พื้นที่โฆษณา
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 1
ตอนที่ 48 คู่รักเก่ากลับบ้านเกิด 5
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 2
กินของที่ไหม้ก่อนเลยนะ ให้กินไปเรื่อยๆ เลย
ทาเคมะ~ ตรงปากเหนียวๆ จังเลย~
เหรอ?
สกปรกจัง
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 3
ทาเคมาคุง หันมาทางนี้สิ
ครับ สวยขึ้นแล้วครับ
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 4
...อึ๊ก...
...อา...
ทาเคมาะ~
ยูเมะจัง ขอบคุณคุณยูกิเหรอ~?
อ๊ะ...
...อา...
ขอบคุณ...
...ค่ะ...
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 5
อุ๊า~
อา~
เป็นบาปเลยนะเนี่ย ยูเมะจัง
น่าสงสารทาเคมะ
ก็เอาเถอะ นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของ...
ว่าแต่ ใกล้ถึงเวลาแล้วนะ
ยูเมะจัง ไปเล่นกับมิซึโตะหน่อยไหม?
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 6
...ทำไมล่ะ
กลับมีช่องโหว่อีกแล้วนะ...
สำหรับฉันนี่เองเหรอ?
ปกติเป็นฉันที่เข้าไปคลอเคลียก่อนไม่ใช่เหรอ
แล้วก็ถูกปฏิเสธแบบเนียนๆ ด้วยน่ะนะ
...ไม่มีใครพยายามจะลากคนนั้นมาด้วยเลย...
เพราะว่าทุกคนเข้าใจว่าเขาเป็นคนแบบนั้น...
กลายเป็นตำแหน่งประจำไปแล้ว
นี่ครับ
สำหรับปอนนะ
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 7
นิฮิฮิฮิ
ไปส่งให้ด้วยสิ
นี่ๆ เร็วเข้าสิ~
จะเย็นแล้วๆๆ
...เข้าใจแล้ว
มิ...
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 8
...อึ๊ก... น่าอายจัง...
...ว่าแต่
...ก็ยังรู้สึกว่ามันไม่คุ้นชินกับในปากเลย
ถ้าเป็นคุณเอนคะล่ะก็...
มิ-ซึ-โทะ-คุง!
น่าขยะแขยง
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 9
นี่สำหรับคุณนะ
...ไม่เอาเหรอ?
เอ่อ...ก็เอาอยู่หรอกนะ...
ใกล้จะอ่านจบแล้วสินะ...
...?
อ้าปากสิ
หา?
Mamahaha no Tsurego ga Moto Kanodatta หน้า 10
อา~น
เอ้
ย๊ะ
อันตรายจัง
ทำให้นุ่มๆ เนี่ยสิ
คุณนี่นะ ถ้าเงียบไว้ล่ะก็
ก็น่ารักเหมือนกับทาเคมาคุงเลยนี่นา
...ถ้างั้นก็ทำกับทาเคมาเลยสิ
ไม่เป็นไรเหรอ?
พี่สาวถูกเอาไปแล้ว จะเคืองใจไหมล่ะ?
น่าขยะแขยง
...นี่นะ
มิ-ซึ...
ทำไมถึงเรียกไม่ได้ล่ะ!
เธอในวันนี้...
``
เรียกฉันว่า 'มิ' ใช่ไหม?
มอกุคุ
เป็นชื่อเล่นที่แปลกใหม่ดีนะ
ค...คุณรู้เหรอ?
ก็แน่นอนสิ มันเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ
...ตั้งใจเตรียมใจไว้แล้วนะว่าจะถูกเรียกแบบไม่ใส่คำนำหน้าตั้งแต่วันนี้
ครั้งหนึ่ง...
ลองเรียกชื่อฉันแบบไม่ใส่คำนำหน้าดูสิ
ทำไมล่ะเนี่ย
ถ้ามีแค่ฉันที่เรียกแบบไม่ใส่คำนำหน้ามันก็เสียสมดุลนี่นา
รู้เหรอ ก็เป็นเพราะนายเป็นฝ่ายเริ่มเองไม่ใช่เหรอ
ไม่เป็นไรเหรอ?
ถ้าฉันเรียกแบบไม่ใส่คำนำหน้าแล้วนายเรียกแบบติดคุณล่ะใครๆ ก็มองว่าฉันเป็นพี่นะ?
...
...คนขี้โกง
ยุ...
ยู?
...
ชื่อเล่นที่แปลกใหม่ดีนะ
เสียงดังน่า!
เขินอยู่เหรอ?
หรือว่า
กำลังอาลัยอยู่กันนะ
อายะ! อายะ อ่านหนังสือหรือยัง อายะอิ
ตอนนี้มันหายไปจากที่ไหนแล้วล่ะ 'อายะด้ง' ที่ชื่อนั้น
ภาพรางของรักแรกที่ไม่หวนกลับมาอีกเลย
—อายาอิ
...ไม่ควรยึดติดอยู่กับความอาลัยอาวรณ์นี้...
