ตอน 21: Chapter 21

กรี๊ด! นี่มันอะไรน่ะ!

ไปภูเขาอีกแล้วเหรอ? สัตว์อสูรจากภูเขาใช่ไหม!?

อืม ก็จับมาได้อะไรก็ไม่รู้

เจ้าแมวกับมังกร ตอนที่ 21 –สาวขี้เกียจสอบเข้า

อันนี้น่าจะรับซื้อได้ไหมนะ?

เดี๋ยวนะ ขอไปหาข้อมูลดูก่อนนะ

เรกะนะ

คุณชิโระเนโกะก็กำลังมองหาสถาบันเวทมนตร์อยู่เหรอคะวันนี้

อืม

เด็กคนนั้นมันจะปฏิเสธไปหมดเลยด้วยเหตุผลสารพัดที่จะไม่ไปโรงเรียนน่ะสิ

ก็มันน่าเบื่อนี่นา

แถมยังต้องเสียเงินด้วย ถ้าฟรีก็ดีเลย

อะไรที่มันเกินจริงขนาดนั้น

แล้วก็งานพาร์ทไทม์ที่โอเคด้วยนะ

ในเมื่อใช้เวทมนตร์ได้เยอะขนาดนี้ ก็อยากจะพัฒนาให้มันดีขึ้นใช่ไหมล่ะ

นี่ แล้วอนาคตล่ะคะ อยากเป็นอะไรไหมคะ

อืมมมม...

ถ้าเป็นไปได้ อยากจะทำงานที่สบายๆ มีรายได้ดีแล้วก็มั่นคงจังเลยค่ะ

มีโรงเรียนแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย...

อาชีพที่มั่นคงสินะ

งั้นลองเป็นข้าราชการดูไหมล่ะ?

ข้าราชการเหรอครับ?

แผ่นพับ A4 ม้วนได้เลย

มีแบบนี้อยู่นะ

โครงการสนับสนุนการพัฒนาจอมเวทย์แห่งชาติ

～เราจะช่วยให้ความฝันของคุณเป็นจริงให้เอง～

มันคือโครงการสนับสนุนการพัฒนาจอมเวทย์แห่งชาติไง

เป็นแบบที่รัฐบาลจะออกเงินให้เด็กที่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ ให้เขาได้ไปเรียนที่โรงเรียนเวทมนตร์

แต่ว่าถ้าเรียนจบแล้ว ก็จะต้องมาเป็นข้าราชการของประเทศไงล่ะ

เอ๊ะ นี่มันแปลว่าเรียนฟรีได้ด้วยเหรอคะ?

แถมยังได้เงินเดือนด้วยนะ

!!

ที่โรงเรียนประจำที่รัฐบาลกำหนด

ชุดนักเรียนก็มีให้

อาหารก็สามมื้อ

แล้วหลังจากเรียนจบ ถึงแม้เงินเดือนข้าราชการของประเทศจะค่อนข้างน้อยหน่อย แต่ว่า...

ก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบนะ!

อ๊ะ แต่แบบนั้นการสอบคงจะยากใช่ไหมคะ

มีระบบแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย!?

ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นนะคะ

สำหรับจอมเวทย์แล้ว ถ้าเป็นข้าราชการ เงินเดือนก็ไม่สูงนัก

นี่แหละคือเหตุผลที่ระบบนี้ไม่เป็นที่นิยม

ถึงแม้ว่ามันจะเหมาะสำหรับคนที่ไม่ค่อยมีเงินก็ตามนะ

ทำได้แล้วนี่นา!

แบบนี้ก็ไปโรงเรียนเวทมนตร์ได้แล้วสิ!

อืมมม ข้าราชการสินะ

แบบนี้ถึงจะขี้เกียจได้หน่อยก็ยังได้เงินเดือนด้วย น่าจะเป็นงานที่ดีนะ?

หา...พวกข้าราชการน่ะตั้งใจทำงานกันนะ!?

เพื่อนๆ ของพวกเราก็มีเป็นข้าราชการเยอะแยะเลยนะ!

