ตอน 35.2: Chapter 35.2

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ วาด: เนโกะ คุราเกะ เรียบเรียง: นาจิโอะ อิคิ ตัวละครต้นแบบ: ชิโนโต โก

ก็เรียกมาเองไม่ใช่เหรอ

นึกว่าเรื่องของซุยเรียงซะอีก

ก็เพราะว่านี่ไง คุณหนู!

เมื่อวันก่อนไปที่มิโดริโอะกุคังมา ก็ได้ยินมาว่าหนึ่งในสามนางเอกจะถูกรับไปเลี้ยงน่ะ

ถึงจะเรียกว่ารับไปเลี้ยง แต่ก็เป็นแบบเต็มรูปแบบเลยนะ

เพราะคุณไป๋หลิงเป็นห่วงน่ะ

ราคาก็เป็นตามราคาตลาดด้วย

ถ้าจะหักเงินค่าฉลองออกไปล่ะก็

©ฮินาตะ นัตสึ / ชูฟุ โนะ โทโมะ อินโฟส

ถ้าให้เป็นเกณฑ์คร่าวๆ ก็ใช้สองร้อยเป็นมาตรฐาน

“สองร้อย” ก็ประมาณเงินที่ชาวนาหาได้ในหนึ่งปี

ถ้าเป็นนางรำราคาถูก ก็อาจจะรับไปเลี้ยงได้ถึงสองเท่าของราคานั้นเลยล่ะ

ขอแบบตรงไปตรงมาเลยนะ เอาเป็นราคารวมของสุดยอดนางเอกเลย

ฮายะ♡ คิดในใจ

ถึงจะว่าอย่างนั้นก็เถอะนะ

ค่าไถ่ตัวจะถูกกำหนดโดยการคำนวณย้อนกลับว่านางคณิกาจะหาเงินในโรงโคมอีกกี่ปี ซึ่งมีการใส่สีสันเข้าไปเล็กน้อย

และจะถูกตั้งให้มีมูลค่าเป็นสองเท่าของจำนวนนั้น

เพราะเป็นธรรมเนียมของย่านโคมว่าต้องจัดงานฉลองการไถ่ตัวอย่างยิ่งใหญ่ก่อนที่จะปล่อยตัวออกไป

คุณไป๋หลิงก็เริ่มหาลูกค้าและทำเงินได้อย่างดีตั้งแต่ตอนที่เริ่มออกงานให้ร้านแล้ว

ถ้าการไถ่ตัวคือการรับภาระหนี้สินของนางคณิกาแล้ว ก็คงจะไม่มีอะไรเหลืออยู่แล้วล่ะ

ตามจริงแล้วน่าจะครบกำหนดสัญญาไปนานแล้วด้วยซ้ำ

มีข่าวลือว่า

ถึงอย่างนั้นที่เธอยังคงอยู่ในโรงโคมและหาเงินอยู่ก็เพราะว่า

รสนิยมของเธอเข้ากันได้กับอาชีพนางคณิกาอย่างแท้จริง

เธอเป็นคนที่ "ดูดซับพลังชีวิตของผู้อื่นเพื่อคงความเยาว์วัย"

ถึงแม้ว่าคุณไป๋หลิงจะถูกกล่าวถึงเช่นนั้น

เธอก็เป็นคนที่อายุมากที่สุดในบรรดาสามนางแห่งโรงโคมตั้งแต่ก่อนที่จะเกิดเสียอีก

ถ้าดูแค่เรื่องอายุแล้วก็ควรจะหมดมูลค่าไปแล้วนะ

แต่รูปลักษณ์ของเธอก็ไม่เสื่อมคลาย แถมการเต้นรำที่เป็นจุดเด่นก็ยังคงพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อโรงโคมมั่นคงแล้ว น่าจะอยากจะขายคุณไป๋หลิงที่เป็นคนอายุมากที่สุดออกไป แล้วก็ปั้นนางคณิกาคนใหม่

