ตอนที่ 28

ตอนที่ 28 คู่รักเก่ามาค้างคืน 3

อาคัตสึกิ☆ ฮืออออ! ดูตัวเปล่าของคุณยูเมไม่ได้เลย! ตั้งใจจะอวดจะให้! 22:32

Y um e ก็เพราะสายตาของคุณอาคัตสึกิ มันโคตรจะเลวตาเลยนี่นา... 22:32

K_KOGURE คุณอิริโตะตัดสินใจได้เยี่ยมมาก!

อาคัตสึกิ☆ คาว่านามิ จำไว้ให้ดีนะ 22:33

นั่นมันความสุดยอดของสาวน้อยสเกว่ที่สิงร่าง ด้วยจิตใจของชายวัยกลางคนเลยนะ! 22:33

อาคัตสึกิ☆

โอ้โง่เอ๊ย...!

อาคัตสึกิ☆

คุณนามิ...

ผู้หญิงคนนั้นก็ป้องกันตัวเองได้ไม่เลวสินะ...

อาคัตสึกิ☆

あかつき☆ อีริโตะไม่ได้พูดอะไรเลย กำลังทำอะไรอยู่เหรอ? 22:38

K_KOGURE อ่านหนังสือเตรียมสอบ ไอ้ประเภทที่ทำคะแนนได้จากบรรยากาศน่ะ มันน่าเบื่อชะมัด 22:38

K_KOGURE อีกแล้วนะ 22:39

あかつき☆ หา? คาวานามิ นายไม่ได้อ่านหนังสือเหรอ? พวกเรากำลังอ่านหนังสืออยู่เนี่ย 22:39

あかつき☆ ไม่ใช่ซะหน่อย จริงจังนะ 22:39

Yume 川波くんたぶんテストまでまだ１週間以上あるから油断してるんだと思うけどウチは普通の高校とは違うから

……

の難易度思い出して。

…แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?

แย่แล้ว

ฉันเป็นพวกที่มั่นใจว่าได้คะแนนจากบรรยากาศนะ

แต่ว่าถึงก่อนช่วงสอบเทอม ฉันก็ต้องเปิดตำราเรียนแล้วเนี่ย

จริงจังเลยอ่ะ...

แย่แล้ว

คาวานามิ...

เธอน่าจะรู้จักคนเยอะใช่มั้ย?

ได้ยินเรื่องความยากของข้อสอบจากรุ่นพี่มาไม่ใช่เหรอ

ก็พอได้ยินข่าวลือมาอยู่บ้าง...

ความรู้สึกปลดปล่อยจากการสอบเข้ามันยังไม่หายไปเลย...!

เข้าใจเลย

ก็เอาเถอะ

มันไม่มีความกล้าพอที่จะกลับไปนรกสองชั้นหลังสอบเสร็จ

ถ้าแค่ได้คะแนนเฉลี่ย

อาจจะไม่จำเป็นต้องทุ่มเทแบบสุดๆ ก็ได้นะ

หืม?

ก็เพราะว่า—

แล้วทำไมเธอถึงมาตั้งใจอ่านหนังสือแบบนี้ล่ะ?

มันไม่เหมือนเธอเลยนะเนี่ย

มีคนที่ไม่อยากจะแพ้ไงล่ะ

ก็แน่นอนอยู่แล้ว

ถึงแม้จะแพ้ในการสอบ

ถึงแม้จะพ่ายแพ้ในการสอบเข้า แต่ก็ไม่ยอมให้ไอ้หมอนั่นแซงหน้าไปง่ายๆ หรอกน่า!

แต่ฉันจะโค่นบัลลังก์ที่ผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ได้

...

...สุดยอดไปเลยแฮะ

พวกคุณน่ะ

ฉันน่ะ ไม่ได้คิดจะ

ไปแข่งกับเขาแบบตัวต่อตัวหรอกนะ

แสร้งทำเป็นว่าเข้าใจภายนอก

แล้วก็ปัดเป่าไปแบบขอไปทีแล้วก็จบแค่นั้นแหละ

แบบพวกเธอเนี่ย

ไม่มีความตั้งใจจะปล่อยพลังใส่กันแบบเต็มที่หรอก

...อย่างนั้นเหรอ?

