ตอนที่ 27

ตอนที่ 27 อดีตคู่รักมานอนค้างคืน 2

ชุดข้าวปั้นสำหรับยูเมะจัง

ขอบคุณนะ คาวามิ

ให้ผมดูแลสอบกลางภาคที่กำลังจะมาถึงเอง

จะเชียร์ให้นะ

สู้ๆ

ถูกจัง!!

ไม่ช่วยติวให้หน่อยเหรอ?

ถึงแล้ว บ้านฉันเอง

…เงะ

…อา

ไสหัวไปเลย

คุณก็ไสหัวไปสิ

เธอก็มีเพื่อนคนอื่นไม่ใช่เหรอ

โอ๊ะ แย่แล้วสิ

ช่างไม่ได้คิดถึงคนที่ไม่มีทางเลือกด้วยเลยนะเนี่ย

อิริโตะคุงงงงงง!

อะไรเหรอ? หรือว่า

โดนฆ่าแล้ว!

หรือว่าอิริโตะคุงก็จะมาค้างคืนด้วยล่ะ?

มะกุมะาา...

ก็ประมาณนั้นแหละ...

ช่างบังเอิญจังเลยนะ!

ฉันกับยูกิโนะจังก็มานอนค้างคืนวันนี้เหมือนกันนะ

อันนี้ของวันนี้

เป็นอิริโตะคุงที่เสนอเรื่องนี้ขึ้นมาก่อนใช่ไหมล่ะ?

ขอบใจนะ

คุณยูเมะจัง

สองต่อสองเลย

ได้มาค้างคืนด้วยกันเหมือนฝันไปเลย!

สำหรับคุณยูเมะจังคนเดียวเลยนะเนี่ย

...อย่าทำอะไรแปลกๆ นะ คุณมินามิ

คุณอิจฉาฉันเหรอ?

ดีใจจัง~! พอคุ้มค่ากับการที่พยายามขนาดนั้นไหมนะ?

ถ้าพูดจริงจังแบบนั้น แสดงว่าสมองคุณนี่วิเศษมากเลยนะ

ทำหน้าภูมิใจขนาดนั้นเลยนะ

ไปๆ ถอยออกไปเลย

อย่ามายุ่งในแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้ชายแบบนี้สิ

มันไม่เข้าเลย

เฮ้ๆ เป็นอะไรเหรอเนี่ย?

เจ้าหญิงที่ถูกทิ้งไว้

กำลังทำหน้างอนอย่างมากเลยนะ จะดูแลให้เอง

ขอโทษนะ ยูกิโนะจัง!

จะไม่ทิ้งให้โดดเดี่ยวนะ! ฉันเอง!

ก็แค่เห็นน้องชายคนไหนสักคนกำลังยื่นหัวอกที่เต็มไปด้วยความไม่มั่นใจของตัวเองออกมาในฐานะคนในครอบครัวน่ะ!

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณอาสึกิ

ตาของคุณมันเป็นยังไงกันเนี่ย

อย่ามายุ่งกับทางนี้เลยนะ?

เพราะมันเป็นอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ของสาวๆ ไง

ถึงจะถูกขอมาก็ไม่ยอมทำหรอกนะ

ห้องของเธอน่ะ

...นี่ อากัตสึกิซึกิคุณ

ฉันสงสัยมาสักพักแล้วล่ะ...

...คุณคาวามิกับคุณมีความสัมพันธ์แบบไหนเหรอ?

มอบเวลาส่วนตัวให้คุณพ่อกับคุณยูจิ

แถมผมก็จะได้อยู่ห่างจากยูกิโนะด้วยล่ะ

ใช่แล้ว

ก็อย่างนั้นแหละ

ควรจะเป็นแผนแบบนั้นไม่ใช่เหรอ

ไม่ต้องกังวลเลยนะ?

ก็แค่บอกว่าเขากับเราบ้านอยู่ติดกัน แล้วก็เล่นด้วยกันตั้งแต่ตอนประถมเท่านั้นเอง

……

ก็เพื่อนสมัยเด็กกันนี่นา

มันก็ไม่ได้มีอะไรมากมายขนาดนั้นหรอก

แค่ว่าบ้านอยู่ติดกันแล้วก็เล่นด้วยกันตั้งแต่ตอนประถมเท่านั้นเอง

ถ้าไม่ใช่เพื่อนสมัยเด็กแล้วจะเรียกว่าเพื่อนสมัยเด็กได้ยังไงกันเล่า!!