ในขณะเดียวกัน ในฐานะนางคณิกาอาวุโส

เพื่อที่จะให้เกิดการหมุนเวียนที่ดี

ถ้าคุณไป๋หลิงจะถูกไถ่ตัวล่ะก็

อย่างหนึ่งคือเจ้าของโรงงานผู้มั่งคั่ง

เป็นคุณลุงใจกว้างที่ชอบการเต้นรำมากกว่าการเป็นคู่ค้างคืน

มีตัวเลือกที่คุ้นเคยอยู่สองคน

ก็มีอยู่หลายครั้งที่เขาเคยเสนอเรื่องการไถ่ตัวให้คุณไป๋หลิง

อีกคนคือข้าราชการระดับสูงที่เป็นลูกค้าประจำ

ที่ยังหนุ่มอยู่ อายุจะเกิน 30 แล้ว

ส่วนคนนี้ดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีกับคุณไป๋หลิงในฐานะคู่เล่นในยามค่ำคืนนะ

เรื่องที่น่าเป็นห่วงก็คือ

คุณไป๋หลิงน่ะ ถึงจะเก่งเรื่องการเต้นรำ

แต่ว่าลูกค้าในวันถัดไปมักจะดูเหนื่อยๆ

ก็เป็นที่รู้กันว่าเธอไม่เคยมีวันที่แพ้ในตอนกลางคืนเลย

บางครั้งพอความต้องการไม่ได้รับการตอบสนอง

ไม่ใช่แค่พวกผู้ชายในโรงโคมเท่านั้น แต่รวมถึงนางคณิกาและเด็กฝึกหัดด้วย

พูดง่ายๆ ก็คือเธอเป็นพวกคลั่งไคล้ในกามารมณ์นั่นเอง

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

และนอกเหนือจากการรับไปเลี้ยงแล้ว

การที่คุณผู้เฒ่าจะมอบหมายให้เธอมาดูแลโรงโคมนี่ก็เป็นประเด็นสำคัญเหมือนกันนะ

ภายนอกแล้วเธอจะเกษียณตัวเอง แต่จะรับลูกค้าเฉพาะในกรณีพิเศษ

เพราะคุณไป๋หลิงไม่ใช่คนที่จะเดินออกจากโรงโคมไปเอง

และเวลาว่างก็จะออกไปมีความรักได้อย่างอิสระ

หรือว่าแบบนั้นก็น่าจะสงบสุขที่สุดแล้วล่ะ

ถึงจะว่าอย่างนั้นก็เถอะนะ

มันน่าเสียดายเกินไปแล้วล่ะ

คนที่ดูแลโรงโคมมาจนถึงวันที่คุณลุงรับไปเลี้ยงก็คือ

คุณผู้เฒ่ากับสามนางปัจจุบันอย่างคุณไป๋หลิง คุณเหมยเหมย และคุณหนูฮวา

โดยเฉพาะคุณไป๋หลิงที่เพิ่งจะจบจากเด็กฝึกหัดในตอนนั้น เธอได้ดูแลฉันเป็นอย่างดีเลย

แม้ว่าคุณไป๋หลิงจะไม่มีประสบการณ์การคลอดบุตร แต่เธอก็มีร่างกายพิเศษที่สามารถให้นมได้

คุณไป๋หลิงได้ให้นมแก่ฉันตอนที่ฉันยังเด็กอยู่

ถึงจะเรียกคุณไป๋หลิงว่า "คุณ" แต่จริงๆ แล้วเธอก็ใกล้เคียงกับคำว่า "แม่" มากกว่านะ

ผู้หญิงที่ต้องยอมแพ้เรื่องการมีลูกเพราะเป็นนางคณิกาน่ะ มีเยอะเลยนะ

บางครั้งก็มีกรณีที่การใช้ยาคุมกำเนิดและยาคุมท้องอยู่ตลอด ทำให้พลังในการตั้งครรภ์ลดลงได้ด้วย

ไม่รู้ว่าคุณไป๋หลิงคิดยังไงนะ

เหมียวเหมียว นางเอกของเรื่องนี้มีต้นกำเนิดมาจากตระกูลเย่ มีความกระหายใคร่รู้และความสนใจในเรื่องยาพิษและใบไม้ที่แรงกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัวเลย

