ตอนที่ 59

ตอนที่ 59 เธอคือคนเดียวในโลกใบนี้\(^{①}\)

สำหรับทุกคนแล้ว ฉันก็เป็นแค่

“เด็กแปลก” มาตลอดเลย

ตอนอยู่อนุบาล ที่ครูบอกว่า “วาดสิ่งที่ชอบกันนะ” ตอนที่ฉันวาดสัญลักษณ์ของบริษัทขนย้ายแทนที่จะเป็นรูปคุณแม่

ตอนเขียนเรียงความเกี่ยวกับความฝันในอนาคตสมัยประถม

ตอนที่เขียนว่า “ตอนนี้ยังไม่มีเป็นพิเศษค่ะ”

ทุกคนก็พูดว่าฉันเป็น “เด็กแปลก”

เรื่องที่บอกให้วาดสิ่งที่ทุกคนน่าจะวาดกันได้...

ทั้งๆ ที่ไม่มีใคร... พูดแม้แต่คำเดียวเลยนะ...

ไม่ค่อยเข้าใจเลยครับ

เด็กแปลกเหรอ? ได้เลยน่า!

อิซานะ

เธอเป็นคนเดียวในโลกนี้เลยนะ

ถ้าอย่างนั้น ก็เป็นคนไม่เหมือนคนอื่นมันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอครับ

ถ้างั้น...

ทำไมพวกอื่นถึงไม่ถูกเรียกว่าเด็กแปลกล่ะครับ?

ทุกคนกลัวที่จะแสดงความเป็นตัวเองออกมา

คุณแม่แข็งแกร่ง เลยไม่เข้าใจ

เรื่องที่กลัวว่าจะเปิดเผยตัวเองแล้วต้องเจ็บปวด ฉันก็เหมือนกัน

14 หาร 2 เท่ากับ 11 บวก 2 เท่ากับ 16

—แค่นั้นแหละ ที่ซ่อนไม่มิด

ก็แค่เรื่องนั้นเท่านั้นเอง

ยูกิโจจัง!

หิซา! ไม่ได้เจอกันนานเลย!

ไม่ได้เจอคุณอากิสึกิเมื่อวานเหรอ?

ไม่ได้เจอคุณยูกิในชุดนักเรียนมาตั้งนานแล้วนะ?

เป็นตัวละครเกมโซเชียลนี่นา!

อาฮะฮะฮะ

หมดช่วงปิดเทอมหน้าร้อนซะแล้ว!

ไม่มีเวลามาใช้ชีวิตวัยรุ่นเลยอะ!

ก็ไม่มีแฟนก็ช่วยไม่ได้นี่นา

อ้อ ใช่แล้ว ถ้าพูดถึงเรื่องแฟน...

ตุบ!

เรื่องของอิริโตะโอะโตะนี่เอง!

เป็นข่าวใหญ่โตไปแล้วนี่นา?

เรื่องของอิริโตะโอะโตะกับสาวๆ สามกลุ่ม!

คุณอิริโตะ นั่นมันเรื่องจริงเหรอครับ?

ฉันก็ได้เล่นกับน้องคนนั้นอยู่หลายครั้งเหมือนกันนะ คุณซามะ

พูดตามตรงไปเลยดีไหมล่ะ?

ก็... ไม่ได้คบกัน... ...หรอกนะ ฉันคิดว่า...

เหรอ? งั้นมันเป็นเรื่องโกหกเหรอ?

ก็มันเป็นข่าวลือแบบนั้นน่ะสิ

งั้นอย่างนั้นก็เป็นเรื่องโกหกเหรอ?

ว่าน้องคนนั้นมีหน้าอกใหญ่กว่าไอดอลถ่ายแบบเสียอีกนะ

นั่นมันเรื่องจริงสุดๆ ไปเลยนะ

1-3

—นี่นะ

คุณฮิกาชิระ โทซุนะ...

...วะ

ฉันเหรอคะ?

อืม ใช่แล้ว

ฉัน ฉัน

คบกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ!?

ทำไมถึงปิดบังล่ะ!?

มันมันจะแบบน้ำลายกระฉอกไปแล้ว!

คุณอิริโตะตัวจริงเป็นยังไงกันเหรอ!?

ไม่รู้ทำไมถึงมีคนแบบเพื่อนกะทันหันขึ้นมา...

จะตอบก็ไม่มีช่องว่างเลยค่ะ...!

ยิ่งไปกว่านั้นคือคนอื่นก็คิดว่าคบกันแล้วเป็นอันดับแรกเลยนะ

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ก็จะรู้สึกเหมือนกำลังหลอกอยู่เลยนะ...

ต้องปฏิเสธไปซะเดี๋ยวนี้เลย...!

เอ่อ...!

