ตอน 16: Chapter 16

ฟังนะ! ข่าวด่วนเลย!!

อาจารย์คนใหม่! เห็นแล้ว! ตกใจจัง!!

แมวกับมังกร ตอนที่ 16 แม่แมวกับ ครูมือใหม่

เป็น "แม่มดพายุหิมะ" เลยนะ!!

โกหกน่า!

แม่มดพายุหิมะ!

คนจัดการอสูรของไคนาสเหรอ!?

จอมเวทที่ไร้เทียมทานด้วยหอกน้ำแข็งและแส้สายฟ้า...

ข้าคือจอมเวทที่ปัดเป่าปีศาจของกรุลคูลมาเอง!

เป็นจอมเวทราชสำนักที่สุดยอดไปเลยนี่นา! อาจารย์นี่สุดยอดจริงๆ เลยเหรอ?

จริงสิ!

นี่ไง! ย้ายมาอยู่หออาจารย์แล้วนะ

ดูคนนั้นสิ!

ไม่เคยเห็นหน้าเลย

ที่เท้า!

ว่าเป็นผู้รับใช้ของ "แม่มดพายุหิมะ" น่ะ ดูสิ

เป็นแมวที่มีหางสองหางไงล่ะ!

โฮะ

ของจริงนี่นา...!

กรี๊ดดด!

ต้องเป็นอาจารย์จากแผนกเวทมนตร์ประยุกต์แน่ๆ เลย!

เย้! เลือกแผนกประยุกต์มาถูกแล้ววววว!

เอ๊ะ!?

โอ๊ะ ดูสิ เธอคนนั้น!

นานมากแล้วนะ~ คิดถึงจังเลยเนอะ

ค่ะ! ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ ยินดีต้อนรับกลับค่ะ

ที่นี่ก็ยังเป็นลานหน้าทางเข้าดันเจี้ยนเหมือนเดิมใช่ไหมคะ?

เอาล่ะๆ! สวัสดีค่ะ ท่านอาจารย์ทุกท่าน! ไม่ได้เจอกันกี่ปีแล้วนะ

คุณแม่ก็ดูแลลูกชายของฉันมาตลอดเลยนะคะ~

ไอ้เด็กนั่นมันนิสัยจู้จี้จุกจิกนี่นา! คบมันก็ลำบากแย่เลยใช่ไหมคะ

ไม่ถึงกับขนาดนั้นหรอกค่ะ...

มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย!?

* ลูกชาย

เดี๋ยวก่อน! คุณแม่ครับ!

ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ทำอะไรตรงนี้อยู่ล่ะ!

เอ๊ะ ดีมอน คุณ!?

เป็นร่างแมว...

มาถึงแล้วเหรอ? นึกว่าจะไปถึงที่ของนายแล้วซะอีก

จะไปแบบนั้นมันอันตรายเกินไปแล้วนะ!

ห้องของฉันน่ะ มันอยู่ลึกที่สุดของดันเจี้ยนเลยนะ ระหว่างทางก็มีพวกมอนสเตอร์กับอสูรเต็มไปหมด...

อ๊ะ...!

อะไรเหรอ? คุณแม่นี่ เหมือนคนแก่เลยนะ

นี่เธอมาแทรกตอนที่คุณแม่กำลังทักทายเหล่าอาจารย์นี่เอง... ไม่สุภาพเลยนะ!

จะแพ้แค่สัตว์ธรรมดาทั่วไปไม่ได้หรอกน่า!

เปล่า ไม่ใช่แค่สัตว์ธรรมดาทั่วไปซะหน่อย...

อ๊ะ

นี่เจ้าตัวเล็กนี่จริงๆ เลยนะ... ขอโทษด้วยนะ

โถ่ คุณแม่! มาทางนี้สิ!

คุณเดมอนก็กลับมาแล้วนะ ที่เป็นที่น่าเคารพเลยล่ะ

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นคุณเดมอนในร่างแมวนะคะ~

เด็กสาวที่เก่งเวทไม่เก่งและไม่มั่นใจในตัวเองเลย

ได้เรียนจบในฐานะจอมเวทที่เก่งกาจ

และถูกเรียกตัวไปเป็นจอมเวทราชสำนักทันที

คิดว่าคงจะต้องเดินทางไปทั่วประเทศเพื่อสำรวจและปราบอสูร

อสูร

แต่กลับเป็นแค่การไปทำงานต่างจังหวัด

หรือการทำงานเอกสารในวังที่กินเวลานานหลายวัน

การปราบ

แต่ก็เป็นครั้งแรกเลยนะ♡

ชีวิตประจำวันที่วุ่นวายเช่นนั้น

เคอร์เม

ตอนนี้เติบโตเป็นจอมเวทราชสำนักที่เก่งกาจแล้ว ก็มีงานใหม่ถูกมอบหมายให้

ก็คือการฝึกฝนคนรุ่นหลังน่ะ

งั้นเจ้าเด็กคนนั้นก็มาเป็นอาจารย์ที่นี่สินะ

ใช่น่ะ! คุณแม่ก็จะมาอยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกันค่ะ!

