ตอนที่ 15 คู่รักเก่าจะทำอะไรกันต่อ (ตอนก่อน) ②
มาให้ฉันไปทำธุระหน่อยสิ
ไม่น่าจะทำไม่ได้เหรอ?
ทำไมถึงมาอยู่ที่บ้านล่ะ?
เปล่าครับ...
จึ๊ก!
...เดี๋ยวนะ
คินโยโร่
...รอเดี๋ยวก่อน
...เมื่อกี้ เมื่อกี้เอง
ออกไปแล้ว...ใช่ไหม?
ผู้ชายคนนี้ เพิ่งออกไปนอกประตูหน้าบ้านเมื่อกี้แน่ๆ...
แต่กลับมาอยู่ที่นี่!?
เฮ้!
ถ้าอย่างนั้น
คนที่เพิ่งออกมาจากหน้าประตูเมื่อกี้คือใครเหรอ?
อ๊ะ!
...ไม่มี!
รองเท้าโลฟเฟอร์ไม่มี!
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย อยู่ๆ ก็เป็นแบบนี้
จะให้ไปล้มแล้วตายเหรอ
หนีไปได้นะเนี่ย!
นี่ๆ!
ปล่อยให้มันหนีไปแล้วนี่!
อยู่ๆ ก็เป็นอะไรไปเหรอ
เมื่อกี้เอง!
ผู้หญิงที่พาเข้ามาน่ะ!
โอ๊ะ?
ผู้หญิง...?
โดนเล่นงานเข้าซะแล้ว
แสร้งทำเป็นว่าตัวเองออกไป
แล้วปล่อยผู้หญิงคนนั้นให้หนีไปได้เนี่ย...
ที่บอกว่าเก็บไว้ในบ้านมันเรื่องอะไรกัน?
ผมอยู่คนเดียวมาตลอดนะ...
ฉัน
เห็นกับตาเลยนะ!
รองเท้าโลฟเฟอร์ของผู้หญิงที่อยู่ตรงนี้!
เห็นก็เห็นแล้ว ทำไมถึงถ่ายรูปอยู่ล่ะ...คุณ
นี่...
ถ่ายไว้วันนี้สินะ?
ใช่แล้วล่ะ
อันที่มีขนาดไม่เหมือนของฉัน
เรื่องโกหกมันทำไม่ได้หรอก
ก็จริงนะ
D
กุญแจมันเปิดอยู่...
ก็เพราะผู้หญิงที่คุณพาเข้ามาน่ะหนีไปไม่ใช่เหรอ?
``
ฉันล็อคไว้อย่างดีนะ...
ไปเช็คห้องตัวเองสิ
ไปเช็คเลยนะ
ฮิเด...
...โล่งเปล่า
เหรอ...?
...ก็ไม่ได้เป็นอะไรหรอกนะ?
...ข้างนอก
...จริงเหรอ?
โอ้
ห้องถูกจัดให้เรียบร้อย
แล้วก็หนังสือโป๊เพิ่มขึ้นมาด้วยหรือเปล่า? จะให้เพิ่มได้ไงกัน
จะให้เพิ่มอะไรกัน คุณไม่มีสักเล่มเลยนะ!
มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ เนี่ย
......
อ๊ะ...
ท่าทางตอนที่กำลังคิด...
เล่ามาให้ฟังหน่อยสิ!
รองเท้าโลฟเฟอร์คู่นั้นน่ะ เป็นของผู้หญิงที่คุณพาเข้ามาใช่ไหม!?
หือ?
อืม...
...ใช่ๆ
ใช่แล้วล่ะ
คนที่พาเข้ามา คนที่พาเข้ามา
มันโล่งขนาดนี้...
...นี่มันอะไรกันเนี่ย
ให้เติมน้ำให้ผมสิ
ผมมันเหนื่อยนะ
คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอ
เหนื่อย...?
นั่นหมายความว่า...
