ตอนที่ 45 อดีตคู่รักกลับบ้านเกิด ②
ฟู่ววว...
ไม่เคยเจอการรวมตัวของพวกคุณหนูเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย...
...ที่น่าประหลาดใจที่สุดคือการที่ได้มาปะปนกับผู้ชายคนนั้นด้วย...
ตอนที่เราคบกัน ไม่เคยจินตนาการถึงเลยนะ...
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยด้วยซ้ำว่าท่านคุณปู่เป็นเศรษฐี
ไม่รู้เลยสักนิดว่าจะมีหลานสาวที่สวยขนาดนี้...
ถึงตัวมิซึโตะเองก็ยังคงเป็นสไตล์เดิมๆ เหมือนเดิม แต่ว่า
จะโผล่มาคนเดียวเหรอ?
อ่า...
ทาเคมาคุงคนเดียวเหรอ?
พี่สาวล่ะ?
ยัง
อ๊ะ พี่สาวเวลาเมาจะเข้ามาคลอเคลียใส่แบบนี้...
ดื่มเหล้าอยู่...
เหรอออ อย่างนั้นเองเหรอ...
งั้นก็หนีมาเหรอ?
อืม...
พออาบเสร็จแล้วก็ไปเรียกคนอื่นที่ยังอยู่ด้วยนะ
แล้วการอาบน้ำล่ะ?
อาบไปแล้ว...
งั้นเหรอ
ถ้างั้นก็
ควรจะเรียกเขาว่า... อ่า... ดีไหมนะ...
เป็นอะไรเหรอ?
นิจิริ
เปล่า
อืม
ถึงจะพูดอย่างเป็นทางการไปแล้ว
ก็ไม่มีอะไรหรอก...
ก็น่าจะไม่ได้นะ...
เรื่องที่เหมือนกัน...
...นี่นะ
สำหรับคุณทาเคมาคุงแล้ว ผู้ชายคนนั้น...
มิซึโตะคุงเป็นยังไงบ้างคะ?
เอ่อ...
แบบว่าใจดี
หรือว่า...
...ไม่ค่อยแน่ใจเลยค่ะ
คือว่า...
อย่างนั้นเหรอ?
เพราะว่าไม่ค่อยได้คุย
ด้วยเท่าไหร่...
เขาอยู่แต่ในห้องทำงานของคุณปู่ค่ะ
...แล้วก็
แต่ว่า...
...นิดหน่อยสิ
ดูเท่จัง
...นี่นะ...
เท่เหรอ?
อืม
คุณโทโดะท่าทางองอาจ...
เหมือนจะไม่สนใจสายตาใครเลยล่ะ...
ผมทำแบบนั้นไม่เป็นเลยสักนิด...
...ใช่แล้วล่ะ...
...เข้าใจเลย
ตอนที่อยู่มัธยมต้น ฉันก็มีความชื่นชมในตัวผู้ชายคนนั้นเหมือนกัน...
แต่ว่า...
ผู้ชายคนนั้นเองก็ไม่สมบูรณ์แบบเหมือนกัน
ก็มีเรื่องที่ล้มเหลว
เอ๊ะ?
...ซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วล่ะนะ...
ขอโทษนะ เมื่อกี้เป็นแค่พูดกับตัวเองไปเอง
ไปขัดจังหวะเกมทายหน้าไปหน่อย
เหลืออีกแค่หนึ่งอย่างนะ
ห้องทำงานน่ะอยู่ตรงไหนเหรอ?
วันที่ได้เจอเขาครั้งแรก...
วันที่เราได้อยู่ห้องเดียวกัน
ในขณะที่ทุกคนกำลังตั้งใจหาเพื่อน...
การใช้ชีวิตแบบนั้นก็อาจจะโอเคก็ได้นะ
การที่คนคนหนึ่งสามารถดำรงอยู่แบบนี้ได้
ทำให้ฉันได้รับความกล้าหาญมานิดหน่อย
อาจจะเป็นจิตใจที่น่าสมเพชก็เถอะ แต่ว่า...
ตอนนั้นฉันยัง...
...ไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำว่าจะเป็นตัวตนที่มีความสำคัญขนาดนี้
แต่ก็...
