ตอน 54: Chapter 54

เมี้ยวเมี้ยวสังเกตเห็นว่า

ในศาลเจ้าแห่งนั้น

ขอให้เดินผ่านอีกครั้งได้ไหมคะ?

※เล่มล่าสุด 10 เล่ม วางจำหน่ายวันที่ 23 มิถุนายน (พฤหัสบดี)!!

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ / วาดภาพ: เนโกะ คุราเกะ โคเซย์ นาโอะ อิตสึกิ / จัดเรื่อง: ชิโอะ มิคิ

แนวคิดตัวละคร: ชิโน โทโกะ © ฮินาตะ นัตสึ / ชูฟุ โนะ โทโมะ อินโฟส

ตอนที่ 54 ศาลเจ้าแห่งการเลือก (ภาคหลัง)

เรื่องย่อ

หลังจากที่โรงเรียนสอนหนังสือเริ่มขึ้นและราชวงศ์หวังเฝ้ามองอยู่ เมี้ยวเมี้ยวที่ไปพร้อมกับพวกเขาได้ไปเยี่ยมอาจารย์เฒ่าที่โรงเรียนสอนหนังสือ และเกิดความสนใจในศาลเจ้าเก่าแก่ที่อยู่ภายในตำหนักหลังวัง ต่อมาก็ได้เข้าไปในศาลเจ้านั้นกับจักรพรรดิและราชวงศ์หวัง เพื่อพยายามไขปริศนาที่ถูกจัดเตรียมไว้ในศาลเจ้านั้น แต่ว่า...

ผู้หญิงที่เคยถูกพามาที่วิหารน่ะ

ก็เป็นถึงเจ้าหญิงหรือพระสนมมาแล้วนะ

คุณหนูมีคุณสมบัติถึงขนาดนั้นเลยหรือ?

เมื่อครู่น่ะพามาในฐานะผู้ติดตามเท่านั้นเองนะ

แต่ถ้าคนนอกอย่างคุณมาออกความเห็นเรื่องการเลือกประตูแล้วล่ะก็

งั้นก็จะโปรดให้เป็นพระสนมเลยแล้วกัน

การโน้มน้าวพระฤๅษีคงจะยากน่าดูเลยล่ะ

ถ้างั้นก็คงไม่มีข้อตำหนิอะไรใช่ไหม?

!

ล้อเล่นน่า

ดวงตาของพระสนมองค์อื่น ๆ ก็เป็นประกายเลยนะ

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใด ๆ ทั้งสิ้น

ก็จริงของเธอ

ฮ่า ๆ ๆ

ถ้าจักรพรรดิท้องไม่ถึงสามชักล่ะก็

ปากก็คงไม่ขยับจะกินอะไรเลยสิ

เมื่อตอนอยู่ที่ตำหนักหยก

ดูเหมือนจะผ่อนคลายไปในแบบที่แตกต่างออกไปนะ

เมี้ยวเมี้ยว: ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีเป็นเภสัชกร มีความกระหายใคร่รู้และสนใจในเรื่องยาและพิษมากกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว

งั้น

เธอพาไปแทนก็ดี

หรือครับ/คะ

เด็กคนนั้นกำลังพยายามจะพิสูจน์อะไรบางอย่างอยู่

ถึงแม้ว่าข้าเองก็อยากรู้ว่ามันคืออะไรเหมือนกันนะ

คุณหวัง... ขันทีรูปงามที่ดูแลหอใน มีความงามราวเทพธิดา สามารถดึงดูดทั้งชายและหญิงได้

...ถ้าองค์จักรพรรดิตรัสเช่นนั้นแล้ว

ถึงแม้จะไม่ได้เป็นผู้แนะนำ แต่การที่คุณจิ่นสือออกมาอยู่ต่อหน้าจักรพรรดิ

หรือการที่เลือกประตูที่ศาลเจ้าพิธีผ่านด่านเนี่ย

จักรพรรดิช่างมีท่าทีขี้เล่นแปลก ๆ จริง ๆ

ตามปกติแล้วคงจะถือว่าเป็นการเสียมารยาทกระมัง

ห้ามผ่านประตูแดง

ห้ามผ่าน ประตูแดง

จะเลือก

ประตูสีฟ้า

ต่อไป?