ไปขอโทษตัวละครเพื่อนสมัยเด็กทั่วโลกซะ!!

ทำไมถึงฮีทขึ้นมาล่ะ?

เพื่อนสมัยเด็กสินะ...

ก็จริงนะว่าเมื่อก่อนก็เคยถูกเรียกว่าแบบนั้นก็ได้...

แต่ว่านะ เพื่อนสมัยเด็กน่ะ มันหมายถึงคนที่สนิทกันอยู่ในปัจจุบันนี่ไม่ใช่เหรอ?

อย่าพูดเหมือนตัวเอกที่เคยสร้างตำนานแล้วตอนนี้ก็เกษียณแล้วเลย

ถึงแม้จะดูเหมือนสนิทกันอยู่ก็ตาม

เพื่อนที่แค่เรียนห้องเดียวกันตอนประถม

มันก็ไม่เรียกเพื่อนสมัยเด็กหรอก

ก็แน่นอนสิ แกกับฉันเองก็มีทักษะในการเข้าสังคมเหมือนกันนี่นา

รู้ไหม?

สิ่งที่คือความสามารถในการดูเหมือนสนิทกับคนที่ไม่ค่อยสนิทกันนักน่ะ

มันเรียกว่าทักษะการสื่อสารในภาษาชาวบ้านเลยล่ะ

ถ้างั้นก็

เมื่อก่อนสนิทกันดี แต่ตอนนี้ก็เหมือนห่างเหินสินะ

นั่นมันก็ธรรมดาเกินไปหน่อย...

อย่าพูดว่าธรรมดาหน่อยสิ ชีวิตของมนุษย์นะ

อันดับแรกเลยนะ ตอนนี้ฉันกับเขาน่ะ

ระยะห่างทางใจมันห่างกันมากเกินกว่าจะใช้คำว่าห่างเหินอธิบายได้เลย

แต่ในทางกายภาพกลับอยู่ติดกันเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

นี่มันนรกชัดๆ

ใช่ไหมล่ะ?

เข้าใจอย่างเจ็บปวดเลย

ผู้ชายคนนี้สถานการณ์ชีวิตยิ่งใกล้กันเข้าไปอีกแล้ว

...แต่ว่า

ถ้าความจำของผมไม่ผิดนะ

คุณมินามิบอกว่าตอนมัธยมกลาง ที่ติวหนังสือด้วยกันไม่ใช่เหรอ?

ไม่ได้โกหกใช่ไหม?

ว่าตอนมัธยมกลางติวด้วยกัน แล้วก็บ้านอยู่ติดกันตั้งแต่ตอนประถมเท่านั้นเอง

...ก็คงไม่ลงลึกเรื่องนั้นหรอกนะ

ขอบคุณนะ...

ฉันนี่ตั้งใจจะลงลึกเรื่องนั้นเต็มที่เลยนะ

กับคุณอิริโตะ ไปถึงระดับไหนแล้วเหรอ?

แล้วพูดตรงๆ เลยนะ

เคยเห็นหน้าอกหรือเปล่า?

สีหัวนมเป็นสีอะไร?

บอกมาสิ!!

กั๊กไว้แล้ว

หืมมม

ถึงจะเคยเห็น ก็จะไม่บอกเด็ดขาดนะ!!

เหรอ?

ว่าหน้าอกของคุณอิริโตะน่ะ ถึงข้อมูลนั้นก็เป็นของฉันคนเดียว

แค่นี้ก็พอแล้ว...

ที่อิริโตะ

บอกว่า『หน้าอกของยูเมะน่ะ เป็นของฉัน』

เข้าใจแล้วๆ

ก็เพราะว่า!!

........ เอ่อ

อะ

ลืมพูดไปว่าคอนโดนี่ผนังบางนะ

บอกตั้งแต่แรกสิ!!

ยูกิจัง ยูกิจัง!

อื้อออ... อ๊าาาาา~

มากกว่านี้แล้วไม่ว่าจะเป็นผนังหรือคอของฉันน่ะจะถึงขีดจำกัดแล้วนะ!!

โรคจิต

โรคจิต

โรคจิตเลย

...คาวานามิ

โรคจิต

อิริ โคสุโตะไม่ยอมปล่อยให้มันผ่านไปเฉยๆ

ห้องของแกอยู่ไหน?

