ตอน 4: Chapter 4

เรื่องเล่าของเภสัชกรสาว

ซ่าววววว

ฮึก

ตอนที่ 4 วิญญาณใต้แสงจันทร์

มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นมา

เป็นวิญญาณสีขาวที่คุณมักได้ยินบ่อยๆ ใช่ไหมคะ

ฉันก็เดินผ่านตรงนั้นบ่อยๆ เลยนะ~

คิดว่าเป็นแบบนั้นเหรอ!?

ฟู่ววว...

วิญญาณหญิงที่เต้นอยู่บนกำแพงปราสาทตอนกลางคืน

น่าจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงเดือนที่ผ่านมาน่ะ

เรื่องเล่าของเภสัชกรสาว

ในวังหลังนั้นถูกล้อมรอบด้วยกำแพงและคูน้ำ

นอกจากประตูทั้งสี่ด้านแล้ว ก็ไม่สามารถออกหรือเข้าได้

ด้านในมีประตูขันทีสองชั้น

ด้านนอกมีทหารประจำการอยู่สองคนในแต่ละด้าน

การหลบหนีหรือการบุกรุกจึงเป็นไปไม่ได้

ในคูน้ำลึกที่อยู่ตรงหน้ากำแพงนั้น

มีคำร่ำลือว่ามีพระสนมที่พยายามจะออกไปจากวังหลังได้จมอยู่ตรงนั้น

เรื่องลึกลับแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกในวังหลังแล้วล่ะ

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามหมาที่เกียจคร้าน

อี๋อุน

ช่วยดูยาให้หน่อยได้ไหมคะ

อ้อ คุณหนู

คงเป็นเพราะรู้ว่าฉันทำยาเองได้สินะ

รอเดี๋ยวนะคะ

ดูเหมือนว่าจะได้รับการต้อนรับอยู่บ้างล่ะนะ

การที่แบ่งส่วนผสมให้ก็ช่วยได้มากเลยค่ะ

แต่ฉันรู้วิธีปรุงแค่ขั้นพื้นฐานเท่านั้นเอง

ถึงแม้ว่าฉันจะปรุงแทนให้ก็ตาม

หน้าที่รักษาความลับของแพทย์ก็เป็นศูนย์เลยนะ

คนดี แต่ทำงานไม่ได้เลยนี่นา

ชามาแล้วค่ะ

โอ๊ะ! เซ็มเบ้

เรื่องเล่าของเภสัชกรสาว

ตรงกันข้าม เหมือนกับว่าฉันเป็นคนถูกป้อนอาหารให้ต่างหาก...

0

ฝากของฉันด้วยนะ

ครับ! รับทราบ กลับมาแล้วครับ!

...เซ็มเบ้ของฉันกำลังถูกเปลี่ยนเป็นชาขาวกับขนมไหว้พระจันทร์แล้วสิ

เหนื่อยหน่อยนะกับการทำงาน

ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ

ผู้ชายคนนี้ว่างมากขนาดนี้เลยเหรอ

อืม

ถ้าเป็นขันทีแล้ว ก็ควรจะอยู่ที่กรมขันทีสิ

ไม่สังกัดห้องไหนเลย

เหมือนกับว่าเฝ้าดูแลวังหลังทั้งหมดอยู่

ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ต้องอยู่ตำแหน่งที่สูงกว่าเจ้าหน้าที่วังหลวงด้วยสิ...

อาจจะเป็นผู้ดูแลองค์จักรพรรดิก็ได้นะ แต่ดูจากอายุแล้วยังเด็กเกินไปอยู่ดี

ฮ่าๆๆ

เฮ้อออ

จะให้ว่าเป็นนางโปรดของฮ่องเต้แล้วกันไหม

ดูเหมือนว่ากำลังคิดเรื่องที่เสียมารยาทมากๆ เลยนะ

เป็นเพียงความรู้สึกของข้าเองหรือเปล่าคะ?

ใช่แล้วค่ะ อาจารย์

ขอโทษนะ ช่วยนำสิ่งนี้จากด้านในมาให้หน่อยสิ

ของคุณ

ผู้ชายคนนี้

ตั้งแต่แรกเขาก็มีธุระกับฉันอยู่แล้วเหรอ

ที่ว่า

เรื่องหลักคืออะไรคะ

รู้เรื่องวิญญาณน่ะไหม?

