ตอน 15: Chapter 15

คุณจินชิ

รายงานที่ส่งไปครั้งก่อนเพิ่งมาถึงครับ

ล่วงเลยไปกว่าสองเดือนตั้งแต่งานสังสรรค์แล้วนะ

ใช้เวลานานเกินไปแล้ว

ขออภัยด้วยครับ

งั้น... ใครเหรอ?

ทาแมรุมิยะ ฟุเมะรุ

ครับ

เป็นหัวหน้าสาวใช้ของคุณชูฮิครับ

ตอนที่ 15 คำขอร้องถึงเหมียวเหมียว

ดีจังเลยที่อยู่ในช่วงหน้าหนาว

เมื่อเทียบกับศพที่จมน้ำแล้ว รูปร่างก็ยังสวยอยู่เลยนะ

น่าจะลอยอยู่ในคู่นอกตั้งแต่เช้านี้

ดูจากท่าทางแล้ว ต้องเป็นนางกำนัลในวังหลังแน่ๆ เลย

มาอยู่กับฉันหน่อยสิ～

เขาบอกมาแบบนั้น เลยลองตามมาดูหน่อย

เรื่องเล่าของเภสัชกร 4

หมอที่จะชันสูตรนี่มันนอกคอกไปเลยนะ

คุณหนู

ช่วยดูแทนให้หน่อยได้ไหมคะ?

ไม่ได้ค่ะ

เอ๊ะ

เพราะว่าถูกบอกว่าห้ามแตะต้องศพนี่นา

นั่นเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดเลยแฮะ

คิ๊!

สวัสดีค่ะ คุณจินชิ

กรี๊ดดด!

ถึงจะไม่ได้ร่าเริงอยู่ต่อหน้าศพนะคะ

งั้น คุณอาจารย์

...เข้าใจแล้วครับ

ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมครับ

ดูเหมือนจะไม่เป็นไรนะ

เป็นภาพที่คุ้นเคยแล้ว

ถ้าเข้าไปในย่านดอกไม้ทางด้านใน ก็เป็นเขตไร้กฎหมายเลยล่ะครับ

แม้ภายนอกจะดูเหมือนว่าโสเภณีจะถูกกักขังและไม่เป็นอิสระ

แต่อีกด้านหนึ่งก็ถือได้ว่าได้รับการปกป้อง

เพื่อไม่ให้ตกไปอยู่ในอันตรายนั่นเอง

เรื่องเล่าของเภสัชกร 4

ที่ตายคือผู้หญิงตัวสูง

สวมรองเท้าไม้แข็งๆ ขาข้างหนึ่งพันผ้าพันแผล

ปลายนิ้วเป็นสีแดงฉาน

ในน้ำคงจะเย็นน่าดู

เดี๋ยวค่อยไปฟังความเห็น

รออยู่ที่จุดตรวจประตูกลาง

รับทราบค่ะ

คุณหนูคนนี้เป็นสาวใช้ชั้นล่าง

เมื่อวานยังทำงานตามปกติอยู่เลยนะ

ตามความเห็นของทหารยามเมื่อคืนนี้คือปีนกำแพงแล้วกระโดดลงไปในคู่นั่น

น่าจะเป็นการฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงไปนั่นแหละ

อย่างน้อยก็ไม่คิดว่าคนเดียวจะทำได้

ถึงแม้ว่าจะไม่แน่ใจว่าเป็นการฆ่าตัวตายหรือไม่ก็ตาม

หมายความว่ายังไงเหรอ?

กำแพงเมืองในวังหลังของฉันมันสูงประมาณ 4 เท่าของความสูงตัวฉันเลยนะ

แล้วก็ไม่มีอุปกรณ์อะไรให้ปีนเลยสักชิ้น

อย่างน้อยก็สามารถปีนขึ้นไปได้โดยไม่ใช้อะไรเลยนะครับ

แต่สำหรับสาวใช้คนนั้นคงเป็นไปไม่ได้ล่ะครับ

วิธีแบบนั้นเหรอครับ?

