พื้นที่โฆษณา
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 1
พอถึงช่วงท้ายของชีวิต เมื่อมองเห็นจุดสิ้นสุด ก็จะใช้เวลาในการรำลึกถึงอดีตมากขึ้น
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 2
น่าอับอาย
ตลอดชีวิต
น่าเสียดาย
ก็ตลอดชีวิต
ในบรรดาสิ่งเหล่านั้น สิ่งที่เจ็บปวดที่สุด
คือความทรงจำจากไซบีเรียอันไกลโพ้น
ความรักที่ข้ามีต่อภรรยา ยังไม่เคยจางหายไป และก็ไม่เคยเป็นเรื่องหลอกลวง
แต่ช่วงเวลาที่เธออยู่ ณ ดินแดนนั้น ก็ยังส่องประกายดุจดวงไฟที่ลุกโชนในอกของข้าเช่นกัน
โอ้ ไซบีเรีย
โอ้ ไซบีเรีย โอ้ อุนเทล เดน ลินเดน ของข้า ข้าตั้งใจจะบันทึกไว้ ดุจเช่น โตะ ทาคาโทระ
นี่คือวรรณกรรมและคำสารภาพสุดท้ายในชีวิตของข้า
โต ทาคาโทระ...
เป็นตัวละครที่ผู้หญิงเกลียดที่สุดในหนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่นเลยนะ...
โอ้ โตะ โยทาโร่ โตะ ทาคาโทระ มอริ โอไก ไมฮิเมะ ตัวเอก คุณ森鷗外 เรื่อง 'สาวน้อยแห่งไซบีเรีย' เป็นนักเรียนที่ไปศึกษาต่อในเยอรมนี พบและได้รักเด็กสาวเพียงคนเดียวชื่อ เอริส แต่เพื่อปกป้องชีวิตของตัวเอง เขาก็หักหลังเธอ
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 3
ที่แนวรบแมนจู ก็ได้สิ้นสุดสงคราม
ตามคำสั่งของประเทศบ้านเกิด ก็ยอมจำนนต่อกองทัพรัสเซีย...
สิ่งที่ถูกส่งไปหลังจากใช้เวลาหลายเดือน คือค่ายกักกันในเขตหนาวจัด
ได้รับอาหารเพียงเล็กน้อย และถูกบังคับให้ทำงานหนักทางกาย
เรื่องราวแห่งชีวิตนั้นถูกถ่ายทอดออกมาด้วยลายมือที่งดงาม...
คุณโชไค... พอพูดภาษารัสเซียได้ ก็เลยเป็นล่ามได้น่ะ
การได้รับการยกเว้นจากการใช้แรงงาน ทำให้ได้กินอะไรที่ดีขึ้นหน่อยสินะ
ในทางกลับกัน ก็ถูกทหารญี่ปุ่นแอบแค้นเคืองด้วย...
เพียงแค่พูดภาษาต่างชาติได้ ก็ยังถูกสงสัยว่าเป็นสายลับอีกด้วย...
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 4
วรรณกรรมของข้าไม่เคยเหี่ยวเฉาแม้จะอยู่แดนไกล เนื้อหานั้นก็อยู่ในหัวของข้า
เมื่อท่องจำได้แล้ว ก็สามารถเพลิดเพลินไปกับเรื่องเล่าอันสมบูรณ์และถ้อยคำที่คุ้นเคยได้
บางครั้งก็มีผู้ที่มีรสนิยมเดียวกันมาฟังและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันด้วย
เข้าใจนะ แต่หนอนหนังสือก็มีอยู่ทุกที่นี่นา...
ไม่ว่าจะเป็นคนบ้านเดียวกัน หรือคนจากต่างแดน ก็ล้วนมีความรักในวรรณกรรมทั้งสิ้น
ฟยอดอร์ ดอสโตเยฟสกี เป็นนักเขียนคนสำคัญของนวนิยายรัสเซียช่วงครึ่งหลังศตวรรษที่ 19 เป็นนักประพันธ์ นักคิดคนสำคัญ ผลงานชิ้นเอกคือ 'อาชญากรรมและการลงทัณฑ์'
ดอสโตเยฟสกีผู้ยิ่งใหญ่ ท่านได้เชื่อมโยงมวลมนุษย์อย่างแท้จริง
เหมือนกับการได้รับความอบอุ่นจากกองไฟท่ามกลางหิมะพายุชีวิตที่ยากลำบากก็ยังมีประกายส่องสว่าง และสิ่งที่โดดเด่นที่สุดนั้น
คือ 'สาวน้อยแห่งไซบีเรีย'
นามของเธอคือ เอเลน่า
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 5
คุณลูกสาวเจ้าหน้าที่โซเวียตที่เข้ากันได้ดีผ่านความชอบในวรรณกรรมสินะ...
ได้เป็นครูสอนพิเศษและสอนภาษาญี่ปุ่นให้เธอสินะ...
ก็ได้เริ่มผูกพันทางใจกับคุณเอเลน่าผู้เป็นคนรักวรรณกรรม...
มีความชอบเหมือนกัน...
ดีใจจังเลยที่ชอบหนังสือเหมือนกัน
พวกเราก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันน่ะ...
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 6
เสียงที่ว่าว่า โตะ ทาคาโทระ ตัวละครหลักของเรื่อง "สาวน้อยแห่งไซบีเรีย" เป็นคนอ่อนแอ ก็มีอยู่มากมายแม้แต่ในหมู่เพื่อนร่วมวรรณกรรมของข้า
สาวน้อยแห่งไซบีเรีย บทเสริม
ไม่ว่าจะผูกพันกับเอเลน่ามากแค่ไหน เขาก็จินตนาการไม่ออกเลยว่าตัวเองจะสามารถอยู่ต่อในกองทัพรัสเซียโดยขัดคำพูดของพ่อได้
หากถึงเวลานั้น ข้าก็จะทำให้คนที่รักคลุ้มคลั่งเหมือนโท ทาคาโทระ ใช่หรือไม่
โท ทาคาโทระ ใช้ชีวิตตามเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้ จนได้พบกับเอริสในแดนไกล และตกหลุมรัก...