แค่ข่าวลือล่ะนะ

ถ้างั้น

โรคเดินหลับเนี่ย

...โรคเดินหลับเหรอ!

เรื่องที่เข้าใจง่ายนี่นา

จะรักษาให้หายได้ยังไงล่ะคะ?

ไม่รู้อะไรเลยค่ะ

อย่างน้อยก็ไม่ใช่โรคที่รักษาด้วยยาได้ค่ะ

ถ้าพูดถึงเรื่องยา

แล้วมันรักษาได้ด้วยอะไรเหรอ?

ความเชี่ยวชาญของฉันคือยาค่ะ

♡

อื้ม

แย่จริง

...เป็นผู้ชายที่ติดหนึบอะไรอย่างนี้นะ

ผู้หญิง ผู้หญิง

...จะพยายามให้ดีที่สุดค่ะ

คนของท่านผู้นั้นนี่เองเหรอ

คนนี้ดูแข็งแกร่งนะ

ไม่ค่อยเหมือนขันทีเท่าไหร่แฮะ

เพราะว่าเขาขับไล่พลังหยางออกไปทางกายภาพ

ขันทีหลายๆ คนจะกลายเป็นฝ่ายหญิง

ขนตามตัวก็บาง นิสัยก็อ่อนโยน

เพราะแทนที่ความต้องการทางเพศด้วยความอยากอาหาร พวกเขาก็เลยอ้วนง่าย

ทำไมถึงเลือกเส้นทางนี้ล่ะคะ

...ก็คงจะถามไม่ได้สินะ

คุณเหมียวเหมียว

ไม่จำเป็นต้องใช้คำยกย่องหรอกค่ะ

คุณเกาจวิ่นน่าจะสูงกว่านะคะ

ถ้าอย่างนั้น...

เจ้าเหมียว

มาเรียกอย่างสนิทสนมตั้งแต่แรกเลยเหรอคะ...

การมองคุณจิ่นชิด้วยสายตาเหมือนกำลังมองตัวหนอนนี่น่ะ

ช่วยหยุดหน่อยได้ไหมคะ

เป็นอย่างที่คิดไว้สินะ แฉเสียแล้วสินะ

วันนี้กลับมาก็โดนมองเหมือนเป็นทากเลย...

เขามารายงานด้วยความปรีดาใจเลยล่ะ

อุ๊ย...

ค่ะ

...ต่อจากนี้จะระวังให้ดีค่ะ

คุณจินชิในท่าทางแบบนั้น

บรรดาผู้ติดตามของเขาเนี่ย

ถ้าคนที่ไม่เคยชินสายตาของเขาเห็น

ต้องจัดการเรื่องหลังบ้านเยอะแยะไปหมดสินะ ถึงได้ลำบากไม่หยุดเลย

อยู่มาตลอดเลยค่ะ

นั่นไงคะ

นั่นมันเหมือนกับ...

ดอกบัวหลวงใต้แสงจันทร์

เธอตาไวดีนะคะ

นางคือพระชายาฝูหรงค่ะ

เดือนหน้า จะได้รับเป็นเกียรติคุณ

อื้มมม

เป็นองค์หญิงที่จะพระราชทานให้แก่ขุนพลค่ะ

ว่าแต่ ช่วงนี้เธอดูไม่ค่อยมีแรงเลยนะ

พระชายาฝูหรง

เพราะว่าท่านเป็นเจ้าหญิงที่ละเอียดอ่อนน่ะค่ะ...

ก็เป็นเพราะตอนที่ต้องเข้าเฝ้า เต้นรำแล้วทำพลาดไป

หลังจากนั้นก็เก็บตัวอยู่ในห้องตลอดเลยค่ะ

ได้ยินมาว่านางเป็นเจ้าหญิงลำดับที่ 3 แห่งประเทศราชเล็กๆ นะคะ

ตั้งแต่เข้าวังมาก็ยังไม่มีผู้ติดตามดูแลเลยค่ะ

เรื่องรำพึงในร้านขายยา 1

อืม ได้ยินมาว่าที่ที่พระราชทานไปคราวนี้น่ะ เป็นขุนพลที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กเลยนะ

