ตอน 19: Chapter 19

สอบกลางภาคของพวกเธอจบแล้ววันนี้

พรุ่งนี้เป็นต้นไปจะหยุดเป็นเวลา 6 วันนะ

ดังนั้นพวกผู้รับใช้ของพวกเธอก็

ไม่ต้องเรียนแล้ว!

ถึงอย่างนั้น ก็มีนักเรียนจำนวนมากที่มาท้าทายดันเจี้ยนช่วงพักด้วยนี่นา

พอถูกอัญเชิญออกมาแล้ว ก็ถึงเวลาโชว์พลังเต็มที่เลยนะ! สู้ให้เต็มที่ไปเลย!

คำตอบมันจืดชืดเชียว!

ช่วงเวลานี้ของทุกปี พวกอสูรถูกอัญเชิญนี่จะเฉื่อยชาไปหมดเลยนะ

จะให้ไปตั้งแคมป์กันในป่าสักสองสามวันดีไหมนะ

คุมานี่คะ อาจารย์~

การสอบผ่านไปได้ด้วยดีแล้วนะ

ปีนี้ก็ยังมีเรื่องอีกเยอะแยะที่อยากจะสอนให้พวกเขาเลยล่ะ

ของเล่นแมวที่ดูดีจังเลย!

พอใจจัง!

โอ๊ะโอ ดูเหมือนจะออกมาเดินเล่นสินะ

ฉันกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่หน่อยน่ะ

คุณคนทำสวน

แต่ก็ได้ออกกำลังกายดีเหมือนกันนะ!

ฮ่าๆ! ดีจังเลย!

คิดว่าสวนของโรงเรียนมีแต่สมุนไพรเท่านั้นซะอีกนะ

อ๋อ เรื่องของของเล่นแมวอันนั้นสินะคะ

จริงๆ แล้ว มันเป็นของที่มาจากที่ที่เรียกว่า ป่าโชชินชะ น่ะค่ะ

ป่าโชชินชะ

มันเป็นของเล่นแมวที่ถูกแมวปลูกขึ้นมาเลยนะ

เราเลยขอเมล็ดพันธุ์มาปลูกดูค่ะ

มีแมวแปลกๆ ด้วยนี่นา!

คงจะทำเพื่อให้ทุกคนสนุกกับของเล่นแมวสินะ

โอ้ เยี่ยมไปเลย! ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ ด้วย

การขอเมล็ดพันธุ์มานี่ลำบากเลยล่ะค่ะ~

ก็เพราะว่าในป่าแห่งนั้นมีเจ้าเสือมังกรอยู่ไงล่ะคะ!

อ่า~ มังกรที่คอยปกป้องแมวสินะคะ?

ใช่แล้วค่ะ เพราะว่ามีเขาอยู่ การสัมผัสกับแมวในป่าเลยต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษน่ะค่ะ

เจ้าเสือมังกรตัวนั้นน่ะนะ สามารถทำลายกองทัพของทั้งประเทศได้ในพริบตา

แล้วก็เผาทำลายกองทัพของจอมมารได้อีกด้วยล่ะค่ะ...

● ● ● ● ● ●

ยิ่งได้ยินข่าวก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่ใช่เจ้าตัวนั้นเลยแฮะ~

ตรงนี้

ฟุรุ...

ถ้างั้นก็

อีกทีนะ~

ถึงจะไม่ได้เป็นสไตล์ที่ชอบหวนคิดถึงอดีตซะทีเดียว แต่ว่า

ป่าที่เคยเลี้ยงลูกครั้งสุดท้ายของฉัน

ลองไปดูหน่อยดีไหมนะ...

คุณเดมอนที่ยุ่งอยู่

เดี๋ยวก่อนสิ~

ได้ยินไหมจ๊ะ~ แม่เองนะ~

นี่ไง เปิดหน่อยสิ~!

อ่า~ เปิดหน่อยสิ~!!

ได้ยินแล้วน่า

มีกริ่งอยู่ไม่ใช่เหรอ! กดมันสิ!

แล้วทำไมต้องเคาะประตูแรงขนาดนั้นด้วยล่ะ

โอ๊ะ

ลืมไปเลยแฮะ

ฉันไม่ค่อยถนัดของใหม่ๆ เท่าไหร่เลยน่ะ~

ตอนนี้ไม่มีใครเห็นก็ไม่เป็นไรหรอกนะ

มันก็มีตำแหน่งกับหน้าตาของฉันเหมือนกันนี่นา...

อีกแล้วเหรอ...

ค่ะๆ จะระวังให้เองนะ

ป่าโชชินชะเหรอคะ?

