
มันเป็นแฟนเก่า
ต้นแบบตัวละคร - ทาคายะ K-i
ที่เป็น
ตอนที่ 26
คู่รักเก่า
ค้างแรม ①

ลูกสาวต่างแม่มันเป็นแฟนเก่าของผม
ตอนนี้จะเรียกว่าเป็นแค่ความใสซื่อในวัยหนุ่มสาวก็ว่าได้
สำหรับผมแล้ว ก็เคยมีสิ่งที่เรียกว่าแฟนในช่วงชั้นมัธยมต้นปี 2 ไปจนถึงชั้นมัธยมต้นปี 3
ถ้าเริ่มเล่าเรื่องแบบนี้ไปแล้ว
ก็มีบางแง่มุมที่คิดว่าเขาจะเตรียมตัวรับฟังอยู่แล้วล่ะนะ
ขอให้รอก่อนนะ

ผมกับอายาอิ ยูเมะ ตอนนั้นน่ะ
ก็ต้องบอกว่า...เป็นคู่รักที่สมบูรณ์แบบสุดๆ เลยแหละ!!
ใช่แล้ว ไม่ใช่ว่าเราจะประสบความสำเร็จในทุกอีเวนต์คู่รักอะไรนั่นนะ
เพราะเราเป็นแค่เด็กมัธยมต้นนี่นา
ถึงจะแบบว่า...ก็มีขีดจำกัดของมันอยู่ดี
อย่างเช่น
พวกเราที่ยังไม่ได้บอกเรื่องการเป็นแฟนกับพ่อแม่ด้วยซ้ำ ไอ้เรื่อง 'ค้างแรม' นี่มันก็
เหมือนฝันที่เป็นฝันอีกขั้นเลยล่ะ
ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่มีความกล้าหรอกนะ
แน่ๆ เลย

...ถ้าให้พูดถึงนะ
อืมมม
มันเกิดขึ้นราวๆ เดือนพฤษภาคม ของชั้นมัธยมต้นปี 2
ที่เรียกว่าค่ายลูกเสือมันก็เข้าข่ายการค้างแรมนะ
ตอนนั้นพวกเราก็เป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นธรรมดา
ค่ายลูกเสือ
พวกผู้ชายธรรมดา กับผู้หญิงธรรมดาที่ไม่เคยได้คุยกันจริงจัง
อาจจะมีความโดดเด่นระดับ P น่ะ...
กับผู้ชาย P กับผู้หญิง P แบบนั้น
มันจะมีเหตุการณ์อะไรที่น่าจะเล่าให้คนอื่นฟังได้ไหมนะ
ไม่
ไม่มีหรอก

ดังนั้น ครั้งนี้ขอตัดช่วงเปิดเผยประวัติศาสตร์ดำไปเลย
แล้วรีบเปลี่ยนไปเป็นช่วงยุคปัจจุบันซะดีกว่า...
ว่า
ไงนะ
ทำไมกันนะ
ในเมื่อพวกเราไม่แม้แต่จะเป็นคนรู้จักกันด้วยซ้ำ จะสร้างช่วงเวลาที่มีค่าขึ้นมาได้อย่างไรกัน
ในเมื่อไม่น่าจะสร้างความทรงจำขึ้นมาได้เลยด้วยซ้ำ
ผมยังคง
จำเรื่องราวตอนนั้นได้อยู่เลย

ครั้งแรกที่ได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของคุณอายาอิ ยูเมะ
เรื่องตอนนั้นน่ะ
ค่ายลูกเสือ
มันไม่ค่อยมีอะไรติดอยู่ในความทรงจำเลย
เพราะว่าไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่
โอ้ เก่งจังเลยนะ
สิ่งที่ชัดเจนก็มีแค่ชื่อหนังสือที่อ่านตอนพักเท่านั้น

เหมือนนอนไม่หลับเลย...
อาฮ่าฮ่าฮ่า
คนนอนดึก
......
เอ๊ะ!? ไปห้องน้ำเหรอ!?
เจ้านั่นมันจะบ้าไปแล้วเหรอ!?
...กลุ่มดาวนายพรานน่ะ

สมกับเป็นคนที่ไม่มองเห็นแล้วสินะ...
เพราะได้อ่านหนังสือที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวมันก็เลย
เลยลองไปดูการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์แบบมีสไตล์ดูนะ...
เพราะว่าไม่เคยเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืนเลย
ก็เลยไม่รู้ว่าเป็นยังไงเมื่อเทียบกับในเมือง
อืมมม...

สวยดีนี่นา
แต่ว่าก็คงจะเป็นความรู้สึกของคนที่ได้มองท้องฟ้าดวงดาวแบบนี้แหละ...
ประมาณนี้ล่ะมั้ง...
ว๊า♡
แบบนี้
ที่พยายามจะแสดงความประทับใจออกมากับสิ่งที่มองเห็นได้เนี่ย ทั้งคนในนิยาย กับคนในทีวี
—ว๊า...

