ตอน 5: Chapter 5

นั่นเป็นเรื่องของคืนที่ฝ่าบาทเสด็จเยือนตำหนักหยกมรกต...

เช่นนั้น ขออนุญาตครับ

เดี๋ยวก่อน

คุณหมอที่โด่งดังตามข่าวลือน่ะ

มีเรื่องอยากจะรบกวนหน่อย

เพิ่งถูกฮ่องเต้เรียกตัวเป็นครั้งแรก

...ตามข่าวลือเหรอครับ?

รู้สึกไม่ดีเลยว่ะ

ตอนที่ 5 ตรวจอาการ

อาการขององค์หญิงหลีฮวาไม่ค่อยดีเลย

ช่วยเฝ้าดูแลสักพักได้ไหมครับ

“ช่วยดูหน่อย” นั่นหมายความว่า

มันก็เหมือนกับ “รักษาให้หาย” นั่นเอง

แต่คำสั่งของฝ่าบาทนั้นเป็นคำสั่งจากสวรรค์

รับบัญชาครับ

ส่วนศีรษะกับลำตัวยังอยากจะอยู่ร่วมกันอย่างดี

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ

ทั้งๆ ที่เป็นเรื่องที่จะพูดต่อหน้าเหล่าพระชายาคนอื่นแท้ๆ

ฝ่าบาทก็ยังคงเป็น

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “ฝ่าบาท” จริงๆ

--วันรุ่งขึ้น ณ ตำหนักผลึก

ไม่น่าเชื่อเลย

อาหารชั้นต่ำแบบนี้

จะให้องค์หญิงหลีฮวาทานเนี่ยนะ!?

จะทำลายอาหารทิ้งแบบนี้ได้ยังไงกัน

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ะ

ไปให้เขาทำใหม่สิ

หึ

อาาา

น่ารำคาญชะมัด

ตอนที่เริ่มดูแลองค์หญิงหลีฮวาน่ะ

สิ่งที่เริ่มทำก็คือการปรับปรุงวิถีการกินนั่นแหละ

นับตั้งแต่เรื่องคราวก่อน แป้งขาวเจ้ากรรมก็ใช้ไม่ได้แล้ว

ต่อจากนี้ไปคงหามาไม่ได้แล้วล่ะ

แม้แต่พ่อค้าที่รับมาก็ถูกลงโทษอย่างหนัก

ถ้าไม่ให้มีพิษเข้าไปมากกว่านี้

สิ่งสำคัญอันดับแรกคือต้องขับพิษที่ยังหลงเหลืออยู่ในร่างออกไป

โจ๊กที่มีกากใยสูง

ชาที่มีฤทธิ์ขับปัสสาวะ

ผลไม้ที่ย่อยง่าย

อันนี้ไม่ได้นั่นอย่างนั้นแล้วก็...

ถึงแม้จะได้รับอำนาจตามพระราชโองการของฝ่าบาท

ให้ไปทำอาหารเพื่อขับพิษแล้วก็ตาม

จะปฏิบัติต่อฉันแบบนี้เชียวเหรอ...

สาวใช้ที่นี่

คิกคิก

คงไม่ชอบฉันมากแน่ๆ

คิกคิก

หรือว่ายังมีความผูกพันอยู่

คงจะปล่อยให้ลูกสาวของคนมีอิทธิพลแบบนี้ไม่ได้สินะ

ถึงจะฝากให้สาวน้อยดูแล

แสดงว่าหมอในวังก็ไม่น่าไว้ใจสินะ

หรือว่า

ถึงตายก็ไม่เป็นไรเหรอครับ

ยังไงซะก็เป็นคำขอที่ไร้ความรับผิดชอบ

ถ้าเป็นแบบนี้ คงจะเข้าไปใกล้ๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำ

ฟุโน้

เอาอาหารปกติมาด้วยรึเปล่า

เรื่องราวของเภสัชกรคนหนึ่ง 2

ใช่แน่ๆ ว่ามันอุดมไปด้วยสารอาหารนะ แต่ว่า

สำหรับคนป่วยที่ระบบย่อยอาหารอ่อนแอแบบนี้ มันจะหนักเกินไปนะ

ลองคิดดูหน่อยก็คงจะรู้เองแหละ

น่าจะกลับไปไม่ถูกแตะเลยล่ะมั้ง

องค์หญิงหลีฮวา!?

เพราะมีคนชั้นต่ำที่แม้แต่การทำความสะอาดก็ยังทำไม่เป็นนี่แหละ

บรรยากาศในห้องมันแย่มากเลยนะ!

ออกไปให้เร็วๆ เลยไป!