...พื้นที่นี้มันสมบูรณ์แล้ว
...เข้าไป...ได้ไหมนะ
ถ้าเป็นอิริโตะ มิซึโตะ
แล้วล่ะก็
แล้วทำไมถึง...
คุณทำให้ตัวเองกลายเป็นแฟนของฉันเหรอ?
กลายเป็นครอบครัว
มาอยู่บ้านเดียวกัน
อิริโตะ
ฟังเรื่องของญาติๆ ที่รู้จักมิซึโตะมาตั้งแต่สมัยก่อน
เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงจะเข้าใจ
ความใจดี รอยยิ้ม หน้าแดงๆ ที่เขาแสดงให้ฉันคนเดียว...
ความทรงจำในตอนนั้นที่ตอนนี้มันเหมือนความฝันที่เลือนราง...
ทั้งหมดเลย ทั้งหมดมันเป็นความผิดพลาดอะไรสักอย่างไม่ใช่เหรอ...
สำหรับชีวิตของเขา มันเป็นข้อยกเว้นที่น้อยนิด...
พวกเราต่างก็มีความรู้สึกพิเศษให้กัน
...แต่ว่า
แต่ว่านะ
ตัวฉันในตอนนั้น มองเห็นภาพของเขาแบบนี้ไม่ได้เลย
พวกเราไม่ได้เป็นพิเศษ
พวกเรากลายเป็นคนธรรมดา
เพราะฉะนั้นแหละ ฉันถึงได้...ก้าวเข้ามาตรงนี้ได้...
...เธอเองเหรอ
...อะไรเหรอ?
มาเรียกให้ไปอาบน้ำเหรอ
อืม...นี่มันถึงเวลานี้แล้วเหรอ
ไม่ต้องแทรกเข้าไปเหรอ?
ไม่เป็นไร
ยังไงก็จำได้ทั้งหมดอยู่แล้ว
เอ๊ะ?
เพราะว่ามันเป็นหนังสือที่มีแค่เล่มเดียวในที่นี่ เลยทุกครั้งที่มา ฉันก็ต้องกลับมาอ่านซ้ำอยู่เรื่อยเลย
มันเป็นหนังสือที่หายากขนาดนั้นเลยเหรอ?
ถ้าจะให้พูดว่าหายากก็น่าจะใช่ล่ะนะ
...ก็เพราะว่ามันมีแค่เล่มเดียวในโลกไง
มีแค่เล่มเดียวในโลกเหรอ?
มันเป็นแบบที่ตีพิมพ์ด้วยทุนของตัวเองน่ะ
ไม่ได้วางขายหรือทำอะไรเลยนี่นะ แค่เข้าเล่มธรรมดาๆ เหรอ?
...เจ้า 'บัลเลต์แห่งไซบีเรีย' น่ะเหรอ...?
เจ้าบัลเลต์เหรอ...? เป็นคุณโมรินารุ โซโตะที่เขียนในตำราภาษาญี่ปุ่นนี่เองเหรอ?
เป็นบันทึกความทรงจำของปู่ทวดไง
หนังสือบางๆ เล่มนั้นมันคืออะไรน่ะ?
บันทึกความทรงจำ...
เอ๊ะ?
ฟุฟุ...
เป็นรสนิยมที่ค่อนข้างจะบ้าๆ บอๆ ใช่ไหมล่ะ?
ตอนเด็กๆ... ก็บังเอิญเจอเล่มนี้ในห้องนี้เอง
น่าจะประมาณ ป.1 มั้ง
ไม่มีชื่อผู้แต่งด้วย มันเลยให้ความรู้สึกที่น่าสงสัยหน่อยใช่ไหมล่ะ
เพราะอย่างนั้นแหละ ตั้งแต่เปิดหน้าแรกมา ทุกปีฉันก็ต้องกลับมาอ่านซ้ำอยู่เรื่อยเลย
...สนุกขนาดนั้นเลยเหรอ?
จะว่าไปน่ะนะ
แนวลึกลับวิทยาศาสตร์ที่เธอชอบมากกว่าน่าจะสนุกกว่าไหมล่ะ?
แค่ว่า...