หวังว่าจะเป็นคนที่มีความสุขก็แล้วกันนะ

อ๋อ เข้าใจแล้ว

อาการหลับในน่ะ เป็นโรคที่ค่อนข้างไม่เข้าใจเลยนะ

ตอนหลับแต่กลับมีการเคลื่อนไหวราวกับตื่นอยู่

สาเหตุเกิดจากความขัดแย้งภายในใจ

ยาไม่สามารถรักษาได้

คนเป็นโรคเดินหลับที่โรงเตี๊ยมโสเภณี

เป็นโสเภณีที่ร่าเริงและแต่งกลอนได้เก่งกาจ

ถึงขนาดมีคนมาขอซื้อตัว

แต่มันกลับถูกยกเลิก

เพราะว่านางเริ่มเดินเตร่ไปตามโรงเตี๊ยมทุกค่ำคืนราวกับถูกสิงอยู่

เรื่องรำพึงในร้านขายยา 1

เจ้าของกระทู้นั้นพยายามจะหยุด

เนื้อถูกเล็บข่วน

ในวันรุ่งขึ้น เหล่าคนในโรงโคมก็เข้ามารุมซักถามถึงพฤติกรรมที่น่าสงสัย

แล้วนางคณิกาก็

อุ๊ย

ทุกคนเป็นอะไรกันเหรอคะ?

ตัวนางเองไม่จำเรื่องเมื่อคืนได้เลยค่ะ

แล้วมันเป็นยังไงต่อคะ

หลังจากที่การขอซื้อตัวถูกยกเลิกไป

เพราะว่าอาการเดินเตร่นั่นหายไปแล้วค่ะ

ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยค่ะ

การเดินเตร่หายไปแล้วค่ะ

เรื่องรำพึงในร้านขายยา 1

สรุปคือ นางไม่อยากถูกซื้อตัวเหรอคะ?

น่าจะเป็นว่า

อีกฝ่ายเป็นร้านใหญ่ แต่

นางก็มีฐานะถึงขั้นมีสามี ภรรยา แถมยังมีหลานด้วยนะคะ

เพราะว่านางมักจะเดินเตร่หลังจากที่อารมณ์แปรปรวนอย่างรุนแรง

เราจึงผสมยาและเครื่องหอมที่ช่วยให้จิตใจสงบลงไป

แต่มันก็เป็นแค่การประโลมใจเท่านั้นเองค่ะ

หืมมม

ท้ายที่สุดแล้ว

นางคณิกาก็ไม่มีข้อเสนอที่จะถูกซื้อตัวอีก แล้วเธอก็หมดสัญญา

เรื่องนี้ก็จบลงแค่นี้ค่ะ

จบแค่นั้นจริงๆ เหรอคะ?

ค่ะ

จริงเหรอคะ?

☆

ตั้งไว้

ตั้งไว้

เรื่องรำพึงในร้านขายยา 1

จบแล้วค่ะ

เอาล่ะค่ะ

พวกเราจะกลับไปทำงานแล้วนะคะ

ไม่สำเร็จ...

คุณเล่าให้ฉันฟังก็ได้นะคะ

นี่เป็นเพียงแค่การคาดเดาเท่านั้นค่ะ

อย่าทำให้คุณไม่พอใจนะคะ

ถ้าไม่อยากให้ใครรู้

ถ้าคุณไปถามมาเอง ก็จะไม่ทำให้ฉันโกรธหรอกค่ะ

ก็ต้องพูดให้มันหนักแน่นหน่อยสิคะ

...นอกจากคณิกาที่เราคุยกันเมื่อวันก่อนแล้ว

ยังมีคณิกาอีกคนหนึ่งที่ฝันกลางวันจนทำให้การขอซื้อตัวต้องถูกยกเลิกเหมือนกันค่ะ

แต่สำหรับคณิกาคนนั้น

กลับมีข้อเสนอที่จะถูกซื้อตัวเข้ามาอีกครั้งน่ะค่ะ

เรื่องรำพึงในร้านขายยา 1

คุณเจ้าของกระทู้บอกว่า

การจะซื้อคณิกาที่ป่วยมาเลี้ยงนี่มันใจร้ายจัง

ถึงแม้ว่าจะปฏิเสธไปแล้วก็ตาม

แต่ฝ่ายตรงข้ามก็ยังคงขอซื้อตัว

และก็ได้ทำสัญญาด้วยเงินครึ่งหนึ่งของค่าตัวเดิม

แต่ว่า

นี่มันเป็นการหลอกลวงต่างหากค่ะ

การหลอกลวงเหรอคะ?

