ตอน 20: Chapter 20

ศิษย์เก่าทุกคนต่างแยกย้ายกันไปตามทางของตัวเอง...

รอยยิ้มของพวกเธอช่างสดใสเหลือเกิน

เต็มไปด้วยความหวังและความคาดหวัง...

ตอนที่คุณเรียนจบเนี่ย ใบหน้าคุณดูวิตกกังวลสุดๆ เลยนะ

เอ๊ะ...?

เหรอ... เป็นแบบนั้นเหรอ...?

ใช่เลย!

ตอนแรกคุณไม่ได้คิดจะทำงานเป็นนักเวทราชสำนักเลยสักนิดนะ...

แล้วคุณล่ะ? หลังเรียนจบมีแพลนแล้วเหรอ?

เป็นเจ้าหน้าที่กิลด์แถวบ้านน่ะ

ก็เพราะว่าชาวบ้านในหมู่บ้านส่งให้เรียนไงล่ะ

จริงๆ แล้วผมน่าจะได้เป็นศิษย์กับคุณรุดบารีแล้วล่ะ

เอ๊ะ~ เป็นคนที่มีชื่อเสียงด้านเครื่องมือเวทมนตร์ด้วยเหรอ!?

จริงเหรอ~ สุดยอด! ยินดีด้วยนะ!

ยินดีด้วยนะ!

ทุกคนตัดสินใจได้แล้วสินะ

คุณอยากทำอะไรล่ะ อานเนลอสซา

อะไรก็ได้นี่นา เรียนจบอันดับหนึ่งชัวร์อยู่แล้วนี่

ไม่ใช่ว่าอะไรก็ได้นะ...

ใช่แล้ว

ห้ามพูดนี่นา~

อาฮ่าฮ่า

ก็มีงานที่ไม่ต้องพูดนี่นา~

อานเนลอสซา!

คุณมาที่ห้องผู้อำนวยการนะ

คิยูคิยูเทย์...

แขกนักเวทราชสำนัก

ได้คิดถึงเรื่องนี้บ้างไหมล่ะ?

ได้ยินมาว่าคุณอยากทำงานที่สำนักด้วยนะ

คุณซากุระ

อ๊ะ ครับ เรื่องการทำงานที่สำนักน่ะเหรอ...

นักเวทราชสำนักก็มีงานธุรการเยอะเหมือนกันนะ!

การรวบรวมเอกสารเก่าที่คุณกำลังทำอยู่ตอนนี้ ก็คงมีบรรพบุรุษของเราเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยล่ะนะ

นักเวทราชสำนักจะต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์และอุบัติเหตุทางเวทมนตร์ทั้งหมดในประเทศ

น่าจะเป็นงานที่สนุกและมีความหมายมากๆ เลยล่ะ

คะ... ครับ...

ความหมายเหรอ... ที่จริงแล้วฉันน่ะ

คิดว่านักเวทที่มีพลังเหนือกว่าคนปกติควรจะต้องมีหน้าที่รับผิดชอบที่เหมาะสมนะ

เพราะว่าสามารถช่วยผู้คนได้มากกว่าคนทั่วไปด้วยตัวคนเดียวไงล่ะ

อยากให้มาเป็นส่วนหนึ่งของพวกเราจังเลยนะ

ตกลงแล้วเหรอ? อานเนลอสซา

เอ่อ คือว่า... จะคิดดูค่ะ บอกไว้อย่างนั้น...

เอ๊ะ...?

นั่นสิ! คิดในแง่ดีจริงๆ นะ! ช่วยคิดให้ด้วยนะ!

อาจารย์

การที่นักเวทราชสำนักอันดับหนึ่งจะมาที่โรงเรียนนี่เป็นเรื่องที่หาได้ยากมากเลยนะ คุณโชคดีที่ได้รับการคาดหวังนะ!

ค่ะ ค่ะ...

แม่เหมียว!

โอ้~ ไปไหนมาเนี่ย~

ก็แค่ไปล่าสัตว์ธรรมดาน่า?

เป็นเรื่องสำคัญแท้ๆ เลยนะ! กลัวจังเลย~

● ● ● ● ●

เด็กคนนี้ก็น่าจะถึง "วัยออกรัง" แล้วสิ...