เอาล่ะ ตัดสินใจได้แล้ว

เอ๋ แต่ว่ามันน่าจะสบายกว่าพวกนักวิจัยที่ทำอุปกรณ์เวทมนตร์ไม่ใช่เหรอคะ?

จะลองสมัครเข้าโรงเรียนเวทมนตร์ดูดีไหมนะ

ก็คิดว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นนะ...

เย้... เย้...

ยาวนาน... ในที่สุดก็... !

โรงเรียน! จะไปโรงเรียนแล้วนะ!

ยังไม่ได้ตัดสินว่าสอบผ่านนะ?

จะสอบผ่านให้ได้เลย!

ฉันจะส่งใบสมัครจากกิลด์นี้ให้นะ เอกสารนี่กับอันนี้กับอันนี้...

ก็ฉันเป็นคนสอนเวทมนตร์ให้เองนี่นา!

อุ๊ย~ การเตรียมเอกสารพวกนี้มันน่าเบื่อจัง

พยายามหน่อยสิ!

แล้วก็นะ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ถ้าฉันไม่อยู่แล้ว จะโอเคไหมนะ...

ไปโรงเรียนเหรอคะ!?

เอาเป็นว่าลองสอบดูก่อนก็ได้นี่นา...

จริงเหรอคะ!?

เริ่มตั้งใจจะเรียนแล้วสินะคะ!!

ดีจังเลยค่ะ!!

ใช่แล้วค่ะ พรสวรรค์นั้นต้องพัฒนาให้เต็มที่เลยนะ!

อ่า... ขอบคุณมากค่ะ คุณชิราเนโกะ

หนูเองนี่แหละที่ดึงแรงจูงใจของเขาออกมาไม่ได้...

โถ่ คุณชิราเนโกะก็ยุ่งอยู่กับงานหลายอย่างนี่นา~

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา~

เอ่อ... แล้วก็ต้องเตรียมเอกสารด้วยนี่นา...

เอาล่ะ ดูสิ รีบเขียนเลย!

ก่อนที่ใจจะเปลี่ยนนะ!

ยื่นให้เร็วเข้า!

เร็วเหรอคะ... แต่ถ้าสอบผ่านแล้ว

ก็ต้องให้ทุกคนช่วยรับช่วงต่อเรื่องงานบ้านด้วยนะ...

จนกว่าจะได้รับการอนุมัติจาก ประเทศกับโรงเรียน ก็ยังมีเวลาอยู่นะคะ

โย่ชิ ทุกคน! ต่อจากนี้จะยุ่งกันแล้วนะ!

เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้เลยนะ

``

เอาเป็นว่ามื้อเย็นก่อนนะ~

อ๊ะ ถ้าไปโรงเรียนแล้วจะไม่ได้กินซุปนี่อีกเหรอ...?

ไม่! มากกว่านั้น การได้เป็นจอมเวทย์ที่เก่งกาจนี่สิสำคัญกว่า!

อ๊ะจิเมะ ได้รับประทานค่ะ

เอาล่ะทุกคน!

ถ้ามีอสูรมาจากภูเขา ก็ต้องช่วยกันกำจัดให้ได้นะ!

เน่จัง เอาของใหญ่เกินไปแล้ว!

แบบนี้จะให้ทำยังไงกันล่ะ!

มันใหญ่เกินไป!

ขา! ขา! หยุดการเคลื่อนไหวเดี๋ยวนี้!

อสูรประมาณนี้อาจจะลงมาก็ได้นะ?

ถ้ารับมือไม่ได้จะทำยังไงล่ะ!

เน่จัง ถึงตัวเองจะจัดการได้ด้วยเวทมนตร์เองนี่นา~!

พวกแกน่ะจัดการด้วยพละกำลังนี่ไง!

ใครสักคนเดินอ้อมไปด้านหลังแล้วเล็งขาดูสิ!

ตรวจสอบเงื่อนไขต่างๆ นะ

ลายเซ็นผู้ปกครองฉันเซ็นไว้แล้วค่ะ

แล้วเอกสารอันนี้ก็สามารถขอได้จากสำนักงานเขตนะ

ฉันไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!

