ตอน 45: Chapter 45

เรื่องย่อถึงตอนก่อน

ยาของ คุสุริยะ โน ฮิโตริ โกโตะ

เรื่องที่นางกำนัลหายตัวไป ได้ฟังจากหมอว่า...

ห้องพยาบาล

นางกำนัลหายไปเหรอคะ

ใช่แล้วล่ะ

ก็ใกล้จะครบกำหนดสัญญาแล้ว แถมก็เก็บเงินสินสอดได้พอดี เลยว่าจะขอลาออกซะหน่อย

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนะ

หลังจากนั้น ท่านมิชิก็บอกว่า เนื่องจากนิยายกำลังเป็นที่นิยมในวังหลัง

แล้วก็ มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ

อย่างนั้นเหรอ

หลังจากที่พระสนมอ่านแล้ว นางกำนัลก็จะอ่านต่อ

ก็เป็นไปตามที่คาดไว้ ตามแผนเลยล่ะ

คุณรู้แล้วสินะว่าช่วงนี้ฝ่าบาททรงแจกนิยายเพื่อความบันเทิงให้เหล่าพระสนม

ยังมีต้นฉบับที่ถูกทำสำเนาออกมาด้วยนะ

แล้วก็ให้สาวใช้ระดับล่างสุดอ่านให้ฟังอีกด้วย

แปลนบ้านเหรอคะ

ก็มีคนพยายามจะจดจำตัวอักษรด้วยเหมือนกัน

ค่ะ

ถึงจะยังเป็นแค่ช่วงเริ่มต้น แต่ก็คิดว่าจะลองทำอะไรแบบนี้ดูนะ

ในหมู่ชาวบ้านเรียกมันว่าโรงเรียนสอนหนังสือใช่ไหมคะ

ไม่รู้ว่าปฏิกิริยาของเนโกะจะออกมาเป็นยังไงนะ

มีคนมาปรึกษาว่าจะอยากจะตั้งโรงเรียนสอนหนังสือให้สาวใช้พวกนั้นค่ะ...

—...!?

ก็คือโรงเรียนสินะ

←เนื้อเรื่องหลักเริ่มจากหน้าถัดไปค่ะ

ซี ฮินาตะ เพื่อนภรรยา อินฟอส

ไดโยนจูยงยง บทที่ 44 คนหนาว หญ้าฤดูร้อน (ตอนต้น-2)

ฮินาตะ งานภาพ・เนโกะคุราเกะ นาจิโอะอิคิ ต้นแบบตัวละคร・ชิโนโตโกะ

ยินดีด้วย! ยอดจำหน่ายสะสมรวม 13 ล้านเล่มทะลุแล้ว!!

ฉบับรวมเล่มล่าสุดเล่มที่ 8 วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ!! ขอบคุณสำหรับการพิมพ์ครั้งใหญ่! ฉบับรวมเล่มเล่มที่ 1 ถึง 7 วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ!!

หลังจากที่ครบกำหนดสัญญาในวังหลังแล้ว ก็จะดำเนินต่อไปค่ะ

น่าจะดีนะคะ

ความคิดก็ไม่แย่นะคะ

เพียงแต่ว่านิสัยดีแต่ความสามารถค่อนข้างจะธรรมดา

ตัวเธอก็รู้ดี เลยมาสอบถามแบบนี้สินะคะ

สำหรับลานด้านทิศใต้ของพื้นที่ที่จะก่อสร้างนั้น มีความสะดวกในการขนย้ายที่ดีค่ะ

แต่ก็บอกไม่ได้ทั้งหมด เพราะว่าคนส่วนใหญ่เป็นพวกที่ถือตัวสูงค่ะ

เป็นทำเลทองที่อยู่ใกล้ประตูหน้า และเป็นที่รวมของพระสนมระดับสูงและระดับกลางค่ะ

ในบรรดาเหล่าพระสนมที่ทำหน้าตาดีต่อหน้าสาธารณะนั้น

การที่สาวใช้ที่อ่านหนังสือออกเขียนได้ไม่เป็น จะมารวมตัวกันเพื่อรับการศึกษา

ก็อาจจะมีบางคนที่ไม่เห็นด้วยนะคะ

อาจจะมีคนใช้เหล่ากำนัลหรือสาวใช้มากลั่นแกล้งอยู่เบื้องหลังก็ได้ค่ะ

ติดตามต่อหน้า 9 ค่ะ!

