ตอน 7: Chapter 7

เป็นตอนที่ 7 แล้วนะ

สี่พัน

ปาคิ

ก็ได้รับฟังมาว่าไม่ต้องทำอะไรเลยนี่นา

ท่ามกลางความหนาวนี้

การที่ไม่มีอะไรทำก็ทรมานไม่แพ้กันเลยนะ

หนาวจัง

ลมมันเย็นฉ่ำเลย

ถือหินอุ่นๆ แบบนี้เองเหรอเนี่ย...

ถ้ามีเต็นท์ให้ด้วยจะดีกว่าไหม...

ตอนที่ 7 เทศกาลสวน (ส่วนที่ 2)

นี่นะ?

ที่กอดเจ้าหญิงอยู่ข้างจักรพรรดิเนี่ย

คือพระราชินีองค์ในของจักรพรรดิองค์ก่อน

ดูอ่อนเยาว์จังเลยนะคะ

ก็จริงนะ ยัยนี่น่ะ

เพราะว่าคนที่คลอดจักรพรรดิ

ก็อายุแค่...

อื้ม...

พระราชินีองค์ใน...พยายามคลอดออกมาจริงๆ ด้วยสินะ

ที่นั่งว่างฝั่งโน้นล่ะ?

ตรงนั้นเป็นที่ของน้องชายต่างมารดาขององค์จักรพรรดิ

ได้ยินข่าวคราวของน้องชายท่านนั้นมามากมายเลยนะ

ว่าเขาป่วยอ่อนแอมาก

จนแทบจะออกมาจากห้องส่วนตัวแทบไม่ได้เลย

ถ้างั้นน้องชายท่านก็ไม่ได้มาทำงานเหมือนกันเหรอ

ห๊ะ!?

ว่าแล้วก็...จืดชืดอย่างนั้นเหรอ?

ไม่บ้าเหรอเนี่ย?

ได้ยินไหมเมื่อกี้

สาวใช้ต้องรับใช้คุณหนูสิ

คึ่ก

แต่งตัวหรูหราไปทำไมกันนะ

ถ้าหน้าตาไม่ดีแล้วคุณหนูจะลำบากสิเนี่ย

อาาาซากุระฮานะเอ๊ย

ไปทะเลาะแทนพระชายาอีกแล้ว

แย่จังเลยนะ เหล่าสาวใช้ของสี่คุณหนู

อยากจะออกไปสู้รบแทนคุณหนูของตัวเองน่ะ

วันนี้ทิ้งสาวมีกระคนนั้นไว้เหรอ?

เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

พาหญิงชั่วๆ แบบนั้นมาด้วยนี่มันน่าอายจริงๆ เลยนะ

คงไม่ได้ของประดับใดๆ เลยสินะ?

เจ้าคนนั้นยังไม่รู้ตัวรึไง

ถึงได้สนิทกันขนาดนั้นเลยนะ

วังคริสตัล

ทำไมฉันจะต้องเป็นคนทำแบบนั้นด้วยล่ะ!

ถ้าทำตัวเหลิงไปมากกว่านี้ล่ะก็

จะไปฟ้องคุณพ่อของเจ้าให้ดูเลยนะ

เอาล่ะ

จะทำให้เป็นร่างที่สั่งการไม่ได้ให้ดูเลย

อ๊ะ!

อา...

ก็เป็นมุกตลกแบบพวกโสเภณีอ่ะนะ

อ๊าาาา

อยู่ด้วยกันตั้งสองเดือนแล้วจะลืมได้เนี่ย ช่างเป็นเรื่องที่แย่จริงๆ เลยนะ

...ทางนี้ก็น่าจะทำให้เงียบลงหน่อยแล้วล่ะ

ห๊ะ อะไรน่ะ?

อยู่ๆ ก็เงียบไปเฉย

อา

อา

อา

เอ๊ะ

เอ๊ะ

แง้ว

เอ๊ะ วันนี้แค่นี้ก็ให้แล้วนะ

คั่ก ขอบคุณนะ!

?

นี่มันอะไรกันเนี่ย!

ก็นึกว่าพวกเธอนี่มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

ขอโทษนะที่ทำให้รู้สึกไม่ดี

จริงๆ แล้วน่ารักขนาดนี้เลยนะ

ไม่ถือหรอกค่ะ

ว่าแต่ว่า

ขอเปลี่ยนผ้าห่มได้ไหมคะ?

ห๊ะ...

