ตอน 41: Chapter 41

มิตาคุบิแห่งป่า

แมวกับมังกร ตอนที่ 41 การพบกันของฮัคกะกับนักสืบเฒ่า

สุดยอด...

มิ้นต์แห่งป่า

วิธีการดื่มมิตาตะบิของฮัคกะมันเป็นเอกลักษณ์จริงๆ เลยนะเนี่ย

รวมกัน...

มิ้นต์แห่งป่าที่สดชื่นนี่ไม่ได้เจอมานานเลยนะ

ช่วงนี้ยุ่งมากเลยเหรอ?

ฮัมมะ เร็วเข้า

ได้ยินมาว่าเจอเจ้าเหมียวน้อยหลงทางแล้วนี่? คุณนักสืบ

อา~ เปล่าครับ คนที่ไขคดีให้คือ คุณมิซุบาโชครับ

คุณมิซุบาโชเหรอครับ?

โอ้ ได้เจอท่านผู้นั้นแล้วสินะ!

ใช่ครับ อ่า~ แต่ที่ได้เจอท่านก็เป็นคดีอื่นอยู่แล้ว

เป็นเรื่องที่ชื่อว่า "ตามหาน้องแมวหิน" ครับ จากตรงนั้นเลยจะเล่าให้ฟังนะครับ

เย้! เรื่องนักสืบสองเรื่องเลยเหรอ!?

อืม~ ก็เป็นเรื่องที่ผมคิดว่าตัวเองยังไม่ถึงขั้นนักสืบเลยล่ะครับ...

ตามหาน้องแมวหิน

อยากให้ช่วยตามหาน้องแมวหินให้หน่อยสิ!

เอ่อ... เป็นรูปปั้นหินเหรอคะ?

ใช่เลยๆ รูปปั้นหินนั่นแหละ!

มันหายไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ

ผู้ว่าจ้างบอกว่า "ทามะ" อาศัยอยู่ในบ้านมนุษย์ค่ะ

เป็นรูปปั้นหินนี่ แสดงว่ามีคนขยับมันไปใช่ไหมครับ?

ถ้าโดนขโมยไปนี่แย่เลยนะเนี่ย อยากรู้จังว่ามันเป็นยังไงบ้าง

เข้าใจแล้วครับ จะลองไปหาดูนะ

พอมาอาบแดดตรงนี้เนี่ย ก็ได้มองเห็นน้องแมวหินที่อยู่ตรงโน้น...

ถ้าเจอแล้ว จะให้ชีสเป็นรางวัลนะ

ชีส! อร่อยจังเลยเนอะ

ใช่ไหมล่ะ? เพราะชีสมันจะกินได้ก็ต่อเมื่ออยู่ที่บ้านของมนุษย์เท่านั้นแหละ

ถึงจะชอบเนื้อด้วยนะ แต่ก็เพื่อชีส ที่อยู่ตรงนี้แหละ อาฮ่าฮ่า

อ๊ะ เข้าใจแล้ว! แรงจูงใจของน้องแมวที่อยู่ในบ้านมนุษย์คือชีส...เยอะเลยนะเนี่ย

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รางวัลเป็นชีสก็ตาม แต่ผมก็รับงานนี้มาแล้วนะ

ขอบคุณมากเลย!

เดี๋ยวจะมารายงานอีกนะ!

ก่อนอื่นลองไปดูที่ที่น้องแมวหินเคยอยู่ก่อนนะ

มีรอยหลุมที่เหมือนถูกเอาอะไรบางอย่างออกไปจากพื้นหิน

เพราะเป็นน้องแมวหิน เลยตามกลิ่นไม่ถูกเลยล่ะ

อยากจะไปสอบถามคนแถวนั้นนะ แต่ตอนนี้ไม่มีคนเลย...

แล้วก็ตรงนี้เองที่นึกถึงท่านผู้นั้นที่คุณไฮบุจิเคยพูดถึง...คุณมิซุบาโชครับ

!