เมื่อกี้เหรอคะ?

เข้าใจแล้วค่ะ แต่ว่านะคุณแม่ อย่าทำแบบเมื่อกี้สิคะ

ก็คือว่านะ ต่อหน้าคนน่ะ... เหมือนถูกปฏิบัติเหมือนเด็กน่ะค่ะ

โอ๊ะ เอาล่ะๆ จะระวังให้ดีเลยค่ะ!

สำหรับผมเนี่ย มันก็มีสถานะ มีหน้าตาอะไรอยู่เหมือนกันนะ!

ทำหน้าบึ้งเชียว!

นี่มันเหมือนใครกันนะเนี่ย

ถ้าให้เทียบก็คงเป็นคุณแม่ล่ะค่ะ

งั้นเดี๋ยวพอย้ายเข้าที่อยู่ใหม่แล้วค่อยเจอกันนะคะ

ก็จัดเรียงไปได้เยอะเลยนี่นา

แล้วการทักทายพรุ่งนี้ล่ะ? ไหวไหมคะ?

พรุ่งนี้...

ไม่ไหว...ค่ะ...

ถึงจะเก่งเรื่องคุยกับคนไม่เก่งเลยนะ...

ฝ่าบาทอยากฟังรายงาน เลยอยากให้เธอเป็นคนเล่าให้ฟังน่ะ

เอ่อ... คือว่า... แต่ว่า...

การที่ต้องไปอธิบายอะไรให้คนฟังเนี่ย มันเป็นไปไม่ได้เลยนะ...

อ๊าาา~

อืม... มันยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่เลยล่ะ?

ถ้าตามวิธีของเธอแล้ว หมายความว่า...

มีอสูรตัวร้ายออกมาแล้วล่ะ!

อ๊ะ ไปแล้วค่ะ! (ไปพูดต่อหน้าคนดีกว่า) ไปปราบแล้วค่ะ!

ว่าไงนะ

เพราะว่าการอธิบายมันเป็นแบบนั้นน่ะ เลยจะไปทำเองเลยค่ะ

เธอไปทำงานต่างจังหวัดอีกแล้วเหรอ

ไปที่แดนปีศาจแล้วจะกลับมานะคะ

ถึงจะพูดเก่งไม่ได้ แต่เธอก็ลงมือทำแล้วได้รับการยอมรับแล้วนี่นา

ไม่เป็นไรน่า มาพักผ่อนกันเถอะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ครั้งนี้ในฐานะอาจารย์ของภาควิชาเวทมนตร์ภาคปฏิบัติ

บอกแล้วไงว่าจะพักผ่อนกัน

เซ็นเซ็น...

เห

วัน

ขอแนะนำอาจารย์ท่านใหม่นะคะ

ตอนนี้ก็...

อ๊ะ...

เอ่อ... ฟุโตะ...

สามี

อ๊ะ...

อาาา~ แย่แล้ว! ขอโทษด้วยนะคะทุกคน!

หนูคนนี้เนี่ย ไม่ชินกับเรื่องพวกนี้ เลยกำลังประหม่าอยู่น่ะค่ะ~

ให้อภัยให้หน่อยนะคะ

แต่ว่าเวทมนตร์น่ะ อาจารย์น่าจะสอนให้เข้าใจง่ายๆ อย่างดีเลยนะคะ!

ถ้าไม่เข้าใจจริงๆ ก็มาปรึกษาฉันได้เลยนะคะ!

ฉันจะสอนให้แบบเป๊ะๆ เลยค่ะ!

ค่ะ!

ภาพมันเบลอเกินไปจนจำเนื้อหาไม่ได้เลยค่ะ

อ๊ะ... ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะคะ

ฉันชื่อ แอนเนโลซซ่า ค่ะ

ฉันจะตั้งใจอย่างเต็มที่เลยนะคะ เพื่อให้ทุกคนกลายเป็นนักเวทที่เก่งกาจค่ะ~

กม, ทมิฬ, ทมิฬ

วันนี้ก็ไม่ไหวอีกแล้ว...