ไม่รู้ทำไมถึงอ่านจนจบได้
เป็นครั้งแรกในชีวิตเลย
ที่ได้อ่านเรื่องราวที่อ่านจบได้ด้วยพลังของตัวเอง...
เรื่องราวที่อ่านเป็นครั้งแรก—
ถ้าเป็นขนาดของสิ่งนั้น ฉันก็รู้จักดี
สำหรับกรณีของฉัน มันวางอยู่บนชั้นหนังสือที่บ้านน่ะ
เหตุผลที่หยิบมันขึ้นมาก็เพราะชื่อเรื่องที่ดูน่าตื่นเต้นสำหรับเด็กประถมน่ะ
เหมือนกับที่หนังสือเล่มนั้นสร้างตัวฉันในตอนนี้
เจ้า 'บัลเลต์แห่งไซบีเรีย' เล่มนี้แหละ อาจจะเป็น
สิ่งที่หล่อหลอมอิริโตะ มิซึโตะ ในตอนนี้ก็ได้...
บัลเลต์...ก็พอจะเข้าใจนะ
แล้วไซบีเรียล่ะ?
รถไฟ!
เคยเห็นในหนังสือเรียนอะไรแถวๆ นั้นไหม?
การถูกกักตัวในไซบีเรีย
...คุณปู่ของฉันไปรบ แล้วก็ถูกจับเป็นเชลยอยู่ประมาณ 3-4 ปีหลังสงครามจบ
เชลยศึก...
...งั้นชีวประวัตินี้ก็
ช่วงที่อยู่ในไซบีเรียแล้วเป็นเชลยเหรอ?
ใช่แล้ว ส่วนใหญ่ก็จะเล่าว่าอาหารมันน้อยจนจะตาย...
หรือว่าหนาวจัดจนจะตาย หรือว่าแรงงานบังคับมันหนักเกินไปจนจะตาย
มีแต่เรื่องที่เกือบจะตายตลอดเลยนะ
หรือว่าเพื่อนร่วมทีมตายต่อหน้าต่อตา
...งั้นก็
บัลเลต์เหรอ?
เอลิส?
แบบนั้นแหละ
คนที่สนิทด้วยในไซบีเรียน่ะ
เทียบกับ 'บัลเลต์' ของโมริ โอไก
รู้สึกว่า...เป็นเรื่องที่โรแมนติกอย่างน่าประหลาดนะ
ถ้าเหมือนกับ 'บัลเลต์' ต้นฉบับก็คงแย่สุดๆ ไปเลย
งั้นแปลว่าคุณมีเชื้อสายรัสเซียเหรอ?
...เรื่องแถวนั้นน่ะ
ไปอ่านเองแล้วค่อยตรวจสอบสิ
เอ๊ะ
มันไม่ได้ยาวขนาดนั้นนะ
หนังสือก็ต้องอ่านเองสิ
ถ้าสนใจขนาดนั้นก็ลองอ่านดูสิ
...แต่ว่า...ได้เหรอครับ/คะ?
มีอะไรไม่ดีตรงไหนเหรอ?
...อันนี้...
...มีคนอื่นอีกไหม
...คนที่อ่านแล้วล่ะ?
ไม่น่าจะมีนะ
ตอนที่ฉันเจอ มันก็เก็บไว้อย่างลึกลงไปเลย
...รากเหง้าของมิซึโตะที่ยังไม่มีใครอ่าน
ของฉันเองเหรอ...?
ปาร่า
...งั้นผมขอไปอาบน้ำก่อนนะ
จะอ่านหรือไม่อ่านก็ได้นะ...
แต่ว่าช่วยวางหนังสือเล่มนั้นไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือก็พอ
คนที่ควรจะอยู่ที่นี่ อาจจะมีคนอื่นก็ได้นะ
แต่ว่าในความเป็นจริงน่ะ...
ที่มีอยู่ตรงนี้ก็มีแต่ตัวฉันคนเดียว
ต้องอ่านด้วยตัวเองสิ
แปะ
'เมื่อถึงวัยที่เห็นจุดสิ้นสุดของชีวิต เวลาที่จะหันกลับไปมองอดีตก็จะมากขึ้นเรื่อยๆ—
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