คุณมิซุบาโชเฒ่า เพื่อนของอาจารย์ผม

คุณจำได้ว่าเขาเคยพูดว่า "เป็นแมวที่น่าสนใจนะ ถ้ามีโอกาสก็ลองไปเจอเขาก็ดี"

ใช่แล้วครับ

น่าจะอาศัยอยู่แถวนี้

ครับ

บ้านหลังนี้ใช่ไหมครับ?

อาจจะรู้เรื่องน้องแมวหินด้วยนะ

ならっ สวัสดีจ้ะ~

ได้ยินมาว่ามีแมวชื่อมิซุบาโชอยู่ที่นี่น่ะ

มิซุ? มิซุ... ชีสผสม อะไรน่ะ~!?

ข้าชอบแฮมมากกว่าชีสเสียอีกนะโว้ย!

โอ๊ะ เจอแล้วๆ...

อืม~ อะไรน่ะ~?

มีลูกค้าอยู่ด้วยนี่นา! ลืมไปเลย!

อ๊ะ!?

เอ่อ... คุณเป็นใครเหรอครับ?

เปล่าครับ เพิ่งมาถึงนี่เอง... สวัสดีครับ ผมชื่อฮักกะครับ

แวบแรกนึกว่าหมาพูดได้ซะอีกครับ

โอ้? อย่างนั้นเหรอ อย่างนั้นเหรอ! ข้าคือมิซุบาโช

ส่วนทางนี้คือบัลบาริสครับ

เสียงดูร่าเริงดีนะ แต่ว่าอายุเท่าไหร่กันนะ

คำพูดดูไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่เลยล่ะ...

ฮักกะสินะ!

อ๊ะ ครับ

แมวที่บอกว่าจะมาเป็นนักสืบใช่ไหมล่ะ? ข้าเคยได้ยินข่าวมาบ้างนะ!

ใช่แล้วครับ ตอนนี้ยังฝึกฝนอยู่ครับ

โอ๊ะ ใช่แล้ว เจ้าเป็นคนเดินเตร็ดเตร่อยู่ในป่าเมื่อวานนี้ แล้วก็ในเมืองวันนี้ด้วยนะ

ออกไปข้างนอกหลายที่ ประสบการณ์มาสารพัดเลยล่ะ!

คุณรู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่ไหน...

อ่า~ ก็แค่รู้สึกแบบนั้นเท่านั้นแหละล่ะนะ

ขาหลังของคุณมันเปลี่ยนสีไปนะ

คงจะติดสีจากน้ำคั้นของหญ้าในป่าอะไรสักอย่างกระมัง

แต่ว่าขาหน้าไม่ได้ติดสี แถมยังมีกลิ่นหญ้ากับกลิ่นป่าออกมาจากทั้งตัวด้วย

ขาหลังอีก 3 ขาไม่เป็นไร ไม่อยากให้รู้สึกไม่ดี~

ขาหน้าคงจะไปอาบที่บริเวณจัตุรัสน้ำพุ

แล้วก็ใช้เวลาอยู่ตามในเมืองจนกลิ่นมันจางลงแล้วกระมัง

เมื่อวานอยู่ในป่า วันนี้อยู่ในเมืองนั่นเอง

ค...ถูกต้องแล้วครับ...!

เจ้าแมวตัวนี้!

คงจะวิ่งวุ่นไปทั่วในเหตุการณ์ที่จัตุรัสสินะโว้ย?

ครับคุณชีครอส

ช่างสังเกตเสียจริง! คุณเป็นใครกัน!?

ที่ริมทะเลสาบน่ะ! แย่เลยนะนั่น!

เป็นประสบการณ์ที่ดีเลยครับ

“ความลำบากในวัยหนุ่มสาวนั้นมีค่ามากกว่าการมีอาณาเขตที่ดี”

ตอนนี้คุณก็เป็นแบบนั้นเลยนี่นา!

มีคำกล่าวแบบนั้นด้วยเหรอครับ

ไม่มี! เพิ่งคิดขึ้นมาเองเมื่อกี้!

แต่ว่ามันเป็นคำพูดที่ดีมากเลยนะโว้ย!

แมวประหลาดที่เกินความคาดหมายจริงๆ เลยนะ...!

แล้วเจ้าล่ะ มาทำอะไรที่นี่เหรอ?