พวกเธอก็ดูเหมือนจะ แข่งขันกันอยู่เหมือนกันนะ

จากที่ดูมาวันนี้

ไม่ใช่ซะหน่อย ถ้าดูวันนี้ก็น่าจะเข้าใจใช่ไหมล่ะ

ถ้าดูมาจนถึงตอนนี้ก็ก็น่าจะเข้าใจนะ

—พวกเราเนี่ย ทำได้ดีในแง่ภายนอก

ไม่ใช่แบบพวกเธอ ที่ไม่เสแสร้งแล้วมาปะทะตรงๆ กันซ้ำๆ แบบนั้น

นั่นแหละ

พวกเราก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องที่โคตรจะเหนื่อยเลยนะ

...นั่นคือ

คาวานามิ กับ โคคุเระ เป็นสหายร่วมทางที่มีสถานการณ์คล้ายๆ กับฉัน

ก็เพราะพวกเธอเก่งกาจในการปรับตัวนี่แหละ

แต่ถ้าจะมีจุดที่แตกต่าง ก็คงจะจบลงที่ตรงนั้นแหละ

สำหรับฉันแล้ว

ความคล่องแคล่วของพวกเธอต่างหาก

ที่น่าอิจฉา

ถ้าพวกเรามีความคล่องแคล่วแบบพวกเขาได้ล่ะก็—

—ความสัมพันธ์ของเราก็คงไม่ได้เป็นแบบนี้หรอก

ก็เหมือนกับคำว่า หญ้าข้างรั้วมันเขียวกว่าสินะ

ดีจังเลยนะ ที่ได้เรียนภาษาญี่ปุ่น

เคราะห์ร้ายแปรเป็นโชคดีนั่นแหละ

ฉันเองก็ต้องพยายามหน่อยแล้วล่ะ

ถ้านึกดีๆ แล้ว ก็อยากจะไปสูงกว่าคนทางใต้มากกว่าอยู่หรอก

ใช่มั้ย? จะเชียร์ให้

สู้ๆ นะ

เฮ้ ช่วยบอกหน่อยสิ ว่าตั้งใจจะให้เป็นอันดับหนึ่งของชั้นเรียน

วากุ

คาระ...

เย็นสบาย...

ในยามฉุกเฉิน สามารถพังตรงนี้แล้วอพยพไปห้องข้างๆ ได้นะ

...โน่นก็หลับไปแล้วเหรอ?

การแหงนมองท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวอย่างจริงจังน่ะ...

ถ้าจะให้พูดจริงๆ ล่ะก็—

—ก็อย่างนั้นแหละ

ประมาณค่ำคืนตอนที่ไปเข้าค่ายกลางป่าสมัยมัธยมต้นน่ะ—

ว้ายยย...

อะ

อู้ววว~

ถ้าเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลายแล้วยังรู้เรื่องทิวทัศน์ยามค่ำคืนกับท้องฟ้า

ได้ขนาดนี้

ก็อย่ามาพูดนะ!

⑨

ที่เห็นว่าเป็นนักเรียนมัธยมปลายแล้วยังใส่ชุดนอนลายสัตว์น่ารักอีกด้วย

ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกเขินอายสินะ

ไม่คิดว่าจะตามมาติดๆ อีก!

น้องชายต่างสายเลือดสุดโหด!

เอาน่า ไม่ต้องใส่ใจหรอก

การที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีผู้ชายวัยเดียวกันอยู่ใต้ชายคาหลังเดียวกัน มันคงเป็นความเครียดอย่างมากแน่ๆ

เข้าใจเลย ความรู้สึกที่อยากจะระบายออกในโอกาสนี้เนี่ย เข้าใจดีเลย

ชุดนอนที่มันลดลงน่ะ ก็แค่คุณอากิสึกิสวมให้เท่านั้นเองนะ...

หยุดได้ไหม?

ความสงสารที่รับรู้ได้แค่เจตนาชั่วร้ายนั่น...

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันว่าตัวเองน่ารักนะ

มันโง่ชะมัด

ได้ยินอยู่นะ!

อย่าคิดว่าแค่พูดว่าน่ารัก ผู้หญิงจะดีใจนะ นั่นมันคิดผิดมหันต์เลยล่ะ!

รู้แล้วไง ก็เลยพูดนี่ไง?

ยิ่งไปกว่านั้นมันเลวร้ายสุดๆ!

...ทางนั้นสิ

ออกมาที่ระเบียงคนเดียว ทำอะไรเหม่อลอยอยู่เหรอ?

มองลงไปที่เมืองตอนกลางคืน เหมือนกำลังดื่มด่ำกับความเป็นตัวบงการอยู่เหรอ?

มันเป็นอาการของโรควัยกลางๆ ใช่ไหม?

ถ้าจะบอกว่าไม่มีความรู้สึกนั้นเลยก็คงจะเป็นเรื่องโกหกนะ

แต่น่าเสียดายที่มันไม่ใช่ชั้นบนสุดน่ะนะ

อย่ามาดูถูกอาการโรควัยกลางๆ ของพวกเรามากนักเชียว...