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

...น่าจะทำทางฝั่งเหนือจะดีกว่านะ

ค่ะ

เนโกะเป็นตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีมาจากร้านขายยา มีความกระหายใคร่รู้และความสนใจในการค้นคว้าเกี่ยวกับยาและพิษสูงกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัวเลยค่ะ

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ เลยนะคะ

อีกอย่าง คิดว่าไม่จำเป็นต้องสร้างสถานที่พิเศษอะไรก็ได้ค่ะ

แล้วก็ แทนที่จะทำในรูปแบบของโรงเรียนตรงๆ

แค่ปรับปรุงอาคารที่มีอยู่หลายๆ แห่งก็เพียงพอแล้วค่ะ

ลองทำในฐานะการฝึกอบรมอาชีพดูไหมคะ

ถ้าพวกเขารู้ว่าจะได้มีช่องทางหาเลี้ยงชีพ ก็คิดว่าคนจะมารวมตัวกันเยอะขึ้นค่ะ

แล้วก็ ลองให้ขนมไหว้พระจันทร์เป็นรางวัลเป็นครั้งคราวดูไหมคะ

เป็นครั้งคราวเหรอคะ

ถ้าไม่มีการรับประกันว่าจะได้ทานเสมอ ก็จะทำให้คนมาทุกวันค่ะ

วันนี้ไม่มีค่ะ

โทโมะ บิ๊กกานิ/ปู

ท่านมิชิ: ขันทีรูปงามผู้ดูแลวังหลัง ด้วยความงามราวเทพธิดา สามารถดึงดูดทั้งชายและหญิงได้

ถึงจะเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของฉันก็เถอะนะคะ

ประมาณนี้พอไหมคะ

ยังมีอย่างอื่นที่พูดได้อีกนะ

แต่เผื่อจะโดนจับไปเป็นตัวตลกก็คงลำบาก เลยจะพูดให้จบไว้ก่อน

เข้าใจแล้วค่ะ

มีอีกเรื่องหนึ่งค่ะ

แต่ว่าเปลี่ยนสถานที่มาเพื่อจะพูดเรื่องแบบนี้

หรือเปล่านะคะ

เธอรู้เรื่องเห็ดเยอะไหมคะ

เห็ดหลายชนิดมีพิษอยู่ค่ะ

แต่ก็เป็นยาที่มีค่าด้วยนะคะ

บางครั้งก็ใช้เป็นอาหารหรือใช้ปรุงยาด้วยค่ะ

ฉันปีนขึ้นไปในภูเขาเป็นครั้งคราวหลายครั้งต่อปีค่ะ

แล้วมันเป็นยังไงเหรอคะ

ทุกปีพออากาศอุ่นขึ้น

ทาคามิ: ข้าราชการที่รับใช้คุณโอ (ราชวงศ์) มีรูปร่างที่แข็งแรงสมส่วน แต่มีนิสัยที่ช่างเอาใจใส่ และคอยช่วยเหลือคุณโอค่ะ