เอ่อ... คือว่ามีเรื่องอยากจะสอบถามน่ะครับ...

รูปปั้นหินนั่นหายไปแล้วเหรอ!? ไม่รู้เลยนะโว้ย!

ก็เลยมาอาศัยหลังของ บัลบาริส น่ะไงล่ะ

แต่ว่ารูปปั้นนั่นมันน่าสนใจนะโว้ย! เอาล่ะ ข้าจะไปดูด้วย!

ช่วงนี้เพราะอายุแล้ว เดินก็ไม่ค่อยไหวเลยล่ะ!

ออกไปข้างนอกเองได้ไหมครับ?

ก็ต้องบอกให้รู้ไว้นะ!

คุณแม่จ๋า~! ออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่งนะโว้ย!

ครับๆ คุณมีจัง!

กินข้าวแล้วใช่ไหม เงียบๆ หน่อยสิเนี่ย~!

คุณแม่ครับ อาหารของผมยังไม่เสร็จเลยเหรอครับ

ดี! งั้นก็ไปกันเถอะโว้ย!

เอ่อ... ดูเหมือนจะสื่อสารด้วยภาษาแมวไม่ได้นะครับ...?

คุณพ่อครับ เมื่อกี้ทานแล้วครับ ทั้งคุณมีจังกับคุณฮารุด้วย

อย่างนั้นเหรอครับ?

มิซุบาโชบอกว่าว่าจะออกไปข้างนอกเมื่อกี้เองนะ

เจ้าตัวนั้นเป็นแมวที่อยู่ป่า ก็คงจะไปที่ป่าล่ะมั้ง

โอ๊ะโอ คุณมีจังเป็นแมวป่าด้วยเหรอครับ

เป็นไปได้ไหมว่าคุณผู้สูงวัยที่เป็นมนุษย์คนนั้นเป็นเพื่อนของคุณมิซุบาโชครับ?

ใช่แล้ว! ถึงจะเริ่มจะเพี้ยนไปหน่อยแล้วล่ะนะ!

แต่ว่าก่อนอื่นสิ เจ้าแมวหินนั่นน่ะ!

ได้ออกมาข้างนอกสักที ช่างรู้สึกดีจริงๆ เลยนะโว้ย!

อากาศก็ดีด้วย!

อ๊ะ...?

อะไรกัน คำตอบมันออกมาเองเลยนี่นา

เอ๋!?

คุณรู้แล้วเหรอครับว่ามันหายไปได้ยังไง!?

ก็พอจะเดาได้แล้วว่าควรจะถามใครดี

ถ้าใครที่รู้เรื่องแถวนี้ ก็คงจะรู้ล่ะนะ

นั่นไงครับ คฤหาสน์นั่น

คุณรู้เรื่องดีนี่นา! ใช่แล้วล่ะ

เป็นบ้านหลังใหญ่เลยนะครับ เป็นที่นอนของคนที่มีตำแหน่งสูงเลยนี่นา

ก็เป็นคฤหาสน์เก่า ก็คงจะมีการปรับปรุงซ่อมแซมสินะ

ไม้พวกนั้นเป็นนั่งร้านสำหรับสร้างบ้านหลังใหญ่ใช่ไหมครับ

เดินไปพลางคุยกันไหมโว้ย

ถ้าจะทำนั่งร้านให้ทั่วทั้งคฤหาสน์ ก็ต้องเดินอ้อมไปทางด้านหลังน่ะสิ

จากถนนที่มีทางเข้าคฤหาสน์ ไปทางด้านหลังน่ะ

จากทางนี้เลี้ยวซ้ายตรงที่เจ้าแมวหินอยู่

เจ้าแมวหิน

แล้วก็จะเจอจัตุรัสเล็กๆ ซึ่งทางเข้าด้านหลังของคฤหาสน์ก็หันไปทางนั้นด้วย

ทางนี้แหละ

♠ ถนนที่มีทางเข้าคฤหาสน์

ตรงนี้ไง ดูสิ มีคนงานอยู่ด้วย

วัสดุก่อสร้างกำลังถูกขนเข้ามาด้วยเกวียน

เกวียนพวกนี้ต้องผ่านหน้าเจ้าแมวหินนี้เสมอ...