นั่น
ทำไมต้องมาอธิบายให้คุณฟังด้วยล่ะ
คุณยูเมะเหรอ?
......
......ถูกแล้ว
ถึงแม้ว่ามิซึโตะจะพาผู้หญิงเข้ามาในบ้านก็ตาม
ซุ
คุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาโมโหฉันได้
ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาขอโทษฉันด้วยซ้ำ
ก็เป็นแค่พี่น้องที่ผูกพันกันเท่านั้นเองนะ
ทั้งที่ก็รู้ดีแท้ๆ
ทำไมถึงรู้สึกหม่นๆ แบบนี้ล่ะ?
......ก็...
ครั้งหน้าจะระวังให้มากกว่านี้
เรื่องคราวนี้ก็ปล่อยผ่านไปแล้วกัน งั้นนะ
......?
บนโต๊ะกินข้าว
มีเก้าอี้ห้าตัว...
แค่นั้นเอง
...มันอะไรกันเนี่ย...?
โฮ่ง
ก็อย่างที่คิดไว้...
คงยังเหมือนตอนที่ตื่นนอนตอนเช้าเลยล่ะนะ...
......เจ้าหมอนั่น
ทำไมถึงบอกให้เช็คห้องล่ะนะ
พยายามจะกลบเกลื่อนเรื่องที่พาผู้หญิงเข้ามาเหรอ
หรือว่าจะมีเหตุผลอะไรกันแน่...
......หยุดนะ
......ฉันอีกแล้วเหรอ
มีอะไร...เข้าใจผิดไปรึเปล่านะ...?
ฉันทนไม่ไหวจริงๆ
หรือว่ากำลังคิดไปเองเกินเหตุ?
ก็บ่นว่าไม่ชอบเวลาฉันสนิทกับคนอื่นไม่ใช่เหรอ
แต่ตัวเองกลับสนิทกับผู้หญิงคนอื่นได้สบายๆ
ผมจำช่วงเวลานั้นได้แม่นเลย
ว่าผมพูดเรื่องที่ไม่ควรพูดออกไป
ผมก็รู้ตัวทันที
เขาขอโทษแล้ว พยายามจะคืนดีกัน
ถึงได้สารภาพความต้องการครอบครองที่น่าอายของตัวเองออกมาอย่างโจ่งแจ้ง
แล้วก็เดินเข้ามาหาแบบที่ไม่เหมือนตัวเองเลย...
แต่ว่านะ-
ตอนนี้ก็รู้แล้วว่ามันเป็นการเข้าใจผิด
ตอนนั้นก็น่าจะรู้ในใจอยู่แล้ว
แต่ว่า......คนที่ฉันเชื่อใจในสถานที่แห่งความทรงจำนั้น
เชื่อในเรื่องแปลกๆ
ในสิ่งที่ไม่อยากจะเชื่อ
ความประทับใจนั้น
ได้ทำให้ความรู้สึกของฉัน
......มันยับยู่ยี่ไปตั้งนานแล้ว
ในสภาพแบบนั้น...
...แบบนั้น...
ท่าทีที่เย็นชา...
โดนทำแบบนี้...
เละไปแล้ว...
...เป็นเพราะความเครียดหรือเปล่านะ
บวม...
ทั้งหมดนี้...
กึกๆ
เป็นเพราะผู้ชายคนนั้นนั่นแหละ
ยูกิโนะ? ตื่นอยู่ไหมจ๊ะ?
ใกล้ถึงเวลากินข้าวแล้วนะ ลงมาข้างล่างเร็วๆ สิ
...ครับ/ค่ะ
ฮะๆ
เพราะว่า...
ปวดท้อง
ท้องมัน...หิวแล้วนี่นา...
ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ...
ฮึบ!?
อะไรกัน...!
จู่ๆ นี่...!
อะ...อะไรกันเนี่ย......
เมื่อก่อนหน้านี้
จะใช้บทลงโทษให้
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/22)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
