ตอน 7: Chapter 7

น้องแมวขาวจ๋า~

น้องแมวขาว มาทางนี้สิ~

แมวกับมังกร ตอนที่ 7 น้องแมวขาวกับสาวผจญภัย

ฮ่าๆ...

น้องแมวขาวเอง!

น่ารักจัง!

!?

เดี๋ยวก่อนๆ อะไรน่ะ?

เด็กๆ เพิ่มขึ้นด้วยนี่นา!?

แมวพูดได้ด้วยเหรอ!?

จะลูบหางให้เองนะ!

พอๆ หยุดหางเถอะ

เอาล่ะๆ ทุกคนได้เวลาแล้วนะ

วันนี้ลองมาลบตัวเลขเยอะๆ กันดูนะ

ดูเขินๆ จังเลย

เป็นโรงเรียนสอนพิเศษนะ เด็กๆ ในเมืองก็มาเรียนกันด้วย

คุณชิไซก็มาเรียนด้วยนะ

...เอ๊ะ?

เธอไม่เรียนเหรอ?

เหรอ งั้นก็...

ฉันเรียนหมดแล้ว ก็เลยไม่ต้องเรียนแล้ว

เธอจะออกไปล่าอีกเหรอ?

เปล่าหรอก ตอนที่มีโรงเรียนสอนพิเศษน่ะ

จะกลายเป็นนักล่าจัง

?

น้องแมวขาวไม่ได้ผจญภัยแต่เรื่องพวกนั้นตลอดนะ

ไปที่กิลด์แล้วก็รับงานที่ทำได้เลย แล้วก็รับเงินมาน่ะ

การล่าของเธอมันไม่ได้อะไรเลยนี่นา!

นี่ๆ นะ

มันก็มีงานเก็บพืชหรือเก็บผลไม้ด้วยนี่นา!

แล้วก็การล่าด้วยนะ! ทำได้นะ!

เอ๊ะ...ทำไมถึงให้พวกนักผจญภัยมาทำเรื่องง่ายๆ แบบนี้ล่ะ?

มันเป็นพืชที่ขึ้นตามทุ่งหญ้ากับในป่าไง

ตรงนั้นน่ะนะ เป็นสถานที่ที่อันตรายสำหรับคนธรรมดาน่ะ

มีแต่คนที่มีพลังป้องกันตัวเองถึงจะเข้าไปได้

เธอมีพลังแบบนั้นเหรอ?

เพราะฉันใช้เวทมนตร์ได้ไง

เขาเป็นคนสอนฉันเองนะ

คุณชิไซเขาเคยเป็นนักผจญภัยมาก่อนนะ

สามารถใช้เวทมนตร์ได้หลายอย่างเลยล่ะ

อืม นั่นฉันรู้แล้วนะ

คุณชิไซเขาบอกว่าฉันมีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์น่ะ~

อืมๆ นี่ๆ นะ

แล้วทำไมเธอถึงไม่ใช้เวทมนตร์ตอนล่าล่ะ!?

อืมม~ จำได้แต่เวทมนตร์ระเบิดวารี

ผมเองนะ...

น้องแมวขาว มาด้วยกันไหม?

ระเบิดวารี... เอ๊ะ!?

กำลังมุ่งหน้าไปที่กิลด์อยู่ ไปกันไหม?

ดูน่าสนุกกว่าโรงเรียนสอนพิเศษอีก ไปสิ!

1

ตรงโน่นน่ะ

ว้าว ตัวเล็กจัง

เอ๊ะ

โอ้ งั้นเหรอ?

มีพระราชาหรือคนใหญ่ๆ อาศัยอยู่เยอะแยะ แล้วก็มีคนมารวมตัวกันอีกเยอะแยะเลย

อ่า นั่นมันกิลด์ของเมืองหลวงสินะ?

ขนาดมันต่างกันนะ

อย่างนั้นเหรอ กิลด์ทางนี้คนน้อย ก็เลยเป็นเล็กๆ ก็ได้

เข้ามาข้างในแล้วอย่าพูดแบบนั้นสิ? เรื่องแบบนั้นน่ะ

ไง วันนี้เป็นวันโรงเรียนสอนพิเศษเหรอ

อืม สวัสดีค่ะ!

