ตอนที่ 91

การเดินทัพ ตอนที่ 81 ครับ/ค่ะ

รวมเล่มฉบับที่ 1～15 วางจำหน่ายแล้ว!! คอมิกส์กันเซ็ตฉบับที่ 1

ตามรอยเนโกะเนโกะ—...

ต้นฉบับ: ฮินาตะ นัตสึ (ฮีโร่บุงโกะ อิมาจิกาอินโฟส) ผลงานภาพ: เนโกะ คุราเกะ องค์ประกอบ: นานาโอะ อิคิ ต้นแบบตัวละคร: ชิโน โทโกะ © ฮินาตะ นัตสึ/อิมาจิกาอินโฟส

ความลับของฮายะ

ภายในรถม้าที่มุ่งหน้าไปยังหินก้อนนั้น...

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

หลังจากรับฟังคำแนะนำ

ก็สั่งให้กองทัพต้องห้ามเคลื่อนพล

อาการอาละวาดของพระอรหันต์ก็ยังไม่สงบลงเลย

ดูเหมือนว่าเขาจะพุ่งเข้ามาซัดเมื่อไหร่ก็ได้

คุณทาคามิก็

ราもんที่เคยปลอบใจชายผู้นี้ในตอนนั้น ไม่อยู่ที่นี่แล้ว

เตรียมพร้อมที่จะชักดาบออกมาได้ทุกเมื่อ

คุณพ่อบุญธรรม

เป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้นนะครับ/คะ

～～

เรื่องย่อ

แม้จะถูกขังอยู่ในคุกใต้ป้อม แต่เนโกะเนโกะก็สามารถหลบหนีออกมาได้ และได้พบกับโรรันในห้องเก็บดินปืน ระหว่างที่ดินปืนกำลังระเบิดเพื่อมุ่งหน้าไปยังชั้นบนของป้อม สิ่งที่เธอเห็นคือ คิโยดัตสึ ที่ไร้ซึ่งลมหายใจแล้ว... เนโกะเนโกะได้รู้ถึงเหตุผลที่ถูกพามาที่นี่ และอำลาโรรันเพื่อทำหน้าที่ของตนเอง แต่ว่า...

หากไปแตะต้องเชื้อพระวงศ์

ความผิดนั้นจะจบลงแค่ที่ตัวบุคคลเองเท่านั้นหรือ?

เนโกะเนโกะ ตัวเอกของเรื่องนี้ เดิมทีเป็นเภสัชกร มีความกระหายใคร่รู้และความสนใจในพิษและยามากกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว

ถ้าเป็นแบบนั้น เนโกะเนโกะก็น่าจะ...

รู้แล้วล่ะ

วังกะ... ขันทีรูปงามผู้ดูแลตำหนักในวังหลัง มีรูปโฉมดุจเทพธิดา สามารถดึงดูดทั้งชายและหญิง

การที่คุณมาแตะต้องตัวฉัน นั่นหมายความว่า...

ก็เป็นอย่างนั้น

ครั้งนี้ราฮันมาเป็นผู้ช่วยและช่วยได้มากเลย

ทาคามิ: ขันทีผู้ติดตามของจินชิ แม้จะมีรูปร่างที่กำยำ แต่ก็เป็นคนช่างสังเกตและเฉลียวฉลาด ช่วยสนับสนุนจินชิ

ราฮัน ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมของราฮัน ก็เช่นเดียวกับราฮัน

ที่ดูเหมือนจะรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของพวกเรามาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว

ทำไมถึงรู้ล่ะครับ/คะ?

\(H_{2}O\)

ราฮัน...ท่านเป็นขุนศึกที่มีดวงตาจิ้งจอกและสวมแว่นตาชั้นเดียว เป็นบิดาของเนโกะเนโกะผลปีศาจ และเป็นที่ถูกเนโกะเนโกะรังเกียจ

