ตอนที่ 148

บทที่ 148

☆จิ้งจอกขาวที่ถูกลักพาตัวไปพร้อมกับคุณจูชิโร่...เหตุผลที่ดวงตาว่างเปล่าคืออะไร?

เมทริจโทซิน

...โอ๊ย เฮ้!

ต้นฉบับ: ชินมยัก

มังงะ: โยตะ มิซึกิ

ไม่เป็นไรนะ?

...คุณ

อยู่กับคุณจูชิโร่...

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

...หนี...เถอะ...

คุณจูชิโร่

คุณอาราชิยามะ

ไปกันเถอะ

อยู่นานๆ ไม่ดีหรอกครับ/ค่ะ

พามาเลยน่า

เหมือนจะอยากเจอคุณจูชิโร่ด้วย

หา?

อาจจะเจอระหว่างทางนะ

มีข่าวว่าไอ้หมอนั่นก็ถูกจับอยู่ไม่ใช่เหรอ?

มันไม่สมเหตุสมผลเลยครับ!

เป็นศัตรูของพวกเธอใช่ไหม?

ศัตรูเหรอ...

ถึงกับหมายเอาชีวิตเลยนะ...

เออ จริงอย่างนั้นแหละ...แต่ว่า...

แบบนี้มันน่าสงสารจังเลยนะ

แล้วฉันน่ะ...ก็รู้잖아

ที่ฉันน่ะ หรือว่าพวกฮามน่ะ...นะ

...พวกนี้มันทำเรื่องไม่ดี...มาตลอดเลยนะ

ผู้ใช้ระดับหนึ่งน่ะ

คือสามารถมองเห็นกระแสของ 'เจตนาฆ่า' ได้เลย

เข้าใจแล้วค่ะ

เธอก็...!

แต่ถึงอย่างนั้น จุดประสงค์หลักก็คือคุณกุโรโชครับ/ค่ะ—

……!?

ที่ขวางกั้นความทะเยอทะยานของฉัน

ไม่เอาอ่ะ พี่ชิซึกะ!

ใครกัน...

คุณลิงผู้ไม่ย่อท้อ...

พวกเราจะตั้งเป้าเป็นเบอร์หนึ่งใน "สมรภูมิโลหิต"

ปลดปล่อย"ตัวเองจาก "คุกศักดิ์สิทธิ์

...คุณจูชิโร่ นายเนี่ยนะ...

ห๊ะ?

สำหรับฉันน่ะ มีภารกิจของตัวเองอยู่

ไม่อยากเห็นหน้าอีกแล้วโว้ย

คุณจูชิโร่!

คุณกุโรโชเวรเอ๊ย...ตายซะ!

เรื่องที่ผ่านมา...สิ่งที่นายทำไปน่ะ

พูดตามตรงว่ายังให้อภัยไม่ได้อยู่เลยนะ...

แต่เรื่องครั้งนี้เนี่ย ต้องขอบพระคุณเลยล่ะ

ขอบคุณนะ

หืม?

...หะ นี่มันอะไรน่ะ...?

อย่าเข้าใจผิดเชียวนะ

คุณจูชิโร่...

ด้วยเรื่องนี้ก็เคลียร์หนี้กันแล้ว

ถ้าตายแบบน่าเบื่อๆ ล่ะก็ จะบดขยี้ให้เละเลยคอยดู!

ตรงที่เดือดๆ นี่มันดีจังเลย

พวกแกต้องปิดฉากตรงนี้ล่ะ

การต่อสู้ที่นอกเหนือจาก "สมรภูมิโลหิต" น่ะ

ถือเป็นข้อห้ามใช่ไหมล่ะ

ขอบคุณนะ

ดีใจจังเลยแฮะ ถูกต้อนรับนี่นา

ไม่ต้องเสียเวลาไปที่ "สมรภูมิโลหิต" ซะที

ฉันเนี่ยนะ

โดนทุกคน

เข้าใจผิดไปหมดเลยล่ะ...ว่าฉันกำลัง

แอบทำอะไรอยู่ เพื่อเงินกับอำนาจอะไรแบบ

ไร้สาระนั่นน่ะ—สิ่งที่ต้องการมีอยู่เพียงอย่างเดียวนะ—

ผู้ชายที่คู่ควรกับฉัน

ในเมื่อเกิดมาเป็นผู้หญิงแล้ว ก็ต้องมีลูกไม่ใช่เหรอ?

คนรุ่นต่อไปที่เหนือชั้น

เพื่อสิ่งนั้น

การมีอยู่ของผู้ชายที่โดดเด่นจึงเป็นสิ่งขาดไม่ได้

นั่นแหละคือคุณ "กุโรโช ฮิคารุ" สินะ?

ใช่แล้วค่ะ

ตอนที่ได้เจอกันครั้งแรก

สัญชาตญาณของฉันมันปวดแปลบขึ้นมาเลย

ว่าผู้ชายคนนี้แหละ—

ไม่ว่าจะโดนทุบยับไปกี่ครั้งก็ตาม

ทุกครั้งที่

ใบหน้าด้านข้างของเขาลุกขึ้นมาอีกครั้งนั้น

ช่างงดงามดุจสัตว์ร้าย

ในขณะที่...ฝีมือยังเป็นแค่ระดับ "โถฟุ" (สุนัขถั่ว) ที่เริ่มกัดได้

ดังนั้นฉันจะสอนให้เองเลยแล้วกัน

เพื่อจะฝึกฝนให้เป็น "หมาป่า" ผู้ยิ่งใหญ่

มันยังไม่พอใน "สมรภูมิโลหิต" น่ะ

เนื้อก็ระเบิด

กระดูกก็แตกสลาย

เลือดก็พุ่งสาด

มันก็มีแค่การ "ฆ่าฟัน" เท่านั้นใช่ไหมล่ะ?

☆บำเพ็ญเพียรคุณสามีโดยบังคับของสิบเจ็ดสาวน้อย...คู่ต่อสู้คือ—!?

ฉันก็ต้องขัดเกลาตัวเองให้เป็นผู้หญิงที่ดีขึ้นด้วยสิ

คนที่รู้จักคุณกุโรโช ฮิคารุดีที่สุด

จะให้คำแนะนำที่มีประโยชน์ให้ใช่ไหมคะ?

คุณไซงาชิ เมย์ ที่ปรึกษาการหาคู่ค่ะ