มีนางข้าราชการคนหนึ่งที่ไม่สนใจคำเตือนจนทำให้เกิดอาการอาหารเป็นพิษค่ะ

โทโมะ บิ๊กกานิ/ปู

คนที่อีโก้สูงนี่มีอยู่ทุกที่เลยค่ะ

เมื่อปีที่แล้วก็มีคนที่กินไปพร้อมกับหมอในแผนกแพทย์ด้วยนะคะ

อา

นอกจากนี้ยังว่าผลไม้ในสวนผลไม้ออกไปเยอะด้วยค่ะ

อ๊ะ

...มีเรื่องที่พอจะนึกออกค่ะ

อันนั้นไม่ใช่พิษเลยนะคะ

ของในสวนผลไม้ก็แค่ถูกคัดออกไปเท่านั้นเองค่ะ

ด้วยเหตุนั้นแล้ว

อยากให้ช่วยตรวจสอบสิ่งของที่นางข้าราชการอาจจะกินผิดไป

แล้วถ้าเป็นไปได้ก็ช่วยกำจัดมันทิ้งไว้ก่อนนะคะ

ตอนนั้นช่วยบอกด้วยว่ามีพิษแบบไหนบ้างนะคะ

งานที่ตำหนักหยกก็จะให้หยุดพักได้ ยกเว้นเรื่องการชิมพิษอะไรพวกนั้นค่ะ

เข้าใจแล้วค่ะ

ก็เป็นเรื่องที่ว่าถึงจะมีพระชายาอัญมณีอยู่ก็ไม่มีปัญหาอยู่ดีค่ะ

ว่าแต่ ถ้าจะให้เสียเวลาไปกับการสืบสวนนี่สิ

รู้สึกว่าถ้าอธิบายตรงหน้าจะเร็วกว่านะคะ

อาจจะมีอะไรอยู่ก็ได้ค่ะ

ข้อเสนอที่น่าสนใจนี่ ถึงจะดูหยาบคายไปหน่อยถ้าจะขัดจังหวะถามก็เถอะ

แผนที่ค่ะ

ในวังหลังก็มีที่ให้ชมดอกไม้และต้นไม้อย่างดีด้วยนะคะ

เอาล่ะ จะเริ่มจากตรงไหนดีนะ

ยังมีสวนผลไม้และป่าสนด้วยค่ะ

ตอนนี้เข้าสู่ฤดูที่อากาศอบอุ่นและมีความชื้นสูงแล้ว

จากนี้ไปน่าจะมีต้นไม้ขึ้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลยค่ะ

ปัญหาของเห็ดคือ

คือการแยกแยะว่ามันเป็นเห็ดที่กินได้หรือเห็ดมีพิษมันเป็นเรื่องที่ยากค่ะ

สิ่งที่มักจะถูกสับสนก็คือเห็ดฮิระและเห็ดสึกิโยะค่ะ

น่าว่าเห็ดสึกิโยะคงจะไม่มีในวังหลังนะคะ

ที่ย่านดอกไม้ก็เคยมีเหตุการณ์อาหารเป็นพิษจากเห็ดที่แขกนำมาให้หลายครั้งแล้วค่ะ

เห็ดฮิระนี่มันขึ้นได้ค่อนข้างทั่วไปเลยค่ะ

แต่เห็ดสึกิโยะจะค่อนไปทางภูเขากว่าค่ะ

ถ้าเป็นนางข้าราชการแอบเก็บเห็ด

ก็คงจะไปตามที่ที่คนสวนเข้าบ่อยๆ

หรือตามตำหนักของพระชายาที่มีตำแหน่งสูงๆ ทางด้านทิศใต้คงจะไม่ไปหรอกค่ะ

ในทางกลับกัน ทางทิศเหนือมีอาคารที่รกร้างเยอะค่ะ

งั้นเราจะเดินขึ้นไปทางทิศเหนืออีกนิดดีไหมคะ

อืม

นี่มันกลิ่นอะไรเนี่ย

มันเป็นกลิ่นแปลกๆ ที่ไม่ใช่กลิ่นตัวด้วย

...อา

ที่ที่โคซุยพูดถึงว่ามีกลิ่นแปลกๆ นี่คือที่นี่สินะ

บางทีอาจจะเป็นเพราะน้ำเสียที่รั่วไหลไปเป็นอาหารให้มัน

เลยทำให้เห็ดเติบโตได้ดีก็ได้ค่ะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

มีเห็ดที่ใช้เป็นยาได้ด้วยนะคะ

ต้นไม้ที่เก็บเกี่ยวมาก็ฝากไว้ที่แผนกแพทย์ก่อนแล้วค่ะ

เป็นเห็ดมีพิษนะคะ อย่ากินเด็ดขาดเลยนะคะ

เป็นวันที่อิ่มเอมใจมากเลยค่ะ

กลับมาแล้วค่ะ

อ๊ะ! กลับมาแล้วเหรอ

อา!

อย่าเข้ามาคนเดียวแบบนั้นสิคะ!

รับทราบค่ะ

ห๊ะ

...นี่คุณไม่ได้เหม็นเหรอคะ?

เดี๋ยวก็ถึงเวลาทานข้าวแล้ว รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ

...กลิ่นติดไปแล้วเหรอคะ

ค่ะ

โทะ บิกกะนิ/ปู

ถึงมีคำสั่งแล้วด้วยสิ

คงจะเร่งรัดเขาไปหน่อยสินะ

เปล่าค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ

ใส่สิ่งนี้ให้หน่อยสิคะ

เชือกสีดำเหรอคะ?