หลังจากเรื่องผีสิงนั่น

ก็สงสัยว่า คุณหญิงฝู่หรงถึง จะปีนขึ้นไปบนกำแพงนอกได้ยังไง

เลยลองเดินสำรวจรอบกำแพงปราสาทดูครับ

ที่นั่น

1

ก็พบส่วนที่นูนออกมา ซึ่งคาดว่าช่างฝีมือได้ใช้เป็นที่ยึด

เพราะว่าคุณหญิงฝู่หรงเก่งการร่ายรำนี่ครับ

ก็น่าจะใช้มันปีนกำแพงขึ้นไปนั่นเองครับ

ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็น่าจะทำได้ยาก

ยิ่งไปกว่านั้น

ผู้ที่สวมรองเท้าแบบสาวใช้คนนั้น

จะถูกจัดตามเกณฑ์ที่ว่าเท้าเล็กยิ่งสวย

เป็นธรรมเนียมการบดเท้าให้แข็งด้วยผ้าแล้วยัดเข้าไปในรองเท้าไม้

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ทำกับผู้หญิงทุกคน

แต่ก็ยังเห็นวิธีการเดินที่เป็นเอกลักษณ์ในวังหลังอยู่บ้าง

หมายความว่าเป็นการถูกฆาตกรรมเหรอ?

ไม่ทราบค่ะ

แค่ว่า

น่าจะแน่ใจว่านางตกลงไปในคู่นอกทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ค่ะ

จากคู่น้ำ เพื่อจะคลานขึ้นมาได้

น่าจะปีนกำแพงมาหลายครั้งแล้วล่ะ

ปลายนิ้วของศพก็แดงก่ำด้วยเลือด

ฉันถูกคุณหมอสมุนไพรสอนว่าห้ามแตะต้องศพนี่คะ

มีวิธีตรวจสอบให้ละเอียดกว่านี้ไม่ได้เหรอคะ?

ทำไมล่ะ?

มนุษย์ก็เช่นกัน

เพราะว่ามันจะกลายเป็นส่วนผสมสำหรับทำยา...

ถูกคุณหมอสมุนไพรกำชับให้

อย่าแตะต้องตัวเธอ คนที่มีความอยากรู้อยากเห็นสูง

พอได้ลองจับแล้ว คงจะทำเหมือนขุดหลุมฝังศพเลยล่ะ

ถึงจะพูดไปก็เถอะ แต่ก็ยังมีสามัญสำนึกถึงขนาดนั้นเลยนะ

ไม่ว่าจะพูดอะไร สุดท้ายก็ทำตามคำสั่งอยู่ดี

อ่า...

เข้าใจแล้ว

เป็นการตอบสนองที่เสียมารยาทนะ

ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ตาม

ว่ากันว่าเรื่องนี้จะเป็นการฆ่าตัวตายหรือถูกฆาตกรรมกันแน่

ถ้าเป็นฉันนะ

ไม่คิดว่าจะเลือกที่จะปลิดชีพตัวเองเด็ดขาดเลยสักนิด

การถูกคนอื่นฆ่าก็ไม่ไหวเอาซะเลย

ตายไปแล้วจะไม่ได้ลองยาหรือยาพิษอะไรเลย

เรื่องของผู้ปรุงยา 4

แต่ถ้าหากว่า

ตัวเองจะต้องตาย

ก็กำลังคิดอะไรอยู่ล่ะ?

อ่า

ว่าจะเลือกยาพิษแบบไหนดี

จะตายแล้วเหรอ?

มันไม่เลวเลยนะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

เพราะว่าคนเราไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่กันนะ

คุณจินชิ

อะไรน่ะ?

ถ้าจะประหารฉัน

...ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะคะ

ขอให้เป็นวางยาพิษได้ไหมคะ?

ถ้าเกิดว่าฉันทำอะไรผิดพลาดไป

การลงทัณฑ์ก็จะเป็นคุณจินชิสินะคะ

ขอโทษครับ ค่อนข้างจะเมามันไปหน่อย

แป๊ะ!

จะถูกแขวนคอหรือถูกประหารก็ไม่ว่าอะไรครับ

แล้วทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ

เพราะว่าฉันเป็นสามัญชน

เพราะชีวิตมันเปราะบางมาก ถ้าล้มเหลวก็แค่ดับวูบไปเฉยๆ

สามัญชนไม่สามารถขัดคำสั่งคุณชายได้

แม้แต่ในประเทศที่ยุคสมัยนี้ไม่เลวอย่างเรา

ก็มีหลักการเช่นนั้นอยู่ครับ

ไม่ทำแบบนั้นหรอก

ไม่ใช่ว่าทำหรือไม่ทำนะ

แต่ว่าทำได้หรือทำไม่ได้น่ะ

ดูเหมือนจะพูดอะไรที่น่ารำคาญนะ

00

ถ้าเสร็จธุระแล้ว

ขออนุญาตลาตัวก่อนนะคะ

อ่า...นั่นน่ะ

ดูเหมือนจะเป็นการฆ่าตัวตายสินะ

สุดท้ายแล้วเรื่องเมื่อวันก่อนนั่นก็ถูกจัดการเป็นการฆ่าตัวตายสินะ

อันนี้เป็นเรื่องลับนะ

คนที่เสียชีวิตเป็นสาวใช้ของท่านซากุระกุ

ว่าเป็นคนวางยาพิษให้กับท่านริคิฮิในงานสังสรรค์น่ะ!

