ตอน 18: Chapter 18

เจ้าโง่เอ๊ย!

การที่แกเอาดาบไปฟาดไปมาแบบนั้น...นี่มันคิดอะไรอยู่กันแน่!!

นี่คือเคล็ดวิชาดาบนะ

พ่อค้าในกองคาราวานมันต้องมีพละกำลังที่แข็งแรงไม่ใช่เหรอ?

อ่า จริงด้วยสิ! อาจจะจำเป็นก็ได้นะ!

แมทจังนี่เก่งจริงแฮะ

ฮ่าๆๆ

พ่อค้าก็คิดดูให้ดีเลยนะว่าวันนี้จะต้องการอะไร!

เอาล่ะ! งั้นเราออกเดินทางกันเลยนะ!

ก่อนพระอาทิตย์ตกดินต้องถึงเมืองหลวงให้ได้!

โจร!

ไม่ดีแล้ว! มี 10 คน!

แย่แล้ว!

มีกี่คน!?

โดนล้อมแล้ว!

วู้วววววววว

ให้แกไปเลยหนึ่งคันรถม้า!

แยกออกไป!

พ่อจ๋า...

แห้งผาก...

เหวินโป

มาแล้ว

เฮมามา

จะกินข้าเลยสินะ

ไปทางโน้นเลย! จะซัดให้เละเลยล่ะ!

เจ็บโว้ย!

ฟ่า!

คุณนี่ไม่เป็นอะไรเหรอครับ

แมว

พูดได้

ฉันน่ะเป็นแมวพิเศษที่ชื่อเคทตี้อยู่นะ

เคยได้ยินมานะ

ว่ามีประเทศที่มีแมวพูดได้แล้วก็ใช้เวทมนตร์ด้วย

แล้วคุณนี่ไม่เป็นอะไรเหรอครับ?

อืม ไม่เป็นไร

อย่างนั้นเหรอ

กับนกตัวนี้ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียวเลย คุณนี่สุดยอดจริงแฮะ

พ่อบอกไว้แบบนั้นนะ

ถ้าคิดว่าไม่ดีก็ให้ซ่อนตัวซะ

แล้วถ้าโดนล้อมก็ให้คำรามออกมานะ

นั่นมันพ่อที่ดีจริงๆ เลยนี่!

แล้วคุณล่ะ พ่อของคุณไปไหนแล้วล่ะครับ?

นั่นแหละที่มันไม่รู้เลยล่ะ

...อย่างนั้นเหรอ

ตรงนี้เป็นขอบป่าเลยนะ ข้างๆ มีถนนที่มนุษย์สร้างไว้ด้วย

กองคาราวานของคุณผ่านทางตรงนั้นสินะ

โจรนี่นะ แย่จริงๆ

นั่นแหละที่ฉันฝึกวิชาดาบมาไงล่ะ!

ดาบของคุณนี่มันอาจจะยังเร็วไปหน่อยมั้งนะ

ถ้าถูกขังไว้อย่างสงบๆ ก็คงไม่กระจัดกระจายไปไหนหรอกล่ะ

อืมมม

ว่าแต่ว่าจะพยายามไม่นอนกลางวันบนรถม้าแล้วล่ะนะ

เป็นเด็กที่ใจถึงจริงๆ เลยนะ!

แล้วล่ะ? ต่อไปจะทำยังไงเหรอครับ?

กองคาราวานน่าจะไปถึงเมืองที่มีพระราชวังแล้ว ดังนั้นก็จะไปที่นั่น

ไม่รู้ว่าจะไปทางไหนดี

งั้นให้ข้าเป็นคนนำทางให้เอง

แมว คุณรู้เมืองนั้นเหรอครับ?

อ้อ ที่แถวนี้มีเมืองที่มีพระราชวังอยู่แค่แห่งเดียวเอง

ถ้าอย่างนั้น...

ก่อนอื่นต้องหาอะไรกินก่อนล่ะนะ

โอ๊ะ

อืม

มินซาวะโกโซ

แปด

ดูสิว่าพกเสบียงมาเยอะขนาดนี้

ไม่ใช่ปกติหรอกนะ

เพราะว่าฉันน่ะมักจะทำอะไรพลาดแล้วโดนขังไว้บ่อยๆ น่ะสิ

เป็นเรื่องธรรมดาเหรอ

ก็ฉันแอบเอาออกมาจากรถม้าไงล่ะ เพราะว่าขนของพวกนี้มาเยอะแยะเลย

ก็ขนมาเพื่อจะขายนี่นา

ใช่แล้ว แมวจะกินไหมล่ะ?

ดีใจจังเลยนะ!

ผลไม้แห้งพวกนี้ก็อร่อยทีเดียวล่ะ

โฮ่ๆ

อร่อยจัง!