...มีใครเสียชีวิตแล้วเหรอคะ

วันนี้หลังอาหารเย็นจะออกไปข้างนอกค่ะ

ขอโทษด้วยนะคะ แต่คุณก็มาด้วยกันเถอะค่ะ

รับทราบค่ะ

งานศพสินะคะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

ตรงนั้นจะรับดอกไม้ที่นางกำนัลถวายใช่ไหมคะ

โอ๊ะ?

สำหรับผื่นแดงนี่มันบวมแดงมากเลยนะคะ

รอยแผลเป็นนั่นนี่เหมือนกับว่า

ผู้ที่เสียชีวิตไปคือบุตรสาวของขุนนางระดับสูงในบรรดาพระชายาชั้นกลาง

พระชายาซากิ

ตั้งแต่ประมาณ 1 ปีที่แล้วก็มีอาการป่วยและเก็บตัวอยู่ในห้อง

คราวนี้ก็เกิดอาการอาหารเป็นพิษขึ้นค่ะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

ถึงไม่มีพระองค์เสด็จฯ มาด้วย ก็คิดว่าจะกลับบ้านไปแล้วน่าจะกลับได้ไม่ใช่เหรอคะ

แปลกจังนะคะ

คุณหงเมียนี่พูดออกมาเองเลยเหรอคะ

●●●●

...ก่อนที่คุณจะมา คุณทามาฮะถูกวางยาพิษค่ะ

และผู้ที่อาจจะเป็นคนร้ายก็คือ...

อืม

แน่นอนอยู่แล้วค่ะว่าจะไม่พอใจกับคนที่ทำอันตรายต่อพระชายา

ตรงกันข้าม ถ้าเป็นสถานการณ์ตอนนี้ คงจะรู้สึกโล่งใจด้วยซ้ำค่ะ

อืม...?

พระชายาซากิถูกหมายหัวชีวิตมาก่อน

พระชายาทามาฮะจึงระแวดระวัง

ก็ยังไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ที่เธอจะวางยาพิษได้

แล้วถ้าอาการอาหารเป็นพิษของคุณซากิเป็นเพราะ...

ตอนนี้พระชายาทามาฮะกำลังตั้งครรภ์อยู่

ก็เข้าใจได้ว่าทำไมราชวงศ์ถึงสั่งให้หาเห็ดพิษมาให้พระชายาทามาฮะเก็บเป็นความลับ

เธอก็ระแวดระวังพระชายาและนางกำนัลคนอื่นๆ มากกว่าปกติ

ถ้าเหล่าสาวใช้รู้ว่าพระชายาของตัวเองถูกสงสัย

ถึงจะเป็นขันทีที่งดงามแค่ไหนก็ตาม

การรับมือในอนาคตก็จะเปลี่ยนไปอย่างแน่นอนค่ะ

นึกว่าคุณทามาฮะจะเข้าข้างมากเกินไปเสียอีก

แต่ก็น่าจะไม่ใช่คุณทามาฮะกระมังคะ

ดูเหมือนว่าจะปฏิบัติต่ออย่างเท่าเทียมกันนะคะ

ในบรรดาวิธีที่จะทำให้ล้มเหลวได้ทั้งหมด การวางยาพิษนั้นเสียเวลาและก็มีโอกาสถูกจับได้ด้วย

แล้วเหล่าสาวใช้แห่งวังหยกมรกตก็

ไม่ถนัดในการวางแผนลับๆ แบบนั้น

ถ้าจะให้พูดถึงคนที่ถนัดก็คงเป็นฉันล่ะค่ะ

แน่นอนว่าก็ไม่ได้ทำหรอกนะคะ

ถ้าเขาเฝ้าดูปฏิกิริยาของเราจากเรื่องเห็ดพิษ

แทนที่จะผิดหวัง กลับรู้สึกประทับใจเสียอีกค่ะ

ว่าพระชายาจะมีอาการเป็นพิษแบบไหน

...คงจะไม่ได้บอกให้ฟังหรอกนะคะ

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

โอ๊ะ

โอ๊ะ หยุดเถอะค่ะ!

ฮึก

ใบหน้า...

สมน้ำหน้าจริงๆ เลยนะ

กว่าฉันอีก

ยังน่าเกลียดกว่าอีกค่ะ

รอยแผลเป็นนั่นนี่!!