คุณชิราเนโกะค่ะ เอกสารนี่

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยค่ะ

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เอาเป็นว่ากังวลเรื่องเด็กๆ มากกว่า

นั่นไม่เป็นไรหรอก! หนูเองก็ทำซุปได้นี่นา

ซุปของคุณอาจารย์ไม่เอา!!

ซุปน่ะฉันจะเป็นคนทำเอง!!

สุดยอด...

ทุกคนก็ชอบซุปของเด็กคนนั้นเหมือนกันสินะ...

สหาย...

ถึงอย่างนั้น ปัญหาคือจะไปที่โรงเรียนเวทมนตร์นั้นยังไงล่ะเนอะ

ต้องใช้เงินใช่ไหมล่ะ?

โรงเรียนเวทมนตร์ที่รัฐบาลกำหนดน่ะ เป็นโรงเรียนแม่ของฉันที่เคยเล่าให้ฟังน่ะค่ะ

?

น่าจะใช้เวลาประมาณ 5 วันจากที่นี่ค่ะ แต่มีวิธีที่ดีกว่านั้นนะ

คือรับงานคุ้มกันเกวียนของพ่อค้าที่มุ่งหน้าไปทางนั้นน่ะค่ะ

อีกอีกอีก~

เข้าใจแล้ว!

เอ้ย!

ถ้าแจ้งเรื่องนี้กับกิลด์ไว้ก็จะดีเลยนะคะ

จะทำแบบนั้นล่ะ!

นี่ไง! ใส่พลังให้มากกว่านี้สิ!

เละเทะไปหมดเลย!

สิ่งที่จำเป็นในการต่อสู้กับอสูรคือจิตใจนะ! จิตใจ!

อาจารย์! คุณชิราเนโกะ! หยุดเน่จังหน่อยสิ!

จะเหงาไปเลยนะทุกคน... คุณชิราเนโกะด้วย

ก็ใช่นะคะ...

งั้นนะทุกคน ไปกันล่ะ!

ทำหน้ามุ่ยทำไมล่ะ

ยังไม่รู้เลยนะว่าจะเข้าเรียนได้ไหม?

เอ่อ...

ตรงนั้นต้องบอกว่าเข้าแน่ๆ เลยสิ...

ก็... ถ้าเข้าเรียนได้และเรียนจบแล้ว ก็จะเป็นข้าราชการ

จะได้ทำงานที่สำนักงานเทศบาลแถวนี้ไงล่ะ!

แป๊บเดียวเองนะ เดี๋ยวกลับมาเลย

งั้นก็ซื้อของฝากมาให้หน่อยสิ!

อันที่มันหวานๆ ดีกว่า!

พูดอะไรน่ะ!

พอฉันกลับไปถึง พวกแกน่ะ ต้องต้อนรับฉันให้สมเกียรติสิ!

ระวังอย่าให้บาดเจ็บระหว่างทางนะ

ถ้ามีเวลาว่างก็เขียนจดหมายมาให้หน่อยนะ

มีฉันไปด้วยนี่นา

สบายใจได้เลยนะ!

จะส่งจดหมายให้เรียบร้อยเลยล่ะ!

ทำไมคุณชิราเนโกะถึงพูดแบบนั้นล่ะ

เอาเป็นว่า ไปก่อนนะ

ทุกคน อย่าให้เป็นหวัดกันนะ~!

ระหว่างทางช่วยไว้เลยนะ ถึงจะยังเด็กแต่ก็สุดยอดจริงๆ เลยนะ

สู้ๆ กับการสอบนะ!

ขอบคุณนะ!

เอาล่ะ ไปกิลด์กันเถอะ ไปทำเรื่องต่างๆ กันให้หมดเลย

อืม

ว้าว...