เอ่อ ขอโทษนะครับ!

ผมอยากจะสอบถามเกี่ยวกับเจ้าแมวหินที่อยู่ตรงหัวมุมถนนทางนี้ครับ

เป็นแมวป่าครับ!

อ้อ! รูปปั้นแมวสินะครับ

เพราะว่าเกวียนมันเกือบจะชนมันหลายครั้ง เลยคิดว่าต้องไม่ให้มันพัง

ก็เลยขออนุญาตแล้วย้ายมันไปที่อื่นน่ะครับ

นี่ครับ กำลังจะไปวางป้ายเพื่อแจ้งเรื่องนี้อยู่

โอ๊ะ ท่านครับ

เจ้าแมวที่อยู่ตรงนี้เพื่อการก่อสร้าง ได้ถูกย้ายไปยังที่อื่นแล้วครับ

จะอยู่ที่สวนหลังของคฤหาสน์แห่งหนึ่งเป็นเวลาประมาณ 20 วันครับ

พวกเราได้ให้การต้อนรับอย่างดีเยี่ยม ดังนั้น " โปรดวางใจได้เลยครับ

ฮ่า... สุดยอดเลย...

คุณมิซุบาโชครับ แค่ดูสภาพบ้านหลังใหญ่นั่นก็สามารถวิเคราะห์ได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอครับ

วิเคราะห์อะไรกัน มันก็ไม่ได้มากมายขนาดนั้นซะหน่อย!

ตัวเจ้าเองก็น่าจะเห็นจากแถวบ้านกับสภาพการก่อสร้างแถวนี้ได้เหมือนกันนะ

ก่อนจะออกไปดู เจ้าก็แวะมาหาข้าก่อนนี่นา?

ถูกต้องเลยครับ...

ดีจัง ดีจังเลย!

แมวที่มีคอนเนคชั่นกว้างขวาง หรือแมวที่ดูเหมือนจะแก้ไขสิ่งต่างๆ ได้รวดเร็ว นั่นแหละคือสิ่งที่รู้จักกันอยู่

นี่ก็เป็นคุณสมบัติของนักสืบมิใช่หรือ!

อาจจะมีบางเรื่องที่ความสามารถในการวิเคราะห์ของตัวเองอย่างเดียวอาจจะยังไม่สามารถแก้ไขได้นะ

เจ้าแมวเฒ่าตัวนี้ บางทีอาจจะเป็น...

ครับ...!

“นักสืบ”...สินะ?

เอาล่ะ! ในเมื่อออกมาข้างนอกแล้ว!

จะไปแวะซื้อแฮมที่ร้านขายเนื้อไหมล่ะ! นี่ เจ้าก็ไปด้วยสิ!

เดี๋ยวนี้เลยเหรอครับ? ไปแวะซื้อ...เหรอครับ!?

ข้าชอบแฮมมากกว่าชีสเสียอีกโว้ย!

พูดเก่งจริงนะ “แฮมต้องรีบ!”

หมายความว่ากับเรื่องต่างๆ บางอย่างก็ควรจะรีบทำเสียก่อนน่ะสิ!

คำกล่าวแบบนั้น...

ไม่จริงน่า! เพิ่งคิดได้!

ได้รู้จักกับคุณมิซุบาโชแบบนี้แล้ว

งั้นผมจะรายงานเรื่องเจ้าแมวหินให้คุณเจ้าของทราบตามสโลแกน "แฮมต้องรีบ" นะครับ

ร้านขายเนื้อคราวหน้าขอให้ไปด้วยนะครับ!

อย่างนั้นเหรอ อย่างนั้นเหรอ! เรียกข้าได้เสมอเลยนะ!

ข้าเองก็คงจะต้องพึ่งเจ้าเหมือนกันล่ะ!

เอาล่ะ บัลบาลิสออกเดินทางแล้ว! เนื้อ! แฮม!

ครับ!

หลังจากนั้นก็มาเยี่ยมบ่อยๆ แล้วก็ได้ฟังเรื่องราวต่างๆ มากมายครับ

อีกเรื่องหนึ่งก็เกิดขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน

การตามหาลูกแมว

อ๊ะ!