จะบินไปรวดเดียวไม่ได้หรอกนะ?

ทำไมล่ะ?

คุณนี่ติดตราสำหรับเทเลพอร์ตไปทั่วโลกเลยนี่นา

ในป่าแห่งนั้นมันติดตราไม่ได้น่ะ

เพราะว่ามีเขตป้องกันกั้นอยู่ทั่วทั้งป่าไงล่ะ

เป็นเพราะน้องชายของปีกน่ะ

คงไม่คิดเลยสินะว่าฉันจะมาติดตราให้เจ้าหมอนั่น

นี่ คุณมังกรน่ะ

เป็นลูกของปีกจริงๆ เหรอคะ?

ก็ใช่สิ

ฉันเองก็ไม่ได้เจอนานแล้ว แต่ถ้าพูดถึงมังกรในป่าแห่งนั้น ก็ต้องเป็นเจ้าตัวนั้นแน่ๆ เลยสิ?

งั้นเหรอคะ...?

ได้ยินข่าวมา แต่ก็ไม่รู้สึกว่าเป็นเจ้าตัวนั้นเลยแฮะ

องค์มังกรจักรพรรดิ~

อย่างนั้นเหรอ? ต้องโตขึ้นแน่ๆ เลย

ยังไงก็ตาม ถ้าจะไปป่า ก็ต้องบินไปที่เมืองของมนุษย์ที่อยู่ใกล้ๆ ก่อน แล้วค่อยเดินต่อ

ไม่ใช่แบบนั้นสิ...

ป่า

มันต้องใช้เวลาอยู่นะ

อืม ไม่เป็นไรค่ะ

เป็นเมืองที่มีปราสาทใหญ่ๆ ใช่ไหมล่ะ เข้าใจเลย

ถ้าพาไปถึงตรงนั้น คุณก็กลับได้เลยนะ

เอ๊ะ!?

ฉันก็จะไปถึงป่าด้วยนะ

คุณก็มีงานต้องทำไม่ใช่เหรอ

นี่ไง นักเรียนมาที่ทางเข้าดันเจี้ยนแล้วนะ

อ๊าาา!

ฉันได้รับวันหยุดมาแล้ว แถมแผนที่ก็จำได้หมดแล้วด้วย

บางทีการเดินทางคนเดียวก็ดีเหมือนกันนี่นา~

เดี๋ยวก่อนสิ! มีธุระต้องทำ ขอเวลา 10 นาทีนะ!

คุณเดมอนคะ เป็นอะไรเหรอคะ? กำลังทานอาหารอยู่เหรอคะ?

ไม่ใช่ห้องน้ำเหรอคะ~?

นี่ไง รีบพาไปที่เมืองแล้วรีบกลับมานะ!

เข้าใจแล้ว! เข้าใจแล้วค่ะ!

ขอบคุณค่ะ!

ถ้ามีอะไรก็รีบแจ้งให้รู้ไว้นะ!

ค่ะๆ

ส่งจิตสื่อสารไปได้ไม่ใช่เหรอ! ปรึกษาฉันสิ!?

อ่า ค่ะๆ

ป่าแห่งนั้นมันมีหมีเยอะนะ คุณแม่ก็อายุเยอะแล้ว อย่าเพิ่งไปลุยเลยนะ

ค่ะๆๆ!

เป็นคนคิดมากจริงๆ เลยนะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

รีบกลับมานะ! นักเรียนกำลังรออยู่ไม่ใช่เหรอ!

ระวังตัวด้วยนะจริงๆ เลย!

ก่อนเลยไหมคะ?

อ่า ค่ะๆ

ฉันต้องเปลี่ยนวิธีการทำงานให้ตัวเองได้ลาพักผ่อนบ้างแล้วล่ะ...

เอาล่ะนะ

ก่อนอื่นเลย ป่ามันอยู่ทางไหนกันนะ

ถ้าเจอกับเจ้าเหมียวที่กำลังปลูกของเล่นแมวได้ก่อน

ก็น่าจะถามเรื่องคุณมังกรแมวได้เหมือนกันนะ

ตบมือให้คุณซี

โอ๊ะ แย่จัง

นึกว่าไม่มีใครอยู่ซะอีก!