ห้ามผ่าน ประตูดำ

ประตูสีขาว

เรื่องของเภสัชกรคนเดียว

ไม่เหมือนประตูที่ข้าเลือกเลยสินะ

ห้องนี้เป็นอันที่สิบ

เป็นห้องที่มาครั้งแรกเลยนะ

เจ้าเลือกได้ ประตูแดง

เจ้าจงเลือกประตูสีแดง

ไม่มีประตูสีแดงนะ

หมายความว่ายังไงกัน?

มีทั้งประตูสีขาว สีดำ และสีเขียว

ถ้าอย่างนั้น

ถ้าเดินผ่านประตูสีเขียวก็จะรู้

เข้าใจแล้ว

โค

นี่คือ

ยินดีด้วยนะคะ/ครับ

ดูเหมือนว่าจะเลือกเส้นทางที่ถูกต้องแล้วสินะคะ/ครับ

ในสมัยก่อน ผู้ที่ได้รับการยอมรับจากพระแม่หวัง จะได้เป็นพระราชาองค์ใหม่

ในตอนที่ไม่มีใครสามารถเลือกเส้นทางนี้ได้

หน้าที่ก็คือการกล่าวสุนทรพจน์จากบนหลังคาของศาลเจ้าแห่งนี้ ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดในตอนนั้น

แล้วก็พาพระสนมที่เลือกเส้นทางที่ถูกต้องกลับมายังศาลเจ้าแห่งนี้อีกครั้งน่ะค่ะ/ครับ

หมายความว่ามาที่ศาลเจ้าแห่งนี้อีกครั้งแล้วสินะ

เรื่องของเภสัชกรคนเดียว

ตามปกติแล้วผู้สืบทอดสายเลือดที่ถูกต้อง

ก็จะทำสิ่งนั้นให้สำเร็จได้

ดูเหมือนว่าคนที่ไม่ใช่จะทายถูกเข้าเสียแล้ว

แต่คนที่มาท้าทายกลับเป็นพวกเธอเองนะ

นี่มันคุณปู่อะไรเนี่ย

ว่าแต่ ช่วยอธิบายให้ข้าฟังหน่อยได้ไหม

ลองไปถามคุณหนูทางนั้นดูไหมล่ะ

ว่าอย่างนั้นเอง

เอาแต่โยนเรื่องที่พูดลำบากมาให้ข้าเท่านั้นแหละ

งั้นจะขอเล่าถึงเกณฑ์ในการเลือกประตูให้ฟังนะครับ/คะ

ในห้องแรกมี

ห้ามผ่านประตูแดง

สีฟ้า

สีแดง

สีเขียว

ประตูสีฟ้า สีแดง และสีเขียว มีป้ายเขียนว่า 'ห้ามผ่านประตูสีแดง'

ตรงนั้นผม/ฉันเลือกประตูสีฟ้าครับ/ค่ะ

ตามป้ายแล้ว ถึงจะเลือกประตูสีเขียวก็ไม่น่ามีปัญหาใช่ไหมครับ/คะ

แต่ว่าบางท่าน

กลับแยกไม่ออกว่าอันไหนคือสีแดง อันไหนคือสีเขียว

แยกไม่ออกเหรอครับ/คะ?

ใช่ครับ/ค่ะ

เพราะว่าเป็นสิ่งที่แยกไม่ออก

จึงเลือกประตูที่ไม่ใช่สีแดงอย่างแน่นอน

ห้องต่อไปก็เป็นแบบเดียวกันครับ/ค่ะ

ถ้าแยกสีดำกับสีแดงไม่ออก ก็คงจะเลือกสีขาวสินะครับ/คะ

เจ้าเลือกได้ ประตูแดง

แม้ว่าเผิน ๆ แล้วคำตอบจะดูเหมือนมีสองอย่าง

เพราะประตูสุดท้ายก็สามารถแยกสีขาวกับสีดำได้อย่างแน่นอน

แต่คำตอบที่แท้จริงมีเพียงหนึ่งเดียว

ก็หมายความว่าเลือกสีเขียวที่เหลือสินะ

ก็เป็นเช่นนั้นครับ/ค่ะ

ที่ทำให้ประตูเป็นสีเขียวเนี่ย

น่าจะเพราะว่า

คิดว่าคนที่มาถึงจนถึงที่สุดแล้ว

...หมายความว่ายังไงกัน?