นี่นะ
ว่าแต่ กฎนั่นเมื่อเร็วๆ นี้ไม่ได้ใช้แล้วนี่?
อ่า...
อ่า...แบบที่ว่าถ้าทำพฤติกรรมที่ไม่เหมือนพี่น้องร่วมสายเลือดงั้นเหรอ
เราชินกันไปแล้วสินะ
ดูเหมือนจะไม่ต้องลงสนามแล้วนะ
...เหรอ
เอ๊ะ?
วันนี้ดูเหมือนจะมีโอกาสได้ออกสนามนะ
...การมองชุดว่ายน้ำแบบจ้องๆ น่ะ
มันไม่เหมือนพี่น้องเลยนะ
น...
ทำไมล่ะ
ต้องตั้งใจ
สิ่งนั้น
ถึงพูดขึ้นมาล่ะ?
ก็เพราะนายเป็นคนน่ารำคาญไงล่ะ
...สบายใจขึ้นแล้วสินะ
เมื่อเข้าใจเหตุผลที่ไม่ให้ดูชุดว่ายน้ำ
...ไอ้บ้า
กฎแบบนั้นเราก็ต้องรักษาไว้นะ
โดยเฉพาะตอนที่อยู่ด้วยกันแบบนี้
จริงด้วย...อาจจะใช่ก็ได้นะ
ถ้าไม่มีอันนั้น คู่ต่อสู้มันเยอะเกินไป
...ไม่พอเหรอ? จะไปเอามาเหรอ?
...ไปเอาของคุณด้วยเลยดีกว่า
ฉันน่ะ ไม่ได้...
ไม่อยากไปคนเดียวสินะ...
...ถ้าคุณเรียกชื่อฉันนะ
ฉันจะทำตามที่คุณพูดให้
...อึก...
ไปกันเถอะ
ยูกิโนะ
...หืม?
ใช่ แพ้แล้ว
เฮ้
ผู้ชายคนนี้...
ไปกันเถอะน้องสาว
...ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
พี่ชาย!
คงไม่มีเขามาเรียก 'อายาอิ' อีกแล้วล่ะ
คงไม่มีฉันเรียก 'อิริโตะคุง' อีกแล้วล่ะ
ตัดความรู้สึกน่าอายที่เรียกว่าความอาลัยอาวรณ์ทิ้งไป
แล้วยอมรับตัวเราในตอนนี้ได้แล้ว
...ควรจะเป็นอย่างนั้นสิ
แต่กลับเป็นอย่างนี้
ทั้งที่มันเป็นแบบนั้น ทำไมล่ะ
—อีกหน่อยอีกนิดเดียว
คุณก็คงอยากจะกุมมือนี้ไว้สินะ?
งั้นก็มิซึโตะ
ถึงจะนั่งรถไปไม่ได้ แต่ช่วยเดินไปกับยูกิโนะหน่อยได้ไหม?
ตัวแก่คนนี้จะให้รถพาไปเองนะ~
คุณยูกิโนะนะ ถนนชนบทตอนกลางคืนมันอันตรายนะ ระวังตัวด้วยล่ะ
ขอไปก่อนนะ
จริงๆ เลยนะ
ไม่มีอะไรเลยสินะ
ไม่เคยรู้สึกว่ามันไม่สะดวกเลยนะ
แค่ 5 วันเอง
อ่านหนังสือไปเรื่อยๆ ก็จะผ่านไปอย่างรวดเร็วเลยล่ะ
...นี่
...คุณน่ะ...
--ไม่ชอบพวกญาติเหรอ?
ไม่ได้ไม่ชอบนะ
ถ้าให้พูดตามตรงก็...ช่างมันเถอะ
แย่จัง
ก็ไม่รู้เหมือนกันนี่นา เป็นธรรมเนียมชาวทาเนซาโตะมันเข้าใจยาก
...อืม
...แล้วคุณเอ็นกะล่ะ?
คุณเอ็นกะบอกว่าเขาดูแลมาตั้งแต่เด็กแล้วนะ
........................
...ใช่สิ จำได้ว่าเขาคอยเป็นห่วงจริงๆ
...นี่
นี่เป็นเรื่องคุยเล่นนะ...
รักครั้งแรกเนี่ย
เขาเป็นคนแบบไหนเหรอ?
...ก็คงจะ
เป็นคนชอบหัวเราะล่ะมั้ง
...งั้นเหรอ
นิฮิ
งั้นเหรอ ก็เป็นอย่างที่คิดไว้...
คุณอิริโตะ ยูกิโนะ จำได้ไหม?
สาวเรียบง่ายผู้เป็นที่สุดแห่งแคว้นผู้ซึ่งแม้นแต่เด็กขี้แยก็ยังต้องเงียบกริบ ไม่เป็นมิตร
คำว่า 'รอยยิ้ม' มันเข้ากับเธอได้ไม่เท่าไหร่เลย
ตัวตนในอดีตของตัวเอง
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/32)

ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH

💛 สนับสนุนเว็บ
‹›