ไม่ๆๆ วิ่งได้เก่งจริงๆ เลยนะ

การใช้เวทมนตร์นี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ เลย

อ่า ฉันชื่อไฮบูจิ

อาศัยอยู่ในเมืองนี้ค่ะ

โอ๊ะโอ ดูเป็นทางการจังเลยค่ะ สวัสดีค่ะ~

ฉันเป็นคู่หูเวทมนตร์นะ

ถ้าบอกชื่อจริงไปแล้ว ดูเหมือนจะมีเรื่องต่างๆ เกิดขึ้นเยอะเลยนะ

เรียกฉันว่า "มามานยาน" (Mama-nyan) ในชื่อเล่นก็พอ!

ถึงจะบอกว่ามากกว่ามาม่าแล้ว แต่ก็อายุระดับคุณย่าแล้วนะเนี่ย!

อาฮ่าฮ่าฮ่า

โอ้โฮ

ดูแล้วไม่เหมือนเลยนะ

ใช่ๆ

อยากไปที่ทุ่งของเล่นแมวน่ะค่ะ ไม่รู้ว่าอยู่แถวไหนของป่ากันนะ?

ขออนุญาตนะ คุณไม่ได้มาจากแถวนี้ใช่ไหม...?

ไม่เลยค่ะ! มาจากป่าโชชินชะนี่แหละค่ะ~

หืม?

ตอนที่ถูกอัญเชิญมาเป็นคู่หูเวทมนตร์ ก็ยังไม่มีทุ่งแบบนี้เลยค่ะ

!

หางสองเส้น...!

การที่คุณถูกอัญเชิญมานี่มันเก่าแก่จริงๆ นะคะ

ป่าแห่งนี้อาจจะเปลี่ยนไปเยอะเลยก็ได้นะ

ถ้าไม่เป็นการรบกวน ขออนุญาตพาคุณชมรอบๆ ได้ไหมคะ

อย่างนั้นเหรอคะ?

โอ๊ะ ดีจัง!

งั้นขอฝากคุณไว้กับคุณเลยแล้วกันนะคะ!

ยินดีเลยค่ะ!

ถ้าปล่อยคุณไว้ตรงนี้เฉยๆ กลางคืนคงจะกังวลจนนอนไม่หลับแน่ๆ เลย

แล้วก็... หลังจากนั้นก็ทำงานเป็นอาจารย์อยู่ที่โรงเรียนนั้นมาตลอดเลยค่ะ

มีสัตว์อสูรหลากหลายชนิดถูกอัญเชิญมาเรื่อยๆ เลยค่ะ

ใช่ๆ ตัวที่เจอกันที่โรงเรียนน่ะ เป็นตัวที่ฉันเคยเลี้ยงมาก่อนน่ะค่ะ

เป็นอสูรเวทมนตร์ที่เรียกว่า "เกรย์เตอร์ เดมอน" น่ะค่ะ

ก็ให้เจ้าตัวนั้นมาช่วยดูแล แล้วก็สร้างดันเจี้ยนไว้ในโรงเรียนน่ะค่ะ~

ดันเจี้ยนเหรอคะ!

คุณป้าที่เล่าเรื่องแบบข้ามเวลาไปมาจนเรื่องปนกันไปหมด แต่ตามทันได้นะ ไฮบูจิ

อันนั้นน่ะ ไม่ใช่การพูดแบบเงียบๆ นะคะ ราชาแห่งขนฟูเลยนะเนี่ย

แล้วก็เจ้าตัวนั้นก็พูดว่า

มังกรแห่งป่านี้ เป็นตัวที่ฉันเคยเลี้ยงมาก่อนค่ะ

มันเข้ากันได้เลยค่ะ! นั่นมันคุณลุงมีปีกนี่คะ

แต่ว่านะ ถ้าได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับคุณมังกรน่ะ... เดี๋ยวนะ มันดูเหมือนว่า...

จะยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว

ไม่นะ! มังกรที่ถูกเลี้ยงโดยแมวน่ะ มันไม่ได้มีเยอะขนาดนั้นไม่ใช่เหรอคะ!?

!!

เหรอคะ? ไม่น่าจะมีเยอะเหรอคะ?

อย่างที่ฉันเคยทำน่ะค่ะ

นี่คะ พวกเรามันก็เป็นพวกชอบสอดรู้สอดเห็นและช่วยเหลือกันนี่นา!

ไม่ๆ งั้นก่อนอื่นขอพาไปที่ของคุณลุงมีปีกก่อนนะ

อยากจะเจอใช่ไหม?

มาถึงแล้ว... จริงเหรอคะ?

เอ่อ...

การที่เจ้าตัวนั้นยังมีชีวิตอยู่เนี่ย มันเป็นเรื่องจริงเหรอคะ?

