ตอนที่ 14

เหมือนกับที่ฉันไม่สามารถรู้ทุกอย่างที่เกิดกับผู้หญิงคนนั้นได้

ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่มีทางรู้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันได้เหมือนกัน

มันคือวันถัดมาหลังจากที่น้องสาวต่างสายเลือดของฉันป่วยจนต้องหยุดเรียน

ราวกับว่า...

เธอที่เหมือนกับอายาอิ ยูเมะในสมัยก่อนนั้น

อิริโตะคุง

เธอ...

เป็นอดีตคนรักของลูกสาวแม่เลี้ยงของฉันน่ะ

พร้อมที่จะแต่งงานด้วย

กับ หลานสาวของแม่เลี้ยง สึเรโกะ เคยเป็นคนรักเก่า โมโตะ ของฉันนะ

คบกันหน่อยนะ

ตอนที่ 14 คู่รักเก่า ☐☑ก่อนที่ ①

เขาขอแต่งงาน

ต้นฉบับ: คามิชิ โคเคย์ ภาพ: คุซึคาเบะ เรย์ ตัวละครต้นแบบ: ทาคายะ K-i

ยอมรับเถอะ

ฉันเสียอาการไปหน่อยน่ะ

พิ

ถึงได้วิ่งหนีไปอย่างไม่คิดน่ะ

แต่เรื่องเมื่อวานน่ะ มันคืออะไรกันแน่

นัดเดทเหรอ?

นัดเดทเนอะ?

ก็เพราะว่าฉัน

อยู่ที่สถานที่

ที่เคยคบกัน

●●●●

……ช่วงนี้

ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง?

เธอก็ทำได้เหรอ?

ห้ะ?

เอียน่าแล้วกับความผิดของใครสักคน

เป็นบทของฉันนะ!

ผู้ชายหน้าตายเหมือนเดิม เก่งจริงๆ...

ไม่รู้เลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ยัยคนนั้นมันเป็นใครกันแน่...?

อะไรนะ? อ่าา ชอบจังเลย

เหมือนกับฉันในสมัยก่อนที่ดูเรียบๆ น่ะ...

หืม อ๋อ อย่างนั้นเหรอ

สำหรับฉันแล้วมันก็ไม่เกี่ยวแล้วนะ แต่ก็ในฐานะครอบครัวน่ะ

อย่างน้อยก็ควรรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครซักอย่าง...

เด็กใส่แว่นกรอบดำแล้วรวบผมเหรอ?

ก็เพราะว่าเป็นโรงเรียนเก่งไงล่ะ!

พวกแบบนั้นก็มีหลายคนนะ?

โรงเรียนนี้มันเหมือนสวรรค์สำหรับพวกที่ชอบสาวเนิร์ดเลยนะ

ถึงอย่างนั้นก็เป็นเดทหลังเลิกเรียนสินะ

อิริโตะคุงทำหน้าเรียบร้อยเชียวนะ!

จริงด้วยนะ ถึงจะดูเงียบ ๆ แต่ก็มีมุมที่อ่อนโยนอยู่

ถ้าดูดี ๆ ก็ถือว่าหล่อทีเดียวเชียวนะ

พวกเด็กขี้อายอาจจะโดนเล่นงานแบบจังๆ เลยนะ!

ถึงจะย้อนนึกกลับไป ความน่ารักของฉันในสมัยก่อนก็ยากจะบรรยายเป็นคำพูดได้เลย

พูดง่ายๆ ก็คือผู้ชายคนนั้นกำลังเล็งผู้หญิงที่มีเลเวลไม่สูงเท่าไหร่

ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว ฉันอยู่เฉยไม่ได้แล้วล่ะ

เพื่อไม่ให้มีฉันคนที่สอง คนที่สามถือกำเนิดขึ้นมา

ตอนนี้ยังไม่สายเกินไปนะ...

ต้องช่วยผู้หญิงคนนั้นให้ได้แล้ว

นี่มันดึกมากแล้วสิ

ขอโทษนะ ยูเมะจัง! วันนี้ก็มีงานพาร์ทไทม์น่ะ

ไว้คราวหน้าอีกทีนะ

อืม

ต้องคิดหาวิธีช่วยยัยคนนั้นให้ได้แล้วสิ...

อิริโกะ

……

?