ถึงอย่างนั้นเธอก็

ไม่ต่างจากความใคร่ที่แรงกล้าของเธอ

หลี่ไป๋ ถึงจะยังหนุ่มอยู่ อายุแค่ช่วงกลางๆ ยี่สิบ แต่

เขาก็ตกหลุมรักเธอ แม้ว่าจะเข้าใจดีว่าเธอปรนนิบัติลูกค้าคนอื่นนอกจากเขาแล้วก็ตาม

เขารู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีความเป็นแม่ด้วยนะ

ถึงจะดูเหมือนหมาจรจัด แต่โดยพื้นฐานแล้วดูเป็นคนจริงจังนะ

แถมยังมีมุมที่น่ารักๆ คืออยากจะประสบความสำเร็จเพื่อผู้หญิงด้วย

และที่สำคัญที่สุด

หลี่ไป๋: นายทหารหนุ่มที่มีร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ในงานสังสรรค์ เขาได้แจกยาพิษให้เหมียวเหมียว และได้รับการพึ่งพาจากเธอด้วย

หลี่ไป๋: นายทหารหนุ่มที่มีร่างกายที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ในงานเลี้ยงสังสรรค์ เขาได้แจกยาให้เมียวเหมียว และได้รับความไว้วางใจจากเธอ

คุณเกาซุ่น: ข้าราชการที่รับใช้คุณจิ่น มีรูปร่างที่แข็งแรงสมส่วน แต่มีนิสัยที่ช่างคิดและคอยช่วยเหลือคุณจิ่นอยู่เสมอ

คุณหวัง: ขันทีรูปงามที่ดูแลฝ่ายใน มีความงามราวกับนางฟ้า สามารถดึงดูดทั้งชายและหญิงได้

ตอนที่มาถึงโรงโคมครั้งแรก

ก็ขังตัวอยู่ในห้องของคุณไป๋หลิงมาสองวันเต็มๆ เลยนะ

ดูไม่ได้ผอมโทรมเลยนะ

ถ้าเป็นที่รับไปเลี้ยงก็ไม่เลวนะ

ส่วนที่เหลือก็แค่...

คุณหลี่ไป๋

คุณได้รับเงินเดือนเท่าไหร่เหรอครับ?

แปดร้อยเหรียญเงินต่อปีเหรอ?

เฮ้ๆ อย่าเพิ่งมาตัดสินคนแบบนั้นสิ

อยู่ๆ ก็พูดอะไรออกมาน่ะ?

งั้นก็หนึ่งพันสองร้อยเหรียญเหรอ?

น่าจะประมาณหนึ่งพันเหรียญเงินต่อปีล่ะมั้ง

ไม่พอเหรอ?

ไม่พอค่ะ

อยากได้เป็นเงินสดเลยสัก 10,000 น่ะค่ะ

อึ๊ก

อึ๊ก สิบพัน

กึก

นะ

สมมติว่าฉันรวบรวมมาได้ 10,000 เอง

คิดว่ามันจะไถ่ตัวได้ไหมล่ะ?

เรื่องย่อ

เนโกะเนโกะ เด็กสาวจากโรงยามะที่เคยเป็นสาวใช้ประจำห้องของคุณมิชิ เมื่อเธอตระหนักถึงเจตนาที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เฉพาะหน้าที่เธอเข้าไปเกี่ยวข้อง เธอก็สามารถช่วยคุณโอชิไว้ได้อย่างหวุดหวิด หลังจากนั้น เธอก็ได้อธิบายถึงบุคคลที่วางแผนและกลไกของเรื่องให้ฟัง ก่อนที่อาการตั้งครรภ์จะปรากฏขึ้นกับพระสนมทามะ และเธอก็ได้กลับไปยังวังหลังอีกครั้ง...

นั่นคือ

โอกาสที่คุณหลี่ไป๋จะถูกคุณไป๋หลิงปัดทิ้งใช่ไหมคะ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

คุณหลี่ไป๋คะ ช่วยถอดเสื้อให้หน่อยได้ไหมคะ

!!

ก็ไม่มีอะไรน่าอายหรอกค่ะ

เพราะว่าฉันแค่ดูเฉยๆ เท่านั้นเองค่ะ

ถอดแล้วจะไม่ถูกปฏิเสธเหรอครับ?