หลักฐานที่บ่งบอกว่า เป็นบุตรของพระแม่หวังที่ถูกเลือกโดยศาลเจ้านี้

ก็คือการที่ไม่สามารถแยกแยะสีได้นั่นเอง

ในประเทศนี้ถือว่าไม่ธรรมดาเลยนะคะ

ทางทิศตะวันตก มีผู้ที่เกิดมาแล้วแยกสีแดงกับสีเขียวไม่ออก

คุณพ่อบอกว่าอาการนี้จะแสดงออกในผู้ชายมากกว่าผู้หญิง

และจำนวนของพวกเขาก็คือหนึ่งในสิบของบุรุษทางทิศตะวันตก

เกิดขึ้นเป็นจำนวนหนึ่งเลยค่ะ

แต่ถึงแม้จะกระทบต่อการใช้ชีวิต ก็ค่อย ๆ ปรับตัวจนชิน

และดูเหมือนว่าคนรอบข้างจะไม่ทันสังเกตเลยค่ะ

พระแม่หวังในตำนานการก่อตั้งประเทศ

มีดวงตาที่สามารถมองเห็นไกลได้แม้ในความมืดเลยนะคะ

ถึงจะไม่ได้ไปตรวจสอบมานะคะ

แต่เพราะว่าการแยกแยะสีเป็นเรื่องที่ยาก

ก็มีเรื่องเล่าว่าพวกเขามีสายตาที่ดีในเวลากลางคืนด้วยค่ะ

เวลาที่นิสัยที่ยากลำบากถูกส่งต่อมาจากผู้ปกครอง

ส่วนใหญ่แล้วก็มักจะได้รับลักษณะที่ดีติดตัวมาด้วยค่ะ/ครับ

ถ้าหากว่าไม่มีผู้ที่จะถูกเลือกโดยศาลเจ้า

ก็จำเป็นต้องอภิเษกสมรสกับพระสนมที่มีสายเลือดใกล้ชิดกับพระแม่หวังทางทิศตะวันตก

เพราะอย่างนั้นเอง ถึงได้สร้างศาลเจ้าแห่งนี้เพื่อคัดเลือกพระราชาใช่ไหมคะ/ครับ

ที่พระสนมนำเข้ามาในศาลเจ้านี้ก็คงเป็นเพราะเหตุผลนั้นแหละค่ะ/ครับ

ในนิทานเก่า ๆ กล่าวว่าพระแม่หวังนั้นมาจากดินแดนที่ห่างไกล

ถึงแม้ว่าจะมีลักษณะที่ทำให้การแยกสีทำได้ยาก

แต่การที่จะย้ายไปอยู่ยังดินแดนใหม่พร้อมกับเหล่าข้ารับใช้ก็น่าจะยากลำบากนะคะ/ครับ

ในเรื่องเล่า พระแม่หวังไม่มีพระสวามี

แต่จริง ๆ แล้วน่าจะทรงอภิเษกสมรสกับผู้นำของดินแดนนี้กระมังคะ/ครับ

เพื่อเจือจางสายเลือดที่เข้มข้นจนเกินไป

การที่ผู้นำท้องถิ่นรับคู่ครองจากภายนอกนั้นไม่ใช่เรื่องแปลก

ถ้าอย่างนั้นก็สามารถอธิบายเหตุผลที่การสืบทอดเป็นฝ่ายบุรุษได้

แต่พระแม่หวังกับเหล่าข้ารับใช้ของพระองค์กลับไม่เห็นด้วย

ดังนั้นจึงได้สร้างศาลเจ้าแห่งนี้ขึ้นมา

เพื่อเป็นวิธีการเชื่อมโยงสายเลือดของพระแม่หวัง โดยการยกผู้นำท้องถิ่นขึ้นมาเป็นใหญ่