ไม่ใช่ของฉัน และก็ไม่ใช่ของแม่ด้วย

ตัวเล็กขนาดนี้ แสดงว่าเตี้ยมากเลยนะ...

ใช่แล้ว เรื่องเมื่อวันก่อน...

อ๊ะ ท่านผู้ชายคนนั้น... ไม่จริงน่า?

เป็นไปไม่ได้

รับเข้ามาอยู่แล้วเหรอ?

ทั้งที่เข้าเรียนยังไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ

ทั้งที่ฉันเพิ่งจะถูกรับเข้ามาหลังจากผ่านไปครึ่งปี...!!

เดี๋ยวนี้เลยเหรอ...?

เอสพี...

จะทำแล้ว! ไม่ๆ ไม่นะ!

กับผู้คนเหล่านั้น แบบสายฟ้าฟาดขนาดนั้น

...แต่มันเป็นไปได้นะ

ถ้าหากว่าเขาสำนึกผิดกับความล้มเหลวนั้น

แล้วก็ออกไปใช้ยุทธวิธีแบบสายฟ้าแลบ?

วินาทีที่ฉันเดินผ่านหน้าห้องเนี่ย...

ดูเหมือนน้องสาวจะกลับมาแล้วล่ะ

จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันนะ...

ชิรารุจุน

ไม่เอาอ่ะ

ชู่ว์

...เอาเป็นว่าลองสืบดูก่อนแล้วกัน

อันดับแรกก็ต้องหาหลักฐาน...

ถ่ายวิดีโอแบบให้ไม่มีเสียง...

แคร่ก...

เดี๋ยวก็...

...ฮัลโหล?

ฮัลโหล

ตอนนี้อยู่ที่ไหน?

ห๊ะ บ้านน่ะ

มีธุระอะไร?

...ไม่มีอะไรเลย ไม่ได้ยินอะไรเลย

……อ๋อ จำได้แล้ว ที่คุณขอให้ไปทำ

เอ๊ะ...

ตอนนี้ฉันยุ่งอยู่ เลยให้เธอไปทำแทนหน่อยได้ไหม?

น้ำเสียงเหมือนไม่เต็มใจเลยนะ...

เพราะว่าเธอมาที่บ้านเหรอ...?

หรือแค่ไม่อยากโดนโยนภารกิจมาให้แค่นั้นเอง?

โอเค เข้าใจแล้ว

ก็แค่ไปสิ ไปสิ...

ขอร้องล่ะ

ฟุฟุ

ขอร้องเหรอ?

การที่เธอมาขออะไรจากฉันน่ะ

ก็เป็นเรื่องแปลกดีนะ

...เสียงดังจัง ไม่ต้องมาก้าวก่ายทุกเรื่องเลย

ฉันจะไปทำธุระให้แทนเองนี่นา

ขอให้เธอให้อภัยเรื่องแค่นี้หน่อยเถอะนะ

ถ้างั้นให้ฉันซื้ออะไรมาให้ดีล่ะ?

อืมมม...

หืม? จริงด้วยเหรอ?

แย่แล้ว!

ไม่สิ...ใช่

โซเม็ง!

บอกว่าโซเม็งไง!

โซเม็งเหรอ...? ถึงจะเป็นฤดูร้อนก็ยังเร็วไปหน่อยนะ

กินโซเม็งในฤดูใบไม้ผลิมันผิดตรงไหนกันล่ะ

คนขายโซเม็งเองนะ ไม่ได้ทำงานแค่ที่ร้อยแปดอย่างเดียวนะ น่าจะ...

เข้าใจแล้วว่าคือโซเม็ง

มีอย่างอื่นอีกไหม? มีอย่างอื่นอีก...

ปาวง...

●●●●●

ออกไปแล้ว ออกไปแล้ว...

ตอนนี้...ในห้องน่าจะเหลือแต่เด็กคนนั้นอยู่คนเดียวนะ

...ก็ไม่ได้

ไม่ใช่การขู่เข็ญนะ

ลองไปพูดกับน้องชายของคุณเอ๋ ให้น้ำหนักดูหน่อยสิ

ไม่ควรจะบุกเข้าไปในบ้านผู้ชายแล้วทำตัวเป็น...

แต่จะไปเตือนให้รู้ตัวล่ะ

เดี๋ยวก็...

เอ๊ะ?

หืม?

เอ๊ะ?

ทำไมล่ะ?

เป็นอะไรไป?

...เธอ

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ?