ตอนที่ 149

ตอนที่ 149

★จูโกะที่พยายามช่วยหมาป่าขาว กลับถูกจิคุโร่ขวางไว้...!!

แล้วจัดการให้จบในหมัดเดียว แต่ว่า...

ยาพิษแห่งการแต่งงาน

ต้นฉบับ: โจมยากุ มังงะ: โยตะ มิซึกิ

เตรียมจะใช้การรดน้ำไปที่หลัง

รอดพ้นจากบาดแผลถึงตาย...สินะ

สมแล้วที่เป็น "ผู้ใช้เปลวไฟ" ที่จัดการได้

"ผู้ใช้สายน้ำ" ดาวรุ่งพุ่งแรง!

...ชิซึกุซัง คุณไหวไหมครับ...?

...ส่วนทางนี้ก็เป็นสายรองที่เป็น "ผู้ใช้แฮมสเตอร์" ครับ

2 ต่อ... ไม่สิ

ถึงจะเป็นแบบ 1 ต่อ 1 ก็เถอะ

กำลังรบก็ถือว่าเสมอกัน... พอจะตกลงกันได้

แลกเปลี่ยนกันไหมครับ

!?

ถ้าคุณทิ้งผู้หญิงคนนั้นแล้วเดินจากไปล่ะก็

เป้าหมายของพวกคุณก็คือ

นับจากนี้ไป... ผมจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว

การช่วยเหลือคุณโกร ฮิคารุ... ใช่ไหมครับ?

สำหรับผมมันเป็นเรื่องเล็กน้อยน่ะ

...ว่าแต่ ถ้าคุณจับคนที่คิดจะหลบหนีคนนั้นได้

ถ้าพูดกันตามตรง

ที่ไม่สามารถเชื่อฟัง

ไม่สามารถหันหลังให้ได้

การหลีกเลี่ยงการสู้รบครั้งนี้จะสมเหตุสมผลกว่าไหมครับ?

คนที่โยนลงไปใน "ตะกอน" ก็คือผมเอง

มันเป็นเงื่อนไขที่เป็นประโยชน์ต่อ "ผู้ใช้สายน้ำ"

ผมจะรับข้อตกลงนี้ให้ได้แน่นอน!

ขอปฏิเสธครับ

งานที่รับไปแล้วน่ะ

ของ...

มันคือหลักการ

การขายของผมครับ

ชิซึกุซัง...!!

แถมยังจับคุณกุโระได้ด้วยนะ...

ยังไงก็ อาการก็ใกล้ตายแล้วล่ะมั้ง

ท่านคนนั้นน่ะ เขาเป็นคนซุ่มซ่าม

●●●●●

เดินหน้าไปแบบไม่มีแผน...จนยับเยินเลยใช่ไหมครับ?

ชิซึกุซัง! สมแล้วครับ

....

ความละเอียดของคุณกุโระ ฮิคารุนี่สูงจริงแฮะ

นี่ นิจิอิจิโร่!

ของ...

ต่อยกำแพงด้วยมือเปล่าเหรอ!?

จะมาให้ความทะเยอทะยานของผม

ถูกบดขยี้ที่ตรงนี้ไม่ได้นะ...!

ขยับได้

ไม่หลบ

ไม่ตอบโต้

—ก็เลยใช้กอริลลา แล้วก็ใช้ชีวิตอยู่กับกอริลลา

สำนักหลักมองว่าเป็นการล้มเหลว เลยขับไล่ไปป่าดงดิบ แต่ว่า

กลับมี "ผู้ใช้สัตว์" ที่ทุ่มเทมากเกินไป

ที่ผมแอบรับมาเป็น "ไพ่ตาย"

นั่นก็คือน้องชายแท้ๆ ของผม นิจิอิจิโร่ไงครับ!

เขาคิดว่าตัวเองเป็นกอริลลา

ผู้ใช้กอริลลา!!

ฮุคขวา!

ไม่หลบ

ขยับไม่ได้

หลบไม่ได้

ต้านไหวเหรอ

หมัดซ้าย!

สวนกลับได้แล้ว

ซ้าย...

อย่ามาทำท่าแพะเถอะ

เจ้าของข้าสิ ไปเลย!

จะหนี

ฮ่า...!!

อุ้มของหนักๆ สองคน

นี่ไม่มีทางทำได้เลยเหรอ หรือว่า

แต่ว่ามัน...แปลกนะ

....!?

ผู้ช่วยของพวกวานรมันลดลง...

อย่ามาดูถูกพวกพวกเรานะเว้ย!

ฮัมม์

วอต้าคโค

กำลังจัด!!

มกิ

หา...!?

เสียสมาธิกับหนูแฮมสเตอร์ จนการควบคุมมันพัง...!!

...เจ้าวานร กลับมาซะเถอะ...

ชิบุไม สายเลือดเพี้ยน 10

สายเลือดเพี้ยน 10/10

ความเสียหายมันลึกกว่าที่คิดแฮะ!

แต่ว่า...จะถอยตอนนี้ไม่ได้นะ

พวกวานร...!!

อุ โฮ

...ห๊ะ

"ให้ตั้งหลักใหม่"เหรอ?

อุ โฮ

ไปพูดกับใครวะ!?

ปล่อยเลย นิจิอิจิโร่!

...กระดูกล่ะ?

พี่สาวครับ!

กระดูกไม่หักเหรอ!?

เลยไม่มีความเสียหายอะไรมากนักครับ

เพราะว่ามันถูกระเบิดวารีดูดซับแรงกระแทกไว้

โอ้ยยย...

ว่าแต่ ทำไมถึง...มองออกว่ามันจะพังล่ะครับ?

การควบคุมของเหล่าวานรน่ะ

เอ๊ะ? อื้ม... ใช่ครับ

มันมีความหวาดกลัวอยู่

แววตาของเหล่าวานรที่มีต่อคุณนิจิอิจิโร่น่ะ

ก็เพราะความไว้เนื้อเชื่อใจกับสัตว์คู่หูมันไม่พอไงล่ะ

เลยคิดว่ามันคงใช้ได้กับพวกเรา...

แค่ในชั่วพริบตานั้นเองถึงขนาดนี้เลยเหรอ

วิสัยทัศน์ที่น่าทึ่งจริงๆ

เคารพมากเลยครับ "ผู้ใช้หนูแฮมสเตอร์

!"

เย้ๆ...

ฮัมม์...

...อย่าทิ้งพวกเราไว้ข้างหลังสิ...!

เพราะจะไปข้างหน้าแล้วนะ

ไม่ว่าจะเป็นศัตรูหรือพันธมิตรก็ตาม

มันคือสไตล์การทำความเข้าใจอีกฝ่ายอย่างลึกซึ้งเลยนะ

เหมือนกับคุณฮิคารุเลยล่ะ—

...เอ๊ะ

พี่ชาย...?

ผู้ที่ "ใช้งาน" จำนวนนี้ได้ในพริบตาเดียว...

น่ากลัว

พี่ชายเป็นอะไรไปกันแน่...!?

★ยาพิษที่ได้มา จะไม่ตกหล่นแน่นอน! เตรียมพบกับตอนหน้า วันที่ 17 ธันวาคม (วันพุธ) นี้!!

...ถูกกลืนลงไปเหรอ

สกปรกชะมัด...

สกปรก...!!

โลกนี้มีแต่ "มนุษย์สารเลว" ทั้งนั้นเลย...

ครั้งหน้า สัปดาห์หน้า 12/17[พุธ] แจกจ่าย!!

ถ้าสนุกก็ช่วยกดไลค์ให้ด้วยนะ! รอชมความเห็นและฟีดแบ็กในโซเชียลมีเดียอยู่นะครับ!

【มี X แล้วนะ! เข้าไปดูกัน!】〈X อย่างเป็นทางการของมาริดจ์ทอกซิน〉@marritoxi_PR〈คุณโจมย่าคุ〉@joumyakun〈คุณโยอิดะ〉@oekakimzk