ตอนที่ 4 คู่รักเก่าเฝ้าบ้าน ②
แฮ่ก...
...อ๊ะ
ปฏิกิริยาเกินคาด!
อ้าว นี่มันบ้านฉันนี่นา ก็ต้องเป็นเรื่องปกติสิคะ?
ทำไมล่ะ...?
ไม่หรอกนะ...
...
ก็
อย่างน้อย
ก็มีฉันอยู่นี่นา...
ก็เพราะว่ามีพี่น้องนี่นา
อะไรเหรอ?
...!!
...หรือว่า
มิซึโตะคุงจะมองพี่น้องต่างสายเลือดด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
เขาเป็นเด็กไม่ดีรึเปล่านะ?
อึก...!
มองอยู่ มองอยู่ รู้สึกถึงสายตาเลย
ฟุฟุ~ สงสัยมันจะเร้าใจไปหน่อยรึเปล่านะ?
อ่า น่าสงสารจัง
ก็เพราะว่าเคยคบแต่ผู้หญิงร่างเด็กนี่เอง
ถึงไม่ชินกับผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่แบบฉันสินะ
อ๊ะ เห็นแล้ว!
......!
เห็นเต็มๆ เลย
รู้ทันจัง
นี่สินะที่เรียกว่าศักดิ์ศรีของผู้หญิง
บางอย่างกำลังถูกเติมเต็ม
...ถึงอย่างนั้นก็ตาม
ใกล้จะถึงแล้วล่ะ
คือว่า...
เริ่มจะ...
อายแล้วสิ
...หรือจะว่าไป
ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?
มัน...มันมองเห็นทั้งหมดเลยนะ...
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้พูดออกมา แต่สิ่งที่ฉันทำมันก็คือ...
มันก็เป็นแค่การยั่วยวนเท่านั้นแหละ...?
......
ได้ใจไปหน่อยแล้วสินะ...
ทำไมพอได้ใจแล้วถึงเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย ฉันนี่มัน...
...ฮ่าาาา...
เอ๊ะ
เอ๊ะ
เอ๊ะ?
ก็...
ไม่นะ
ย่ะ
นี่
จะถึงขนาดนั้น
แล้วนะ...
...เอ๊ะ?
...ไม่รู้เหรอว่าฉันจะเสียใจ?
ก็คงคิดจะแกล้งฉันอยู่ล่ะมั้ง...
เจ้าบื้อ เจ้าบื้อ
ถึงปกติจะดูเงียบๆ ก็เถอะ
แก้ไขซะ ไอ้...
บางครั้งก็ทำเรื่องบ้าๆ บอๆ ด้วยอารมณ์พลุ่งพล่านนี่นะคุณ...
ฉันนี่นะ
จะไม่ตามใจให้หรอกนะ
......เมื่อหลายปีก่อน
ตอนที่ฉันเคยมาที่บ้านหลังนี้...
...ทำไม
หืม?
ถึงไม่ได้ทำอะไรเลยล่ะ...?
เธอ...
เพิ่งจะมาพูดตอนนี้เหรอ?
เอ๊ะ?
อยากจะหัวเราะก็หัวเราะสิ!
เตรียมการทุกอย่างพร้อมสรรพแล้วเชิญเธอมาที่บ้านแท้ๆ
แต่สุดท้ายก็ตัวสั่นจนทำอะไรไม่ถูกเลย
ไอ้พวกขี้ขลาดเอ๊ย!
ฟูเอ่ぇぇぇぇぇぇぇ!?
ชุ่... เตรียมตัวเหรอ?
กลัวเหรอ?
มะ... มะ... นี่มันหมายความว่าไงกัน?
ว่ามันเป็นการซูโม่คนเดียวงั้นเหรอ...
ฉัน... ก็ตั้งสติไว้ตั้งแต่วันนั้นแล้ว แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย...
หา?
ก็เพราะว่าคุณเกร็งมากจน... จนไปเลยน่ะสิ...
มันก็เริ่มจะรู้สึกว่า...
นั่น... น่ะ!
มันเกร็ง... อยู่น่ะ!
สว๊ายยยยย
...ไม่จริงน่า
ตอนนั้นเธอก็ตั้งใจเต็มที่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
ตั้งใจเต็มที่สิยะ!
ตั้งใจจะให้ห้องนั้นเป็นความทรงจำตลอดชีวิตเลยนะยะ!
จริงเหรอ?
ถ้างั้นวันวานที่จมอยู่กับความเสียใจในห้องนั้นมันคืออะไรกันล่ะ...
เป็นเธอต่างหากที่กังวลว่าตัวเองไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้น เอาเวลาพวกนั้นคืนมานะ!
เป็นเพราะเธอที่เกร็งขนาดนั้นต่างหาก!
เป็นเธอสิเจ้าขี้แพ้!
อะไรน่ะ!?
อะไรของเธอเนี่ย!!
จริง ๆ เลยนะ... ไม่ถูกใจเลย
ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้ตื่นเต้นขนาดนั้น
หรือแม้แต่ตอนนี้...