ระดับกลางปี 2...

...อา

—พระจันทร์สวยจังเลยนะ

/

...อึก

ยังจำได้อยู่นี่เองเหรอ? เรื่องคืนเข้าค่ายกลางป่าที่จำได้แม่นเลยนี่นา?

...เธอเองก็จำคำพูดของฉันได้ดีเหมือนกันนะ

ดูเหมือนว่าในเรื่องความทรงจำ เธอจะเป็นฝ่ายชนะนะ

จะลืมได้ยังไง

กันล่ะ?

หนังสือที่คุณถืออยู่

...ห๊ะ?

หนังสือที่คุณถือตอนนั้นน่ะ

ควรจะขอบคุณคุณชิ-ซึกิ เซนเซย์นะ

ฉันก็ชอบมันเหมือนกัน เลยจำได้แม่นเลยล่ะ

...อา

อย่างนั้นเอง

การที่ถูกรู้ว่าถึงจะเป็นนักเรียนมัธยมปลายแล้ว ยังจำความทรงจำเล็กๆ น้อยๆ สมัยมัธยมต้นได้ดีอยู่เนี่ย

มันน่าอายขนาดนั้นเลยเหรอ?

ครับๆ น่าอาย น่าอายจริงๆ

กลับมาเอาคืนสำเร็จ ยินดีด้วยนะ

น่ารัก ไม่น่ารักเลยนี่นา

...นี่...

ชอบมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนะ—

พอพูดว่าแบบนั้นไป

จะทำยังไงล่ะ?

...จะว่ายังไงก็คงไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่หรอก

แล้วมันจะเปลี่ยนอะไรล่ะ?

ก็จริงด้วยสิ...

ไม่ถึงขนาดนั้นเหรอ?

เอาเข้าจริง ตอนนั้นมันก็ไม่ได้ถึงขนาดที่ว่าชอบนะ

เทียบกับตอนนี้

ทำไมจู่ๆ ถึงพูดเรื่องแบบนั้นล่ะ

ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษหรอก

...แค่รู้สึกนิดหน่อยเอง

พอได้ดูคุณอากิสึกิกับพวกคุณ...

...บางทีก็มีสิ่งที่ก่อตัวขึ้นจากการที่เวลาค่อยๆ ทับถม

แบบนั้นมั้ง

แน่ๆ เลย ระหว่างคุณคาวานามิกับคุณมินามิ มีสายใยบางอย่าง—

...เวลาที่ค่อยๆ ทับถม

ใครกันเนี่ย!! ทำอะไรแบบนี้กัน

นะ

เหมือนกับการสะสมประสบการณ์บางอย่างนั่นแหละ

พวกเราน่ะ

ภายนอกดูเหมือนจะทำได้ดีนะ

ที่ว่ามันเป็นไปได้น่ะ ก็เพราะว่าพวกเขาเป็นคนช่างฉลาดเหมือนกันด้วย

เพราะว่าพวกเขาเข้าใจซึ่งกันและกันมาตั้งแต่ตอนเด็กไงล่ะ

เพราะได้สะสมประสบการณ์มาเป็นเวลานาน จึงสามารถกะระดับได้ว่าเส้นไหนที่ห้ามก้าวข้าม

รักษาระยะห่างที่เหมาะสม และการปรุงแต่งส่วนที่ดูเหมือนภายนอกนั้น มันก็เป็นไปได้น่ะ

แค่รู้จักกันประมาณ 1 ปีครึ่ง มันก็ไปไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

ถึงจะเพิ่มไปแค่ 2 เดือน มันก็ไม่ได้ต่างกันมากนักหรอกนะ

...ก็ไม่ได้มีอะไรหรอก

...ไม่ต้องไปเสริมเพิ่มอีกสองเดือนที่ไม่มีอะไรเลยก็ได้

เวลาเนี่ยนะ...

สำหรับพวกเราก็คงมีเหลือเฟือล่ะมั้ง—

ก็สามารถทำตรงนี้ได้นะ อย่าให้ความสำคัญกับการรับมือมากเกินไปล่ะ

—แน่นอนว่าก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณพ่อกับคุณยูกิจะไม่เลิกกันนะ

...เธอคิดว่ามีความเป็นไปได้ที่จะเลิกกันไหม?

ไม่คิดเลยนะ

ถ้ามันรักจนน่าเหลือเชื่อเนี่ย อาจจะทำให้รู้สึกไม่มั่นคงได้นะ...

...มันน่าเบื่อจังเลยนะ—

จริงเลยนะนั่น

ที่จะให้สิ่งนี้ดำเนินต่อไปชั่วชีวิต...