เป็นเมืองที่ใหญ่จังเลยนะเนี่ย

ค่าตัวขององครักษ์กับ

การใช้สวัสดิการสนับสนุน ก็สามารถสอบผ่านได้แล้วค่ะ

การสอบจะเป็นอีก 4 วันข้างหน้านะคะ

แค่ไล่พวกอสูรไป 3 ครั้งก็เป็นจำนวนเงินที่ค่อนข้างเยอะเลยนะ!

อืม ดีจังเลยนะ

แต่ถ้าเอาไปจ่ายค่าที่พักกับค่าอาหารจนถึงวันสอบ อาจจะหมดก็ได้นะ

นี่ คุณชิราเนโกะ ไปล่าอสูรกันเถอะ ล่าสิ!

เอ๊ะ!?

จดหมาย... ยืนยัน...

นี่ไง ดูเหมือนจะมีอสูรเยอะแยะที่รับซื้อด้วยนะ

ก่อนสอบไม่ต้องพักเลยเหรอคะ?

ยังไม่เหนื่อยเลย ไปหาเงินกันเถอะ

ขอบคุณมากค่ะ นี่คือราคาซื้อค่ะ

เอ่อ คุณพี่คะ นี่คำนวณผิดรึเปล่าคะ?

เหรอคะ?

อสูรแถวนี้มีวัตถุดิบดีๆ เยอะเลยค่ะ แต่พวกมันก็ดุร้ายมากๆ ด้วย

และราคาซื้อก็อยู่ในระดับที่พอสมควรเลยค่ะ

จะส่งไปบ้านเด็กกำพร้าดีกว่า! ทุกคนคงจะประหลาดใจแน่ๆ เลยนะ

บก บก

โฮก

หาเงินนี่ก็ดีนะ แต่ถ้าไม่ตั้งใจสอบด้วยล่ะก็...

จิจิ...

ตื่นได้แล้วน่า!

วันนี้เป็นวันสอบหลักแล้วนะ!

กำลังตรวจสอบเอกสารอยู่

อืมม~

สอบเหรอ...?

......

อา~ การสอบ การสอบสินะ ใช่ๆ

อึ

โรงเรียนเวทมนตร์น่ะเหรอ ใช่ๆๆ

ลืมไปจริงๆ เหรอเนี่ย!?

ไม่เป็นไรหรอก! จะตั้งใจทำให้เต็มที่เลย

เข้าโรงเรียนแล้วก็เรียนจบซะเลย แล้วไปเป็นข้าราชการ

ความฝันคือการใช้ชีวิตแบบเกษียณสบายๆ น่ะ!

ถึงแม้ว่าเจ้าตัวเล็กคนนี้จะมีเป้าหมายแล้ว ก็ควรจะดีใจด้วยเหมือนกันนะ

เอาล่ะ! ไปสอบกันให้เสร็จๆ ไปเลยดีกว่า!

......

ทิศทางการพยายามมันผิดแน่ๆ เลย...

นี่! ฟังนะ!

สถานที่สอบจะเป็นหอประชุมทางขวามือครับ

หลังจากสอบข้อเขียนแล้ว จะมีการสอบปฏิบัติที่ลานฝึกซ้อมกลางแจ้งครับ

ทั้งหมดเป็นโรงเรียนเหรอ? เหมือนเมืองเลยนะ

มีตึกเก่าแก่กับตึกใหม่เยอะแยะไปหมดเลยนะ

เป็นที่ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ เลยนะ...

งั้นก็ใจเย็นๆ นะ! สู้ๆ นะ!!

ค่ะๆ เข้าแล้วค่ะ~

น่าเป็นห่วงจังเลย

เด็กคนนั้นพื้นฐานดีนะ แต่ก็ซุ่มซ่ามเยอะเหมือนกัน

โอ๊ะโอ ดูเหมือนว่าเพื่อนกำลังสอบอยู่สินะคะ?

เข้าใจเลยค่ะ~ ถึงจะกังวลไปก็ช่วยไม่ได้ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้เนอะ~

เพื่อนของคุณป้าก็สอบด้วยเหรอคะ?

ใช่ค่ะ

พวกที่อยู่กับฉันนี่เป็นคุณครูของโรงเรียนนี้เองค่ะ

ก็มีบางคนที่เกษียณไปแล้วเหมือนกันนะ

คุณป้ามีเพื่อนที่เป็นมนุษย์เยอะแยะเลยเหรอคะ!?