ไม่เป็นไรหรอก ลองดูสิ

เอ๊ะ?

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เพราะว่ามีคนจากทางนั้นมาเรียกแล้วนี่คะ

ทำไม่ได้ก็แค่ลาออกไปสิ!

เอ่อ... เอ๊ะ...!?

ตอนที่ออกรังไป ก็เคยคิดว่าจะอยู่โรงเรียนนี้ต่อเหมือนกันนะ

จะเลิกง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอ? เลิกก็ได้... เหรอ...?

คุณแม่จะ... มาด้วยกันไหมคะ...?

ฉันเป็นผู้รับใช้ของคุณนะ?

ลืมไปแล้วเหรอ?

เอ๊ะ!?

เด็กคนนั้นเรียนจบแล้วนี่นา การเลี้ยงลูกก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ?

ราชสำนักดูน่าสนุกจัง จะไปแล้วนะ~ ดันจอนนี่

เหนื่อยหน่อยนะกับการเดินทางไกล!

เป็นนักเวทราชสำนักมือใหม่สินะ?

ก่อนอื่นก็มาฝึกที่นี่สัก 1 เดือนก่อนนะ

ㅣ

B

?

ฝึกเหรอ... ?

??

เอ่อ... ทหารทุกท่านเหรอ...?

เป็นทหารใหม่เหมือนกับคุณเลยล่ะ

นักเวทราชสำนักก็ออกไปรบในสนามรบด้วยนะ

คุณก็จะมาฝึกทหารใหม่ด้วยกันนะ

อยากให้พวกคุณได้ฝึกทั้งพละกำลังขั้นต่ำและสัญชาตญาณการต่อสู้ที่นี่

อ๊ะ

เป็นผู้ใช้เวทนี่นา

จะฝึกด้วยกันนะ ไม่เป็นไรเหรอ?

อย่างนั้นสินะ~ เป็นระบบที่เข้าใจได้เลย

งั้นฉันขอพักอยู่ที่คอกสัตว์ก่อนดีกว่านะ

ต้องขออนุญาตจากใครดีล่ะคะ? ผู้ดูแลการฝึกทหารใหม่... คือคุณใช่ไหมคะ?

เอ่อ... คุณคือ...?

ฉันคือเค็ตซี ผู้รับใช้ของเด็กคนนี้ค่ะ

ฉันขออยู่กับสัตว์ขี่ที่พวกคุณใช้ได้ไหมคะ?

แมว

เอ๊ะ... อ่า งั้นพาไปด้วยเลย

พูดได้ด้วย

ถ้าเป็นที่คอกสัตว์ ก็รู้ได้จากกลิ่นเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ ขอรบกวนหน่อยนะคะ

แม่เหมียว!

ตั้งใจหน่อยสิ!

ตั๊สึตะ๊สึ

“คุณแม่เหมียว” นี่

แมวตัวนั้นเนี่ย

แม่ของคุณ...เหรอ?

โดนคำสาปจนกลายเป็นแมว... อะไรแบบนี้เหรอ!?

ไม่จริง... ค่ะ...

ค่ะ!

23!

7

แบ็กฮโย มัง

ค่ะ!

ค่ะ!

8

ค่ะ!

9

10...

ค่ะ!

ก็พอจะตามทันได้นี่นา

คุณแม่เหมียว

ความรู้สึกตอนที่เริ่มฝึกตอนเช้ากับคุณแม่เหมียว

แม้จะเข้มงวด แต่ก็เริ่มชินแล้ว

คุณแม่

คุณนี่มีพละกำลังจริงๆ นะ

คุณแม่เหมียว

0

เป็นเพราะคุณแม่เหมียวเลยค่ะ

อ๊ะ ที่นี่... ! คุณแม่คะ!

อีกตัวกำลังจะคลอดแล้ว...

ช่วยเฝ้าดูอีกสักหน่อยได้ไหมคะ!

ได้สิ!

งั้นไว้เจอกันนะ สู้กับการฝึกนะ!

...คุณแม่เหมียวของคุณนี่มันสุดยอดจริงๆ เลยนะ...