ที่ฉันรู้ก็แค่เรื่องรสนิยมของคุณไป๋หลิงเท่านั้นเองค่ะ

อย่าลืมถอดข้างล่างด้วยนะ

...ถอด

ข้างล่างด้วยเหรอ...

พอถอดเสร็จแล้วให้ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาให้ถึงระดับไหล่นะคะ

แล้วก็เกร็งกล้ามแขนด้วยค่ะ

...แบบนี้เหรอคะ?

คุณไป๋หลิงเป็นนักกินตัวยงที่กินได้ทุกอย่างนะ

แต่ก็มีรสนิยมอยู่เหมือนกัน

...นี่ค่อนข้างจะ...

สีผิวที่ดูสุขภาพดี

โครงกระดูกที่ไม่มีความบิดเบี้ยวก็ดีนะ

ที่แขนขวาดูใหญ่กว่านิดหน่อย คงเพราะถนัดขวาสินะ

แขนที่ดูแข็งแรง

ช่วงเอวที่กระชับ

กล้ามเนื้อที่ดีสมกับเป็นนายทหาร

อันนี้อาจจะไปได้นะ

ขาและเอวก็มีกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์ครบถ้วน

ได้ยินมาว่าการฝึกฝนประจำวันไม่มีการขาดตกบกพร่องเลย

งั้นก็ช่วยถอดชิ้นสุดท้ายออกด้วยนะคะ

พวกแกนี่ทำอะไรกันเนี่ย

คะ

สวัสดีค่ะ คุณจินชิ

แล้วไงคะ?

ทำอะไรอยู่เหรอคะ?

คนสวยนี่เวลาโกรธแล้วน่ากลัวจังเลยนะ

ในฐานะผู้ดูแลตำหนักหลัง

.แปด

คงจะไม่พอใจที่ผู้หญิงในตำหนักหลังไปพบปะกับผู้ชายข้างนอกน่ะมั้ง

เพราะว่าวันนี้ก็ไม่มีกำหนดการงานเลี้ยงน้ำชาด้วย

เลยถูกเรียกตัวมาเพื่อรับคำปรึกษา

เรื่องที่ปรึกษาทำไมถึงต้องให้ผู้ชายคนนั้นแต่งตัวแบบนั้นด้วยนะ

กุ้งยักษ์ตัวใหญ่

ก็ไม่มีอะไรน่าอายหรอกค่ะ

แค่ดูอย่างละเอียดโดยไม่ได้แตะต้องแม้แต่ปลายนิ้วเลยค่ะ

...ดูอย่างละเอียดเหรอ

เพื่ออะไรล่ะ?

ถึงจะถูกถามว่าเพื่ออะไรก็ตาม

การได้เห็นของจริงนี่แหละคือวิธีที่ดีที่สุดในการตรวจสอบว่ามันเป็นสรีระที่ถูกใจไหมค่ะ

ก็ดีที่สุดอยู่แล้วถ้าหน้าตาถูกใจนี่นา

ความคิดของเภสัชกร

คิดไปต่างๆ นานา แต่สิ่งที่อยากให้สำคัญที่สุดคือความรู้สึกของคุณไป๋หลิง

เรื่องร่างกายก็ผ่านเกณฑ์เกือบทั้งหมดแล้ว

ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนที่มีรักมากมาย

สุดท้ายก็มาเช็กส่วนที่สำคัญที่สุด

แต่ก็คิดว่าการไปหาผู้ชายที่เธอชอบมากกว่าน่าจะดีที่สุด

กำลังคิดว่าจะเข้าไปพูดคุยกับคุณไป๋หลิงต่อไปอย่างไรดี

แล้วก็...

รูปลักษณ์ของผู้ชายคนนั้นเป็นอย่างไรบ้างคะ?

เป็นร่างกายที่สมส่วนและสมบูรณ์แบบจริงๆ ค่ะ

ดูเหมือนจะเป็นคนจริงจังที่ไม่เคยขาดการฝึกซ้อมเลย

และน่าจะเป็นคนที่เก่งกาจมากในบรรดานายทหารด้วยค่ะ

เธอรู้ไหมว่าร่างกายของคนคนหนึ่งบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเขาได้บ้าง?