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้

ก็คงจะอ่อนแอจนตายแน่ๆ

การขับพิษยังไม่ทันการรึเปล่า

หรือว่า

ไม่มีแรงจะอยู่ต่อไปแล้ว

จนกว่าหัวกับลำตัวจะบอกลา

เหลืออีกกี่วันกันนะ

ดูเหมือนคุณกำลังมีเรื่องกังวลอะไรอยู่สินะ

ดูเป็นอย่างนั้นไหมคะ

ดูเป็นอย่างนั้นน่ะสิ

ผู้หญิงคนนั้นมันอะไรกันเนี่ย

ท่านจิ่นซื่อ

เป็นการเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็นเลยนะคะ...

ไปข้างในก่อนดีกว่าไหมคะ

มิโอะ...

การเมินเฉยต่อพระราชโองการของฝ่าบาท

มันไม่เข้ากับสตรีผู้งดงามเลยนะคะ

อ๊ะ

ใช่เลยค่ะ~

กรี๊ด

นี่ ไปเถอะ

ขออนุญาตค่ะ

!

เหมือนจะ...

ปุ๊ง!

...สีผิวเหมือนเมื่อก่อนเลย

อะไรกันเนี่ย!

คนแต่งหน้าให้พระชายา

น่ะเป็นเจ้าเหรอ?

ใช่เลยค่ะ

อื๋อ เล

องค์หญิงหลีฮวาควรจะงดงามสิคะ

นั่นคือหน้าที่ของสาวใช้ค่ะ

อย่างนั้นเหรอ

กรี๊ดดดดดด!

ทำอะไรอยู่น่ะ!

ห๊ะ?

แค่จะลงโทษไอ้โง่ๆ นี่เฉยๆ เอง

โอ๊ย

เจ็บ

เหย่

เจ็บ

แกร่บ

เยอะจัง

เดี๋ยวพิษมันก็จะกระจายไปทั่วร่างกายเองล่ะ

ดีจังเลยนะ

แบบนี้ก็สวยขึ้นได้แล้วสิ

เหมือนกับองค์หญิงหลีฮวาที่ฉันชื่นชมเลย

เบ้าตาของเธอเป็นร่องลึก

ไม่ช้า

ก็จะได้รับร่างที่กินอะไรไม่ได้ด้วยสินะ

รู้ไหมว่าทำไมถึงถูกห้ามล่ะ?