ผู้รับใช้มันเป็นแบบนั้นเหรอ... ?

เอ่อ จริงๆ แล้วอาจจะไม่ใช่ก็ได้นะ...

การฝึกทหารใหม่ จบแล้วนะ!

คุณจะไปประจำการในวังสินะ~

คงไม่ได้เจอกันแล้วสินะ

ถ้าพลังเวทหมดเมื่อไหร่ ก็มาหาที่นี่นะ!

อืม...

ในที่สุดก็ไปถึงที่ที่สามารถใช้พลังที่แท้จริงได้แล้วสินะ!

อืม...!

คุณแม่เหมียว

ฉันน่าจะเหมาะกับความเป็นทหารนะ

เหรอ? ไปกันเถอะ!

ก็ไม่ต้องเจอคนข้างนอกนี่นา แค่ทำในสิ่งที่ถูกสั่งก็พอแล้ว

ไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่พูดว่า “ค่ะ!” ก็พอแล้ว แถมยังมีคนที่เงียบกว่าฉันอีกด้วย

ทหารใหม่ทุกคนก็เป็นคนดีด้วย...

ดีจังเลยนะ งั้นไปกันเถอะ

ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไปที่ใหม่แล้ว วังนี่ก็ไม่อยาก...

ค่ะๆ

ไง มาแล้วสินะ

จะให้พาไปชมภายในปราสาทก่อนนะ ไปเก็บของในห้องก่อนเลย

การรับราชการจะเริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้

คนที่เก่งด้านเวทมนตร์มันไม่เยอะนะ

นักเวทในราชสำนักก็เป็นกลุ่มเล็กๆ ที่เก่งกาจอยู่แล้ว

ถึงจะออกไปสำรวจหรือจัดการอันตรายตามที่ต่างๆ ในประเทศ

แต่ส่วนใหญ่มักจะทำงานคนเดียว

เพราะภาระและความรับผิดชอบของแต่ละคนก็มีเยอะ เลยอยากให้ค่อยๆ ทำความคุ้นเคยไปนะ

ค่ะ...

ที่นี่คือห้องสมุดเก็บหนังสือค่ะ

ห้ามนำหนังสือออกไปข้างนอกนะคะ

นักเวทสามารถดูบันทึกเหตุการณ์เวทมนตร์ที่อยู่ด้านในได้ด้วยค่ะ

แบบนี้ก็หมดการนำชมแล้ว กลับห้องได้เลยไหมคะ?

งั้นพรุ่งนี้

คะ... ค่ะ...

เฮ้อ... อยากเป็นบรรณารักษ์ที่นี่จัง...

ใช่แล้ว~ มีหนังสือเก็บเยอะมากเลย!

อ่านให้จบต้องใช้เวลาแน่ๆ เลย~ น่าสนุกจังค่ะ

สิ่งที่คนนั้นพูดนี่มันน่ากลัวไปหมดเลย... ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ...

อ๊ะ พูดถึงสิ่งที่คนนั้นพูดน่ะสิ

มีฉบับร่างจากรูปภาพที่เห็นในโรงเรียนเวทด้วยนะ!

เขาบอกว่ารุ่นพี่มีส่วนร่วมในการรวบรวมมานี่นา

สุดยอดเลย~ มีบันทึกที่ละเอียดกว่าในหนังสืออีกด้วย

ดูสิ ดูนี่สิ!

คุณแม่เหมียว...

ขอโทษนะ ตอนนี้ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้น...

อ๊ะๆ

งั้นไปอาบน้ำกันเถอะ! ไม่ได้อาบมาเดือนนึงแล้วนี่นา?

แหม~ สุดยอดเลยนะ! นี่เป็นอ่างอาบน้ำที่กว้างที่สุดที่เคยเห็นเลย!

ถึงจะเป็นอ่างอาบน้ำก็ยังไม่พอเหรอ...

ถึงเปียก็จะเปียกไปด้วย...

หวังว่าฉันจะคิดในแง่ดีกว่านี้ได้นะ

โฮ่ พรุ่งนี้ต้องร่าเริงให้ได้! รีบไปนอนกันเถอะ!