พวกเขาก็เป็นผู้รับใช้ของเด็กๆ ที่เคยเรียนที่โรงเรียนนี้ค่ะ

ฉันก็ดูแลพวกเด็กๆ พวกนั้นด้วยนะ~

เพื่อนเหรอคะ ใช่แล้วล่ะ

ฉันตั้งใจไว้ว่าจะทำให้เจ้าตัวเล็กคนนั้นเป็นนักเวทที่เก่งมากๆ เลยล่ะค่ะ...

เพื่อน... เพื่อนเหรอ...?

โอ๊ะ ดูเหมือนว่าสอบเสร็จแล้วนะ!

นี่ไง ไปหาเพื่อนให้หน่อยสิ!

สอบเป็นไงบ้าง!?

ลืมเขียนชื่อซะแล้ว

ขอบคุณนะคุณป้า...

...!! ...!!

อ๊ะ ไม่เป็นไร! เพิ่งจะทันสังเกตเห็นเอง! โห~ โคตรจะใจเสียเลย~

1.

เป็นการคำนวณว่าไม่เป็นไรน่ะ

นี่ๆ... ต้องไปสอบแล้วนะ...

ยังมีเวลาอีกนะ~

ไม่ไหวแล้ว...

ทำไมต้องเป็นเรื่องน่าเป็นห่วงตลอดเลยเนี่ย...

นั่นคือเหล่าคุณครูเหรอ?

...หืม?

ตราของน้องชาย! นายต้องเป็น...

ชิโรกุเอ! ใช่ไหม?

ลุงที่มุมน่ะเหรอ!?

ลุงกำลังทำดันเจี้ยนอยู่นี่เอง... ที่นี่สินะ!

คนรู้จักเหรอ?

เป็นลูกของลุงที่มีปีกน่ะ

อ่า คุณลุงที่ดูน่าเกรงขามคนนั้นสินะ

อืม คุณลุงคนนั้นแหละ

ไม่ปฏิเสธหรอก

เอาเถอะ เริ่มกันเลย ปีนี้มีแค่เธอคนเดียวที่จะได้รับสวัสดิการนะ

ข้าราชการของประเทศนี่คนไม่ค่อยชอบเลยนะ แย่จัง

ก็จริงนะว่างานที่มีเงินเดือนดีกว่ายังมีอีกเยอะแยะเลย

ถ้าเตรียมตัวอีกนิดหน่อย ในอนาคตก็จะกลายเป็นที่รักของทุกคนเลยนะ

ดูเหมือนจะรักประเทศนะ แล้วคุณเป็นคนแบบไหนเหรอ?

ลุงนี่ทำงานหนักจริงๆ เลยนะ

จะเรียกว่าคนก็ไม่เชิงหรอก จริงๆ แล้วเป็นปีศาจนะ

เหรอ? ดูเป็นคนดีนะ?

อ๊ะ ตัวฉันก็เหมือนกัน งานหนักจัง...

เธอ... เป็นเพื่อนกับชิโรกุเอในฐานะอะไรเหรอ? เป็นเพื่อนกันเหรอ?

ใช่ค่ะ เป็นเพื่อน หรือจะเรียกว่าเป็นครอบครัวดีคะ?

ก็ประมาณนั้นล่ะค่ะ

ครอบครัว

อย่างนั้นเหรอคะ

ถ้าอย่างนั้น คุณการี่

ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ

อย่างนั้นเหรอคะ ครอบครัวเหรอ

เอ๊ะ ผู้ปกครองก็คือฉันนี่นา

ก็เหมือนผู้ปกครองน่ะสิคะ

ถ้าไม่มีฉัน สอบคงไม่ผ่านแน่ๆ เลยล่ะค่ะ

ค่ะ!

ชิโรกุเอ ไปดูการสอบสิ

เริ่มการสอบกันเลย

รับทราบค่ะ

ไอ้เรย์เบ้...