เป็นธิดาของตระกูลพ่อค้าที่ร่ำรวย

ผู้ที่ก่อเรื่องคือพระชายาชั้นผู้น้อย

ซึ่งมีอุปนิสัยดีและเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ด้วย

แต่เมื่อประมาณปีก่อนหน้านี้ ในช่วงเวลานี้เอง

เธอก็ป่วยด้วยโรคที่ทำให้ใบหน้าแดงก่ำและผมร่วงเป็นกระจุก

ถึงแม้จะกลับไปที่บ้านเกิดแล้ว ก็คงไม่สามารถแต่งงานได้ในฐานะพระชายาชั้นผู้น้อย

การที่ฮ่องเต้ยังคงมอบบรรดาศักดิ์ให้ต่อไป ก็คงเป็นการแสดงความห่วงใยในแบบของพระองค์

แล้วทำไมพระชายาชั้นผู้น้อยคนนั้น

ถึงได้ทำเรื่องแบบนั้นในงานศพของคุณซากิ

เป็นเรื่องธรรมดาที่จะคิดว่าสาเหตุของอาการป่วยนั้นมาจากคุณซากิค่ะ

มีทั้งในพระศพของคุณซากิและในพระชายาชั้นผู้น้อยด้วย

อาการที่ผิวหนังแดงก่ำนั่นนี่คือ...

ตอนที่ 45 ฤดูหนาว ดอกไม้ฤดูร้อน (ตอนหลัง)

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุงโกะ)

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุงโกะ, ชูบุโนะ โทโมะ อินโฟส)

ภาพประกอบ: เนโกะ คุราเกะ

การจัดโครงเรื่อง: ชิโอะ อิคิ

ผู้เขียน: โคเซย์ นานะ โอ อิทสึคิ

ต้นแบบตัวละคร: ชิโนะ โทโกะ

© ฮินาตะ นัตสึ / ชูบุโนะ โทโมะ อินโฟส

ห้องพยาบาล

นี่คือเห็ดพิษร้ายแรงค่ะ

เจอมาจากป่าไม้ปะปนทางทิศเหนือค่ะ

เป็นเห็ดที่ขึ้นบนต้นไม้ใบกว้างที่เหี่ยวแห้งค่ะ

แค่ได้ลองชิมแม้เพียงชิ้นเดียว ปริมาณก็ถึงตายแล้วค่ะ

ที่น่าปวดหัวคือ แค่ได้สัมผัสก็มีพิษแล้วค่ะ

ป่าที่ถูกทิ้งร้างมานาน

น่าจะเป็นสภาพแวดล้อมที่ดีสำหรับเห็ดชนิดนี้เลยนะคะ

การที่มันเกิดขึ้นเองนั้นเป็นเรื่องที่หายาก เราเลยไม่ทันสังเกตค่ะ

แต่ว่ามันเป็นของที่อันตรายมาก ดีใจจังที่เจอค่ะ

อย่าเข้าใกล้ใบหน้ามันนะคะ

เดี๋ยวจะเป็นแบบนี้ค่ะ

โอ๊ะ ปูยักษ์

ซะ... แตะเข้าแล้วเหรอ?

ค่ะ

พอไปแตะเข้า ก็กลายเป็นสภาพนี้เลยค่ะ

ก็รีบล้างออกแล้วนะคะ

ตอนที่เคยไปเก็บสมุนไพรกับพ่อเลี้ยงน่ะค่ะ เจอมา

แต่รอยแดงมันก็ไม่หายไปเลยค่ะ

นึกว่าพันผ้าไว้ตลอดซะอีก

แต่ข้างใต้ก็ยังมีรอยเหลืออยู่เหรอ?

...หืม? ใบหน้าดูเกร็งผิดปกติแฮะ

ว่าแต่... นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้เห็น

เรื่องส่วนตัวของร้านขายยา

เปล่าค่ะ

นี่เป็นร่องรอยจากการทดลองที่ทำด้วยตัวเองค่ะ

ไม่สิ การทดลองอะไรกันล่ะ?

ช่างเถอะค่ะ เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก

งานอดิเรกอะไรกันเล่า!

เป็นงานอดิเรกค่ะ

ช่างมันเถอะ...