ช่างเถอะนะ เด็กคนนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ... ก็มีฝีมืออยู่แล้วนี่นา!

ชิโคะ...

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ค่ะ...

อ๊ะ... เวลา... ผิดเหรอ...?

อ๊ะ ขอโทษนะ ไม่เป็นไรค่ะ

เมื่อวานมีสัตว์อสูรขนาดใหญ่โผล่มาที่เมืองแถวนี้ด้วยนะ

รายละเอียดมันยังไม่ค่อยมีออกมาเลย เลยต้องรีบให้ใครสักคนไปดูให้หน่อยล่ะ!

สรุปก็คือที่แน่ๆ คือมันใหญ่กว่าบ้าน แล้วก็แข็งเหมือนแมลงน่ะ

แล้วความเสียหายล่ะ? ยังไม่มีเหรอ?

แปลงผักก็ยังปลอดภัยใช่ไหม?

คุณแม่เหมียว

ใช่แล้วล่ะ

อ๊ะ... เอ่อ...

เอ่อ... คือว่า... หนู...

อ๊ะ... เอ่อ!

ผะ... หนูเองค่ะ!

จะโค่น

ค่ะ... ค่ะ!

ดีๆๆ

แปล หนูพอจะทราบวิธีโค่นได้ค่ะ!

เก่งจังเลยนะ คามิกามิ แต่ก็พูดได้ดีเลยนะ

เอ่อ... ล่ะ?

น่าเชื่อถือจริงๆ!

เป็นงานแรกของเธอ แน่นอนว่าต้องมีจอมเวทรุ่นพี่คอยดูแล

ทุกคน มาทำความรู้จักกันนะ นี่คือ อันเนโลซซ่า ดาวรุ่งที่เพิ่งมาวันนี้

ฝากด้วยนะ

รับทราบค่ะ!

ให้เธอไปสอดแนมเองเลยดีกว่า!

ตอนนี้มันเร่งด่วนมาก ไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!

ฮะ!

เอ๊ะ แต่ว่า... เอ่อ ใช่ค่ะ...

คุณแม่เหมียว...

หนูจะไปทีหลังค่ะ

รายละเอียดน่าจะอยู่ที่นี่ด้วยนะ

แต่คุณต้องไปดูของจริงนะ

อื้อ... อืม...!

ใจเย็นๆ นะ! ไม่เป็นไรค่ะ

พูดกับฉันเหมือนพูดกับตัวเองสิ... นะ

นี่มันสัตว์อสูรระดับภัยพิบัติเลยนี่นา...

ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย... หรือว่าตอนเป็นนักเรียนเคยเห็นในหนังสือรึเปล่านะ...?

อ๊ะ นั่น... นั่นแหละค่ะ!

น่าจะเป็น ไดโอวัวคามามุชิ ค่ะ... ค่ะ

เอ่อ คือว่า ถึงแม้จะกินเนื้อเป็นหลัก แต่ก็ไม่สนใจแปลงผักเลยค่ะ

มันแข็งมากๆ แถมยังทนไฟได้ด้วย

ทั้งการขว้างหินและลูกธนูไฟก็ไม่ได้ผลเลยค่ะ!

ตัวเต็มวัยมันใหญ่กว่าบ้านด้วย...

เคยเห็นมาก่อนเหรอ?

เอ่อ แล้วก็ คุณเดมอน น่ะ คุณเดมอน คือคุณครูของโรงเรียนน่ะ แต่ที่เขาเล่นดันเจี้ยนน่ะ คือที่นั่นแหละ อ่า

อ๊ะ ขอโทษค่ะ

พอทำงานนี้เสร็จแล้วจะเล่าให้ฟังนะคะ

ดีมาก กลับไปที่ปราสาทหลวง แล้วก็แจ้งทุกคนว่าน่าจะเป็น ไดโอวัวคามามุชิ และให้บอกถึงรูปลักษณ์ตามที่เห็นเลยนะ

มันเริ่มเคลื่อนไหวอีกแล้ว!

น่าจะมีการวางแผนรับมือแล้วล่ะ

เอ่อ... ค่ะ...