--ห๊ะ?

『ฝันในอนาคตของยูกิจังนะ มินามิโกะ

ความฝันในอนาคตของฉันคือสถานีตำรวจครับ

เพื่อให้ได้เป็นตำรวจที่เข้มแข็ง แล้วปกป้องคุณอะคัตสึกิให้ได้』

คาว่ามิสุดยอดไปเลย!!

บอกให้เลิกพูดเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เหรอเนี่ย อ๊ะ!!

พอคิดว่าเคยประกาศในห้องเรียนแล้วก็รู้สึกหนาวไปเลย

ถูกยูกิจังถามซะแล้วสิ!!

คุณอะคัตสึกิ อากิสึกิ หยุดๆ!!

ไม่ใช่ความผิดของฉันนะ!!

ก็เพราะคุณนี่แหละที่ชอบพูดเรื่องตลกๆ

หุบปากไปเลย ไอ้บ้า!!

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะทำตัวตื่นตระหนกพร้อมกันขนาดนี้

...พวกแกนี่จริงๆแล้วยังสนิทกันอยู่ใช่ไหม?

โดนทำอะไรแล้วไม่รู้สึกไม่ดีเนี่ย ไม่ได้เรียนรู้มาเหรอไง ไอ้แก!!

ให้ตอบกลับมาเหมือนเดิมเป๊ะๆ

꺄악!

เอาล่ะ มาดูอะไรที่มันน่าสนใจกว่านี้หน่อยสิ

เดี๋ยวก่อน!! ฟังอยู่ไหม?! คาวานามิ พูดสิ!

นี่มันจะจบเมื่อไหร่เนี่ย ฉากนี้!? เฮ้ย เมื่อกี้มัน S เต็มๆ เลยนะ

เปล่าสักหน่อย น่ารำคาญจัง ก็บอกว่าไงล่ะ!

เฮ้ๆ จะเรียกคนแล้วยังจะสะเพร่าอีก...

จะเฉลยชื่อโฟลเดอร์รูปโป๊ให้ดูก็ได้นะ

หืม?

แบบนี้มันส่วนตัวเกินไปไหมนะ...?

แต่มันก็เมื่อหลายเดือนก่อนแล้วนี่นา?

ฮ่าๆๆ ดูเหมือนว่า จะเป็นพวกทำได้แค่วันเดียวสินะ? แค่ประมาณ 3 วัน ก็คงไม่มีอะไร เขียนไว้นักหรอก

『วันที่ 13 ตุลาคม

ถ้าไดอารี่เล่มนี้ได้ไปตกอยู่ในสายตาใครสักคน

ณ ตอนนั้นฉันก็คงจะไม่ได้อยู่ในโลกนี้แล้วสินะ』

คนที่เริ่มเขียนไดอารี่ด้วยคำเปิดแบบนี้...

คงเป็นคนที่ได้เห็นมันเป็นครั้งแรกในโลกแห่งความจริง

『วันที่ 14 ตุลาคม

ฝันร้ายไป

แกร๊ก!

แกนั่นแหละที่น่ากลัวกว่าตั้งเยอะ

ถึงจะใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้เต็มที่

ฝันที่ร่างกายทั้งหมดของฉันถูกคุณอะคัตสึกิชำระล้าง

ฉันไม่แพ้แน่

『วันที่ 16 ตุลาคม

『วันที่ 15 ตุลาคม

เริ่มหัวล้าน 10 เยนซะแล้ว พยายามใช้ทรงผมกลบเกลื่อนไปได้ก็ดี』

ท้องไส้ปั่นป่วน วันนี้ก็ท้องเสียอีก เสียงครืนๆ ยังดังไม่หยุดเลย』

『วันที่ 17 ตุลาคม

『วันที่ 18 ตุลาคม

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่อาเจียนเป็นเลือด นี่มันแย่ไหม?』

เหนื่อยจัง อ่อนเพลีย หัวก็ปวด』

『19 ตุลา

ทำอะไรไม่ได้เลย ให้ทำให้หน่อย』

『20 ตุลาคม

ไม่ไหว

ช่วยหน่อย

ทำเป็นไม่เห็นก็แล้วกัน

นิว

หุบปากไปเลย!!