ในภาควิชาภาคปฏิบัติ มีแค่ฉันคนเดียวที่ไม่สามารถไปต่อจากชั้นที่ 17 ได้เลย...

ไม่รู้ทำไมนะ การร่ายเวทย์ของเธอ มันไพเราะมากๆ เลยนะ

อาจารย์คะ

อืม การร่ายเวทย์ก็ถูกต้อง แล้ววิธีการใช้เวทมนตร์ก็ถูกต้องด้วย...

เหลือแค่มานาไม่พอเท่านั้นเอง

คะ อาจารย์... นั่นมันร้ายแรงไม่ใช่เหรอคะ...

มานาไม่พอเหรอคะ

ฉันคงไม่เหมาะกับภาคปฏิบัติแล้วล่ะค่ะ...

เอ๊ะ? อ๊ะ!

เอ่อ... ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ มานาก็สามารถเพิ่มได้เหมือนกับพละกำลังน่ะค่ะ

ฉันนี่มานาน้อยกว่าคุณตั้งเยอะเลยค่ะ

เพราะงั้นเลยฝึกซ้อมอยู่ที่สนามฝึกตั้งแต่ก่อนอาหารเช้าเลยค่ะ

ทุกเช้าจนกว่าจะหมดแรงเลยค่ะ...

วันที่ 1 มกราคม ปี 2023

ปี 2023

อาจารย์คะ!

1

ปริมาตรของทรงกลมคำนวณได้จากสูตร \( V = \frac{4}{3}\pi r^3 \) ถ้าหากรัศมี \( r \) เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ปริมาตรใหม่ \( V' \) สามารถคำนวณได้ดังนี้ค่ะ: \[ V' = \frac{4}{3}\pi (2r)^3 = \frac{4}{3}\pi 8r^3 = 8 \left( \frac{4}{3}\pi r^3 \right) = 8V \] ดังนั้น ปริมาตรจึงเพิ่มขึ้นเป็น 8 เท่าค่ะ

เอ๊ะ... ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ?

คิดว่าอาจจะเริ่มซ้อมแต่เช้าตรู่มั้งคะ... เลยมา

ฉันจะซ้อมด้วยเหมือนกันค่ะ

ที่นี่ไม่ค่อยได้ใช้เวทมนตร์โจมตีเท่าไหร่... ไม่งั้นแขนจะฝืดไปหมดค่ะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ!

เพื่อตัวที่น่าสมเพชแบบนี้...

ไม่หกเลยนะคะ!

ใช่แล้วๆ!

ไอซ์นีดเดิลตอนที่หนูคนนี้ยังเป็นนักเรียนนี่สิคะ!

นั่นแหละค่ะที่ทำให้กลายเป็นนักเวทราชสำนักได้

เป็นเพราะความพยายามของตัวเขาเอง กับการสอนแบบเข้มงวดของฉันนี่แหละค่ะ!

จริงด้วยค่ะ

ว่าแต่...

คู่หูเวทมนตร์ของคุณล่ะคะ?

เอ๊ะ?

ฉันคิดมาสักพักแล้วล่ะค่ะว่าต้องจัดหนักให้สักหน่อย

ค่ะ! ตื่นได้แล้ว! อย่ามัวจะเกียจคร้านสิ!

นี่ไง! ในเมื่อเจ้านายของพวกเธอตั้งใจเรียนขนาดนี้แล้วนะ!

ไม่คิดจะลองเป็นแบบอย่างบ้างเหรอ!?

เอ๊ะ จู่ๆ ก็พูดแบบนั้นขึ้นมานี่คะ

เอ๊ะ เรียนเหรอคะ?

เรียน... ใช้วิธีไหนเหรอคะ...?

ให้ฉันสอนเองเลยค่ะ!

ลุกขึ้น! พวกเธอก็เรียนกันด้วยนะ!

พวกเธอก็อยากเก่งขึ้นใช่ไหมล่ะ!?

ฮาตะ

อาจารย์คะ!

อรุณสวัสดิ์ค่ะ!

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ถ้าซ้อมแต่เช้าตรู่ อาหารเช้าก็จะอร่อยขึ้นใช่ไหมคะ?

อ๊ะ! จริงด้วยค่ะ! ตอนเช้าจะกินเยอะมากเลยค่ะ...

อ๊ะ?

ทุกคนด้วยเหรอคะ?

อรุณสวัสดิ์ค่ะ!