อยู่ตรงนี้! ฮัคกะ!

โล่งอกไปที! กำลังตามหาอยู่เลยนะ

อาโออิ!?

ออกจากบ้านได้ไหมครับ!?

ก็มันเป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่เหรอครับ!

ลูกแมวหายไปตัวนึงน่ะครับ!

แย่แล้ว! ต้องรีบหาให้เจอ

เอ๊ะ

ทางนี้! ตามมาสิ!

ไง! เอาแมวจรมาให้แล้วนะ!

ยังเด็กนะ แต่ขาหน้าค่อนข้างแน่นอนเลยล่ะ! ชื่อว่าฮัคกะ

ช่วยได้มากเลยครับ!

อ่า ขอบคุณครับ!

นี่ พวกคุณทุกคนดูเหมือนจะคิดว่าผมเป็นแมวจรนะ

ผมหาไปทั่วแล้ว แต่ก็หาไม่เจอเลย...

ไม่เป็นไรหรอกครับ ถึงจะเรียกว่า "นักสืบ" แต่แมวส่วนใหญ่ก็ไม่เข้าใจหรอกครับ ก็เลยไม่แก้ไขอะไรแล้วกัน

แต่ว่าก็เริ่มมีเพื่อนที่เป็นแมวจรที่แกล้งทำเป็นแมวธรรมดามากขึ้นนะ (แมวแบบนั้นมีเยอะเลยล่ะ!)

พวกเราก็อาศัยอยู่ที่นี่

งั้นผมกลับไปนะ เพราะคนในบ้านเป็นห่วง! มีอะไรให้ช่วยก็เรียกได้เลยนะ!

เป็นที่นอนที่คับแคบ อบอุ่น และทำให้รู้สึกสงบใจดีจังเลยครับ

อืม เด็กๆ ยังรู้จักแต่แถวนี้เท่านั้นเอง... ทั้งๆ ที่เป็นแบบนั้นนะ!

ชื่อว่ากินกามิ

หลังจากงีบหลับก็สังเกตว่ามันหายไปแล้ว

อุ๊ย! มีเบาะแสไม่เยอะเลย...!

ขอบคุณมากๆ เลยครับ!!

เอ่อ กินกามิมีอะไรที่ชอบเป็นพิเศษไหมครับ?

อืม ชอบอะไรก็ได้ แต่ว่า...

ต้องไปสอบถามแมวและคนแถวนี้ให้ทั่วแล้วล่ะ... อ๊ะ เดี๋ยวนะ?

จากตรงนี้ไปบ้านของคุณมิซุบาโชอยู่ใกล้ๆ ไหมครับ?

อ่า มิซุบาโช คุณปู่เหรอครับ? อืม ใกล้ๆ เลยนะ

โอ้ ฮัคกะสินะ!

ใกล้จะถึงเวลาแล้วนะ แต่ดูแข็งแรงดีนี่นา!

สมกับคำกล่าวที่ว่า "แมวหนุ่มจะกระฉับกระเฉงในยามค่ำคืน ส่วนแมวแก่จะหลับอยู่เสมอ" เลยล่ะ!

กินกามิหายไปเหรอ!?

อ่า... เพราะว่าเจ้าตัวนี้เป็นแมวที่ช่างสงสัย เลยเป็นห่วงว่าอาจจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้น่ะ

เอ่อ

มีคำกล่าวที่แต่งขึ้นเองอีกแล้วนะ

โอ้ พวกเจ้าก็รออาหารอยู่เหรอ

ข้าก็นั่งอ่านหนังสือตรงนี้ดีกว่านะ

เพื่อนแก่ของข้า! แย่แล้ว ยุ่งยากจัง...

เป็นอะไรไป มีเรื่องยุ่งๆ เกิดขึ้นเหรอ

นั่นมันเรื่องใหญ่เลยนะ ไปช่วยตามหาเถอะ

อืม ลูกแมวแถวนี้หลงทางน่ะ

บัลบาริส ฮัคกะคุง ฝากเรื่องนี้ไว้กับคุณมิซุบาโชด้วยนะ

อ๊ะ... นี่คุณ...