แวบๆ)

...อีกนิดนะ

จะใจดีกับคุณคาวานามิหน่อยนะ...

ตรงนั้นมีร้านอาหารจานด่วนอยู่นะ

มากันเถอะเพื่อนๆ

จริงๆๆ เลยนะ

ผู้ปกครองกลับดึกจังเลยนะ

ที่นี่เป็นประเทศญี่ปุ่นที่ขึ้นชื่อว่าเป็นประเทศเบลคเลยนะ

ก็ประมาณนี้แหละ

ตอนที่คุณบอกว่าจะให้เราพัก เพราะอยากจะหาเวลาให้พ่อแม่ของคุณน่ะ

ฉันนี่ประทับใจจริงๆ เลยนะ

สมัยนี้ยังมีเยาวชนที่มองขึ้นไปบนนั้นอยู่เลยนะ

คุณอายุเท่าไหร่กันน่ะ

ไม่นับตั้งแต่ 10 ไปแล้วล่ะ

ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ จะไม่สนิทกันไม่ได้หรอกนะ...

เป็นพวกที่เหมือนพี่น้องร่วมสายเลือดเลยสินะ

...ฉันกับคุณยูกิเนะ ยังไม่เท่ากับไอ้หมอนี่กับคุณนามิเลย

นับเยอะขนาดนั้นนี่ ขี้บ่นน่าดูเลยนะ

ดูเหมือนจะเป็นพี่น้องโดยสายเลือดที่แท้จริงมากกว่า

สองท่านเลยหรือครับ?

เชิญทางนั้นเลยครับ

อ่า

แย่แล้ว...!

คุณคาวานามิก็ลืมมาด้วยนี่นา...!!

ทั้งๆ ที่จะได้ทานอาหารเย็นกันแค่สองคนนะ...!

ร้านอาหารจานด่วนราคาประหยัดเนี่ยนะ จะเรียกว่าเวลาอาหารเย็นได้ยังไง

เธอก็สั่งโดเรียสไตล์มิลานอยู่ดีไม่ใช่เหรอ

ถูกแล้วอร่อยด้วย

ดีออกโดเรียสไตล์มิลานนั่นแหละ!

ก็พวกเธอก็ชอบสั่งพิซซ่าที่ดูจะไม่ดีต่อร่างกายใช่ไหมล่ะ!

แบบโจ่งแจ้งขนาดนี้...

ได้สิ พิซซ่า

ปกติพวกเรามาด้วยกันสองคนกันนี่ครับ...

...สมกับเป็นเพื่อนสมัยเด็กจริงๆ เลยนะ

เพื่อนสมัยเด็กเหรอ!?

ใครกันที่ไปคบกับหมอนี่!!

พวกแกตั้งใจทำใช่ไหม?

คู่รัก...เหรอ?

...

สต็อป

อืมม

...ถ้าเป็นห้องน้ำนะ มันอยู่ข้างๆ บาร์เครื่องดื่มนะ?

ไม่ใช่ซะหน่อย!

...กับเพื่อน

โมจิฮะ

ไม่ใช่แบบนั้น...

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่มาที่ร้านอาหารจานด่วนตอนกลางคืน...

ฮะ.

สมกับเป็นการเปิดตัวในโรงเรียนนะเนี่ย

บอกว่าไม่ใช่การเปิดตัวไม่ใช่เหรอ!

นี่จ้ะ

พูดแบบนี้ตอนกำลังเปิดตัวในร้านอาหารจานด่วนนี่มันไร้เหตุผลสิ้นดีเลยนะ

คุณก็ไม่มีโอกาสแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ในเมื่อไม่มีคนอื่นให้ไปด้วย

ผมไม่รู้สึกว่ามันมีคุณค่าพอที่จะไปร้านอาหารจานด่วนกับคุณคาวานามิเลยน่ะ

เป็นการประเมินที่กล้าหาญมากสำหรับเจ้าของที่พักคืนนี้เลยนะ

รับออเดอร์แล้วนะ

เชิญใช้บริการบาร์เครื่องดื่มได้เลยครับ

200 เยนแล้วไม่อั้นนี่ สุดยอดจริงๆ นะ

เฮ้ย อิริโตะ ไปหยิบเครื่องดื่มมาให้หน่อยสิ

เพราะเธอกำลังมองของอยู่ไง

กับคุณอิริโตะน่ะ

เหรอ ทำไมล่ะ

นี่ แกไม่เคยใช้บาร์เครื่องดื่มเองมาก่อนใช่ไหมล่ะ?