...แต่ว่า

ถ้าเวลาผ่านไปเนิ่นนาน

แล้วพวกคุณคาวานามิจะสามารถปรุงแต่งภาพภายนอกได้ดีเหมือนที่ทำกันอยู่ตอนนี้

บางทีพวกเขาก็อาจจะ

ไม่ต้องมาขัดแย้งกันทีละเรื่องแบบนี้แล้วก็ได้

มันจะเรียกได้ว่ายังไงดีนะ—

มันจะเหงาเหรอ?

ถ้าเหงา ก็จะด่าไปเรื่อยๆ เลยนะ—

บอกมาสิว่ามันจะหมดแรงกระตุ้นแล้ว

ไอ้บ้า เอ๊ย ไอ้โง่ ไอ้เวรนี่

แบบว่า ขอให้ด่าหน่อย ไม่ใช่ว่าแบบนั้นนะ

...เธอน่ะ

เริ่มจะง่วงแล้วใช่ไหม?

อุเหะๆ...

...อือ

อย่านอนบนระเบียงสิ

ส่วนฉันน่ะ ไปตรงนั้นไม่ได้นะ ต่อมาตอนเช้าถ้าไปเจอเป็นศพแข็งตายแล้ว ฉันไม่รับรู้ด้วยล่ะ

ก่อนหน้านั้นนะ ใยเสื้อของคุณมันหนาวจะตายอยู่แล้ว

อย่าทำอะไรน่ากลัวๆ ตอนที่กำลังกึ่งหลับกึ่งตื่นสิ!

...สนุกไหม?

...อืม

...ขอบใจนะ

...แผงนี้ก็พังได้ในยามฉุกเฉินเหมือนกันนะ

แค่ไม่ถึงวันนั้นก็พอ

ผมสิ ได้อธิษฐานต่อท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ไม่ได้สวยงามนัก

ด้วยความยินดีครับ/ค่ะ

เรียกประชุมฉุกเฉิน คุณพ่อกับคุณยูกิแย่แล้ว ต้องรีบกลับบ้านด่วนเลย

คุณแม่ๆ เป็นอะไรเหรอ!?

ชู่ววว!

คุณมิเนะ อร่อยไหมครับ—?

อร่อยสิ คุณยูกิ

ขออีกคำได้ไหมครับ?

เจ้าเด็กตะกละนี่นา ♪

นี่คือสิ่งที่แสดงให้ดูนะ...!

ในฐานะครอบครัว ก็ควรจะแชร์ข้อมูลเรื่องของครอบครัวด้วยสิ

แค่อยากให้เป็นเพื่อนร่วมทางเท่านั้นเอง...!?

คุณแม่ๆ เวลาอยู่กันสองคนนี่เป็นแบบนี้เหรอ...!?

สมัยนี้แม้แต่เด็กมัธยมก็ไม่เห็นพวกบ้าบอแบบนั้นเลย!

แค่แสร้งทำเป็นต่อหน้าพวกเราเท่านั้นเองเหรอ!?

สองคนนั้นน่าจะปีนี้ถึง—

เหมือนกับที่พวกเราสวมหน้ากากเพื่อนสนิทกัน

คุณพ่อกับคุณแม่ก็สวมหน้ากากพ่อแม่ที่พึ่งพาได้เหมือนกันสินะ

...จะทำยังไงกันดี?

...จะทำเป็นไม่เห็นดีไหม?

~

...ก็จริงนะ

งั้นเอาแบบนั้นล่ะ—

ทั้งสองคนเลยนะ...

...เห็นไหม?

......

ขอโทษนะะะะ

ป้าคนนี้ที่อายุมากแล้วเนี่ย...

แข็งแรงนี่คะ! เพราะว่า ยังหนุ่มสาวอยู่!

ใช่แล้วค่ะคุณแม่!

ถ้าจะให้พูดแบบนั้น หัวใจแม่มันพองโตววว!! อืม!!

มันไม่ใช่ว่า 'แก่เกินวัย' นะ แต่เป็น 'ความอ่อนเยาว์' ต่างหาก!

...ก็จริงค่ะว่าคนเขาชอบพูดว่าเราอ่อนเยาว์...

ใช่ไหมล่ะ!? ใช่ไหมล่ะ!?

อาฮ่าฮ่า...

งั้นถึงพวกเราจะทำตัวหยอกกันต่อหน้าพวกสาวๆ...

...ไม่เป็นไรเหรอ?

นั่นมัน...

ลูกๆ เป็นห่วงพวกเรานี่นาาาาาาา~!

...แล้วการที่ดูสิ่งนี้แล้วยังรู้สึกว่าไม่น่าจะเลิกกันได้

มันแตกต่างกันตรงไหนกันนะ