ก็เพราะว่ามีแต่คุณที่ได้ฝึกซ้อมพิเศษกับอาจารย์มันไม่ยุติธรรมเลยนี่นา~

ฉันก็ทำเหมือนกันนี่นา~

เอ๋~ ฉันก็กำลังฝึกซ้อมเพื่อจะตามทุกคนให้ทันนี่นา~

ได้เลยค่ะ! งั้นพวกเรามาซ้อมด้วยกันไหมคะ

คุณน่ะ... เวทมนตร์ฟื้นฟู ไม่ถนัดใช่ไหมคะ? ลองร่ายให้คนที่เหนื่อยล้าดูไหมคะ?

ไม่น่าเชื่อเลยค่ะ! เวทมนตร์ฟื้นฟู~

เยส! ผ่านแล้ว!

พวกเธอจัดการดันเจี้ยนนี้ได้สำเร็จแล้ว เยี่ยมมากนะ

เอ๊ะ...

ทำ... สำเร็จแล้ว...

จัดการบอสดันเจี้ยนได้แล้ว!!

เย้~~ เย้~~!

เอ๊ะ? คุณอาจารย์เกรเตอร์เดมอน...

มีแค่รูปปั้นหินอย่างเดียวนี่เหรอคะ?

ได้ยินมาว่าจะได้เห็นรูปแมวของคุณอาจารย์ด้วยนี่นา~

เดี๋ยวนะ ใครกันเนี่ย...! คุณแม่เองเหรอคะ!

อ๊ะ น่ารักจัง

น้องแมวดำจัง~♡

หน้าตาของฉันนี่...

นักเรียนของแผนกเวทมนตร์ปฏิบัติการปีนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ เลยค่ะ

เหลือเวลาอีกเยอะกว่าจะจบการศึกษา แต่ทุกคนก็ผ่านดันเจี้ยนได้แล้วค่ะ!

เป็นเพราะการชี้แนะของคุณเลยค่ะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณผู้อำนวยการ!

เอ่อ... คือว่านะคะ มีเรื่องอยากจะปรึกษาค่ะ...

เกี่ยวกับการเรียนของนักเรียนในอนาคตน่ะค่ะ...

เขาพูดอะไรเหรอ? เป็นยังไงบ้าง?

ถูกปฏิเสธแล้วค่ะ...

อ๊ะ~

การฝึกปฏิบัติจริง

ฉันว่ามันดีนะ...

เลเวลของดันเจี้ยนที่นี่ถึงจะไม่ต่ำก็เถอะ

แต่ก็ยังไม่เหมือนของจริงอยู่ดี

ดังนั้นก็อยากจะไปที่ที่มีอสูรจริงๆ สักครั้ง แล้วเผชิญหน้ากับพวกมัน...

มันอันตรายนะเนี่ย ไม่แน่ว่าอาจารย์จะอนุญาตไหมนะ

อืม... แต่ถ้าเป็นแค่คนที่อยากเข้าร่วมอย่างเดียวล่ะ จะไม่เป็นไรเหรอคะ

อยากให้พวกเขามีประสบการณ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ในฐานะนักเรียน...

ถึงแม้ว่าจะอาจจะได้รับบาดเจ็บ แต่นั่นก็ถือเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งนะคะ

ถึงแม้จะได้รับบาดเจ็บก็ยังเข้มงวดจังเลยนะคะ คุณอาจารย์

ฟุฟุ~

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ จะพยายามไม่ให้บาดเจ็บเลย! ฉันจะตามคุณอาจารย์ไปตลอดเลยนะคะ...

คุณแม่เนี่ยเลี้ยงฉันมาอย่างเข้มงวดเลยนะคะ...

อ๊ะ ดีใจจังเลยค่ะ

ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าพอจะเข้าใจความรู้สึกของคุณแม่ได้บ้างแล้วค่ะ

แผนการฝึกปฏิบัติจริง... อยากจะคิดให้มากกว่านี้อีกหน่อยนะคะ

คุณแม่คะ ดื่มนมร้อนไหมคะ?

ขอบคุณค่ะ! รับไว้เลยนะคะ

คุณผู้อำนวยการ!

ขอโทษนะคะ อยากจะเสนออีกครั้งค่ะ เรื่องการฝึกปฏิบัติจริงน่ะค่ะ... ขอพูดหน่อยได้ไหมคะ?

ขอพูดหน่อยได้ไหมคะ?

ไม่ยอมแพ้เลยนะเนี่ย เข้าใจแล้ว จะฟังที่คุณพูดนะ

การฝึกปฏิบัติจริงเหรอคะ?

หมายความว่า...

นักเรียนจะได้รับงานจากกิลด์จริงๆ ใช่ไหมคะ?