แต่เมื่อเขาออกนอกเส้นทางนั้นเป็นครั้งแรก เขาก็ไม่สามารถก้าวข้ามอุปสรรคนั้นได้ และทำให้หัวใจของเอริสที่รักต้องมอดดับลง
มันน่ากลัวจนทนไม่ไหว
เมื่อผ่านไปประมาณ 3 ปี แห่งชีวิตในฐานะเชลยศึกที่ไซบีเรีย
ในที่สุดก็มีแนวโน้มที่จะถูกส่งตัวกลับไปยังญี่ปุ่นได้แล้ว
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 7
คุณโชไคได้รับคำแนะนำว่าให้พักอยู่...
เขาบอกว่าจะหาที่ทำงานให้ด้วย เลยชวนคุณเอเลน่าแต่งงานด้วย
แต่ว่า...
เขานั้นไม่กล้าที่จะทิ้งบ้านเกิดเพียงเพื่อความรักชั่วครู่นี้...
โปรดเถอะค่ะ
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 8
เธอได้บอกข้าเป็นภาษาญี่ปุ่นที่ข้าสอนไป
ขอให้มีความสุขนะ
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 9
จะหัวเราะเยาะว่าอ่อนแอไปก็ได้นะ
จะตำหนิว่าไม่สมกับเป็นเด็กหนุ่มญี่ปุ่นก็ตำหนิมาเลย
ถึงอย่างนั้น
ข้าก็จะบันทึกความรู้สึกที่ซื่อตรงในตอนนั้นไว้ตรงนี้
ข้า...
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 10
ข้าอยากให้คุณรั้งข้าไว้จังเลยครับ
ว่ากันว่า
คึก
...อ๊ะ...
จัง
หนังสือเก่าขนาดนี้ เปียกแบบนี้ไม่เป็นไรเหรอคะ...!
...เอ๊ะ?
...นี่รอยน้ำตาเหรอคะ?
สิ่งที่มีแค่คนอ่านคนเดียวที่ไม่ใช่ข้าทำหล่นไว้...
ชายคนนั้น...
อ่านหนังสือแล้วร้องไห้เหรอ...?
ในห้องหนังสือที่โคมไฟส่องสว่างอย่างฉูดฉาด
เสียงจอกเหล้าของผู้ใหญ่ดังแว่วมาแต่ไกล
อาาา
ราวกับว่าเราสองคนถูกตัดขาดออกจากโลกใบนี้
จากโลกใบนี้
ราวกับว่ามีเพียงห้องหนังสือนี้เท่านั้นที่ถูกโดดเดี่ยวออกจากโลก
เขาใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้มาตลอด
...ยังอยู่ที่นี่อีกเหรอเนี่ย
ปิดบานประตูช่อซังหน่อยสิ
ถึงจะเป็นการหวนกลับมา ก็ต้องทำตามคำสั่งสิ
หนังสือเล่มนั้น...
...ไม่จริงน่า
อ่านทั้งหมดจริงๆ เหรอ? ทุกหน้าเลยนะ?
ปึ้ก
...อย่างนั้นเหรอ...
นี่นะ...
...คุณเคยเขียนนิยายไหมคะ?
ฉันเคยค่ะ
ห๊ะ?
ตอนสมัยประถมน่ะค่ะ
นิยายสืบสวน นิยายแนวไขปริศนา ที่เหมือนลอกเลียนมาจากของอากาธา คริสตี้
งานเขียนก็ไม่ใช่ว่าอ่านรู้เรื่องด้วยซ้ำ
ทั้งเรื่องราวและกลไกก็เหมือนยืมมาจากที่ไหนสักแห่งหมดเลย...
แต่ว่า...
นิยายเล่มนั้นน่ะ
น่าอายจนไม่กล้าให้ดู
มันอัดแน่นไปด้วยสิ่งที่ฉันชอบเลย
แต่มันเต็มไปด้วย "ตัวฉัน" น่ะ
นี่นะ
มิซึโตะกับมิตสึโท
ฉัน...
นิยายที่คุณเขียน
อยากอ่านจัง
ตอนนี้...
...เรียกชื่อเฉยๆ แบบนี้เหรอ?
จนถึงตอนนี้ ก็เรียกแค่ในใจเท่านั้น
เราเป็นพี่น้องกันนี่นา ก็ต้องเป็นแบบปกติสิ?
แต่ตอนนี้ อยากเรียกว่า "มิตสึโท"
อยากเรียกกี่ครั้งก็ได้เลยค่ะ
เธออย่าหายไปจากตรงหน้าฉันเลยนะ
ฉันก็จะไม่หายไปจากตรงหน้าเธอเหมือนกัน
อ่านให้ฉันฟังหน่อยสิ มิตสึโท
ฉันจะให้เธออ่านของฉันเหมือนกันนะ
เธอต้อง...ฉันต้อง...เธอ...
ต้องกักตัวอีกฝ่ายไว้
...ถ้ามีโอกาสนะ
จะรอให้ได้เลย
ก็เพราะว่าพวกเราน่ะ
เป็นพี่น้องที่จะอยู่ด้วยกันจนตายไงล่ะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/20)

ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH

💛 สนับสนุนเว็บ
‹›