อะไรน่ะ

ก็เป็นครอบครัวแล้ว เป็นเรื่องน่าเป็นห่วงก็ช่วยไม่ได้เนอะ

สุดยอดเลย

อุ่นๆ

แน่นอนอยู่แล้ว!

จดหมายจากพี่สาวเหรอ!?

ในจดหมายเขียนว่าอะไรเหรอ!?

“เริ่มจะคุ้นเคยกับชีวิตในโรงเรียนได้แล้วค่ะ”

สอบผ่านแล้วใช่ไหม!?

“นอกจากวิชาเวทมนตร์แล้ว ก็มีวิชาอื่นให้เรียนเยอะ เลยรู้สึกว่าการเรียนค่อนข้างหนักค่ะ”

“แต่เรื่องเสื้อผ้า อาหาร ที่พัก ก็ไม่มีปัญหาเลยค่ะ”

“ได้รับเสื้อผ้าแล้ว แถมยังได้ทานอาหาร 3 มื้อที่โรงอาหารด้วยค่ะ”

“หอพักก็เป็นห้องใหญ่ ที่สามารถให้เด็กนักเรียน 2 คนอยู่ได้เลยค่ะ”

“ในตัวอาคารก็มีห้องอาบน้ำและห้องซักผ้าด้วยนะคะ!”

“ด้วยเหตุนี้ก็เลยไม่มีโอกาสได้ใช้เงินเดือนเลยค่ะ เลยจะส่งให้ทุกคนนะคะ”

เยอะจังเลย...

“ทุกคนทานให้อิ่มนะ แล้วก็ต้องแข็งแรงด้วยนะ”

นี่ๆ ชิโระเนโกะเป็นยังไงบ้างล่ะ?

เรื่องคุณแมวขาวน่ะเหรอ...

อ๊ะ ไม่สิ? อะไรกันนะ

วันนี้เป็นการอัญเชิญภูตสถิตสินะ

ไม่ไหวแล้ว ตื่นเต้นจัง

มันก็มีบางครั้งที่ไม่ออกมาในครั้งเดียวไม่ใช่เหรอ? มาทำสบายๆ กันเถอะ

การทำสัญญากับภูตสถิตมันก็เป็นอะไรที่เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียวในชีวิตนี่นา

เป็นแบบนั้นเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ~

ยู

ใช้

ไฟฟ้า

บี

ตัวฉันนี่เป็นผู้ปกครองของเธอ แถมยังเป็นอาจารย์เวทมนตร์ด้วยนะ?

น่ารำคาญชะมัดเลย ชิโระเนโกะนี่เป็นคู่หูเวทมนตร์จริงๆ เลยนะ

ห๊ะ?

ถ้าอยากเป็นคู่หูเวทมนตร์ของฉัน ก็ต้องฝึกเวทมนตร์ให้มากกว่านี้สิ!

จะทำให้ฉันยอมรับสินะ!

นั่นน่ะน่ารำคาญ นี่มันน่ารำคาญนี่นา ถ้าไม่พูดแบบนี้ก็ต้อง...

ค่ะๆ อาจารย์ที่เข้มงวดนี่เอง~

ฟุฟุ

ก็เพราะว่าสนิทกันนี่นา! อิจฉาจังเลย

ทะเลาะกันตลอดเลยนะ!

ทะเลาะเหรอ? ไม่ได้ทะเลาะสักหน่อย

ชิโระเนโกะน่ะ แค่มาเทศนาเท่านั้นเอง

ควับ

ไม่นะ... งู... ฉันไม่ไหว...

ใจเย็นๆ! ลองพูดออกมาดูสิ

กรี๊ด!

ว้าว...

ต่อไป! สินะ!

ค่ะ!

บางครั้ง

ไม่ว่าอะไรจะมาหาเด็กคนนั้น

ฉันก็อยู่ตรงนี้แหละ ไม่เป็นไรหรอก!

0

......

0

โย่วววววว...

เอ่อ... มีหลายอย่างเลยนะ แต่ก็แข็งแรงดีล่ะ!