“อีกแล้ว” นี่หมายความว่ายังไงเหรอคะ?

มันมีการเข้าใกล้และถอยห่างจากเมืองเป็นระยะๆ ค่ะ

มันตั้งใจจะโจมตีเมืองหรือเปล่านะ...

ใกล้จะโจมตีแล้วล่ะ~

คุณแม่เหมียว!

คุณแม่เหมียว เร็วจังเลยนะ!

ช้าหน่อยสิ กว่าจะหาบันทึกที่อ้างอิงจากร่างภาพประกอบได้~

บันทึกเหรอ!? มีบันทึกของไดโอวัวคามามุชิด้วยเหรอ!?

อืม มันเป็นของที่เก่าแก่มาเป็นร้อยๆ ปีแล้วล่ะ~

เป็นไงบ้าง? เล่าให้ฟังได้ดีไหม?

เอ่อ อืม มันมากกว่าปกติ...

ไม่ต้องห่วงหรอก บอกเนื้อหาในบันทึกมาเลย!!

ไดโอวัวคามามุชิ ตอนที่มันเคยปรากฏตัวครั้งก่อน มันได้วางไข่ไว้ที่ ป่าแถวนี้ค่ะ

เขาว่ากันว่ามีลูกออกมาเป็นจำนวนมากจนกลายเป็นเรื่องใหญ่เลยล่ะ

เจ้าตัวจะมุ่งหน้าเข้าเมืองเหรอ?

ดูเหมือนว่าก่อนจะวางไข่ มันกำลังพยายามสะสมสารอาหารจำนวนมากอยู่ค่ะ

สารอาหาร

นี่... ข้อมูลนี้ได้แจ้งให้ปราสาทหลวงทราบแล้วเหรอ...?

อ๊ะ ใช่แล้วล่ะ ควรจะแจ้งไปแล้วสิ

ออกไปที่แนวกำแพงนอกแล้ว!

ตั้งใจจะเข้าเมืองแล้วล่ะ!

นักเวทย์! ช่วยใช้พลังให้หน่อยสิ!

ดี!

ม้าเร็วไปที่ปราสาทหลวง!

พาเธอไปด้วยนะ!

เธอไปอธิบายสถานการณ์ให้ทุกคนฟัง แล้วก็รีบส่งกำลังเสริมมาให้เร็วที่สุดนะ!

เอ่อ... แต่ว่า...

อะไรกัน แค่สกัดมันไว้เองคนเดียวก็ไหวสิ

เอ่อ คือว่า...

แต่ว่า แบบว่า คงจะทนได้ไม่กี่วันหรอกค่ะ

เร็วที่สุด! ไปเลยนะ!

อ๊ะ... อ๊ะ...

เอ่อ!

จัดการมันให้ได้เลยใช่ไหมคะ?

ห๊ะ?

ก็ใช่สิ แต่ว่า...

ห๊ะ!

อืมมม เย็นๆ กรอบๆ อร่อยจัง♡

คุยกันได้ดีเลยนี่นา สู้ๆ แบบนี้แหละ!

ต่อจากนี้ก็รายงานไปยังปราสาทหลวงนะ! สู้ๆ!

อือ... อืม...!

...การพูดคุยกันนี่มันแย่จริงๆ เลยนะ

เหนื่อยแย่เลยเนอะ~

โอ๊ย! คุณแอนเนโลซซ่าคะ!

ไปที่ห้องผู้อำนวยการสิคะ คุณลูกค้ามาแล้วค่ะ

หัวหน้าเก่าของคุณมาด้วยนะ

อึก!

โอ๊ะโอ ดูสิว่าใครมากันนะ

หัวหน้าเก่า~

ไม่ได้กล่าวคำขอบคุณที่ช่วยในการฝึกภาคสนามเลย...

มาด้วยเรื่องอะไรกันนะ?

ต้องบอกแล้ว! ไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!

ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องที่ให้ส่งศิษย์เก่าไปที่ราชสำนักอีกสักหน่อยนะ

ว้าว...

ดูเหมือนจะพูดด้วยน้ำเสียงน่ากลัวอีกแล้วสิ

อาฮ่าฮ่า...