ตอน 44: Chapter 44

ร้านขายยา♡คิดในใจ

ตอนที่ 44 คนหนาว หญ้าฤดูร้อน (ภาคต้น)

หัวใจเต้นรัว กำลังตามหาーー….

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ ภาพ: เนโกะ คุราเกะ การจัดองค์: โคเซย์ คันนาไน โออิสึกิ การจัดโครงเรื่อง: นาโอะ ฟุจิยูกิ ตัวละครต้นแบบ: ชิโนโต โค ฮินาตะ เพื่อนบ้านคุณแม่บ้าน อิโซฟอส

ห้องพยาบาล

คุณนางกำนัลหายตัวไปเหรอคะ

ใช่แล้วล่ะ

ก็ว่าจะเกษียณแล้วนี่นา พอเก็บเงินสินสอดได้ครบแล้วก็จะลาออกแล้วนี่

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันนะ

คุณนางกำนัลคนนั้นน่ะ

ได้รับปิ่นปักผมมาในงานเลี้ยงสวนเมื่อปีก่อน

แล้วก็มีการติดต่อสื่อสารกับขุนนางทั้งฝ่ายปกครองและฝ่ายพลเรือนด้วย

ทามะฮะ: หนึ่งในพระสนมของฮ่องเต้ที่ประทับอยู่ในวังหยก มีนิสัยที่มองเห็นได้ข้างเดียว แต่ก็มีความกระตือรือร้นสูงกับเรื่องที่น่าสนใจ

การที่นางกำนัลธรรมดาๆ ไม่ใช่สาวใช้ของพระสนมชั้นสูง

ออกไปช่วยงานข้างนอกได้ด้วยตัวเอง

แสดงว่าต้องเป็นนางกำนัลที่เก่งกาจและทำงานได้ดีแน่ๆ เลย

ในวังหลังที่มีสตรีสองพันคนเคลื่อนไหว ก็ย่อมมีเงามืดที่คู่ควรเช่นกัน

การที่นางกำนัลหายตัวไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

บางคนก็ห่อเหี่ยวเพราะปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างนางกำนัลแล้วฆ่าตัวตาย

แต่ส่วนใหญ่แล้ว นางกำนัลที่หายไปนั้น

บางคนก็ลาออกเพราะเหตุผลทางครอบครัวโดยไม่มีการบอกล่วงหน้า

จะถูกพบในสภาพศพในอีกไม่กี่วันต่อมา

ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่ไม่มีการซักถามอย่างลึกซึ้งโดยปริยาย

เพราะว่าพวกนางไม่สามารถหนีออกจากสวนดอกไม้ที่ถูกล้อมรอบด้วยคูน้ำและกำแพงได้

แต่สำหรับนางกำนัลที่หายไปในครั้งนี้

เธอเป็นคนที่อยู่มานานแล้วและมีกำหนดจะแต่งงานด้วย

ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะก่อให้เกิดการคาดเดาที่แปลกประหลาดขึ้นมานะ

เป็นงานเลี้ยงน้ำชาที่ดูไฮโซจริงๆ เลยนะ

เพราะว่าถ้าเอาแต่ขังอยู่ในห้อง

ก็จะถูกสงสัย

เลยต้องออกมาข้างนอกบ้างเป็นครั้งคราวแบบนี้

เพราะว่าใส่ใจเรื่องสถานที่กับเครื่องแต่งกาย

ถึงจะมองเผินๆ แล้วไม่รู้ว่าเป็นคนท้อง แต่ก็คิดว่าคนที่สังเกตเห็นน่าจะรู้ไปนานแล้วล่ะ

ปัญหาคือคู่สนทนานั้นจะเป็นอันตรายหรือไม่มีอันตรายน่ะ

อ๊ะ

เหมียวเหมียวกลับมาแล้วสินะ

งั้นเราเข้าไปข้างในกันไหมคะ

อืม

ทาคาชุน: ขันทีผู้รับใช้ของจินชิ แม้จะมีรูปร่างที่ดูแข็งแรงแต่ก็เป็นคนช่างคิดและเอาใจใส่ ช่วยเหลือจินชิอยู่เสมอ

