ตอนที่ 88.1

นี่มันนะ เสื้อคลุมที่นางฟ้าทอมาเลยล่ะ

ของนางฟ้าผู้เลือนหายไปในลำธารที่งดงาม

โฮ่ววววว...

จะเรียกว่านางฟ้าได้ยังไงกัน ถึงได้มาเห็นของจริงตรงหน้านี่

ในโลกนี้มีเรื่องแปลกๆ มากมายเลยล่ะ แต่มันก็...

นั่นมันต้องมีที่มาบางอย่างแน่ๆ เลย

ตอนที่ 88 เสื้อคลุมหนังตัวตุ่น

ไฟเปิดแล้วสิ

ร้านยา จะปิดพร้อมๆ กับ การเปิดร้านมิโดริโชกัน

กลับกันเถอะ

ลูกค้าก็ไม่มา แถมค่าน้ำมันตะเกียง ก็เสียเปล่าด้วย

คุณยายครับ นี่ยอดขาย จัดการให้ดีๆ นะครับ

ได้เลยจ้ะ

กลับกันนะ จ้าวอู

โธ่เอ๊ย อีกแล้วเหรอเนี่ย

อือววว~ เพิ่มเนื้อให้หน่อยสิ

ถ้างั้นก็หามาให้ได้สิ

ค่าเลี้ยงของจ้าวอูเนี่ย ได้รับอยู่เยอะแยะแล้วนะ แต่ไม่ได้คิดว่าจะใช้ฟุ่มเฟือยซะหน่อย

ไว้ใช้ตอนลำบากก็พอ

ปกติก็ต้องเป็น "ผู้ที่ไม่ทำงาน ก็อย่าหวังจะกิน"

ยัยมีกระ ที่รัก แกก็หาเงินได้ตั้งเยอะ ทำไมไม่ลองกินของดีๆ ดูล่ะ?

ไอ้บ้า! เราเช่าร้านมาจากคุณยายคนนั้นนะ คิดว่าค่าเช่าเท่าไหร่ล่ะ

ถ้างั้นก็ย้ายไปที่อื่นสิ

นั่นนะ...

การจะทำอะไรมันก็มีเรื่องให้ต้องจัดการตั้งหลายอย่างเลยนะ

ชิ ร้านมิโดริโชมันกันลมโกรกได้ดี แถมยังอบอุ่นอีกด้วยนะเนี่ย

...พรุ่งนี้จะไปซื้อชุดกิโมโนดีไหมนะ

แค่นั้นมันก็หนาวแย่แล้วสิ

ไม่เป็นไรเหรอ? เย้!

นี่ไง ตรงนี้แหละ

เอ๊ะ เสื้อผ้ามือสองเหรอเนี่ย

อย่ามาบ่นเรื่องความหรูหราสิ

ส่วนเสื้อผ้าสำลีสำหรับเด็กน่ะ...

ห๊ะ อะไรนั่น!

นี่มัน... ดูเป็นสไตล์ต่างประเทศจังเลยนะ

ทั้งบนและล่างยังเป็นสีขาวเฉยๆ นี่มัน...

ดูไม่ค่อยสวยเลยแฮะ!

โอ๊ะ

แล้วมันไม่สวยยังไงล่ะ?

ก็อย่างที่เห็นไง สีขาวจั๊วะ แถมลายปักก็มีแค่ตรงแขนนิดหน่อยเอง

ถ้าเป็นชุดของเด็กผู้หญิง ก็น่าจะใช้สีที่วิจิตรมากกว่านี้ไม่ใช่เหรอ

ปกติก็จะเป็นแบบนั้นแหละนะ

แต่นี่น่ะ...

นี่มันเสื้อผ้าที่นางฟ้าทอเองนะ

ของนางฟ้าผู้งามที่สาบสูญไปในลำธาร...

เหรอ

อยากรู้ตำนานไหมล่ะ?

อืม!

จะเรียกว่านางฟ้าได้ยังไงกัน ถึงได้มาเห็นของจริงตรงหน้านี่

รีบเลือกของซะนะ

เป็นเรื่องราวของหมู่บ้านแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตก

ชาวบ้านได้ช่วยเด็กสาวที่หลงทางได้

เด็กสาวผู้นั้นงดงาม มีผิวขาวราวหิมะและเรือนผมสีทอง

ชาวบ้านก็ตกหลุมรักเด็กสาวคนนั้นตั้งแต่แรกเห็น

ลูกสาวได้ทอเสื้อผ้า เป็นการตอบแทนชาวบ้านที่มาช่วยเธอ

เสื้อผ้านั้นซึ่งปักลายประหลาดได้ถูกขายออกไปในราคาสูงกว่าผ้าทอชนิดอื่นหลายเท่าเลยล่ะ

แต่ไม่นาน ลูกสาวก็เริ่มร่ำไห้ว่าอยากกลับบ้านเกิดแล้ว

แต่ว่า ไม่รู้ว่ามาจากไหน หรือมาได้อย่างไร

ชาวบ้านก็ได้มาสู่ขอลูกสาวหลายครั้ง และในที่สุดลูกสาวก็ตัดสินใจรับข้อเสนอ

แต่ในตอนนั้นเอง

ครอบครัวของลูกสาวก็ได้เดินทางมาเยี่ยมหมู่บ้านเพื่อตามหาเธอ

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่อยากจะส่งลูกสาวที่ตกลงรับคำสู่ขอให้ไปง่ายๆ หรอกนะ

ชาวบ้านก็เลยซ่อนลูกสาวเอาไว้ แล้วก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กันทั้งหมู่บ้าน

ครอบครัวของลูกสาวก็ยอมรับไปครั้งหนึ่ง แต่ดูเหมือนว่าจะยังสงสัยอยู่ล่ะ

ลูกสาวปฏิเสธ แต่ชาวบ้านก็ไม่ฟังอะไรเลย

ด้วยเหตุนั้น ชาวบ้านเลยตัดสินใจจะให้ลูกสาวแต่งงานไปเลยอย่างรวดเร็ว

ลูกสาวที่จำใจยอมรับก็เลยไปขอร้องชาวบ้าน

ขออาบน้ำชำระร่างกายที่บ่อน้ำของหมู่บ้านหน่อยเถอะค่ะ

แล้วอย่างน้อยชุดเจ้าสาวก็ขอเป็นชุดที่ฉันทำเองจากบ้านเกิดนะคะ—

แม้จะสวมชุดเจ้าสาวแล้ว ลูกสาวก็ยังร้องไห้ไม่หยุด จนชุดเปียกชุ่ม และ

ก็วิงวอนอีกครั้งว่า "อยากกลับไปอยู่กับครอบครัวค่ะ"

ถ้าไม่ให้ก็—พูดพลางลูกสาวก็เอียงคอ แล้วก็ร้องไห้โซเซ

00

ในบ่อน้ำนั้นไม่มีเด็กสาวอยู่เลย มีเพียงผ้าโปร่งที่เด็กสาวสวมใส่อยู่เท่านั้นที่หลงเหลืออยู่

ชาวบ้านคิดว่าเด็กสาวผู้นั้นกลับไปสวรรค์แล้วล่ะ

เสื้อผ้านี่คือสิ่งที่เด็กสาวผู้นั้นได้ทอขึ้นมาเองนะ

ห๊ะ...เหรอ!