เพราะว่าที่ร้านยา ก็มีลูกค้าที่ไม่พูดถึงตัวเองเข้ามาด้วยนะคะ

มันจะทำให้ชินกับการวิเคราะห์จากร่างกายได้ค่ะ

ลองดูร่างกายของฉันแล้วบอกได้เหมือนกันไหมคะ?

ผู้ชายคนนี้

ห๊ะ?

นี่เธออาจจะอิจฉาหลี่ไป๋อยู่รึเปล่า?

เป็นยังไงบ้างคะ?

นี่มันผู้ชายแบบไหนกันเนี่ย

อยากจะอวดว่าตัวเองสวยกว่าร่างกายของคุณหลี่ไป๋เสียอีกนะ

ไม่เป็นไรก็ได้ค่ะ ทำแบบไหนก็ได้

ไม่ต้องดูจริง ๆ ก็รู้แล้ว

ก็คงจะมีร่างกายที่สวยงามสินะ

เอาจริง ๆ แล้วร่างกายของคุณจินชิที่เคยเห็น

ก็ดูเฟิร์มอย่างไม่น่าเชื่อเลยนี่นา?

แต่ว่า

ถึงจะดูร่างกายของคุณจินชิแล้วมันก็ไม่มีความหมายอะไรหรอกค่ะ

น่าเสียดายที่ คุณจินชิ

น่าจะไม่เข้ากันกับคุณหนูของฉันน่ะค่ะ

ความคิดของเภสัชกร

ห๊ะ?

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

มันเป็นยังไงกันล่ะ?

โคเรนี่...

ที่เรียกคุณมาแบบกะทันหัน ขอโทษด้วยนะ

ฮา...

ชื่อคุณคือ จินชิสินะ

เป็นขันทีรูปงามที่ร่ำลือกันว่าเป็นคนสนิทของฮ่องเต้

แม้จะอายุน้อยกว่าผม แต่เรื่องงานก็จริงจังและราบรื่นดี

เครื่องประดับห้อยที่เอวของคุณ

มีสีที่ดูเหมือนจะคว้ามาได้ยากเลยล่ะ

ความคิดของเภสัชกร

ไม่เคยดูแบบตั้งใจขนาดนี้มาก่อนเลยนะ

รู้สึกว่าเคยเห็นผู้ชายคนนี้ที่ไหนมาก่อน

และรองแม่ทัพที่ยืนอยู่ข้างหลัง

ก็เป็นคนที่เคยเป็นคนกลางให้ที่ตำหนักหลิวเฉิงมาก่อน

เมื่อวันก่อนสาวใช้ของเราก็ได้รับการดูแลจากเขาเหมือนกันนะ

เด็กสาวที่มีกระคนนั้นน่ะ

เคยบอกว่าได้ไปอยู่ห้องพักในเขตพระราชวังชั้นนอกแล้วนี่นา

...ไม่สิ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาทำงานอยู่ใต้การดูแลของขันทีผู้นี้

ดูเหมือนว่า

เธอตอนนี้กำลังมีคนที่ถูกใจอยู่สินะ

นี่เธออาจจะ...

โอ้

ห๊ะ

ได้เล่าเรื่องการไถ่ตัวของคนให้ขันทีคนนี้ฟังรึเปล่า

ถึงได้ทำตัวยิ้มแย้มกับขันทีคนนี้ตลอดเลยเหรอ

ก็ว่าแล้ว ถ้ามีทั้งความอ่อนเยาว์ ความงาม และตำแหน่ง

การไถ่ตัวของนางคณิกา ก็คงเป็นเรื่องตลกไปเลย

แต่ว่า

คุณไป๋หลิงนี่เป็นผู้หญิงที่ดีจริงๆ นะ

ใบหน้าที่ยิ้มแย้มในห้องนอน ปลายนิ้วที่แตะต้องเสื้อผ้าที่สวมใส่ ท่วงท่าที่ร่ายรำอย่างงดงาม

ถ้าจะมาทำเป็นไม่รู้เรื่องคุณไป๋หลิงล่ะก็ เรื่องมันก็เป็นอีกอย่าง

ความใส่ใจที่สังเกตเห็นในเรื่องเล็กน้อยแบบนั้น

ถึงแม้ว่านั่นจะเป็นหน้าที่ของนางคณิกาก็ตาม

ถ้าผมเชื่อล่ะก็

ไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็ตาม

มันก็เป็นของจริง

ถ้าเกิดเรื่องที่ดูหมิ่นคุณไป๋หลิงขึ้นมาล่ะก็...