นอกจากจะมีชะตาชีวิตที่น่าเศร้าแล้ว

ยังมีความไม่เชื่อในผู้ชายจนต้องมาทำให้หน้าตัวเองมัวหมองอีกด้วย...

การถูกรังแกอย่างหนักที่วังคริสตัลน่ะ

ทนมาตั้ง 2 เดือนอย่างยากลำบาก

?

ไม่ปริปากบ่นสักคำ

ยังใส่ใจพวกเราด้วย...

เข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมคุณจินชิถึงสงสาร

ลูกสาวสามคนของวังหยกมรกตน่ะเก่งกันทุกคนนะ

แต่ว่าจินตนาการของพวกเธอมันสุดยอดเกินไป

ยังอุ่นๆ อยู่ ไม่เป็นไรหรอก

?

นี่ๆ มาใกล้เตาไฟหน่อยสิ

...? ค่ะ

เหมียวเหมียวจะไม่หนาวเหรอ?

ถึงกับใส่ชุดสีชมพูอ่อนมาเลยเชียว!

ไม่รู้จักกาลเทศะกันเลยรึไงนะ

1.1.

1, 1, 1

เป็นสาวใช้ของพระสนมเดกกับพระสนมชูคุนะน่ะ

ตรงนั้นก็ไม่ถูกกันเหมือนกันสินะ

ถ้ามีช่วงอายุห่างกันเหมือนพ่อแม่

ก็น่าจะไม่เข้ากันล่ะมั้ง

ระหว่างพระสนมเดกที่ยังสาว

กับพระสนมชูคุที่อาวุโสกว่า

ก็ย่อมมีเรื่องให้พูดถึงหลายอย่างนะ เพราะว่าเคยเป็นแม่สามีกับลูกสะใภ้กันมาก่อนนี่นา

แม่สามีกับลูกสะใภ้เหรอ?

นี่มันเป็นเรื่องที่ไม่เข้ากับบรรยากาศในตำหนักหลังเลยนะ

ใช่แล้ว

มันค่อนข้างซับซ้อนหน่อยน่ะ

เมื่อ 5 ปีก่อน ทั้งสองคน

เป็นความสัมพันธ์ระหว่างพระชายาของอดีตจักรพรรดิกับพระชายาขององค์รัชทายาท

แต่เมื่ออดีตจักรพรรดิเสด็จสวรรคต ความสัมพันธ์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

พระชายาของอดีตจักรพรรดิได้เคยบวชออกไป ละทิ้งทางโลก

และตอนนี้ได้กลับมาในฐานะพระชายาของจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน

ดังนั้น ทั้งสองคนจึงเป็นแม่สามีกับลูกสะใภ้กันน่ะ

เข้าใจแล้ว

ที่อดีตจักรพรรดิสวรรคตคือเมื่อ 5 ปีก่อน

ตอนนั้นพระสนมชูคุมีพระชนมายุ 30 พรรษา

ถือเป็นเรื่องที่กล้าหาญมากเลยนะที่สามารถทำเช่นนี้ได้ เพราะผู้เป็นพ่อแม่มีอำนาจ

ส่วนพระสนมเดกมีพระชนมายุประมาณ 9 ขวบ

ถึงจะเป็นเรื่องทางการเมือง แต่การเป็นพระชายาตั้งแต่อายุ 9 ขวบก็นับว่าเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจอยู่เหมือนกันนะ

แถมถ้าคิดว่าสมเด็จพระพันปีหลวงเสด็จเข้าวังตั้งแต่สมัยทรงพระเยาว์ขององค์ก่อน

แต่ก็นะ

นี่แทบจะทำให้รู้สึกคลื่นไส้เลยนะ

ดีแล้วที่องค์ปัจจุบันไม่เหมือนกับรสนิยมเรื่องเด็กขององค์ก่อน

ได้ยินว่าพระสนมเดกที่อายุ 14 ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเหมือนกันด้วย

ท่านชอบผู้ที่เจ้าชู้และชอบผลไม้ที่อวบอิ่ม

แต่มันเป็นไปไม่ได้เลยนะ

แม่สามีที่อายุแค่ 9 ขวบเนี่ยนะ

!?

!?

พระสนมที่อยู่กับอดีตฮ่องเต้คือ

...พระสนมเดกเหรอ!?

ถ้างั้นก็

ให้ฉันไปเปลี่ยนผ้าห่มให้นะ

รีบเอาเจ้าหญิงไปไว้ในเปลก่อนที่มันจะเย็นนะ

ค่ะ

เหมียวเหมียว

เจ้าหญิงเป็นยังไงบ้างคะ?

ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาสุขภาพค่ะ

นี่คือคุณหนูเล็กเหรอคะ?

ใช่แล้วจ้ะ

นั่นคือพระสนมเดกหรือคะ

คงมองออกแล้วนะ...

คุณริคุยังเด็กอยู่นะคะ

พระชายาแต่ละท่านจะได้รับสัญลักษณ์ประจำตัวของตนเอง

พระสนมทามาฮะ คือสีแดงเข้มกับหยก

พระสนมริคะ คือสีน้ำเงินโคบอลต์กับคริสตัล

พระสนมชูคุ น่าจะใส่ชุดสีดำ จากสีของชุดนางกำนัล

เพราะว่าประทับอยู่ที่ตำหนักทับทิม อัญมณีก็คงจะเป็นพลอยทับทิมล่ะมั้ง

ถ้าอิงตามธาตุทั้งห้า พระสนมซาโตริก็คือสีขาวนะ

ชุดสีชมพูเข้มๆ นั่นน่ะ

มันเด่นชัดว่าคล้ายกับพระสนมทากิยะ

หรือว่าจะเป็นเด็กที่ไม่ทันสังเกตบรรยากาศกันนะ

ดูเหมือนว่าคนจะเยอะขึ้นตั้งแต่ช่วงพักผ่อนนะ

ทั้งทหารและขุนนางก็มาถึงถึงหลังม่านแล้วด้วย

พวกเขาก็กำลังดึงคนเก่งๆ ที่อยู่ในสวนดอกไม้แบบนั้นมานะ

คุณซากุระฮานะ

...เป็นแบบนั้นเองสินะคะ

พวกเขากำลังมอบเครื่องประดับที่เป็นตัวแทนตราให้

โฮะ

สำหรับตัวฉันที่จะกลับไปยังย่านดอกไม้หลังจากเสร็จสิ้นการรับใช้

ก็เป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องด้วยสินะ

เอ่อะ

แคว๊ก

มันมีความหมายอื่นด้วยนะ~♡

โอ้โห

ถ้าจะต้องเป็นสาวใช้ของเจ้าแบบนั้นแล้ว

ไปเป็นเด็กฝึกงานที่วังหลิงซุยน่าจะดีกว่าล่ะมั้ง...

บอกว่ามันมีความหมายอื่นด้วยนะคะ!

อย่างนั้นหรือคะ

0

คุณหนู

เชิญรับนี่ไปค่ะ

เรื่องของร้านขายยา 2

ทหารนี่ตัวใหญ่จังเลยนะ

...ปิ่นปักผมเยอะแยะบนเข็มขัด

อา

กำลังแจกให้ทุกคนเหรอคะ

เม็ด หนึบ

จุรุ

...สวัสดีค่ะ

กลายเป็น

เขย่งปลายเท้า

ฉันชื่อ หลี่ไป๋ นะ

ฝากตัวด้วยนะ

ไว้เจอกันนะ

เป็นผู้ชายที่เหมือนหมาจังเลย

คงไม่ได้เจอกันอีกแล้วล่ะ

ทำเรื่องไม่ดีไปนะ

เหมียวเหมียว ได้อันนั้นมาเหรอ?

ให้ดูให้ดูสิ

เป็นของรางวัลผู้เข้าร่วมค่ะ

อย่างนั้นมันเหงาไม่ใช่เหรอคะ?

ดี

คุณริคะ ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ

อืม ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ดีใจที่เห็นว่าคุณสบายดีนะคะ

ธุระก็แค่นี้ค่ะ

ขอให้สบายดีนะคะ

ถ้าอย่างนั้น

อา~

นี่คือของสำหรับคุณทามาฮะค่ะ

อาจจะไม่ได้แค่แง่งงอนแล้วล่ะค่ะ

เปลี่ยนตัวกับคุณหงนางเพื่อมาชิมพิษแล้ว

พอมามองแบบนี้แล้วก็รู้สึกอีกครั้งว่า

มันก็เป็นการทิวทัศน์ที่อลังการทีเดียวล่ะมั้ง

ทางทิศตะวันตกเป็นทหาร ทางทิศตะวันออกเป็นขุนนาง

การอยู่ในท่าแบบนั้นเป็นเวลาหลายชั่วโมงเนี่ย

คงจะทรมานกว่าพวกสาวใช้เสียอีกล่ะมั้ง

เกาเซิ่น เกาซุ่น

ที่นั่งนี่ดูเป็นผู้มีอำนาจกว่าที่คิดแฮะ

果然 แม้จะปะปนกับบรรดาขุนศึกก็ไม่รู้สึกแปลกแยกเลย

โธ่เอ๊ย

...นั่นมันคนที่เมื่อกี้เอง

แม้จะเป็นที่นั่งท้ายสุด แต่ถ้าดูจากอายุแล้ว

อาจจะเป็นคนที่มีความก้าวหน้าในการทำงานก็ได้นะ

การที่จะมองไม่เห็นในทันทีน่ะเหรอ

ขันทีที่ส่องประกายเจิดจ้านั่นไม่มาด้วยเหรอคะ?