ช่วงปิดเทอมหน้าร้อนนี่เจอกันบ่อยแค่ไหนเหรอ!?

ก็เกือบทุกวันเลย...

ทุกวันเหรอ!?

สนิทกันมากเลยนี่นา!

เปล่าหรอก แต่ตอนที่คุณมิซึโตะกลับบ้านน่ะ...

เรียกคุณมิซึโตะนี่นา!

จะทำยังไงดีล่ะ...

นี่ๆ จะไปเดตกันที่ไหนเหรอ?

หืม? ก็... ปกติไปที่บ้านคุณมิซึโตะน่ะค่ะ...

บ้าน!?

นี่มันอยู่ด้วยกันครึ่งๆ กลางๆ เลยไม่ใช่เหรอ!

ทุกวันเลยนะ!!

เป็นได้ทั้งมนุษย์กึ่งสัตว์...!!

อย่างนั้นสินะ...

คำสารภาพรักล่ะ!?

ใครเป็นฝ่ายเริ่มต้นล่ะ!?

อย่างน้อยก็เป็นฉันก่อนนะ...

แต่ว่าถูกปฏิเสธไปแล้ว

นานะ

การได้คุยกับเพื่อนร่วมชั้นแบบนี้

เอ๋~ อ่า...

...อาจจะเป็นครั้งแรกในชีวิตก็ได้นะ

จริง ๆ แล้วเรายังไม่ได้คบกันนะ—

ก็ไม่ได้โกหกนี่นา...

...ลองแกล้งทำเป็นแฟนอีกนิด คงไม่โดนจับได้หรอก...

—ใช่ไหมคะ?

ห้องสมุด

...โย่

เพราะไม่ได้เจอนานเลย เลยคิดว่าคุณคงไม่อยู่

นิสัยนี่มันถอนออกได้ไม่ง่ายๆ เลยนะ

วันนี้อ่านอะไรอยู่เหรอคะ?

—เอ๊ะ

มันเป็นเรื่องจริงนี่นา...

...สงสัยไหมคะ?

ตัวเธอนี่แหละ ไหวไหม?

เอ่อ ก็...

โดนเขาตามใจนิดหน่อย

ก็แค่รู้สึกดี ๆ กับเขาเฉย ๆ เท่านั้นเอง

เลิกคิดไปเลย ไอ้บ้า

อ่า

เอ่อ...

...คุณ

เอาจริง ๆ แล้วพูดว่ายังไงเหรอ?

เอ๊ะ?

เพื่อนร่วมชั้นก็ต้องถามอยู่แล้วมั้ง

เอ่อ...

...ไม่ได้โกหกนะ...

น่าจะนะ

แต่ว่า...

เป็นคำพูดที่น่าสนใจดีแฮะ...

ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะไหว

ตอนนี้ฉันยังยืนยันแบบไม่แสดงความเห็นอะไรเลยนะ

มีอะไรที่มันไม่โอเคเหรอครับ?

ก็สมมติว่าเธอตอบไปว่ากำลังคบกับคนรอบข้างอยู่

แล้วในขณะเดียวกันฉันบอกว่ายังไม่ได้คบ...

กลายเป็นคนโคตรจะร้ายกาจที่ตั้งใจจะบอกว่าเธอเป็นแฟนกัน

มันเป็นเรื่องจริงไม่ใช่เหรอคะ!

ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลยสินะ...

ไม่ได้คิดถึงเลยค่ะ

อันตรายแล้ว อันตรายแล้วนะ

ถ้าเธอทำตัวดีใจเกินเหตุ แล้วปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นจะต้องเกิดอะไรขึ้นบ้างนะ

ถ้างั้นก็คืออย่างนั้นสินะ...

ต้องมาพูดให้มันตรงกันหน่อยแล้วล่ะนะ

ยืนกรานว่า ไม่ยอมรับมัน ก็ดูเหมือนว่าจะ ไม่ได้ผลดี

จะทำเป็นคลุมเครือแบบนี้คงจะปลอดภัยที่สุดแหละ...

จะคลุมเครือแบบสุดพลังเลยค่ะ!

รู้สึกไม่สบายใจจัง...

โย่... นี่มัน... น่ารำคาญจริง...

...การที่เพื่อนร่วมชั้นเข้ามาคุยด้วยนี่ก็ดีใจนิดหน่อยนะ...

เพราะฉันเป็นพวกทางโลกกว่าคุณมิตสึ เลยรู้สึกดีนิดหน่อยเวลาเป็นจุดสนใจ

แต่ว่า...

พวกเธอก็ว่างกันจริงๆ เลยนะเนี่ย...

แล้วก็ไม่อยากให้มันไปสร้างความเดือดร้อนให้คุณมิซึโตะ

เลยคิดแบบนั้นน่ะสิ