ใหญ่กว่าข้อเสนอครั้งก่อนเยอะเลยนะเนี่ย

ใช่ค่ะ เพราะอยากให้เป็นประสบการณ์ที่ใกล้เคียงกับงานจริงน่ะค่ะ

มีการฝึกปฏิบัติจริงเหรอคะ?

จะไปกำจัดอสูรจริงๆ เหรอคะ!?

จะได้เรียนรู้การร่วมมือกับนักผจญภัยมืออาชีพหรือทหารต่างๆ ด้วยค่ะ

พวกเราจะรวมกลุ่มกันแล้วรับงานจากกิลด์ค่ะ

แบบนั้นมันจะไม่ใช่แค่โปรเจกต์ของโรงเรียนเราเท่านั้น แต่จะลามไปถึงระดับประเทศเลยนะคะ...

ค่ะ จะเป็นคนไปคุยกับราชสำนักเองค่ะ

นักเรียนก็จะให้แค่คนที่ต้องการเข้าร่วมเท่านั้นค่ะ

จะทำยังไงดีคะ?

ตัดสินใจเข้าร่วมแล้วไม่ใช่เหรอคะ!

สำหรับคนที่ผ่านการสัมภาษณ์แล้วแต่ถูกตัดสินว่าไม่เหมาะสม จะไม่ให้เข้าร่วมค่ะ

ถ้าอย่างนั้นจะเป็นยังไงคะ!

สุดท้ายแล้ว สาขาการฝึกปฏิบัติจริง ทุกคนเข้าร่วมนะคะ

ทุกคน! ระวังตัวด้วยนะ! ไปให้สนุกนะ!

ถ้ามันกลายเป็นสถานการณ์ที่พวกเขาสองคนจัดการไม่ไหว จะมีสัญญาณส่งมาค่ะ

ตอนนั้นก็ฝากคุณอาจารย์ด้วยนะคะ

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ

ซินมะ!

อ๊ะ

ผู้รับผิดชอบสูงสุดไปช่วยเองซะแล้ว...

ขอโทษนะคะ คุณนั่นน่ะ

อ๊ะ

อะไรเหรอ? เป็นอะไรไปคะ?

ไม่เป็นไรแล้วค่ะ

คุณทหารตกใจกับไวเวิร์นที่เป็นภูตรับใช้ที่นักเรียนอัญเชิญมา แล้วก็ส่งสัญญาณไปน่ะค่ะ...

นี่มันแย่แล้ว!

สัญญาณด้วย!

อะไรกันเนี่ย!

ทุกกลุ่มกลับถึงแล้วค่ะ!

กลุ่มที่ได้ผลงานแล้ว เอาไปส่งให้กิลด์กันเถอะค่ะ

ไม่ได้อะไรเลย...

ฉันโดนดุหนักเลยล่ะ

ประสบความสำเร็จอย่างมากเลยค่ะ!

ไม่ว่าจะมีผลงานหรือไม่ก็ตาม อยากให้เอาประสบการณ์วันนี้ไปใช้ในอนาคตนะคะ

ทุกคน ได้ลองสัมผัสการฝึกปฏิบัติจริงเป็นครั้งแรกเลยนะ

การได้กลับมาอย่างปลอดภัยนั่นสำคัญที่สุดเลยนะ!

ทุกคนจะต้องกลายเป็นนักเวทที่เก่งกาจจริงๆ แน่เลย!

ไม่ได้รับบาดเจ็บเลยนี่ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างใหญ่เลยนะ!

ดีจังเลย... อึก!

อ๊ะรา

ถึงแม้แต่เด็กสาวที่ถนัดเวทมนตร์น้อยและไม่มั่นใจในตัวเองเลยก็ตาม

กลายเป็นอาจารย์ที่สอนเวทมนตร์

การฝึกปฏิบัติจริงตามข้อเสนอของเธอได้กลายเป็นจุดเด่นใหม่ของโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้

ทุกคนเก่งจัง...เติบโตขึ้นได้ดีจริงๆ เลยนะ...

อืมมม ใช่แล้วค่ะ

เธอเองก็เติบโตขึ้นแล้วนะ

อ๊ะ อาจารย์

ร้องไห้แล้วค่ะ

เธอในฐานะผู้อำนวยการโรงเรียนเวทมนตร์

แม่แมวที่ยังคงเป็นคุณแม่จู้จี้เหมือนเดิม

เรื่องที่เธอจะมาเป็นผู้รับผิดชอบการสัมภาษณ์นักเรียนที่เข้ารับการฝึกนี้ จะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนี้อีกหน่อยค่ะ