พื้นที่โฆษณา
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 1
ตอนนี้มองย้อนกลับไปแล้วก็คงเรียกได้ว่าเป็นความซนของวัยรุ่น
สำหรับ僕นะ มีช่วงตั้งแต่ ม.2 ถึง ม.3
ที่มีสิ่งที่เรียกว่าเธออยู่
ถ้าจะให้พูดว่าเป็นการพบกันครั้งแรกก็คือ
ช่วงปลายเดือนกรกฎาคม หลังจากเปิดภาคเรียนช่วงวันหยุดฤดูร้อนได้ไม่นาน...
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 2
ตอนที่ 2 คู่เก่าไม่ต้องการโทรหา②
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 3
ผมเป็นสายอ่านเยอะที่ยอมรับได้ทั้งตัวเองและคนอื่น
เป็นสภาวะของคนรักการอ่าน ที่พอเห็นคนอื่นหยิบหนังสือที่ตัวเองรู้จักแล้วจะรู้สึกดีขึ้นมา
กับดักที่พระเจ้าจัดเตรียมไว้ให้
ชอบนิยายสืบสวนเหรอครับ
นั่นก็คือ
เป็นเรื่องของโชคชะตาเลยล่ะ
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 4
ในห้องสมุดช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่ไม่มีใครมา
พวกเราที่เข้ากันได้ดีก็ได้พบปะกันบ่อยขึ้น...
แล้วก็...
แบบนี้เอง ที่ทำให้
เราได้มาพบกัน
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 5
ในชีวิตครั้งแรกเลยนะ
มีสิ่งที่เรียกว่าเธอเกิดขึ้นขึ้นมาได้แล้วล่ะ
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 6
ไม่ต้องพูดอะไรเลย นี่มันคือบทนำของการล่มสลายเลยนะ
ไปเดทกัน
แล้วก็จับมือกัน...
แล้วก็...
ตรงแยกทางเดินไปโรงเรียนที่ย้อมไปด้วยสีของยามเย็น
ไม่ใช่ว่าได้สัมผัสเลยด้วยซ้ำ แค่เฉี่ยวๆ เท่านั้น...
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 7
รอยยิ้มนั้น...
จนถึงตอนนี้ก็ยัง...ฝังอยู่ในหัวเลย
สำหรับผมในตอนนี้ สิ่งที่อยากจะพูดเกี่ยวกับภาพนั้นได้มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น...
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 8
แกไปลงนรกซะ
ผู้หญิงคนนั้นก็
ตัวของตัวเองในตอนนั้นด้วย
...พวกเราที่กำลังพัฒนาความสัมพันธ์ไปอย่างราบรื่น แต่หลังจากขึ้น ม.3 แล้ว...
เมื่อเร็วๆ นี้เนี่ย ดูเหมือนจะกลับมาขี้อายขึ้นมาอีกแล้วล่ะ
...ดีแล้วสิ
อืม... !
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 9
พอได้คบกับผมไปเรื่อยๆ ทักษะการสื่อสารก็คงจะพัฒนาขึ้นสินะ
เมื่อเทียบกับสมัย ม.2 ที่แม้แต่เพื่อนร่วมชมรมพละยังขาดไปเลย คิดไม่ออกเลยนะ
เป็นการเติบโตที่น่าทึ่งจริงๆ
...ดีจัง...
...จริงๆ เลยนะ...
แต่ว่านะ...
คนที่รู้ด้านน่ารักของอายาดง
คนที่รู้ด้านหัวเราะของอายาดง
คนที่รู้ด้านร่าเริงของอายาดง
ควรจะเป็นผมคนเดียวสิ!
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 10
เอ่อ...คุณอิริโตะ อ่านหนังสือเล่มที่แล้วหรือเปล่าครับ/คะ?
เป็นไงบ้าง...
ลองไปถามเพื่อนในห้องใหม่ดูไหมล่ะ?
ห๊ะ?
คุณอิริโตะ...?
อิริโคะ
แบบนี้มันไม่ไหวแล้ว...
น่าสมเพชจัง แต่ก็ต้องขอโทษอย่างจริงจัง...
เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักอย่าง
คนที่ผิดก็คือตัวผมเองแหละ
แต่ว่า
ถึงอย่างนั้นน่ะ
...ด้วยเหตุผลนั้น
ผมเลยรู้สึกหึงหวงไปเอง...
ขอโทษนะที่เอาความรู้สึกไปลงกับเธอ!
ตอนที่ผมก้มหัวขอโทษเธอเพื่อจะแก้ไขความโง่ของตัวเอง
คุณคิดว่าเธอพูดว่าอะไรเหรอ?
ถึงจะไม่อยากให้ฉันสนิทกับคนอื่น แต่กลับ...
ตัวเองกลับสนิทกับผู้หญิงคนอื่นได้เหรอ?