ถ้าอย่างนั้นก็ไปทำเองสิ...

ก็ให้เขาช่วยสอนไปสิ เอาแบบจับมือทำเลย

เหรอ? เข้าใจแล้วสิ?

ไม่เคยใช้บาร์เครื่องดื่มมาก่อนเลยเหรอ?

ถึงเป็นนักเรียนมัธยมแล้วเหรอ? อืมมม...

...นี่ ย่าสาวแท้ๆ

สายตาที่มันหงุดหงิดจากก้นบึ้งนั่นมันอะไรน่ะ

มากับเพื่อนไม่ใช่เหรอ?

ถึงเป็นนักเรียนมัธยมแต่ไม่เคยใช้บาร์เครื่องดื่มในร้านอาหารจานด่วนนี่มันแปลกจังนะเนี่ย?

คิกคิก

งั้นจะสอนให้ไหมล่ะ?

ผู้หญิงคนนี้เก่งจังเลยนะ ถึงแค่บาร์เครื่องดื่มก็อวดได้ขนาดนี้

แป๊ะ

...ต้องดูให้ดีๆ เลยนะ

จะให้ดูบาร์เครื่องดื่มของแท้ให้ดูเลยนะ

น่าจะขอชมฝีมือหน่อยดีนะ

จริงเหรอ? จริงๆ แล้วแบบนั้นเหรอ?

งั้นขอเป็นกาแฟเย็นดีกว่า...

ฮิ

นี่คุณ...ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องเลยสินะ...

ก็แค่กดปุ่มแล้วเทเครื่องดื่มที่ชอบลงในแก้วไม่ใช่เหรอ?

ให้ฉันเป็นตัวอย่างให้ดูเอง

อะไรกัน...?

กรื๊ดดดด

อะไรกันน่ะ...

ของเหลวที่ไหลเหมือนแม่น้ำในนรกนั่น...

ไอ้ที่เรียกว่าบาร์เครื่องดื่มน่ะนะ...

การผสมสูตรเฉพาะตัวด้วยมือตัวเองนั่นแหละคือวิธีใช้ที่ถูกต้องนะ!

โย...น...งั้นเหรอ...

พวกนักเรียนมัธยมในโลกนี้ดื่มของแบบนี้เป็นประจำเลยเหรอเนี่ย

พวกมันเป็นพวกอสูรที่เติบโตมาจากการกินของเสียจากอุตสาหกรรมรึไงกันนะ?

คุณก็ลองทำดูสิ

ผสมตามที่นิ้วมันเรียกร้องน่ะ

โอ้โห...

ถ้าตัดโซดาที่ไม่ชอบออกไปนะ...

...ก่อนอื่นขอชาดำนิดหน่อย

อืมม

ต่อไปขอน้ำองุ่นนิดหน่อย...

หืม?

สุดท้ายเติมน้ำส้มเข้าไปก็เสร็จแล้ว

ปกติสมองอยู่หรือเปล่า!?

3

มันก็เหมือนชาโรเซียนเลยนี่นา

รู้ไหม? การใส่แยมลงในชาดำนะ

รู้น่าค่ะ คุณนี่พูดจาไม่สุภาพเลยนะ!!

แต่ก็นะ ถ้าพูดแบบนั้นแล้ว

ก็รู้สึกว่ามันใช้ได้นี่นา...

มะ

ขอโทษนะ คุณยูเมะจัง...!!

เทอะไรออกมาน่ะ!?

เมื่อกี้

?

ที่บอกว่า 「การใช้บาร์เครื่องดื่มต้องผสมเองคือมารยาทนะ」

แต่ว่า...

มะ...เป็นไปไม่ได้ โดนมาจูริคุฟังแบบจริงจังซะได้...

...เดี๋ยวนะ นี่เรื่องโกหกเหรอ...!

....ห๊ะ!?

...เอ่อ คือว่า ทำไมคุณอิริโตะถึงทำตามแบบจริงจังด้วยล่ะเนี่ย

ฟุฮะ

เกือบโดนหลอกซะแล้วเนี่ย ไอ้เรื่องที่มันไร้สาระนี่

ฮ้าาา

ก็แค่เชื่อคำล้อเล่นของคุณนามนี่เองสินะ...