มันเป็นผลไม้จากต่างแดนนะ

อ้อ ครั้งแรกที่ได้กิน... หวานจังเลย!

เอาล่ะ

บนถนนนอกป่าก็อาจจะมีโจรอยู่ก็ได้นะ

เราไปในป่ากันเถอะ จะได้เป็นทางลัดไปเมืองหลวง

พอถึงเวลาแบบนี้มันเกะกะจริงๆ เลย...

ขอโทษนะ ช่วยถือสิ่งนี้ให้หน่อยได้ไหม

ของเล่นแมวเหรอ?

ใช่ ของเล่นแมว

ขอฝากไว้หน่อยได้ไหม?

จะดูแลให้เอง!

ไม่จำเป็นต้องเฝ้าไว้อย่างแน่นหนาขนาดนั้นก็ได้นะ

แต่มันก็เป็นของเล่นแมวที่สำคัญนี่นา?

ไม่ใช่แค่สำคัญหรอก... มันน่าจะเป็นค่าแรงสำหรับงานวันนี้มากกว่า

คุณล้มแล้วบาดเจ็บไปแล้ว ก็หมดสิ้นทุกอย่างเลย

?

เพราะว่าข้าเป็นแมวจรจัดที่ไม่มีอาณาเขตเป็นของตัวเอง

ช่วยด้วย! ขอให้หยุดเจ้าสองตัวนั่นหน่อยเถอะ

ก็เพื่อเป็นคนกลางในการทะเลาะกันของแมวตัวอื่นๆ น่ะสิ

สาเหตุของการทะเลาะกันที่ได้เห็นวันนี้ก็มาจากของเล่นแมวชิ้นนี้เลยนี่นา

เพราะว่ามีของเล่นแมวที่ดูดีผิดปกติขึ้นอยู่กลางป่า

เจ้าแมวสองตัวที่ปกติก็สนิทกันอยู่ก็กำลังทะเลาะกันอยู่

แมวแถวนี้กำลังลำบากใจเลยล่ะ สองคุณนั่น

หยุดมันเถอะ!

ใช่แล้ว! นอกจากใช้กำลังแล้วจะให้ตัดสินกันด้วยวิธีไหนได้ล่ะ!

ถ้าเป็นเหตุผลแบบนั้นก็ช่วยไม่ได้นี่นา

การทะเลาะกันน่ะข้าเป็นฝ่ายชนะ งั้นข้าจะเก็บอันนี้ไว้เอง

อาาา

โอ๊ะโอ...

เก็บมาจากทุ่งหญ้าข้างป่ามาน่ะ

แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกจะดูเล็กนิดหน่อย แต่มันคือของเล่นแมวนะ

เป็นไงล่ะ ช่วยอดทนให้หน่อยตรงนี้ได้ไหม?

ขอบคุณนะ!

มันเป็นของเล่นแมวที่ได้มาแบบนี้แหละล่ะ

แมวนี่สุดยอดจริงๆ เลยนะ!

มีอย่างอื่นอีกไหม? ช่วยหยุดการทะเลาะอะไรอีกบ้าง?

เรื่องอื่นไว้ทีหลังก่อน... เงียบๆ หน่อยนะ...

อึก.

คุณลุงเหรอ!

ยาจู โอุ โร อุ!

จิ๊

!

ไม่ได้นะ!

นี่มันของเล่นแมวของเจ้าแมวตัวนี้เลยนะ!

ไม่สิ ไม่เป็นไร

คุณลุงปีกน่ะ ไม่ได้เก็บของเล่นแมวหรอกนะ

เหมือนกับเด็กมนุษย์เลย ตกใจไปเลย แต่ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

มันโชคร้ายไปหน่อยนะ พ่อแม่คงเป็นห่วงอยู่แน่ๆ

อืม แน่นอนเลย

ถึงแม้การลงโทษจะหนักหน่อยก็เถอะ

แต่คุณพ่อก็รักและเอ็นดูข้าอย่างดีเลยนะ

เป็นเด็กที่ใจกว้างดีนี่นา!

ถ้าอย่างนั้นให้ฉันไปส่งถึงแถวเมืองเลยแล้วกัน

เอ๊ะ...

เอี๊ยยยย!?

อะไรเหรอ?

เอ๊ะ...ก็เพราะว่า...คุณลุงปีกน่ะ ช่วยเหลือมนุษย์น่ะ...

ข้าไม่ได้จะบอกว่ามนุษย์ทั้งหมดมันแย่ซะหน่อยนะ

มันมีคนไม่ดีเยอะนี่นา ส่วนใหญ่เลยล่ะ

นั่นก็ไม่ถูกนะ ก็แค่บอกว่าส่วนใหญ่มันไม่ดีเท่านั้นเอง...ส่วนใหญ่

คุณลุงอาโอะ

มันน่าจะยาวหน่อยก็ไม่เป็นไรครับ

ไม่ว่ายังไงก็ตาม

ก็ต้องช่วยเด็กๆ ไว้ก่อน มันจะเกิดเรื่องไม่ดีได้ยังไงล่ะ

ไม่ครับ! แน่นอนเลยครับ คุณลุง!

