจ้าตัวนี้ก็กลับมาหายใจแล้วค่ะ
ช่วยนวดตัวให้มันอุ่นๆ แล้วก็พูดคุยกับมันหน่อยสิคะ!
ทางนี้ก็ยังมีชีวิตอยู่นะ!
ช่วยเอาผ้าห่มมาเพิ่มอีกหน่อยสิคะ!
อ๊ะ เออ
ส่วนที่เหลือไว้ค่อยว่ากันอีกทีละกันนะ
อ่า ครับๆ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
บันทึกพิศวงของอิวาโมโตะ
รักที่มองไม่เห็นด้วยตากับเธอในค่ำคืนที่แสนจะเลือนราง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