จากตรงนี้ไปเลย

ฮัคกะคุงเหรอ

เปล่าครับ ทางนี้เป็นฝ่ายที่ขอความช่วยเหลืออยู่น่ะครับ...

เจ้าคนนั้นน่ะ ถึงจะเกษียณแล้ว แต่ก็มีแต่เรื่องงานเข้ามาไม่หยุดเลยน่ะ

เอ่อ คุณเพื่อนแก่ของท่านน่ะ ไม่ได้แปลว่าท่านจะโง่นะครับ...

เจ้าแก่ที่แกล้งโง่น่ะ!

พอทำท่าทีเหมือนจะโง่เท่านั้นแหละ ถึงได้หลุดจากเรื่องงานมาได้น่ะ

ตอนนี้ก็เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการอ่านหนังสืออย่างสุขสบายเลยล่ะนะ~

อ๊า~ ฮะฮ่าฮ่า!

อ๊ะ

ชีสผสมเหรอ!?

กินแล้วเหรอ~

ไม่ได้โง่ซะหน่อย

แมวตัวนี้กับเพื่อนคนนี้... นี่เอง

งั้นบทบาทของผมคือแบบนี้เหรอครับ...?

อ่า คุณปู่ครับ ขอโทษที่เอาเรื่องงานมาให้ตอนคุณพักผ่อนนะครับ...

โอ้? อ่า ข้าไม่เหมือนเจ้าคนนั้นหรอก! อีกอย่างนี่มันไม่ใช่เรื่องงานนะ มันเป็นงานอดิเรกต่างหากล่ะ!

ทุกวันก็หมกมุ่นอยู่กับมันอยู่แล้ว ถ้าคุณมาให้ก็คงจะดีใจน่า

มีเบาะแสว่ากินกามิอาจจะไปที่ไหนไหมครับ?

เอาล่ะ ต้องรีบกลับก่อนมื้อเที่ยงแล้วล่ะ!

อืม ไม่รู้ว่าจะตรงไหมนะ

วันนี้ตอนเที่ยง มีกลุ่มคนจอแจเดินผ่านแถวนี้มานะ

คณะละครสัตว์!

คณะละครสัตว์กำลังเดินขบวนมาประชาสัมพันธ์สินะครับ

จริงด้วย...!

ได้ยินเสียงขลุ่ยกับกลอง! คงจะไปดูขบวนของคณะละครสัตว์นั่นมาสินะ

แบบนั้นเหรอ... แต่ถ้าเป็นเจ้าตัวนั้นนะ ก็ทำได้ล่ะมั้ง...

จะรบกวนหน่อยนะ

เอาล่ะ งั้นก็ลองตามกลิ่นของกินกามิดูดีไหมล่ะ

บัลบาริส ขอฝากด้วยนะ

ได้ยินว่าหมาฉลาดนี่นะ แต่คุณบัลบาริสคนนี้ฉลาดจริงๆ เลย

ทั้งภาษาของมนุษย์และภาษาของเราก็เข้าใจได้ด้วย

เป็นอย่างที่คิดไว้เลย นี่มันอยู่หลังห้องครัวสินะ

ความร้อนจากเตาแผ่มาจนอบอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ

อ่า ถูกต้องเลย! ยังมีกลิ่นของไม้กับถ่านที่กำลังเผาไหม้ด้วยนะ

อืม ถ้าค้นคว้าดูดีๆ ก็จะรู้เรื่องที่ไม่คาดคิดได้เหมือนกันนะ

“ไม่รู้ก็มีแต่เรื่องที่ไม่รู้สินะ

อีกแล้ว~

เป็นสุภาษิตของประเทศนี้นะ

เอ๊ะ สุภาษิตของจริงเหรอ!?

หมายความว่า การพยายามที่จะรู้ต่างหาก คือพื้นฐานของการแสวงหาความรู้สินะ

บางทีก็พูดสุภาษิตของจริงออกมานะ!

ผ่อนคลายไม่ได้นะ

เอาล่ะ! กลิ่นจำได้แล้ว ไปกันเถอะ!