มีงานพอดีเลยไหมคะ?

มีค่ะ มี เอ่อ...

จาก...

มีแต่นักผจญภัยอย่างเธอคนเดียวเลยนะ

เดี๋ยวก็มี...

ทุกคนมาเร็วกว่านี้เยอะเลย ตอนนี้แค่ยังไม่มาเท่านั้นเอง

มีงานไหมคะ?

อืม มีจ้ะ!

จะเข้าป่าเหรอ?

ไม่อยากไปที่ที่อันตรายแบบนั้นหรอก

วันนี้จะไปที่ที่น้องแมวขาวกับฉันเจอมาน่ะ

แถวนั้นน่ะ...มันอันตรายใช่ไหม?

มีทั้งแมลงสาบ มีทั้งไส้เดือนดิน แล้วก็อะไรอีกเยอะแยะเลยนะ

ก็แมลงกับตัวตุ่นนี่นา

ก็แมลงกับตัวตุ่นนั่นแหละ แต่ว่านะ

พวกมันตัวใหญ่ไม่ใช่เหรอ แถมยังดุร้ายด้วย

ก็ถ้าเป็นฉันล่ะก็ คงจัดการได้อยู่หรอกนะ

มนุษย์นี่เป็นสัตว์ที่อ่อนแอจริงๆ เลยนะ...

เจอแล้ว!

วันนี้เราจะเก็บหญ้านี่นะ

มันก็มีอยู่ในป่าที่เคยเห็นมาเหมือนกัน

จะเอาไปทำยาไงล่ะ

ใช้ทั้งหมดเลยนะ ตั้งแต่รากไปจนถึงใบเลยล่ะ

ถ้าทำให้มันบาดเจ็บ มูลค่าก็จะหายไปเลยนะ

ใช้เวทมนตร์สิก็ได้นี่นา

ก็พยายามรวบรวมให้ได้เยอะๆ น่ะ แต่มันน่ารำคาญและยุ่งยากน่ะ

บอกแล้วไงว่าใช้ได้แต่เวทมนตร์ระเบิดวารี!

มีคุณป้าคนนึงชอบหัวหญ้ามากเลยนะ

แล้วก็บอกว่าทำเวทมนตร์นี้ขึ้นมาเพื่อกินหัวหญ้าน่ะ

ฉันก็อยากกินเหมือนกัน เลยเรียนมาน่ะ

เธอก็ใช้ได้นี่นา

เวทมนตร์นี่มันสะดวกจริงๆ เลยนะ

แค่เวทมนตร์ระเบิดวารีเท่านั้นแหละ!

นี่ คุณแมวขาว

ใช้เวทมนตร์นั้นช่วยหน่อยได้ไหม? การเก็บหญ้าน่ะ

หือ? ไม่เอาอ่ะ เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว

ก็ดีนี่นา

จะเพิ่มปริมาณซุปข้าวให้เองนะ

ซุปที่เจ้าหนูคนนี้ทำนี่...！

อืม ถ้าอย่างนั้นก็ได้นะ

``

สำหรับซุป

ตกลงตามนั้นนะ!

สำหรับซุป/

เอาแบบนี้ก็ใช้ได้แล้วล่ะ!

พอแล้วนะ คุณแมวขาว

ถ้าเอากลับไปไม่ได้ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

พอแล้วเหรอคะ?

มันหนักเกินไปแล้วนะ

หึหึ

มีแค่นี้ก็น่าจะซื้อของกินได้อีกพักใหญ่เลยล่ะ!

ซื้ออันนั้น...ซื้ออันนี้...

แมลงสาบ!

ตัวนึง ตัวสอง...

ตัวที่สาม!

หญ้าที่เก็บมาวันนี้ก็น่าจะเป็นของโปรดนะ

โอ้

ถ้ามันกระโดดออกมา ฉันจะจับไว้ให้เอง

สอง

ช่วยจากด้านหลังด้วยเวทมนตร์สิ

ฝากไว้เลย เดี๋ยวจะโชว์เวทมนตร์ที่ใช้ได้คนเดียวให้ดูเอง

หยุดการเคลื่อนไหวของแมลงสาบสองตัว

เอาล่ะ เจ้าหนูคนนี้

เวทมนตร์ของเจ้าหนูคนนี้

เป็นไงบ้าง?