ผมเป็นคนพื้นฐานแล้วนะ
ที่จำชื่อเพื่อนร่วมชั้นไม่ได้น่ะ
แต่มีข้อยกเว้นอยู่นะ
......เหมือนกับตัวเอง
คนที่ไม่เข้ากับโรงเรียน
อายาอิ ยูเมะ
จำได้ว่าชื่อแบบนั้นนะ...
มักจะอ่านหนังสืออยู่คนเดียวเสมอ...
คนเดียวกับคนเดียว...
โดยสัญชาตญาณ การรู้สึกถึงความเป็นพวกเดียวกันมันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
บางทีคนที่ใช้ชีวิตในโรงเรียนไปได้สวย
อาจจะไม่รู้ก็ได้ เลยจะอธิบายให้นะ
ว่ามันมี
คนที่เก่ง มีไหวพริบดี
กับ
คนที่เก่ง มีไหวพริบไม่ค่อยดี
พวกที่เก่งน่ะ สามารถรับมือได้ด้วยตัวเอง
แต่พวกที่ไหวพริบไม่ดีน่ะ ถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือก็คงทำอะไรไม่ถูก
เวลาที่เห็นพวกแบบคุณผู้หญิงนี่แล้ว ผมจะรู้สึกกระอักกระอ่วนใจนิดหน่อย...
...ตอนกลางวันวันนี้ก็เหมือนกัน
ทุกคนเริ่มทำแกงกะหรี่กันได้เลยนะ!
อา...
อืม...
เวลาที่เธอเดือดร้อนเนี่ย มันทำให้ตัวเองรู้สึกเดือดร้อนไปด้วยเลยนะ
วัตถุดิบ...พลาดการได้รับมาสินะ
นี่ไง
...เอ๊ะ?
เพราะว่ามีเหลืออยู่
...อา...
คุณอายาอิ ยูเมะ ที่ผมรู้จักน่ะ
ก็มีประมาณสองแบบหลักๆ เลย คือ
แบบที่นั่งทำตัวอึดอัดอยู่ในห้องเรียน กับ
แบบที่ทำหน้าเกรงใจสุดๆ เวลาที่ผมยื่นมือเข้าช่วย
แต่ว่า—
คุณที่อยู่ตรงนั้นตอนนี้เนี่ย
เป็นใบหน้าที่
—ที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย...
......ในส่วนลึกของใจ ผมมองเธอต่ำๆ ไว้...
...น่าอาย
ผู้หญิงแบบนั้นเนี่ย ใช้ชีวิตไปทั้งชีวิตก็มองต่ำๆ ไว้ก็พอ
ไม่คาดคิดว่าตัวเองจะมองขึ้นไปนี่สิ ผิดแล้วจริงๆ
—อ๊า
อา...
ไม่รู้ทำไมถึงออกมาเดินเล่นแบบนี้แฮะ...
......มีธุระอะไรกับผมเหรอ?
—...ดวงจันทร์มัน
พระจันทร์สวยจังเลยนะ
—เฮ๊ะ!?
ผลมันชัดเจนเลย
—นั่นสิ
อะ...เอ่อ...
อาาาา...
—ไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ
คิกคิกคิก
—อ่า...
—...ช่วงกลางวันเนี่ย
ขอบคุณนะ...
...ได้รับแล้วครับ
...ก็อยากจะพูดแบบนั้นน่ะ
ถึงได้ตามมางั้นเหรอ...
เรียกได้ว่าเป็นการพบกันก็ยังไม่น่าจะใช่ นี่มันแค่การเดินสวนทางเท่านั้นเอง
ไม่ตรงกับเหตุและผลที่สัมพันธ์กัน
ไม่มีแม้แต่เหตุผลหรือจุดเริ่มต้นให้พูดถึงเลยสักนิด
ถ้าจะให้พูดว่านี่คือ
เบาะแสของเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในอีก 3 เดือนครึ่งข้างหน้า
ที่คุณอายาอิ ยูเมะ จะมาเป็นแฟนกับผมล่ะก็
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันเกี่ยวพันกับอนาคตด้วยเหรอเนี่ย ความเป็นจริงมันไม่ได้สมบูรณ์แบบขนาดนั้นนี่นะ
แต่ว่าผมตอนนั้น... ก็แค่ภาวนาไปแบบที่ไม่เหมือนตัวเองนี่เอง
ไม่ใช่ในฐานะผู้ชายกับผู้หญิง
ไม่ใช่ในฐานะแฟนกับแฟน
แน่นอนว่าไม่ใช่ในฐานะพี่น้องทางสายเลือดด้วย
แต่ในฐานะเพื่อนร่วมโรงเรียนที่ไม่เข้าพวกเหมือนกัน
มันอาจจะไม่ใช่ความทรงจำที่ดีนักหรอกนะ...
ทริปเข้าค่ายของเธอเนี่ย
หวังว่าท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนี้ จะสวยขึ้นกว่านี้สักหน่อยนะครับ
อา...
ไม่ได้ตอบว่า "ไม่เป็นไรเลย" เลยนี่นา...
คราวหน้าก็น่าจะพูดออกไปนะ
โอกาสก็ต้องมีอยู่แน่ๆ
ผมก็นึกแบบนั้น แล้วเวลาก็ผ่านไป 2 ปี
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ

คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก

คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน

คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?

อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ

ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า

วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ

เมียทิ้งปิ๊งน้อง

โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret

ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