ถ้าผมบอกว่าจะออกเงินไถ่ตัวให้ล่ะ คุณจะทำยังไง?

นั่นมันหมายความว่ายังไงเหรอคะ?

ก็หมายความตามนั้นน่ะ

...2 หมื่น

ถ้ามีเงินไถตัว 2 หมื่นก็พอแล้วเหรอคะ?

...ก็เป็นคำพูดที่น่ายินดีมากเลยค่ะ

สำหรับข้าราชการที่ไม่รู้จักกันมาก่อน

ถึงจะพูดแบบนั้นกับคุณทันทีแบบนี้ได้เหรอคะ?

ความคิดของเภสัชกร

คำหวานๆ นี่มันมีกับดักนะ

เด็กอย่างเธอก็เข้าใจได้

แมวของพวกเรานี่ระแวดระวังตัวมากเลยล่ะ

แมว... หมายถึงคุณผู้หญิงคนนั้นเหรอ

มันกำลังปรึกษาเกี่ยวกับคุณ

คือว่า

แถมยังคิดว่าจะเป็นคู่ชีวิตในฐานะคนที่เทียบเท่าพี่สาวด้วย

แม้จะมีท่าทีแบบนั้น ก็คงจะได้รับความไว้วางใจในระดับหนึ่งสินะ

หมายความว่า ถ้าแมวที่ระมัดระวังตัวก็ยอมเข้าหา

ก็ถือว่าไว้ใจได้แล้วสินะ

ยอมเข้าหาเหรอคะ

ไปพูดอะไรไม่ดีเข้าหรือเปล่าเนี่ย

ผมได้ฟังเรื่องของคุณจากคนรอบข้างมาแล้วนะ

ถึงจะเป็นลูกของข้าราชการท้องถิ่นก็เถอะ

การได้เป็นนายทหารในเมืองหลวงที่มีกลุ่มอำนาจมากมาย คงจะลำบากน่าดูเลยสินะ

ท่ามกลางเรื่องราวเหล่านั้น คุณก็ถูกมองเห็นโดยแม่ทัพที่มีสายตาเฉียบแหลม

และได้ได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าหน่วยด้วยสินะ

การอยากจะสนิทสนมกับข้าราชการที่มีแววดีแบบคุณน่ะ

ทุกคนก็คงจะคิดแบบนั้นใช่ไหมล่ะ?

ถึงจะพูดแบบนั้น การให้เงินถึง 2 หมื่นก็ถือว่าเป็นการให้ที่เกินงามไปหน่อยนะ

ที่จำเป็นจริงๆ น่ะคือครึ่งหนึ่งของจำนวนนั้น

ไม่สิ

ถ้าคิดถึงเส้นสายและเครือข่ายของตัวเองแล้ว

ขอแค่ครึ่งหนึ่งของจำนวนนั้นก็พอแล้วล่ะ

ที่ว่าคุณรับซื้อตัวฉันนี่ก็ดีใจนะคะ

แทบจะหลุดออกจากคอเลยค่ะ

แต่ว่า

ก็คงจะรับเงินนี้ไปไม่ได้ค่ะ

สำหรับคุณแล้วอาจจะเป็นเพียงนางคณิกาคนหนึ่ง

แต่สำหรับฉันแล้ว คุณคือผู้หญิงเพียงคนเดียวเท่านั้นค่ะ

ผู้หญิงที่อยากจะรับมาเป็นภรรยา แต่กลับไม่รับด้วยเงินที่หามาได้เอง

แบบนั้นแล้วจะเรียกว่าผู้ชายได้เหรอคะ

อ๋อ เข้าใจแล้ว

นั่นมันเสียมารยาทจังเลยค่ะ

ความคิดของเภสัชกร

ในอนาคตอาจจะมีเรื่องที่อยากจะคุยด้วยนะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ

รับทราบค่ะ

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?

เรื่องการไถตัวไปเป็นยังไงบ้างคะ

22/7 วางจำหน่าย