ศาลเจ้าแห่งนี้ไงล่ะค่ะ/ครับ

เหล่าผู้ติดตามได้นำเทคโนโลยีจากแดนไกลมาใช้

และสืบทอดกันต่อเพื่อเป็นศูนย์กลางของเหล่าประชาชน

ในไม่ช้า เมื่อผู้ที่รู้เรื่องราวในสมัยนั้นหมดไป

เรื่องราวที่หลงเหลืออยู่ก็จะกลายเป็นความจริง

และในบรรดาเรื่องราวนั้น ก็ได้สร้างเรื่องราวของพระแม่หวังขึ้นมา

มันเป็นการยึดครองที่สงบสุขและอดทนอย่างยิ่ง

โดยการเล่าสืบต่อ ก็ได้บิดเบือนข้อเท็จจริงไปอย่างช้า ๆ

คำรำพึงของร้านขายยา

และ

ถึงจะไม่ได้พูดถึงขนาดนั้นก็ตาม

สุดท้ายแล้วเลือดของพระแม่หวังก็ไม่ได้ไหลเวียนอยู่ในตัวเราสินะ?

มารดาของข้ามิได้มีชาติกำเนิดเป็นญาติของจักรพรรดิ

ถึงแม้จะเป็นจักรพรรดินีของอาม่าก็เช่นกัน

เก่า

เก่า

ในฐานะวิธีการแยกแยะแล้ว การมีอยู่ของศาลเจ้านี้ก็เพียงพอแล้ว

แม้ว่าพ่อแม่จะแสดงแนวโน้มนั้นออกมา

แต่ก็มีบางครั้งที่มันไม่ถ่ายทอดไปยังลูกได้ครับ/ค่ะ

ถ้าฮ่องเต้แม่ของท่านนอกใจไปล่ะก็ เรื่องมันก็ไม่เหมือนเดิมแล้วสิครับ/คะ

ความจริงกับความเท็จก็คงไม่มีทางรู้ได้เลยครับ/ค่ะ

นอกจากนี้ ถ้าสายเลือดมันเข้มข้นเกินไป ก็มีผลเสียที่ร่างกายจะอ่อนแอลงด้วยครับ/ค่ะ

นอกจากพี่น้องของจักรพรรดิองค์ก่อนที่ตายด้วยโรคระบาดแล้ว

ญาติสนิทหลายคนก็ล้มป่วยด้วยโรคภัยไข้เจ็บด้วยครับ/ค่ะ

อาจจะเป็นเพราะว่าพยายามจะโอ้อวดสายเลือดของตัวเองก็ได้ครับ/ค่ะ

ไม่น่าเชื่อเลยว่าเด็กสาวตัวน้อยแบบนี้จะไขปริศนาได้จริงๆ นะครับ/คะ

เพราะว่าพระแม่หวังผู้เป็นพระราชาได้ปกครองดินแดนนี้

ถ้าหากว่าไม่เป็นเช่นนั้น

ก็คงเป็นเพราะว่าท่านมีสติปัญญาล้ำเลิศเช่นนี้กระมังครับ/คะ

คงจะไม่คิดที่จะสร้างศาลเจ้าเพื่อสืบทอดสายเลือดของตัวเองหรอก

จะลองรับคนแบบนี้เข้ามาดูสักคนเป็นอย่างไรบ้างครับ/คะ?

พูดอะไรของเธอเนี่ย

ไอ้แก่บ้าคนนั้นน่ะ

นั่นก็อาจจะน่าสนใจก็ได้นะ

ไม่อยากให้พระอรหันต์มาเป็นศัตรู

แต่ก็น่าจะมีพวกที่ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนั้นอยู่เยอะเหมือนกันล่ะนะ

ที่สำคัญคือรอบอกมันยังขาดไปอีก 5 นิ้วเลยนะ

เรื่องยุ่งยาก

ที่ต้องมาดูแล

กึก...

ระวังตัวด้วยนะคะ/ครับ

รู้แล้วน่า

เปล่าค่ะ/ครับ รู้เรื่องของคุณท่านแล้วค่ะ/ครับ

ฮ่า ๆ ๆ

...ระวังตัวด้วยนะคะ/ครับ

เจ้าหมอนี่เป็นใครกันนะ?

ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่คนโปรดของจักรพรรดิธรรมดานะ

มะ

......

เอาเป็นว่า

ไม่รู้ก็ดีแล้วล่ะ

ระดับชั้น... ประวัติของตระกูลหวังเหรอ!?

แต่ว่าต่อมาถึงได้เสียใจกับเรื่องนั้น

ในตอนนั้นก็ย่อมไม่รู้เป็นธรรมดา