ส่วนสูง น้ำหนัก รอบอก

ไม่มีมนุษย์คนไหนที่เหมือนกันได้ทุกอย่างหรอกครับ/ค่ะ

เป็นการมองโลกที่สมกับความเป็นมนุษย์ของเผ่าราอย่างแท้จริง

น่าเสียดายที่แม้จะงดงาม แต่ก็ไม่ใช่ผู้หญิง

นั่นแหละ

ต้องมีความสามารถแน่ ๆ แต่ก็ยังไม่เข้าใจเลย

ป้อมปราการเก่าที่ว่ามีพวกกบฏอย่างคุณโคชังอยู่

ตั้งอยู่บนผืนแผ่นดินที่ตระกูลของโคชังเฝ้าปกป้องมาแต่โบราณ

มีทิวเขารองรับ และมีที่ราบอยู่เบื้องหน้า

เป็นพื้นที่ที่มีทรัพยากรป่าไม้มากมาย

แถมยังสามารถเก็บกำมะถันได้จากน้ำพุร้อนแถวนั้นด้วย

สามารถคาดเดาได้ว่าในป้อมปราการนั้นมีการผลิตอาวุธหนัก

แต่ดูเหมือนว่าจะขาดเกลือสำหรับทำดินปืน

เนื่องจากมีพลังงานความร้อนจากใต้พิภพสูง และมีถ้ำขนาดใหญ่อยู่ใกล้ ๆ

จึงคาดว่าพวกเขาจะสกัดออกมาจากมูลของสัตว์เล็กหรือค้างคาว

ทางโน้นเป็นป้อมปราการบนที่สูงที่มองเห็นได้ชัดเจน

ถ้าใช้ปืนใหญ่จากกำแพงเมืองคงจะยุ่งน่าดู

จะมั่นใจได้จริง ๆ หรือนี่

ไม่มีปัญหาเลยครับ/ค่ะ

ในทางทฤษฎีแล้ว สามารถเข้ายึดโดยไม่ให้ใช้ปืนใหญ่ได้

ว่าอย่างนั้นแหละครับ/ค่ะ

หัวหน้าฝ่ายคำนวณบอกแบบนั้นเอง

การคาดการณ์ระดับนี้ได้ ก็ถือว่า

ดินปืนที่จะใช้กับปืนใหญ่จะดูดความชื้นง่าย

ถ้าอย่างนั้นก็

เพื่อหลีกเลี่ยงความชื้น

น่าจะเก็บดินปืนไว้ในคลังอาวุธ

เราควรจะบุกเข้าไปในคลังอาวุธนี้เสียนะ

อาจจะฟังดูบ้าบิ่น แต่มันก็เป็นมาตรการที่ทำได้จริง

และเป็นวิธีที่ดีในแง่ของเศรษฐศาสตร์ด้วย

เจ็ดทะเลหนังสือ 1678 ขนทะเล 6628 เดือนกุมภาพันธ์ ทะเล 668 เดือนเมษายน ทะเล 1678 เจ็ดทะเลหนังสือ 768 เดือนวู (เดือนที่ 5) ทะเล 48 ชาอิ่นหยาง 1678

เด็กหนุ่มคนนี้ดูจะชอบคำว่า 'ประหยัด' เป็นพิเศษสินะ

อย่างไรก็ตาม ก็ต้องเข้ายึดให้เร็วที่สุด

ใช่แล้ว

ถ้าไม่ช่วยเนโกะเนโกะ ก็ไม่ช่วยมาโอะมาโอะได้

ถูกจับเป็นตัวประกันเหรอ

ไม่รู้ว่าไปเองหรือถูกพาไป แต่ว่า

ถ้าอยู่ในกองกำลังศัตรู ก็อยากจะช่วยออกมาให้เดี๋ยวนี้เลย

งั้นก็เป็นอย่างนั้นเลย

รบกวนรอสักครู่ครับ/ค่ะ มีปัญหาแล้ว

ถ้าแผนเป็นไปด้วยดี คิดว่าความเสียหายแทบจะไม่มีเลยนะ

อืมมม...

กองทัพหลวงบุกโจมตีแบบไม่ให้รู้ตัวหรือครับ?

ท่านอ๋องหวังที่เป็นข้าราชบริพารในชุดขุนนางไม่ได้อยู่ที่นี่

สิ่งที่ท่านสวมคือชุดเกราะสีครามม่วง และปิ่นปักผมมังกรกิเลนซึ่งเป็นเครื่องหมายของราชวงศ์

คงจะต้องการให้เราเข้ายึดอย่างสง่างาม

นั่นแหละ

ทราบแล้วครับ/ค่ะ

เห็นด้วยกับความคิดของท่านร้อยเอกครับ/ค่ะ

……เข้าใจแล้วครับ/ค่ะ

แบบนั้นก็ดีแล้ว

ฉันไม่มีงานอดิเรกการทำถ้วยด้วยสไตล์ชะเรโคเบะหรอกนะ

เนโกะเนโกะ! มาโอะมาโอะ!

พ่อจะช่วยเอง!

แบบสอบถามไปรษณียบัตรฟรี!