...อย่างนั้นเหรอคะ

งานสังสรรค์นี่ถึงเพิ่งมาบอกทีหลังเลยนะเนี่ย

จะลดลำดับลงแล้วให้เกิดพระสนมชั้นสูงคนใหม่ขึ้นมาน่ะ

เป็นเรื่องที่ถูกพูดถึงมาสักพักแล้วนะ

ที่สาวใช้ไปวางยาพิษให้ท่านริคิฮิเนี่ย

คงเป็นเพราะคิดถึงท่านอาตะฮิที่รับใช้อยู่กระมัง

พระสนมที่อยู่ในตำหนักด้านในตอนนี้เรียงตามอายุน่ะ

ท่านริคิฮิวัย 14 ปี, ท่านทามายะฮิวัย 19 ปี, และท่านริคะฮะวัย 23 ปี

ส่วนท่านอาตะฮิ ซึ่งเป็นพระสนมผู้สูงศักดิ์ในตำหนักซากุระกุนั้นมีอายุ 35 ปี

และก็

อายุน้อยกว่าองค์จักรพรรดิแค่ปีเดียว และเป็นพระสนมตั้งแต่สมัยเจ้าชายองค์ตะวันออกแล้ว

เป็นบุตรชายที่เกิดกับองค์จักรพรรดิคนปัจจุบันก่อนการขึ้นครองราชย์

ได้เสียชีวิตไปแล้วหนึ่งคน

คุมาโดะฮิ โนะ ฮิโตริโกโตะ 4

ถึงแม้คุณอะตะฮิจะยังคลอดลูกได้

แต่ตามระบบของฮองเฮาที่ทำขึ้นเพื่อให้มีลูกได้มาก ก็จำเป็นต้องเสร็จสิ้นการร่วมเตียง

คุณแม่ของเด็กชายที่เสียชีวิตเหรอคะ

ถ้าจะให้ใส่พระสนมที่ยังสาวอยู่ ก็สมควรแล้วล่ะมั้ง

ถึงแม้คุณริคิฮิจะยังต้องตั้งครรภ์ลูกของฮ่องเต้ต่อไป

มันจะเป็นแบบเดียวกันหรือเปล่านะ

แม้แต่ดอกไม้ที่สวยงาม ก็ย่อมเหี่ยวเฉาในสักวัน

ดอกไม้ในฮองเฮา ถ้าไม่ติดผล ก็ไม่มีความหมายเลย

ใช่แล้ว!

คู่สนทนาในงานเลี้ยงน้ำชาของคุณอะสึกิในวันพรุ่งนี้ก็คือคุณริคิฮิใช่ไหมคะ!?

หูไวดีนะ

งานเลี้ยงน้ำชาระหว่างคุณชายชั้นสูงนี่มันแปลกนะ!

มีอะไรก็บอกฉันนะ

รู้แล้วๆ

ที่จัดกันทุกวันเลย

งาน "เลี้ยงน้ำชา"

เพราะว่ามันเป็นงานที่สูงส่งสำหรับเหล่าคุณชาย

ยินดีต้อนรับค่ะ คุณริคิฮิ

พูดตามตรงแล้วก็คือ

...ค่ะ

วันนี้อากาศหนาว เราเข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ

คือการประเมินกันของเหล่าพระสนม

ฝากด้วยนะคะ

ถิ่นกำเนิดของคุณทามายะฮิคือจุดแวะพักทางการค้าทางทิศตะวันตก

ท่าทีของคุณทามายะฮิที่คอยรับข้อมูลมาจากการสนทนาที่ราบรื่นนั้น

การที่จะจับกระแสของผู้คนและสถานการณ์ต่างๆ ได้นั้นเป็นสิ่งสำคัญ

แม้จะดูสงบเสงี่ยม แต่เธอก็เป็นพระสนม

การที่เธอเรียบเรียงข้อมูลที่ได้รับจากที่นี่เป็นตัวเขียน

ดูเหมือนว่าเธอจะช่วยสนับสนุนบ้านเกิดมาโดยตลอดเลยล่ะค่ะ

บอกตามตรงว่าคุณกำลังดูแลตัวเองมากกว่าตอนที่องค์จักรพรรดิมาอีกนะ

ถ้าเป็นเพศเดียวกัน บางทีก็เป็นสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตที่เป็นผู้หญิงสินะ