พวกคุณสามีภรรยาจงรอตรงนี้ไว้เถอะ กินกามิจะพาตัวกลับมาให้ได้แน่!

ถนนใหญ่เลย

ที่นี่แหละครับที่คณะละครสัตว์เดินขบวนมา

กินกามิเห็นขบวนที่ดูสนุกสนานตรงนี้...

กลิ่นมันดูเหมือนจะถูกกลบไปตรงนี้แล้วล่ะ

หลังจากนั้นจะทำยังไงดีล่ะ? ถ้าเป็นเจ้าแมวเหมียวฮัคกะล่ะ?

ถ้าเป็นผมล่ะ?

ก็จริงนะ... จะตามไปครับ อาจจะเดินขบวนไปด้วยก็ได้

ว้าว

เจ้าแมวเหมียวฮัคกะ

อืม กินกามิก็คงจะคิดแบบนั้นสินะ

จะลองสอบถามตามถนนใหญ่ดูไหมครับ!

โฮ้ยยย

โควะโคทาระ

อ๊ะ! นั่นคุณมิซุบาโชจิซังนี่นา

กุ๊ก

ไม่ได้เห็นลูกแมวหลงทางเหรอจ๊ะ?

ลูกแมวเหรอครับ?

ลูกแมวที่เหมือนกำลังตามคณะละครสัตว์ที่ผ่านไปตอนกลางวันน่ะ

คณะละครสัตว์ผ่านไปนี่นา! เห็นอยู่เลย

ยังไงก็ตามมีคนเยอะแยะเลยนะ... ลูกแมวที่กำลังตาม... ?

อ่า!

มีลูกแมวเดินขบวนอยู่นะ!

มันกำลังออดอ้อนนักท่องเที่ยวแล้วก็ได้ของกินมาด้วย เลยคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของคณะละครสัตว์ แต่ว่า...

งั้นก็แล้วกัน!

เป็นลูกแมวหลงทางที่ดูจะสบายใจทีเดียวเลยนะ

ถ้าอย่างนั้นที่ต้องตามหาก็คือตรงนี้

จุดสิ้นสุดของการเดินขบวน คือบริเวณงานของคณะละครสัตว์น่ะ

อีกไม่นานคณะละครสัตว์ก็จะเริ่มแล้วล่ะ

พวกคณะละครสัตว์ที่เดินขบวนมา ก็น่าจะกำลังเตรียมการสำหรับรอบการแสดงตอนกลางคืนอยู่ล่ะ

คนที่เห็นลูกแมวก็ยังไม่เจอเลยนะ

มันเดินขบวนมาพร้อมกับเสียงขลุ่ยกับกลอง แต่ไม่รู้ตัวไปเมื่อไหร่ เสียงก็เงียบไป แล้วลูกแมวก็กลับมามีสติ...

จะทำยังไงดีล่ะ? ถ้าเป็นเจ้าแมวเหมียวฮัคกะล่ะ?

ซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง

อย่างนั้นสินะ ลองหาที่ที่รู้สึกปลอดภัยดูสิ

เป็นที่แบบเดียวกับที่นอนเลยเหรอครับ

น่าจะไม่ได้เข้าใกล้บริเวณงานของคณะละครสัตว์ที่มีคนเยอะๆ น่ะ

ทางโน้นไหม ที่ที่พวกคนของคณะละครสัตว์พักอยู่

ทุกคนออกไปข้างนอกหมดเลย เงียบสงบและผ่อนคลาย...

แม้จะนิดหน่อย แต่ก็มีกลิ่นของถ่านอยู่

คงเป็นเพราะพวกสมาชิกกำลังต้มทำอาหารกันอยู่ล่ะมั้ง

กลิ่นที่คล้ายที่นอน

ความแคบ

ความอบอุ่น...

เจอแล้วล่ะ~

กินกามิเหรอ?

เหมียว?

คุณตา กับ คุณหมา

เจ้าแมวที่ไม่รู้จัก... สวัสดีครับ!

สวัสดี กินกามินะ แต่ว่าตอนนี้พระอาทิตย์กำลังจะตกดินแล้วนะ

ว้าว จริงด้วย!