โอ้
ห๊ะ?
ไม่รู้เลยสักนิดจริงๆ!
ก็เพราะว่า... !
ไปนอกใจกับผู้หญิงคนอื่นในห้องสมุดซะงั้น...
โอ้?! เป็นกรรมการห้องสมุดหรือเปล่า?
นั่นมันนอกใจชัดๆ!
ก็มันนอกใจนี่นา!
ถ้าทำให้เข้าใจผิด ก็จะขอโทษนะ
อ๊ะ
โอโระ
จริงๆ... ขอโทษนะ...
ทำไมล่ะเนี่ย
อึ่ก
เป็นเพราะความผิดของผม เลยขอโทษไป
ว่าจะให้อภัยหรือไม่ให้อภัยนั้น ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว นั่นผมเข้าใจนะ
ทำไมต้องถูกตำหนิด้วยความเข้าใจผิดที่ไม่มีเหตุผลแบบนี้ด้วยนะ?
เอ่อ...
อ่า...
มันก็...บางครั้งผมก็เผลอหลุดปากออกไปตามอารมณ์เหมือนกันนะ...
ผมเองก็ เป็นแบบนั้น นี่นา... อืม
เอ่อ...
เรียงความความประทับใจจากการอ่าน
ว้า ก็ฉันเองก็... เอ่อ...
ขอโทษนะคะ...
แต่ว่า ฟันเฟืองที่ขัดกันไปแล้วมันก็ไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้นะ
ทำไมกันนะ... ...ไม่ติดต่อมาเลย
ไงล่ะ
น่ะ
ที่ความสัมพันธ์มันดำเนินต่อไปจนถึงวันจบการศึกษาก็เป็นเพราะเราทั้งคู่มันขี้แพ้เท่านั้นแหละ
แค่เพราะว่าไม่มีความกล้าเท่านั้นแหละ
ที่พยายามจะยึดติดกับความทรงจำที่มีความสุขนั้น
แต่มันก็แค่...
แต่ว่านะ...
ว่ามันไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว
...เราเลิกกันเถอะ
...อืม
ที่รักขนาดนั้น...
...ถึงได้หวงแหนขนาดนั้น
เรื่องความรักอะไรน่ะ มันก็แค่ความเผลอไผลชั่ววูบเท่านั้นแหละ
ในที่สุดผมก็หลุดพ้นจากความเผลอไผลนั้นได้แล้ว
ค่ำคืนนั้นน่ะ...
มิโตะ... ท่านพ่อครับ
ท่านพ่อครับ
พ่อคิดว่าจะแต่งงานใหม่นะ
หา!?
มนุษย์นี่ถึงวัยนี้ก็ยังหยุดความเผลอไผลไม่ได้สินะ
อีกฝ่ายก็มีลูกสาวด้วยนะ
บะบาจะทำตามใจตัวเองเลยนะ
...รับได้ไหม?
นี่ๆๆ
โอ๊ยๆๆ ถึงวัยนี้แล้ว จะมีน้องสะใภ้เกิดขึ้นรึไงเนี่ย
มันต้องเป็นไลท์โนเวลแน่ๆ เลย!
ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมก็เป็นนักเรียนมัธยมแล้ว
ขอบคุณครับ
ถะ... ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ!?
คราวหน้าจะให้พวกคุณสองคนรู้จักกันนะ...!
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
อายาอิ...
...ก็อิริโตะ ยูจิสินะคะ!
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ
และนี่คือลูกสาวของฉัน...
ยูเมะค่ะ
...
พวกเราคงจะตะโกนคำพูดเดียวกันอยู่ในใจแน่ๆ เลย
พระเจ้าเว้ย!
แบบนี้เลยเหรอ ที่แฟนเก่ากลายมาเป็นน้องสะใภ้
...มิโตะคุง
หยิบซีอิ๊วให้หน่อยได้ไหม?
อ่า ครับ คุณยูเมะจัง
ฉันจะไม่เป็นน้องสาวของเธอเด็ดขาดเด็ดขาดเลยนะ
แก๊ก
ชะตาชีวิตนี่มันช่างบังเอิญนะ ผมก็ไม่อยากเป็นน้องชายของเธอเด็ดขาดเหมือนกัน
ตอนที่เรายังคบกันเนี่ย ถึงจะเรียกกันด้วยนามสกุลก็ยังทำมาตลอด
แต่พอเลิกกันแล้วมาเรียกชื่อกันแบบนี้ได้นี่
เจ้าพระเจ้าเว้ยนี่มันเก่งจริงๆ เลยนะ...
ประชดประชันได้เนียนดีแฮะ
คุณยูเมะ ช่วยส่งโชยุให้หน่อยสิ
นี่ครับ มิโตะคุง
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/22)

ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH

💛 สนับสนุนเว็บ
‹›