แม้กระทั่งกระที่แต้มก็หลุดออกไปแล้วด้วย

การที่คนชิมยาพิษคนนั้นมาถึงน่ะ หมายความว่า

ดูเหมือนจะยังไม่ได้รับโทษที่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่เลย

ไม่ได้ไปกัดกินอะไรเลยนะคะ

ก่อนหน้านี้ สาวใช้ได้รายงานว่ามีการรังแกคุณชายอยู่

ถึงได้กังวลกับข้าวของในตำหนักหยกมากเกินไป

เห็นได้ชัดว่าไม่ได้สนใจเจ้านายเลยนะ

แต่อีกด้านหนึ่งก็ดูเหมือนจะไม่ได้รังแกด้วย

มันอาจจะเป็นความผิดพลาดกระมัง

ถ้าไม่มีอะไรก็ดีแล้วล่ะค่ะ

ของหวานนี่น่าจะไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ?

ชอบของหวานค่ะ

ดีจังเลย

วันนี้ก็อากาศหนาว เลยคิดว่าอันนี้คงจะเหมาะ

มันช่วยให้ร่างกายอบอุ่นมากเลยนะ

เป็นน้ำผึ้งที่ต้มกับเปลือกส้มรสเปรี้ยวอยู่น่ะค่ะ

เป็นอันที่ทำไว้ตอนงานสังสรรค์น่ะค่ะ

ช่วงนี้ชอบเป็นพิเศษเลย

หวังว่าคุณจะถูกปากนะคะ

อ๊ะ?

บางทีน้ำผึ้งนี่ก็ไม่ได้นะคะ?

อีกแล้วนะที่เลือกกินเลือกไม่กิน

ถึงกับกินน้ำผึ้งที่เสิร์ฟให้ไม่ได้ด้วยเชียว

โอ๊ะ

ซู้ดดดด

?

คุณทามายะคะ

อ้าว

ไอรัน ขอโทษนะคะ

นี่ค่ะ

จะเอาของอย่างอื่นให้ค่ะ

ค่ะ

น่าจะหมักไว้อีกหน่อยน่าจะดีกว่าค่ะ

น้ำขิงนี่ดื่มได้ไหมคะ

เฮ้อ...

ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ

ฮ่า~

น่าเสียดายนะ แต่

รายงานถึงคุณชายก็

ดูเหมือนจะไม่ผิดเลยล่ะค่ะ

งานเลี้ยงน้ำชาของคุณซาโตริกิกับคุณทามายะฮิเป็นยังไงบ้างคะ?

ถ้าคุณรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ ล่ะก็

งานเลี้ยงน้ำชาวันนี้ เป็นฝีมือของคนผู้นี้สินะ

ดูเหมือนว่าคุณจะใช้เวลาได้อย่างมีความสุขเลยนะคะ

นั่นเป็นเรื่องที่ดี

เรื่องยังไม่จบเลยนะ

ขอให้ปล่อยไปได้ไหมคะ?

คุณได้ยินเรื่องว่าฆาตกรที่คิดจะวางยาพิษในงานสังสรรค์

เป็นสาวใช้ที่ฆ่าตัวตายหรือยัง?

แค่พอได้ยินตามข่าวลือเท่านั้นค่ะ

คุณสาวใช้คิดว่าเขาฆ่าตัวตายจริงๆ เหรอคะ?

แค่สาวใช้ตัวเล็กๆ

เรื่องนั้นไม่ใช่ฉันเป็นคนตัดสินค่ะ

เหตุผลที่กล้าวางยาลงในจานของคุณพระราชินีคืออะไร?

ฉันไม่รู้เหมือนกันค่ะ

ตั้งแต่วันพรุ่งนี้

ช่วยไปช่วยงานที่พระราชวังทับทามะให้หน่อยได้ไหมคะ?

ถึงจะตั้งคำถามไปก็

ที่นี่ก็ไม่มีทางเลือกอะไรเลยนี่นา

รับทราบค่ะ