จินชิคงจะไปพบปะกับคนอื่นๆ นอกเหนือจากพระสนมชั้นสูงเป็นประจำไม่ใช่เหรอ

ถึงจะเป็นพระสนมที่กำลังตั้งครรภ์ก็ตาม

ก็คงจะมาที่วังหยกมากเกินไปแล้วล่ะมั้ง

ก็อย่างที่คิดไว้แหละ มีอะไรบางอย่างแน่ๆ

เรียกตัวเหรอคะ

เอ่อ คือว่าทางนี้ไงคะ

ดี

งั้นเราเปลี่ยนสถานที่กันไหมล่ะ

อ๊ะ ไม่เป็นไรเลยค่ะ

ตรงนี้คุยกันได้เลยนะคะ

ไม่สิคะ เพราะว่าจะอยู่ต่อไม่ได้ค่ะ

นี่ยังดูสิคะ

ซัวะ...

โอฮิรุเนะ

คุณหนูองค์หญิงกำลังจะงอแงแล้วค่ะ

อ๊ะ

คุณทามะฮะคะ ยอมแพ้เถอะค่ะ

ถึงแม้จะเป็นพระสนมที่ตั้งครรภ์คนที่สองแล้ว

แต่ก็ยังเป็นลูกสาวที่อายุไม่ถึง 20 ปีด้วยนะคะ

ถึงแม้ว่าจากรูปร่างหน้าตาและนิสัยจะดูแก่กว่าวัยไปหน่อย แต่ว่า

เธอก็ยังมีความอยากรู้อยากเห็นอยู่เยอะเลยค่ะ

แล้วก็

เวลาที่จะพูดเรื่องที่ไม่สามารถบอกพระสนมได้ ก็จะใช้ห้องของหัวหน้าขันที

เพราะว่ามีคนเยอะแยะ เลยไม่มีชาให้ดื่มสินะ

ถ้าสร้างห้องสำหรับสิ่งนั้นไว้ในห้องพยาบาลเลยก็ดีนะ

แบบนั้นหมอรับใช้ก็จะเอาชามาให้เองโดยอัตโนมัติเลย

แล้วเรื่องอะไรเหรอคะ

คุณก็รู้แล้วนี่ว่าช่วงนี้องค์จักรพรรดิได้แจกนวนิยายเพื่อความบันเทิงให้พระสนมต่างๆ

ค่ะ

หลังจากที่พระสนมอ่านแล้ว สาวใช้ก็จะอ่านต่อ

และยังมีการอ่านให้สาวใช้ชั้นล่างๆ ฟังอีกด้วย

ยังมีสำเนาหมุนเวียนอยู่ด้วยนะคะ

มีคนพยายามจะเรียนรู้ตัวอักษรด้วยค่ะ

จริงๆ แล้วในคลาสที่จัดขึ้นที่ห้องซักรีดน่ะ

ก็มีสาวใช้คนอื่นนอกจากโคะรันมารวมตัวกันด้วย

อย่างนั้นเหรอ

ก็เป็นไปตามที่คาดไว้นั่นแหละ

แบบแปลนเหรอคะ

ถึงจะเป็นแค่ช่วงเริ่มต้น แต่ก็คิดว่าจะลองทำแบบนี้ดู

ที่บ้านเมืองเรียกว่าโรงเรียนสอนพิเศษหรือเปล่านะ

เหมียว บิ๊กกะนี กะนี

ก็คือโรงเรียนสินะ

นึกว่าคุณจะคิดถึงเรื่องพวกนี้อยู่ซะอีก

แต่ว่าการกระทำนี่ไวซะจริงนะเนี่ย

สายตาแบบเดิมเป็นยังไงบ้างคะ

เจ้าเหมียวไม่สบายเหรอคะ?

เปล่าค่ะ แค่รู้สึกไม่ค่อยสงบ

ทั้งๆ ที่ฉันกำลังรู้สึกประทับใจเป็นพิเศษอยู่นะ

ปฏิกิริยานั้นคืออะไรเหรอคะ?

ก็เป็นพวกชอบถูกกระทำตัวจริงสินะ

เฮ้อ

...แล้วคุณคิดยังไงคะ?

จิโกว เฮียว ชิ แอนด์ คันโต ทาคาชุน ฉบับที่ 2 ปรากฏบนหน้าปกและหน้าแรก!!

ฉบับหน้า 2021076/25∧จะออกจำหน่ายต่อค่ะ