นายจะมีความภาคภูมิใจเพิ่มขึ้นอีกเรื่องแล้วล่ะ

รีบออกเดินทางกันเถอะ

หืมมมม...

ขอบคุณมากเลยครับ!

โดนโจร襲นี่น่าจะแถวนี้แหละ

สัมภาระไม่เป็นไรหรอก! เอาเป็นว่าอยากจะหาลูกชายให้เจอ!

หืม? เกิดอะไรขึ้น!?

องค์ราชันมังกรน่าจะกำลังมุ่งหน้าไปทางเมืองแล้วครับ!

ในร่างมังกรเลยนะ!

หรือจะตีระฆังล่ะ!?

ไม่สิ รีบไปแจ้งที่ปราสาทก่อน!

อะไรกัน! นี่มัน... ก่อนอื่นพวกเจ้าแมวช่วยจัดการเรื่องนี้ก่อนนะ!

เสนาบดี

โทโมะ

อาอิ อาอิ ซ่า!

โอ๊ะ?

คุณลุงกำลังแบกมนุษย์อยู่ด้วย

นี่มันน่าสนใจจริงๆ

ไม่เคยมีมาก่อนเลยมั้ง

โอ~

แล้วก็แมวเมืองทั้งหมดออกมาด้วยเหรอเนี่ย

เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ คุณลุง!

เดี๋ยวนะ! มีอะไรถืออยู่ด้วยเหรอ!?

ขอบคุณนะ~

คุณลุงปีกเหรอ!!

โอ้ ทุกคน

มีอะไรมารวมกันเป็นตั้งแบบนี้เหรอ?

อะไรกัน! ไม่ใช่เลย!

อาา...

คุณลุงปีกน่ะ!

อธิบายมาสิ

ต้องเล่าให้หมดเลยเหรอ?

แน่นอนอยู่แล้ว!

วันนี้ต้องมานั่งฟังเรื่องราวสินะ...

ให้ตายสิ เจ้าบ้าของพวกเราได้รับความช่วยเหลือไปนี่ ต้องขอโทษจริงๆ เลยนะ!

ว่าแต่ เรื่องโดนโจรปล้นนี่แย่จริงๆ เลยนะ

ก็ถึงจะรถม้าคันนึงเสียหายไปบ้าง แต่ทุกคนปลอดภัยก็พอแล้ว!

นี่... ก็ไม่ได้ทำอะไรให้เลยนี่นา

คงมีทางจัดการได้ล่ะครับ! พวกคณะคาราวานของเรานี่เก่งกาจจะตาย!

ว่าแต่ มีอะไรอยากจะตอบแทนสักหน่อยน่ะ

ดีๆ!

ไม่ต้องมีอะไรหรอกน่า!

การที่ต้องนำทางกลับไปให้คุณพ่อคุณแม่น่ะ เป็นเรื่องธรรมดาของพวกแมวแล้วล่ะ!

งั้นนะ

คราวนี้ต้องทำตามที่คุณพ่อบอกให้ได้นะ!

ครับ!

โดนโยนเข้าไปในป่าเนี่ย มันเกินพอแล้วนะ

อ๊ะ แต่เพราะแบบนั้นแหละ ถึงได้เจอคุณยาจูโร่ด้วย!

จริงด้วย! สึ

ท้องฟ้าลอยไปเลยนะ!

แต่ก่อนหน้านั้น ชีวิตมันสำคัญกว่านะเฟ้ย!

อ๊ะ

ไม่สิ นั่นมันเหมือนเครื่องรางเลยล่ะ

นี่มันของเล่นแมวนี่นา!

เอาไปทำเป็นดอกไม้ประดับอะไรสักอย่างเถอะ

ต้องมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นแน่ๆ เลยล่ะ

อื้ม! จะเก็บไว้อย่างดีเลย!

เอาล่ะนะ

คณะคาราวานโดนโจมตีแถวนี้สินะ...

!

ทำไมล่ะ พวกคุณ!

ได้ฟังเรื่องจากคุณลุงปีกมาแล้ว

ในเมื่อเป็นเรื่องของคุณยาจูโร่ พวกคุณก็น่าจะไปตามจับโจรใช่มั้ย?

จะช่วยเอง!

คุณยาจูโร่ก็ดูแลคุณมาตลอดนี่นา

โอย! ฉันไม่อยากให้คุณยาจูโร่ต้องทำตัวดีตลอดเวลาสักหน่อยนี่นา!

อ๊ะ เจ้าขี้อวด!

งั้นเหรอ

งั้นไปกันเถอะ!