เมื่อวานไปงานศพของพระชายามาค่ะ

พระศพของพระชายา ใบหน้าก็แดงก่ำและผมก็ร่วงเป็นกระจุกค่ะ

น่าจะเป็นเพราะพิษของเห็ดชนิดนี้ค่ะ

คุณจินชิคงอยากจะรู้เรื่องนั้นไม่ใช่หรือคะ?

อืม

...เหมือนเดิมเลยนะ เก่งในการหยั่งรู้จริงๆ

ตามที่คุณจินชิเล่ามา

แต่ว่าเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว

อยู่ๆ ใบหน้าก็แดงก่ำจนแม้แต่เสียงก็พูดออกมาได้ไม่เป็นปกติเลยค่ะ

คุณซากิที่เสียชีวิตไปนั้น ดูเหมือนจะใช้บารมีของครอบครัวตัวเองมาเป็นเกราะกำบัง

เป็นพระชายาที่เหมือนจะวางยาพิษให้กับคุณทาบาค่ะ

เป็นคนที่มีข่าวลือไม่จบไม่สิ้นเลยนะคะ

อิจฉาพระชายาชั้นผู้น้อยที่มีความโปรดปรานจากฮ่องเต้ แล้วก็วางยาพิษ

ในขณะที่ทำเรื่องแบบนั้นซ้ำๆ กันไป

ตัวท่านเองก็อาจจะสัมผัสกับยาพิษจนใบหน้าบิดเบี้ยวไปเองก็ได้ค่ะ

พระชายาที่เคยซึมเศร้าเพราะอาการป่วย กลับกลายเป็นคนสงบเสงี่ยมไปเลยค่ะ

เพราะว่ายังมีพระชายาชั้นผู้น้อยที่เคยมีอาการแบบเดียวกันเมื่อปีก่อนด้วย

ท่านฮ่องเต้จึงมีพระดำริให้พระองค์ทรงพำนักอยู่ในวังหลังค่ะ

และครั้งนี้ก็เป็นอาการอาหารเป็นพิษนี่เอง

เหล่าสาวใช้ของคุณซากิก็ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า

พระชายาที่มีศักดิ์สูงนั้น ทรงไม่ยอมรับการมีอยู่ของตัวเอง

จึงได้วางยาพิษแล้วปลิดชีพตัวเองค่ะ

ดังนั้น ท่านจึงอยากจะรู้แหล่งที่มาของยาพิษใช่ไหมคะ?

อืม

ฟู่ว...

คุณซากิเสียชีวิตจากการกินเห็ดพิษสินะคะ

ใช่แล้ว

ถ้าเป็นแบบนั้นก็แปลกนะคะ

เห็ดชนิดนี้ถ้ากินเข้าไปจะทำให้ปวดท้อง อาเจียน และชาได้

แล้วยังทำให้เกิดการอักเสบในช่องปากด้วยนะคะ

แต่ว่ามันลามไปถึงใบหน้าได้ด้วยน่ะเหรอ

ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยค่ะ

นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอคะ?

ค่ะ

อาการบวมของใบหน้าศพยังดูใหม่ๆ อยู่เลยค่ะ

แต่ว่ามือของศพไม่ได้เน่าเปื่อยนะคะ

อาการแดงก่ำนั่น ถ้าไม่ได้เอาเห็ดพิษมาถูที่ใบหน้า...

ถ้าพระองค์กำลังสิ้นหวังอยู่

คงไม่ใส่ถุงมือมาด้วยหรอกค่ะ

คำตอบก็ออกมาแล้ว แต่กลับไม่มีหลักฐานเลย

เป็นอะไรไปคะ

ถ้ามีอะไรอยากจะพูด ก็พูดออกมาเลยสิคะ

ขอเวลาสักสองสามวันได้ไหมคะ

ถ้าเป็นไปได้ อยากจะขอขันทีที่มีกำลังและปากหนักสักสองสามคน

ให้ยืมหน่อยค่ะ

ไปได้ไหมคะ?

...จะบอกไว้ก่อนนะคะ

ก็ยังไม่แน่ใจนะคะ

ถึงอย่างนั้นก็ทำเถอะค่ะ

เข้าใจแล้วค่ะ

อืม

ทำตามคำสั่งก็สบายใจกว่าสินะคะ

ตอนต่อไปจะออกฉบับเดือน 08 ปี 2021 วันที่ 26/7 ค่ะ