ตอนแรกเป็นเครื่องดื่มเรียกน้ำย่อยสินะ

ถ้วยเงิน

ตรงส่วนที่สัมผัสไม่มีคราบขุ่น

ยาพิษจากแร่แอส (Arsenic) ไม่ได้ผสมอยู่ด้วย

ซึม

กลิ่นไม่มีความผิดปกติ

ซึม

ดูเหมือนจะไม่มียาพิษอื่นผสมอยู่ด้วยนะ

แต่ว่า

การกลืนลงไปนั่นแหละคือ

หน้าที่ของการชิมพิษเลยล่ะ

หลังจากนั้นก็บ้วนปากด้วยน้ำสะอาดอีกที...

โอ๊ะ?

ดูเหมือนจะถูกจับตามองอยู่แฮะ

ซึซึ

หนึ่งเดือน

หนึ่งเดือน

ก็ปกติแล้วล่ะนะ

ถ้าเอาไปใช้ในงานเลี้ยงนี่คงจะออกฤทธิ์ทันทีแหละ

ใคร ๆ ก็ไม่อยากตายเองหรอกนะ

แต่ถ้าจะรับประทานก็อยากให้เป็นปลาปักเป้าจะดี

มุ่ก...

คนพวกนี้ก็เคี่ยวเครื่องในให้เข้าเนื้ออย่างดี...

เพื่อที่จะได้รู้สึกถึงอาการชาที่ปลายลิ้นน่ะ

คุณบอกสิ บอกสิ

เขาต้องอาเจียนและล้างกระเพาะไปกี่ครั้งกันนะ

ตั้งใจ ตั้งใจ

ฮึด

ไม่ไหวแล้ว หน้าตาแบบนี้

เมนไทกับผักดองใช่ไหมคะ

มันเคยออกมาเป็นของว่างในวังหลังบ่อยๆ เลยนะ

เมื่อดูจากวัตถุดิบแล้ว

มื้อนี้คงเป็นฝั่งวังหลังเป็นคนเตรียมมาล่ะมั้ง

มีแค่นปลาทะเลสีน้ำเงินที่ใช้สาหร่ายแทนค่ะ

เป็นไปไม่ได้ที่จักรพรรดิจะทำของโปรดพลาดได้

แต่ว่าช่างอาหารก็มีความสามารถนะ

แม้จะเป็นเมนูเดียวกัน แต่ก็มีการจัดเตรียมอาหารให้แตกต่างกันไปตามแต่ละคน

ไม่มีพิษ

นั่นหมายความว่าคงจะสลับจานกับใครบางคนไปแล้วสินะ

องค์หญิงเต๋อไม่ชอบปลาทะเลสีน้ำเงินเหรอเนี่ย

แต่ว่าก็เพราะเป็นคนใกล้ชิดกับฮ่องเต้

คงจะเหลือไว้ไม่ได้ล่ะมั้ง

เรื่องรำพึงของเภสัชกร 2

ฟุ่ว!

...เห็นของไม่ดีเข้าแล้ว

ต่อไปจะเป็นโจ๊กใช่ไหม

เรื่องรำพึงของเภสัชกร 2

-

ท่าทางของคนชิมพิษที่กำลังกินอย่างหวาดระแวงนั่น

มันตลกตรงไหนกันนะ

เฮ้ ดูนั่นสิ หลี่ไป๋

ไอ้คนชิมพิษนั่นดูมีกำลังดีจังเลยนะ

ไอ้คนชิมพิษนั่นนี่แค่ดูเฉยๆ...

ไอ้คนชิมพิษคนนั้น

ไม่ใช่ผู้หญิงคนเมื่อกี้เหรอ

ซึม

อร่อย

โฮ่ว...

ฟล็อก

เรื่องรำพึงของเภสัชกร 2

ตรง

ดก

นี่มันอาหารอร่อยขนาดไหนกันเนี่ย

ดก

นี่

เป็นพิษครับ/ค่ะ