สุดท้ายก็กลายเป็นพี่น้องกันเสียแล้ว...
ทำไม...มันถึงไม่เป็นไปด้วยดีเลยนะ
ทำไมมันถึงอยากจะร้องไห้จังเนี่ย
...อึก...
...ร้องไห้เวลาทะเลาะนี่เป็นเรื่องต้องห้ามนะ
เงียบไปเลย! รู้แล้ว...!
ตัวฉันที่เคยอ่อนแอจนต้องพึ่งผู้ชายคนนี้เมื่อปีที่แล้วมันหายไปแล้วนะ!!
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดก็ตาม...
ฉันไม่เสียใจเลยที่ได้เติบโตขึ้น
ผู้ชายคนนี้ต่างหากที่ผิด! ทั้งหมด ทั้งหมด!!
เพราะฉะนั้นฉันไม่ผิด
...นี่...
...อายะอิ...
ตึ้ก
เขาเนี่ย...
เวลาที่ทำสิ่งนั้น...
จะต้องปัดผมหน้าม้าของฉันเสมอ...
นี่มัน
นอกลู่นอกทางไปเลยนะเนี่ย
พี่น้องตามมารยาทน่ะ เด็ดขาด
จะไม่ทำแบบนี้หรอก
...แย่แล้ว...
...ทั้งที่ว่า...
...กฎ...
...วันนี้
ให้ฉันแพ้ก็พอ
...อา
จูบกันมานานแล้วนะ...
กลับมาแล้วววว!
คุณแม่จ๋า... กลับมาแล้วเหรอ!?
มิ... นี่มันเวลานี้แล้วเหรอ?
อึ๊ก!
มิทสึ... ยูเมะจัง อยู่ในห้องนั่งเล่นรึเปล่า?
เร็วเข้า!! รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสิ!
แต่ว่า...
เสื้อผ้ามัน...
ต้องผ่านยูกิเซกิก่อนถึงจะขึ้นไปชั้น 2 ได้นี่นา...
อ๋อ เข้าใจแล้ว...
...อา แย่แล้ว!
ถ้างั้นซ่อนตัวซะ!
ใช่ๆ ในโซฟาไง!
อุ๊ยยย!
นั่นไง เข้าไปเร็วเข้า!
คึ่กๆ ไม่ต้องออกแรงเบียดขนาดนั้นก็ได้...
ห้ามพูดนะ เข้าใจไหม?
หืม? มิทสึอยู่คนเดียวเหรอ
กลับมาแล้วครับคุณพ่อ คุณโยชิ
นึกว่าได้ยินเสียงคุณยูเมะซะอีก...
คุณยูเมะน่าจะนอนไปก่อนแล้วนะ?
แทปปะ...
ถ้าคุณแม่ทั้งสองกลับไม่มา
ฉัน... ทำอะไรอยู่กันนะ...?
แบบนี้มันผิดปกติ
พวกเขาก็เลิกกันแล้วนี่
ตึ้ก
ฉันเริ่มจะเกลียดเขาแล้ว
เขาเป็นแค่พี่น้องต่างมารดาที่น่ารำคาญ ไม่อยากเข้าใกล้
ไม่ใช่แฟนเลยนะ...
แต่ว่า
ตึ้ก
ทั้งที่ว่า...
ตึ้ก
ตึ้ก
ทำไมมันถึงไม่เป็นไปตามที่คิดเลยนะเนี่ย
บอกให้แพ้ก็พอไม่ใช่เหรอ
มิทสึกับมิทสึคุง
แต่ว่านั่นมันคุณเป็นคนบอกนะ... หรือว่า...
น้องชาย
เป็นคำสั่งในฐานะพี่สาวนะ
ออกไปจากห้องหน่อยสิ
ฉันเตรียมการต่างๆ เรียบร้อยแล้ว แล้วก็เรียกเธอมาที่บ้านด้วย
...ถ้างั้นก็แปลว่ามีสิ่งนั้นอยู่ในห้องนี้สินะ
ไม่ได้ปิดบังไว้เลยด้วย...
นี่นายกำลังตามหาอะไรกันแน่
สำหรับพี่น้องต่างมารดาอย่างพวกเราน่ะ
มันเป็นสิ่งที่ไม่มีความจำเป็นเลยนะ
นี่ค่ะพี่สาว
มีอะไรเหรอคะ น้องมิทสึ?
พี่น้องต่างมารดาเนี่ยนะ...
......
...เปล่าหรอก
...ไม่มีอะไรหรอก
เกร็ดความรู้แบบนั้นมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลยนะ
ใช่ไหมล่ะ?
...ตัวฉันก็
...รู้เรื่องขนาดนั้นเหมือนกันนะ
พี่น้องต่างมารดาก็สามารถแต่งงานกันได้...
เป็นเกร็ดความรู้ไร้สาระแบบนี้ ไม่มีค่าอะไรเลย
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/24)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