เรื่องเล็กน้อยของร้านยา 2

ก็...ก็เพราะว่า

เพราะว่าสวยที่สุดน่ะ

คิดว่าองค์หญิงหลีฮวาจะดีใจ

บอกว่าเป็นพิษแล้วนี่นา

ทั้งที่ไม่ได้คิดอะไรเลยสักนิด

ตัวเองถึงคิดว่าตัวเองถูกที่สุดงั้นเหรอ

ใครกันนะ

ถึงจะดีใจกับการที่ได้ฆ่าไอ้ตัวประหลาดของตัวเองด้วยพิษได้ล่ะ

รีบไปบ้วนปากซะ

ไปล้างหน้ามาเลย

นี่

ปล่อยไว้อย่างนี้จะไปโดนคนป่วยนะ

รีบมาถูพื้นตรงนี้เดี๋ยวนี้

หะ

ผู้หญิงน่ะ

~~~~~~~~~~~~~~~~

น่ากลัวจริงๆ เลยนะ

อ๊ะ

แย่จัง

ทำไปซะแล้ว...

อาการของคุณองค์หญิงหลีฮวา

แย่กว่าที่คิดไว้เยอะเลย

ลองทำโจ๊กธัญพืชใหม่ให้เป็นข้าวต้มข้นดูแล้ว

แต่ก็ไม่มีวี่แววจะดูดเข้าปากเลย

ก็เลยต้องฝืนยัดเข้าปากแล้วทำให้กลืนลงไป

ทำซ้ำๆ อย่างอดทนและหนักหน่วงเลยล่ะ

อาการป่วยน่ะ ถ้าไม่กินข้าวเข้าไป มันก็ไม่หายหรอกนะ

พอเปิดระบายอากาศในห้อง

กลิ่นหอมที่จุดไว้เพื่อกลบกลิ่นตัวก็จางหายไป

เริ่มมีกลิ่นเฉพาะตัวของคนป่วยออกมา

ถึงจะเช็ดตัวของท่านประธานไม่เป็นอย่างนั้นเหรอ

ไอ้พวกไร้ความสามารถนั่นน่ะ

เตรียมถังน้ำกับผ้า

พวกแกก็เข้ามาด้วยสิ

ทุกครั้งก็ให้ดื่มชา

บางครั้งก็เปลี่ยนเป็นน้ำข้นจางๆ

เพื่อเพิ่มจำนวนครั้งในการถ่าย

และขับพิษออกจากร่างกาย

เมื่อปริมาณที่กินในครั้งเดียวเพิ่มขึ้น

ก็จะค่อยๆ เพิ่มปริมาณเมล็ดข้าวเข้าไป

เมื่อสามารถกลืนได้แล้ว

ก็เพิ่มน้ำซุปกับผลไม้บดลงไปด้วย

เรื่องเล็กน้อยของร้านยา 2

...ทำ

...อยู่เหรอ

?

ทำไมถึงปล่อยให้เป็นแบบนั้น

ไม่ยอมให้ตายไปล่ะ

ว๊ะ!

ถ้างั้นก็

ควรกินอาหารสิครับ/ค่ะ

การที่ได้กินข้าวต้มเนี่ย

ก็คงเพราะไม่อยากตายสินะ

อย่างนั้นเหรอ...

...อย่างนั้นสินะ

หลังจากนั้นขันทีที่เก็บผงแป้งไม่ทันก็โดนลงโทษด้วยการเฆี่ยนตี

ได้ยินมาว่านางกำนัลคนนั้นถูกสั่งให้พักการปฏิบัติหน้าที่

การใช้ชีวิตเพื่อขับพิษ

ก็ดำเนินต่อไปประมาณ 2 เดือน

ถ้าไม่ได้รับพิษอีก

องค์หญิงหลีฮวาเริ่มเดินเล่นได้แล้ว

อาการในร่างกายก็น่าจะไม่มีปัญหาแล้วล่ะ

ตอนคิดว่าจะโดนตำหนิแน่ๆ ถ้าหายดีแล้ว

แต่มันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นนี่นา

เขามีความภูมิใจในตัวเองนะ แต่ก็ไม่ได้หยิ่งยโสซะทีเดียว

ตอนแรกนึกว่าจะได้เจอคุณหนูผู้หญิงที่น่ารำคาญจากเรื่องขององค์ชายครับ/ค่ะ

แต่จริงๆ แล้ว... ก็ดีทีเดียว

ดูเหมือนว่าจะมีนิสัยที่คู่ควรกับตำแหน่งองค์หญิง

นี่

ฉันคงจะไม่ได้มีลูกแล้วสินะคะ

ไม่ทราบค่ะ

ลองทำให้ดูสิคะ

ถึงแม้ว่าความโปรดปรานขององค์จักรพรรดิจะจืดจางไปแล้วก็ตาม?

ข้าก็มาที่นี่ตามบัญชาของท่านประธานค่ะ

ถ้าข้ากลับไปยังตำหนักหยก

องค์จักรพรรดิเองก็น่าจะเสด็จมาหาองค์หญิงหลีฮวาได้นะคะ

ไม่ว่าจะเป็นในด้านการเมืองหรือด้านความรู้สึกก็ตาม

เรื่องเล็กน้อยของร้านยา 2

ในระบบของฝ่ายในเนี่ย

เรื่องความรักหรือความเสน่หาอะไรนั่น มันไม่เกี่ยว

ถึงแม้จะไม่รับฟังคำตักเตือน

แต่ผู้หญิงที่ฆ่าลูกตัวเองไปเฉยๆ น่ะ

จะเอาชนะองค์หญิงหลีฮวาได้หรือเปล่านะ?

มันก็ไม่ใช่ปัญหาที่ว่าจะชนะหรือไม่ชนะหรอกนะ

ในโลกนี้มีดอกไม้เป็นร้อยเป็นพันดอก

ว่าจะดอกโบตั๋นหรือดอกไอริสสวยกว่ากัน

ฉันว่ามันไม่มีอะไรที่ตายตัวหรอกค่ะ

สำหรับฉันน่ะ แม้จะไม่มีดวงตาสีมรกตกับเรือนผมสีอ่อนก็ไม่เป็นไรค่ะ

ชุน...

ถ้ามีอย่างอื่นก็ไม่น่าจะมีปัญหาใช่ไหมคะ

ไม่เพียงแค่ขนาดเท่านั้น

พิมพ์เขียวเป็นสมบัติล้ำค่าเลยล่ะ

ช่างน่ารังเกียจ

ช่วยฟังสักครู่ได้ไหมคะ

เอ๊ะ?

ค่ะ

1.

1. 511.

11:11.

~~~~

เอาล่ะ

พรุ่งนี้เช้าจะลาออกนะคะ

ปุ๊วะว

ของฝากถึงองค์หญิงหลีฮวา ก็คือ

เหล่าคุณหนูของโรงน้ำชา

ที่รู้จักเหมียวเหมียวแล้ว

ไม่เสียหายหรอกนะ

โฮ่

ด้วยวิชาลับที่ว่าอย่างนั้นค่ะ

น่าเสียดายที่

ฉันก็ไม่มีผลไม้ที่คู่ควรถึง 2 อย่างน่ะ

ฟุ่:

นั่นน่ะสมควรคู่กับองค์หญิงหลีฮวามากกว่านะ

หลังจากนั้นที่ตำหนักหยก

การเสด็จผ่านขององค์จักรพรรดิก็ลดลงอย่างมาก

ฟู่ว~

ในที่สุดก็ได้หลุดพ้นจากภาวะอดนอนแล้วล่ะ

ส่วนที่ว่าเหมียวเหมียวเบิกตาปริบๆ นั่นเป็นเรื่องอื่นต่างหาก