รู้สึกเหมือนร่างกายมันบิดเบี้ยวไปหน่อย

จะไหวไหมเนี่ย

……คุณ

หลังจากนี้

สามารถสมัครเพื่อรับของขวัญจากนักอ่านได้ด้วยแบบไปรษณียบัตรท้ายเล่มไม่ต้องใช้ดวงตราไปรษณียบัตร! เช็ครายละเอียดที่ท้ายเล่มนะ☆

ต้องเปลี่ยนวิธีการปฏิบัติต่อเด็กคนนั้นแล้วนะ

ทราบแล้วครับ/ค่ะ

ท่านอ๋องจิ่นฉื่อเนี่ย

ไม่ได้อยู่ที่นี่

สำหรับสิ่งมีชีวิตที่ไม่แน่ใจว่าเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย

จะสามารถตัดสินเพศของประเทศได้ไหมครับ/คะ

เพื่อที่จะสวมบทเป็นขุนนางรับใช้

ถือว่าเป็นเวลาที่เหมาะสมครับ/ค่ะ

การโจมตีของศัตรูหรือ?

!

กองทัพหลวงมัน

กลิ่นนี่

แสงไฟยังดูจะไกลอยู่เลยนะ

น่าจะเกิดจากดินปืนที่ทำในห้องใต้ดินระเบิดขึ้นมาล่ะ

หืม?

นึกว่าจะมีเวลาแค่พักผ่อนสักหน่อยซะอีก

ไม่หรอก

ยังไงก็คงหลับไม่ลงหรอก

ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา

พยายามจะหลับแต่ก็นอนไม่หลับ

คนที่ได้รับความโปรดปรานจากฮองเฮา

เจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่ทำให้องค์จักรพรรดิทรงยกย่อง

ตัวฉันที่อยู่ในตอนนี้มันเป็นคนละคนกับคำร่ำลือเลยนะ

เสียงอะไรน่ะ!?

ตรวจสอบสถานการณ์

ต้องทำอะไรสักอย่างแล้วล่ะ

สำหรับการจะไปถึงตรงนั้น จำเป็นต้องผ่านห้องของภรรยาด้วย

อา

ขาหนักจัง

เข้าไม่ไหวเลย

มีแต่ความเจ็บปวดเท่านั้นเอง

ตั้งแต่ลูกสาวของข้าลอรันเกิดมา

อาซึมะก็คงกำลังดื่มฉลองกับฉากที่ฉูดฉาดเหมือนเคย

ภรรยาของข้าก็เริ่มรับสตรีจากตระกูลเข้ามา

และเสพสุขกับเหล่าบุรุษที่ซื้อมาด้วยเงิน

ราวกับจะบอกว่า การทำให้เหล่าสตรีที่ให้กำเนิดบุตรเหล่านั้นเสื่อมทรามลงนั้น

มันช่างสนุกจนยากจะห้ามใจได้

เลยจงใจให้มันเกิดขึ้นในที่ที่ตัวข้าจะสังเกตเห็น

เหมือนเป็นการยั่วโมโห เป็นกิจวัตรที่ดำเนินไปทุกคืน

แต่ก็ไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นนะ

เป็นสตรีที่ได้รับจากองค์จักรพรรดิองค์ก่อน

ไม่สิ

คู่หมั้นที่ได้รับคืนหลังจากผ่านไป 20 ปีน่ะ

ได้มีหนามขึ้นมาในขณะที่อยู่ในตำหนักหลัง

และในเวลานั้นของฉันเอง

ก็มีภรรยาอีกคนแล้ว

ซึ่งก็คือซุยเรียว ที่เป็นลูกของนางนั่นแหละ

ตั้งใจจะเอาภรรยาไว้ไม่ได้

อีกฝ่ายก็น่าจะไม่มีใจแบบนั้น

แต่เพราะเป็นลูกนอกสมรสกับหมอหลวง

เด็กคนนั้นที่ถูกขับออกจากตำหนักหลัง

ก็คือลูกขององค์จักรพรรดิก่อนนั่นเอง

เมื่อประมาณ 20 ปีก่อน

องค์จักรพรรดิกำลังจะอ่อนแอลง ก็ตรัสว่า

ฝากลูกไว้ด้วยนะ

แล้วภรรยาก็

ไม่ได้มีแค่หนาม แต่ยังมีพิษอีกด้วย

เร็วเข้า

เร็วเข้า

ทาอิโช ต้องจัดการให้ได้แล้วสิ

ไปยังห้องของคุณคามิ...

ติดตามในฉบับหน้า 2025109/25