แต่ว่านะ มันไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว เลยอยากจะเที่ยวชมด้วยเหมือนกันน่ะค่ะ

อยากจะไปดูที่จัตุรัสโมชะโมชะจัง~

อย่างนั้นเหรอ

เข้าใจแล้วค่ะ! งั้นไปที่จัตุรัสโมชะโมชะก่อนเลยนะคะ!

ว้าว... นั่นใช่ไหมคะ?

ตื่นเต้นจังเลยค่ะ~

ใช่ค่ะ ตรงนี้แหละค่ะ

รุ่นที่ 4~ !

ถึงไม่ใช่วันงานเทศกาลก็ยังดูแปลกตาจังเลยนะ

โอ้ ใช่ ไฮบูจิสินะ

มีเรื่องจะขอหน่อยน่ะ ขอให้พาเข้าไปในจัตุรัสหน่อยได้ไหมคะ

จริงๆ แล้วคือคุณท่านคนนี้ค่ะ~

อย่างนั้นเหรอคะ...

คุณแม่ของคุณลุงมีปีกนี่เอง...

ได้ยินมาแล้วล่ะค่ะ... ที่ต้องลำบากขนาดนี้...

แต่ว่ากฎก็คือกฎนี่นา

ถึงจะไม่ใช่วันงานเทศกาล ก็คงจะไม่อนุญาตให้เข้าไปข้างในได้ง่ายๆ หรอกค่ะ

โอยๆ นั่นมันไม่ยุติธรรมเลยนะ!

ก็ได้ค่ะ แค่ได้มองจากตรงนี้ก็พอแล้ว!

สวยงามมากเลยนะคะ~ !

มันกำลังรุ่งเรืองเลยนี่นา!

ถูกเลยค่ะ! พอดีช่วงเวลานี้แหละที่กำลังคึกคักที่สุด!

นั่นหมายความว่า...

ก่อนวันงานเทศกาลเองก็มีคนเข้าไปแล้วนี่นา ทุกคนคงอิจฉาแย่เลยสิคะ?

โอ๊ะ...!? งั้นงานเทศกาลคือพรุ่งนี้เหรอคะ!?

ก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ!

พรุ่งนี้ก็มาอีกนะคะ!

มันเป็นของเล่นแมวที่ได้สนุกกับคุณลุงมีปีกในฐานะพ่อลูกไงคะ~

อา~... อืม นั่นก็ดีเหมือนกันนะคะ

แต่ว่านะ ยังไม่รู้เลยว่าเจ้าตัวนั้นจะเป็นลูกของคุณลุงมีปีกรึเปล่าน่ะค่ะ

พอได้เจอแล้วก็รู้ได้เลยนี่นา!

นี่ ไปสิ ไปเลย!

งั้นเราไปกันเถอะ ไปหาคุณลุงมีปีกกัน!

ที่นี่คือป่าของท่านผู้เป็นที่รักของฉันหรือคะ?

ป่าที่แตกต่างจากที่ฉันจำได้มากเลยค่ะ

--ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ตาม

เหล่าแมวที่ไม่รู้จัก

โอ้โห!

มังกรที่ร่ำลือกันว่ายิ่งใหญ่ล่ะ...

นั่น... ท่านเดินทางมาไกลเลยนะคะ

แน่ใจเลยว่ามีลูกมังกรอยู่ในป่าแห่งนี้

เมื่อนานมาแล้ว... ท่านก็เสียไปแล้ว น่าเสียดายจังค่ะ...

ถ้าอย่างนั้นก็ขอพูดแบบนี้แล้วกัน

ใช่ค่ะ...

โธ่เอ๊ย~ ขอโทษนะคะ ใช่แล้วล่ะค่ะ

ลูกๆ ที่ฉันเลี้ยงมา น่าจะเสียกันไปหมดแล้วล่ะค่ะ

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ผ่านไปนานหลายปีแล้วนี่นา

แต่ถ้าเผื่อว่ายังมีใครสักคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็อยากจะเจอสักหน่อยน่ะค่ะ~

ปกติฉันก็วุ่นอยู่กับการเลี้ยงดูนักเรียนที่อยู่ตรงหน้าจนเต็มที่แล้ว ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เจอคนที่เติบโตเต็มที่แล้ว แต่แล้วก็...

ก็คิดขึ้นมาน่ะค่ะ...

ไง หายบุจิ

มีธุระอะไรกับคุณลุงมีปีกเหรอคะ?

อ๋อ คุณลุงออกไปข้างนอกรึเปล่านะคะ?

