ตอนที่ 97.1

พร้อมรึยัง

คุณมาเซ็น

มันเร็วเกินไปหน่อยไหมคะ

เรื่องเวลาเนี่ย มันมีจังหวะของมันนะ

คุณจินชิแอบมาเหรอครับ/คะ

ตอนที่ 97: วัสดุแห่งกระดาษ

เครื่องสำอางลายรอยไหม้ตรงแก้มขวา เพื่อปกปิดไว้ ก็เลยปล่อยปอยผมหน้าลงมา ถึงจะมองหน้าลำบาก แต่มันก็ดูไม่เป็นธรรมชาติเลย

...เก่งนี่นา

คุณมาเซ็นใส่เสื้อผ้าที่ดีกว่า คุณราชวงศ์เป็นแค่ผู้ติดตามสินะ

ยูบุเองก็ยังไม่ทันสังเกตเลยนะ

สัมภาระของเธอน่ะ เราเตรียมไว้ให้แล้ว

ออกไปได้ไหม

ค่ะ

ดูเหมือนว่าช่วงเวลามันจะยาวนานนะ --การ "แฝงตัว" ครั้งนี้

ไม่รู้ว่าเป็นน้องชายแท้ๆ หรือยังไง แต่ท่านประมุขก็ใช้พลังเยอะเหมือนกันนะ

ก็ยังมีงานส่งมอบจากในตำหนักหลังอีก แถมยังมีงานปวดหัวอื่นๆ อีกเยอะแยะเลย

เหมือนกันเลยค่ะ

จะฝึกผู้สืบทอด...

พักไว้ก่อนเถอะ

ตอนนี้องค์รัชทายาทเป็นโอรสที่ประสูติจากไทโยบะโฮ (玉葉后) ส่วนคุณริกะฮิก็ให้กำเนิดบุตรชายเหมือนกัน

ท่านประมุขยังอายุเพียงราวๆ 30 ปลายๆ ยังมีสุขภาพแข็งแรง น่าจะอยู่กับเราไปได้จนกว่าองค์รัชทายาทจะบรรลุนิติภาวะ

พยายามอย่าคิดถึงเรื่องที่ไม่สงบเลยนะ...

ออกมาจากเมืองได้ 2 วันแล้วนะ

มาถึงแถบภูเขาได้เยอะเลยแฮะ

นั่นดูสิ นั่นคือข้าวสาลีนะ

ข้าวสาลีเหรอคะ การชลประทานนี่ ดีมากเลยนะคะ

นั่นเป็นข้าวนาสำหรับฤดูร้อนจ้ะ

แถวนี้ เราปลูกข้าวกับข้าวสาลี ปีละ 2 ชนิดเลยนะ

ถ้าเป็นข้าวนา ต่อให้ปลูกพืชชนิดอื่น ในที่ดินเดียวกัน ดินก็ไม่จะเสื่อมไปหรอกนะ

เพราะว่าน้ำมันนำสารอาหารมาให้ไงล่ะ

เป็นเพราะว่าแหล่งน้ำมันอุดมสมบูรณ์ถึงทำได้แบบนี้ไงคะ

เป็นดินที่อุดมสมบูรณ์มากเลยนะคะ

ถ้ามีมากขนาดนี้ แค่พืชผลทางการเกษตรก็น่าจะพอแล้วนะคะ

ตอนที่เราย้ายมาอยู่ที่นี่เนี่ย ที่ดินที่เหมาะกับการเกษตรมัน เป็นของคนอื่นไปแล้ว

แต่ป่าล่ะ ถูกปล่อยทิ้งไว้

ในป่ามีต้นไม้ที่เป็นวัตถุดิบสำหรับทำกระดาษ แถมยังมีน้ำพุจากภูเขาอีกด้วย

ถึงจะทำออกมาเป็นจำนวนมากได้ยาก แต่ก็ประสบความสำเร็จด้วยการเน้นเรื่องคุณภาพพรีเมียมค่ะ

เพราะมีเจ้าของที่ดินที่ดีอยู่แล้ว ของที่ทำก็ไม่ซ้ำกับใคร อีกอย่างก็เข้ากับคนท้องถิ่นที่อาศัยอยู่เดิมได้ดีด้วยนะ

เข้าใจแล้วค่ะ...

พี่ชาย!

ยินดีต้อนรับกลับค่ะ

กลับมาแล้วครับ

นี่คือขนที่เขียนไว้ในตำราน่ะครับ

โอ้ น่ารักจังเลย

อ๊ะ... ดูสิ

แล้วทางนั้นล่ะคะ?

โอ้โห จริงด้วยเหรอคะ

เป็นคนทำงานที่ทำงานใช่ไหมคะ

กับหัวหน้างาน...

ผู้ช่วยเหรอคะ?

ฮิฮิ

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นข้าราชการ แต่จะพาเจ้าสาวที่อ่อนเยาว์ขนาดนี้มาด้วย

ไม่มีหรอกค่ะ

ฮ่าๆๆ

ไม่มีเลยค่ะ

จะเตรียมจานใหม่ให้เดี๋ยวนี้เลยนะคะ

ทำอะไรอยู่เหรอ

พี่เขย!

ไม่ได้เจอกันนานเลยครับ

นี่!

ไม่แม้แต่จะทักทาย ทำอะไรอยู่เนี่ย!

พี่ชาย

หึ

ถึงจะบอกให้เคารพคุณอา แต่คุณก็เป็นขันทีที่ไม่ได้กลับมาหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ

ทำไมถึงเรียกตอนนี้ล่ะ... แถมยัง

พาแขกมาเยอะๆ ด้วยนะ

ในฐานะขันที ถึงจะถูกแกล้งไปก็ดูเหมือนเขาจะไม่มีอะไรจะพูดเลยนะ

โอย

ไม่ชอบเลยที่ให้ของอร่อยๆ กินแค่เจ้าคนนี้คนเดียว

เดี๋ยวจะรับมากินนะ ก่อนที่มันจะเย็น

ฮ่า

...ชิ

ขอโทษนะคะ เขาไม่รู้เลยว่าพี่เขยทุ่มเทเพื่อหมู่บ้านนี้ไปมากแค่ไหน

ไม่เป็นไร

ชินกับเรื่องพวกนี้แล้วล่ะ

ชอน

อ่า... ทางนี้เองที่มาแบบไม่ทันตั้งตัวเลยค่ะ

ไม่เป็นไรเลยค่ะ

นั่นน่ะนะ

มีเรื่องอะไรอยากจะคุยใช่ไหม?

—พี่เขยคะ