จิจิ...

จิจิ

จ...

โอ๊ตๆ

ทำอะไรอยู่น่ะ~

เย้!

เห็นไหมล่ะ มันคือเวทมนตร์ระเบิดวารีนะ

ถ้าเป็นแค่นี้ ฉันก็ยิงรัวได้เลยล่ะ

ประมาณ 20 นัดเลยล่ะ

นะ...นะ...!

เคยได้ยินมาว่าพลังเวทมันอ่อนแล้วลำบากใช่ไหมล่ะ

สิ่งที่อยากจะพูดน่ะ เข้าใจนะ?

เพราะว่ามันจะ หายไปเลยน่ะ

ส่วนอวัยวะที่จำเป็นก็กลายเป็นผงละเอียดไปหมดเลยนะเนี่ย

ถ้าหากว่าจะล่าได้พวกอสูรพวกนั้นก็คงจะดี

ก็ต้องฝึกฝนให้มากกว่านี้สิ! เวทมนตร์!

โอ๊ย~ มันไม่เป็นไปตามที่หวังเลยแฮะ

เจ้าหนูคนนี้...พลังมันแรงเกินไปจนน่าปวดหัวเลย...

ทั้งๆ ที่ใช้ได้แต่เวทมนตร์ระเบิดวารีเท่านั้น

นี่นะ

ให้ฉันสอนเวทมนตร์แมวให้ไหมล่ะ?

เวทมนตร์แมวเหรอคะ?

ใช่แล้วล่ะ

เจ้าหนูคนนี้ต้องเก่งเวทมนตร์สไตล์พวกเราที่มันจะหยาบๆ กว่าเวทมนตร์ของมนุษย์แน่ๆ เลย!

แต่ถ้าพูดถึงเวทมนตร์แมวเนี่ยนะ...

เป็นของที่เหล่าเชื้อพระวงศ์หรือผู้มีตำแหน่งสูงเรียนกันไม่ใช่เหรอคะ

หนูเรียนได้ไหมคะ?

ก็ไม่เป็นไรนี่นา

เวทมนตร์นี่มันสะดวกจังเลยนะ คุณแมวขาว

งานกิลด์กับการล่าก็ง่ายขึ้นเยอะเลยนะ

ขอบคุณนะ คุณแมวขาว

พรุ่งนี้ก็สอนอีกนะ

ห๊ะ?

ได้สิ น่ารำคาญจะตาย

พอใช้เวทมนตร์ได้แล้วมันก็สะดวกดีไม่ใช่เหรอ

การล่าก็อาจจะเก่งขึ้นด้วยนะ

งั้นทุกวันก็จะมีเนื้อในซุปได้เลยนะ

วันนี้ก็ใช้เวทมนตร์แล้วมันเร็วกว่าไม่ใช่เหรอ

ถ้าทำอะไรเองได้หลายอย่างแล้วไม่คิดว่ามันสะดวกเหรอ!?

อึก...

ก็...ถ้าไม่รังเกียจระหว่างทำภารกิจบ้านก็ดีนะ?

ตกลง!!

ให้ฉันทำให้เจ้ากลายเป็นจอมเวทระดับหนึ่งให้ดูเลย!!

แค่สอนเวทมนตร์ที่ดูเหมือนจะสะดวกๆ ให้ฉันสักสองสามอย่างก็พอแล้วล่ะ

ก็เพราะว่าแน่ๆ เลย

เจ้าหนูคนนี้จะต้องกลายเป็นจอมเวทที่เก่งกาจแน่ๆ เลย!

ถ้าไม่รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวจากตรงนี้แล้วล่ะก็

ก็คงเป็นเพื่อนมนุษย์สินะ

ถึงจะบอกว่าจะหาอาณาเขตในดินแดนที่ไม่รู้จักนี่นา

ในหมู่มนุษย์น่ะ มีคนมากกว่าที่คิด

ที่สามารถได้รับความไว้วางใจจากพวกเราได้ก็เป็นได้...

เหมียว~

นี่ไง ฝึกซ้อม! มาฝึกกันเถอะ!

พอเตรียมเสร็จแล้วนะ~

ตอนที่ 7: แมวขาวกับสาวนักผจญภัย / จบ