สมเหตุสมผลเลยที่รู้สึกว่ามันแปลก

ดีๆๆ เป็นพี่น้องจริงๆ เลยนี่นา

พวกแกเป็นพี่น้องจริงๆ นะ จริงๆ เลย!!

บุฮ่าฮ่าฮ่า

อาฮ่าฮ่าฮ่า

อุจัคคึคึคึ

อย่านะ พวกเพื่อนสมัยเด็ก!!

มาร่า~... ...ท้องมัน ปั่นป่วนจัง...

ดื่มหมดทุกอย่างเลยนี่นะ ดริงก์นรกนั่น

สั่งไปนี่ก็ไม่ผิดนี่นา...น่ารักจัง♡ ชอบตรงนั้นที่สุด!!

ฉันคิดว่าพวกคุณกับคุณอิริโตะก็มีความไม่รู้เรื่องชาวบ้านอยู่บ้างนะ

ไม่นึกเลยว่าจะถึงขนาดนั้นเชียว

ในนิยายมันไม่ได้เขียนไว้หรอกนะเรื่องการใช้บาร์เครื่องดื่มนี่

มันไม่ได้เขียนละเอียดๆ เลย

อันนี้ใช้ได้เลยล่ะ ต่อไปจะใส่อะไรดีนะ...

จะไม่โดนหลอกอีกเด็ดขาดเลย!

คุณอิริโตะจัง♪

!?

ฉันได้ยินมาจากคุณยูเมะนะว่า คุณอิริโตะเก่งเรื่องพวกนี้เหรอ?

อันนี้ก็คงเป็นโชคชะตาละเนอะ มาบอกฉันหน่อยสิ

ใกล้จะสอบกลางภาคแล้วนี่นา

กลางคืนมันยังยาวอยู่นะ ตอนนี้อยู่ในช่วงปฏิบัติการยืดเวลา

...เอาล่ะ

เหมียว!

คนที่ถูกริษยาน่ะ เป็นแกจริงๆ เหรอเนี่ย?

...น่าเสียดายนะ คุณนาม

เอ๊ะ? ทำไมล่ะ?

วิธีเรียนวิชาปัจจุบันของฉันอาจจะไม่เป็นประโยชน์

อ่านนวนิยาย 1 เล่มต่อวัน

ทำแบบนั้นต่อเนื่องไป 365 วัน

...ทำได้เหรอ?

โนวอะเทนเป็นของจริงนะ!

เพราะว่าฉันไม่ใช่พวกที่สร้างวิธีเรียนพิเศษขึ้นมาเองได้น่ะ

ถ้าจะให้สอนก็ไปถามคนนั้นจะดีกว่านะ

ว...ฉันเหรอ?

นายไง

การสอนคนอื่นนี่เหมาะกับคุณมากกว่าผมนะ

เพราะว่าคุณเป็นคนขยันน่ะ

ก็เข้าใจดีนี่นา?

ใช่แล้วค่ะคุณนาม

คุณยูเมะ...

ฟุฟุฟุฟุ

ถ้าเป็นเรื่องเรียนน่ะ ให้ฉันสอนเองดีกว่า คิดว่าฉันจะสอนได้ดีกว่าผู้ชายคนนั้นอีกนะ

อ่า ต้องตั้งใจเรียนให้เต็มที่เลยนะต่างจากแก

ฉันน่ะเป็นพวกที่ทำคะแนนได้จากบรรยากาศ เลยไม่เหมาะจะเป็นครูซะแล้ว

คี

คุณนี่มันอะไรกันเนี่ย!

เป็นอัจฉริยะที่ทำให้ฉันหงุดหงิดได้ด้วยเหรอ!?

ก็แค่ข้อเท็จจริงเอง มีอะไรเหรอ?

น...ทำได้ดีนี่นา คุณอิริโตะ...

ใช้ฉันเป็นเครื่องมือเพื่อเก็บคะแนนสินะ...

ไม่รู้ว่าถูกประเมินเรื่องอะไรกันแน่...

อย่าทำอะไรแปลกๆ นะ คุณนาม...

คอยดูนะคืนนี้!

จะไลฟ์สดให้ดูเลยว่าชีวิตรักที่น่าตื่นตาตื่นใจของฉันกับคุณยูเมะจะเป็นยังไง!