อืม กำลังพาเจ้าตัวที่ตัวใหญ่กว่าออกไปซ้อมล่าอยู่ค่ะ

นี่ค่ะ ห่อนี้

อย่างนั้นเหรอคะ งั้นเดี๋ยวรอก่อนดีกว่า

เชิญเลยค่ะ เชิญเลย

คุณลุงเป็นใครคะ?

เป็นคุณลุงหายบุจิที่อาศัยอยู่ในเมืองน่ะค่ะ

กลิ่นนี้...!

สวัสดีค่ะ, ห๊ะ?

สวัสดีค่าาา!

สวัสดีค่า~ !

นี่ คุณป้าชื่ออะไรคะ?

อ๋อ นี่คือ...

คุณป้าเหรอคะ? หนูถูกเรียกว่า "มามี้" ค่ะ สวัสดีค่า!

พ่อ

หางนุ่มนิ่มจัง!

มีตั้ง 2 หางเลย~

ทุกคนดูแข็งแรงจังเลยนะ~

แข็งแรงเกินไปจนปวดหัวแล้วค่ะ

ก็ดีแล้วนี่นา ดีแล้วนี่นา

เลี้ยงมาหลายตัวเลยนะ แต่ไม่มีสักตัวเลยที่เชื่อฟังแล้วพูดว่า "จิ๊บๆ" เลยค่ะ~

ถ้าไม่แข็งแรงก็ลำบากสิคะ

อา~

ที่ไหนก็เหมือนกันหมดเลยนะคะ

จากเจ้าพวกนี้

รอบๆ หน้าต่างด้วย

ดมกลิ่นดูสิ ก็มีกลิ่นจางๆ...ทั้งป่าเลย

นึกถึงภาพที่เคยดูไม่น่าไว้ใจนั่นขึ้นมาเลย

เป็นกลิ่นของเจ้าตัวนั้นนี่เอง

แต่ตอนนี้กลิ่นมันช่างทรงพลังอะไรอย่างนี้เนี่ย

คุณป้าจะมาตรงนี้เหรอคะ?

คุณลุงมีปีก! ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ

จะนอนบนหางคุณป้าแล้วนะ~

หายบุจิเหรอ?

แล้วทางนั้นล่ะ? เป็นแขกเหรอคะ?

หา...?

ไว้เจอกันใหม่นะคะ

ดมๆ

อ๋

อ๋

คุณแม่จ๋า!?

โตขึ้นแล้วสินะ~ !

เอ!?

เวทมนตร์ก็เก่งขึ้นด้วย!

นะ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ!?

ที่นี่น่ะเหรอ? อะไรนะ?

ฉันเลี้ยงพวกเจ้าให้เติบโตอย่างดีที่นี่นะ!

อ๊าา ไม่ใช่แบบนั้น... อ่า...?

เอ...!?

จะ... จะ เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย!?

อ่า ดี...

ไม่ได้พักผ่อนนานเลยค่ะ ถึงได้มาได้ล่ะ~

ขอพักสัก 2-3 วันนะ ฝากด้วยล่ะ!

เอ๊ะ อ๊ะ เอ๊ะ

ก็ดีสิ! ดีค่ะ แต่ว่า... อธิบายให้ฟังก่อนสิคะ...

นี่ คุณน่ะนะ เรื่องแบบนั้น

มันจะยาวเป็นธรรมดาไม่ใช่เหรอคะ

ใช่แล้ว ต้องไปหาของกินมาให้แล้วล่ะ!

จะขอชิมหนูในป่าแห่งนี้สักหน่อยดีไหมนะ~

ได้ๆ ครับ ผมจะไปหามาเอง!

เอ๊ะ...

คุณแม่รออยู่ที่ถ้ำนะ!

ลุงครับ สักครู่ครับ

ผมบอกแล้วไงครับ

อะไรเหรอ?

ทำตัวเหมือนคนแก่ไปเลย!

คุณแม่ยังอยู่ในวัยทำงานอยู่นะ!?

อ๊า ไม่ใช่แบบนั้นสิ... อ่า ให้ตายสิ!

ใช่แล้ว คุณก็ตามมาด้วยสิคะ!

จะให้ดูเลยว่าเก่งการล่าขึ้นขนาดไหน!

เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อนสิ!

คุณแม่จ๋า! รอด้วยสิคะ!

บอกให้รอไงคะ!

ถึงจะไม่ชอบมองย้อนอดีตก็เถอะนะ

แต่เจ้าตัวนี้ไม่ใช่เรื่องในอดีตของฉันนะ

เจ้าตัวนี้ยังมีอยู่ทั้งตอนนี้และในอนาคตค่ะ

โฮ่ยยย!

คุณแม่จ๋า!