แย่แล้วสิ คุณพ่อ คุณแม่ อาจจะคิดว่าหลงทางแล้วล่ะมั้ง

คุณมิซุบาโชจิซัง ไม่ได้เจอกันสักพักเลยนะ

คุณไม่ได้คิดว่าตัวเองหลงทางสินะครับ

คุณบัลบาริสก็สบายดีใช่ไหมครับ?

เหมือนเจ้าฮัคกะตอนเป็นลูกแมวเลย!

ใช่แล้ว! คุณยังช่วยในการตามหาลูกแมวด้วยอีกด้วย

น่าประหลาดใจจังเลยครับ หมานี่ฉลาดและใจดีขนาดนี้นะครับ

เดินตามจังหวะฝีเท้าของผมด้วย

เหมือนกับว่าเข้าใจทุกอย่างที่แมวพูดและที่คนพูดเลยครับ

●●●●

ก็เป็นเพราะว่าสุนัขของคุณบัลบาริสมีหน้าตาที่ดีด้วยนะ

อย่างนั้นเหรอ ฮัคกะไม่รู้สินะ

??

ก็ไม่รู้เหมือนกันนี่นา

ไม่รู้ก็จะได้ไม่รู้สินะ

เรื่องอะไรเหรอครับ?

ขนมว่าง

ชีส

อืมมมมม

ขอบคุณมากเลยครับ!!

แย่แล้ว กินผลไม้เป็นของขวัญมากเกินไปแล้วสิ

กินขนมไม่ได้... ส่วนของข้าก็กินได้นะ บัลบาริสแฮมก็กินได้...

เจ้าชอบแฮมกับชีสมากกว่ากันล่ะ?

คุณบัลบาริสเป็นสุนัขของเกอ-ชี่

ชีส

เป็นสุนัขเวอร์ชันของเจ้าเหมียวที่พูดภาษาคนและใช้เวทมนตร์ได้ "เก็ต-ชี่" น่ะ

อย่างนั้นหรือ อย่างนั้นสินะ ข้าเองก็ คุณ! คุณเป็น ชีส!!

ไม่ต้องทะเลาะกันหรอกน่า—สุดยอดจริงๆ คู่หูเอ๊ย! นะฮะ~

ฟูฟูฟุอิคกะ กระจายมากเกินไปแล้ว!

อาฮ่าฮ่า

มันคงไม่รุ่งเรืองง่ายๆ หรอกนะ ไม่รู้เลย

ยังมีเรื่องที่ไม่รู้อีกเยอะแยะเลย

วันที่จะประกาศได้อย่างสง่างามว่า "ฉันเป็นนักสืบ" คงจะยังอีกไกลเลยล่ะ

แมวป่า ในวัยลูกแมว มักจะชื่นชมแมวพเนจร

ภาษาแมวพเนจร

วันนี้เป็นวันที่ดีเลยนะ

ไปกันเถอะ!

เชยจัง

ผมก็เคยมีช่วงแบบนั้นเหมือนกันครับ

แมวพเนจรเท่จังนะ

แต่ความเท่ที่ผมตั้งเป้าไว้ตอนนี้ คือสไตล์การพูดหรือท่าทางที่ดูเป็น "นักสืบผู้ชาญฉลาด" น่ะครับ

สิ่งที่อยากให้เป็นแบบอย่างคือพวกแมวในปราสาทเลย!!

การใช้คำที่สุภาพ บรรยากาศที่ดูดี ท่วงท่าที่สง่างามและประณีต...!

เพื่อที่จะได้ดูแบบอย่างพวกนั้น ตอนนี้ผมเลยไปที่ปราสาทบ่อยๆ เลยครับ (ที่ตั้งใจให้เป็นแบบอย่างน่ะ เป็นความลับนะ)

จิ๊บ...

โอ้ ฮัคกะมาอีกแล้วเหรอ ที่ห้องสมุด

เขาบอกว่าอยากจะจำตัวอักษรให้ได้เยอะๆ แล้วก็อยากจะอ่านหนังสือได้หลายๆ เล่มเลยครับ