นี่มันเรื่องแปลกๆ นะ
ขะ... ขอบคุณนะ
เรียว
นี่ เอาไว้ขอบคุณนะ...
ไม่เป็นไรหรอก
รับดูแลเด็กนี่ชินแล้ว
กลับมาแล้วเหรอ... เอ๊ะ! ว้าย!
ปฏิเสธอยู่ตลอดเลย...
เป็นไงล่ะ คุณไอ้หนุ่ม เท่สุดๆ ไปเลย!
แล้วก็ เอาเงินนี่ไปให้คุณยายเอาข้าวสวยมาให้หน่อย
ถ้าคิดอย่างนั้น ก็ไปต้มน้ำสิ
ข้าวสวย!? ไปเลย!
นั่นสิ ทำไมปลายมือปลายเท้ามันถึงมีสีประหลาดแบบนั้นล่ะ?
เป็นเพราะขนมปังอบน่ะสิ
ขนมปังอบเหรอ?
จะเรียกว่าขนมปังอบก็ไม่เชิงหรอก... มันคือวัตถุดิบของมันต่างหาก
เห็ดมัลเบอร์รี่ (มุกาคากุ)
มันก็มีอยู่บนชั้นนั้นด้วยนะ
มันเป็นทั้งยาและยาพิษที่ใช้ในการทำแท้งด้วยนะ
เป็นพิษที่อยู่ในธัญพืชหยาบ
ถึงแม้จะเพียงเล็กน้อย ก็มีอาการเป็นพิษได้
การไหลเวียนเลือดที่มือและเท้าจะแย่ลง และแย่ที่สุดก็คือเนื้อตาย
ร่างกายจะเป็นอัมพาต และบางครั้งก็เห็นภาพหลอนด้วยนะ
แค่นั้นเองเหรอ?
หายแล้วเหรอ เจ้าสิ่งนั้น?
แค่เพราะเจ้าหนูคนนั้นอ่อนแอมาก เลยพามาด้วยเท่านั้นเอง
พ่อแกน่ะ คงไม่ยอมดูแลอะไรให้ดีๆ หรอกล่ะ
แค่ต้องไม่รับพิษนั้นเข้าไป แล้วก็ต้องขยับตัวเป็นระยะๆ เท่านั้นเอง
ถึงจะเขียนหลักฐานไว้แล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าไอ้หมอนั่นจะหาเงินได้เป็นชิ้นเป็นอันหรอกนะ
ยังไงก็เถอะนะ
เขาก็ขนของเข้ามาได้อยู่ดี
ผ่านไปอีก 2-3 วัน~~~
...อืมมม
ตอนนั้นน่ะ...
อะไรน่ะ เอาเงินมาด้วยเหรอ?
น้องสาวล่ะ?
อยู่ตรงนี้ไง ดูสิ
หายเดินได้แล้วนะ
แล้วเงินล่ะ?
...แต่ว่า
ตั้งแต่คุณพ่อยังไม่มา
ก็รู้แหละนะ...
●●●●●
ไม่มีเงินก็ไม่เป็นไรหรอก
ขายสิ่งนั้นออกไปก็พอ
ถ้าเร่งลงตอนนี้
น่าจะทันมั้ง
...เอ่อ,
ของฉันขายได้ราคาสูงกว่านะ
โอ๊ะ?
นึกว่าจะมาอ้อนขอร้องเสียอีก
แต่กลับมาเป็นตัวแทนของตัวเองซะงั้นเหรอ?
เธอเข้าใจความหมายหรือเปล่า?
เข้าใจแล้วล่ะ!
แบบนี้ต่อไปก็คงเป็นแค่คนขอทานต่อไปเรื่อยๆ ล่ะนะ
เดี๋ยวก็จะถูกให้ทำตัวเหมือนนกเค้าแมวอีก
ทุกวันต้องหิวโหย แล้วก็ถูกพ่อมายึดเงินที่หามาได้น้อยนิด... ถ้าอย่างนั้น,
เป็นสาวใช้ไปตั้งแต่แรกน่ะ ดีกว่าเยอะเลย!
เจ้ามาตั้งแต่แรกก็เพื่อจะให้โรงเตี๊ยมมัทสึโระรับเข้าใช่ไหม?
...ตัวเองมีค่าขนาดนั้นเลยเหรอ?
น้องสาวก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ! พูดไม่ได้สักหน่อย!
น้องสาวมันยังเด็กกว่า ก็จำได้เร็วกว่าสิ
แถมคนเงียบๆ แบบนี่ก็เป็นสไตล์ที่ถูกใจด้วยล่ะ
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ!
ต้องหาทางหนีออกมา ไม่งั้นก็จะจบชีวิตอยู่ในหนองโคลนนี้ไปตลอดเลย
แบบนั้นน่ะ ฉันไม่เอาเด็ดขาดเลย!!
ถึงจะดิ้นรนอยู่ในโคลนตม
ก็ยิ่งดิ้นรน ก็ยิ่งจมลึกลงไปในก้นหล่ม
มันเป็นเรื่องทั่วๆ ไปนี่นา
แต่ว่านะ
ถ้าเทียบกับการไม่ทำอะไรเลย
หรือการมีความหวังหวานๆ ว่าจะมีใครสักคนมาช่วย
คนที่ดิ้นรนเอาด้วยตัวเองน่ะ ฉันชอบมากกว่า
...คุณยายที่โรงเตี๊ยมมัทสึโระนี่ เป็นคนขี้เหนียวอันดับหนึ่งของเมืองเลยนะ
ถ้าไม่คิดว่าจะได้เงิน ก็จะไม่ซื้อหรอก แล้วก็อาจจะถูกโก่งราคาก็ได้นะ
ถ้าหนีไปล่ะก็ เตรียมรับมือกับความอดอยากสัก 1-2 วันไว้เลยนะ
แค่นั้นเองเหรอ... ยังดีกว่าโดนพ่อแกหักแขนซะอีก!
แล้วน้องสาวล่ะ?
ให้ฉันหาเองเลย! ฉันทำงานได้ขนาดนั้นเลยนะ!
...ถ้าใช้การไม่ได้ล่ะก็ ทั้งคู่ก็เหมือนหนูข้างถนนนั่นแหละ
ใช่เลย
ก่อนอื่นเลยนะ ไปที่บ่อน้ำ แล้วทำความสะอาดตั้งแต่ผมจรดปลายเท้าซะ
ถ้ายังติดไรอยู่ ก็โดนไล่ที่หน้าประตูทางเข้าแหละ
ต่อจากนี้ไปน่ะ
ว่าสองคนจะเกิดอะไรขึ้นน่ะ ฉันไม่รู้หรอกนะ
เลือกด้วยตัวเอง
ทางที่ก้าวเดิน
จะเบ่งบานในเมืองนี้ หรือจะจมลงในหนองโคลน
ขึ้นอยู่กับคนทั้งสองนั่นแหละ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/15)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
บันทึกพิศวงของอิวาโมโตะ
รักที่มองไม่เห็นด้วยตากับเธอในค่ำคืนที่แสนจะเลือนราง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