คนที่เสนอเรื่องการซื้อตัวก่อนนั้น

เป็นคนรู้จักของชายที่มาซื้อตัวน่ะค่ะ

คณิกาแกล้งทำเป็นป่วย แล้วก็ทำให้การซื้อตัวล้มเหลวไปก่อน

หลังจากนั้น

ชายที่เป็นตัวจริงก็มาซื้อตัวในราคาครึ่งเดียว

คณิกาเขาก็มีสัญญาอยู่

ส่วนชายคนนั้นเงินไม่พอค่ะ

สรุปก็คือคณิกาคนนั้นกับพระนางฝูหรงเป็นคนเดียวกันใช่ไหมคะ?

ทั้งหมดเป็นแค่การคาดเดาเท่านั้นค่ะ

นายทหารไม่สามารถอยู่ในสถานะที่จะขอพระราชินีได้

ดังนั้นจึงตั้งใจที่จะสร้างคุณความดี

และตั้งใจว่าจะไปรับพระนางในสักวันหนึ่ง

แต่ว่าพระนางก็จะเสด็จเข้าวังหลัง

พระนางผู้ทรงรักนายทหารจึงตั้งใจเต้นรำให้ผิดพลาด

เพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตาของฝ่าบาท

ตามแผนที่วางไว้ ก็ไม่มีการอยู่ค้างคืน แต่กายของพระนางยังคงบริสุทธิ์อยู่

เมื่อนายทหารเก็บเกี่ยวคุณงามความดีได้

และตัดสินใจมอบให้แก่พระนางฝูหรง

พระนางจึงเริ่มเดินเตร่อย่างน่าสงสัย

จะไม่ให้คุณชายไปปรนนิบัติด้วยอย่างเด็ดขาด

เพื่อที่ฝ่าบาทจะไม่เสียดายพระนางผู้เป็นของคนอื่น

ฝ่าบาทผู้มีนิสัยเจ้าชู้

ก็เป็นเรื่องที่พูดได้ไม่น้อยเลยนะสำหรับฝ่าบาท

จะบอกว่าพระนางไม่สนใจคุณชายคนนั้นอย่างสิ้นเชิงก็คงจะเกินไป

ถ้ามีคนดูแลให้ ก็จะได้รับการพระราชทานในภายหลังค่ะ

อีกทั้งพระนางฝูหรงยังให้ความสำคัญกับความบริสุทธิ์

ถ้าทำหน้าที่อยู่ค้างคืนไปแล้ว คงจะไม่มีหน้าที่จะไปเจอเพื่อนสมัยเด็กได้เลย

ถ้าฉันบอกว่าอิจฉาพระนางฝูหรงล่ะก็

ฉันนี่มันเป็นผู้หญิงที่แย่หรือเปล่านะคะ

ฮ่องเต้จะเสด็จไปหาพระนางต๋าเย่ทุกๆ สองสามวัน

วันที่ไม่ได้เสด็จมา ก็ไม่ใช่เพราะงานราชการยุ่งเท่านั้นนะคะ

การมีบุตรจำนวนมากก็เป็นหน้าที่ของฮ่องเต้ด้วยเหมือนกัน

ฉันว่ามันไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ

ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็

อิจฉาภาพที่แสนสุขนี้

การที่มาเต้นรำที่ประตูทิศตะวันออกน่ะ

อาจเป็นเพราะอยากจะสวดภาวนาให้

เพื่อนสมัยเด็กที่กำลังจะกลับมาจากการทัพทางทิศตะวันออกปลอดภัยก็เป็นได้นะ

คืนนั้น พระนางฝูหรงงดงามโดดเด่นจริงๆ

なるほど

ตัวตนของความงามนั้น

คือความรักอย่างนั้นหรือ

ถ้าความรักทำให้ผู้หญิงงดงามได้

มันจะเป็นยาแบบไหนกันนะ

จบ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา