ตอน 10: Chapter 10

ทันทีที่เล็งจะยิงหมา

ก็พุ่งเข้าชนจากมุมอับ!

ซาดามุเนะตั้งใจจะขวางทางฉันเต็มที่เลยแฮะ

อย่างสง่างาม อย่างเบาหวิว

แกว่งไกว มืดมัว

ขอบคุณสำหรับเสียงตอบรับ! เซ็นเตอร์คอลาร์

ติดตามได้ที่ทวิตเตอร์ทางการของผลงานเลยนะ!

ตอน

หนีไปนะ คุณหนุ่ม

ตอนที่ 10 หนีไป 1333

มัตสึอิ ยูเซย์

คึคึคึ...

ยอมแพ้แล้ว

ในสภาพแบบนี้ของแก...

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะยิงได้อย่างแม่นยำจนพลิกกลับมาได้ถึง 4 แต้ม

หนีไปเลยนะ "โชจุมารุ"!

คิดว่าแค่การยิงธรรมดาๆ แกจะสู้ได้เหรอ!

จะคิดค้น "การยิงขณะหนี" ขึ้นมาเองให้ดูเลย!

...การยิงขณะ

หนี

แกคงเคยเห็นการยิงของปรมาจารย์มาเยอะสินะ

แกก็แค่หนีไปพร้อมกับทำมันก็พอ

คุณโยริชิเกะ...

เข้าใจคำสั่งแบบนั้นเหรอ?

โดโดโดโด

อาาา...

ฟ้าแจ่ม

เวลาที่เล็งจะยิงหมาเอง มือก็สั่นจนมองไม่เห็นเลย

แต่เวลาที่กำลังหนี หัวกลับแจ่มใส มองเห็นทุกอย่างไปหมด

แม้แต่คันธนูที่ซาดามุเนะตั้งใจยิง ก็มองเห็นชัดเลย

เขาก็คาดเดาการเคลื่อนไหวของฉัน แล้วก็เล็งธนู

วินาทีที่ยิง ร่างกายส่วนบนก็จะหยุดนิ่งสนิทเลย

สำหรับฉันที่ยังไม่ชำนาญ คงทำตามไม่ได้หรอก

เป้ามันอยู่ไกลและเล็กจนคาดเดาไม่ได้

ถึงจะพยายามทำให้ร่างกายส่วนบนนิ่ง แต่ก็มีแรงปะทะมาจากมุมอับ...

ไม่สิ

อึก!

แค่ชั่วขณะหนึ่ง...

ฉันเองก็แก้ได้ล่ะ!

เจ้าหนูเล็งจะยิงหมา!

ไม่รอช้า ซาดามุเนะก็พุ่งเข้าขวางจากมุมอับ!

!!

อึก...

บิดเข้า!

ท่ายิงจากด้านหลัง!

อย่างนั้นเหรอ

ถ้าเล็งหมา...

ซาดามุเนะจะต้อง "สัมผัส" จาก "มุมอับ" แน่!

มุมและระยะก็แน่นอนแล้ว...

ผู้บรรยาย สึวะ โมริทากะ

มันใหญ่กว่าหมาตั้งเยอะ!

เจ้าโง่นี่

ถึงจะใช้ "การบิดเข้า" ก็ยังเล็งไม่ถึง เลยเรียกว่ามุมอับน่ะ

ในท่าที่ขี่ม้าอยู่

มันจะบิดตัวไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ!

ฉันเป็นลูกของโฮโจผู้หนี

ถ้าหนีได้ ก็ทำอะไรก็ได้เลยล่ะ!

เกฮะ...

การบิดเข้าที่ลำคอ!

แต๊ง จุด!

โอ้โห! ยิงเข้าได้เลย!

ลูกศรของเจ้าหนูเหลืออีกดอกเดียว!

แถมซาดามุเนะยังตกม้าด้วย!

สามารถทำการบิดเข้าที่บ้าคลั่งแบบนั้นได้ด้วย

การตัดสินใจที่ฉับพลันในชั่วขณะนั้น

สัมผัสสมดุลและร่างกายที่อ่อนนุ่มซึ่งทำให้สามารถยิงแบบกายกรรมได้

ศักยภาพที่ซ่อนอยู่ของคุณท่านคนนั้น...

果然แล้วเวลาที่หนีนี่แหละที่เบ่งบานจริงๆ

จบแล้วสิครับ

วิชาเด่นของหนุ่มน้อยคือ "การบิดเข้า" นั่นเอง

ในอนาคต ดูเหมือนจะถูกเรียกด้วยชื่อเล่นที่กระตุ้นความเป็นเด็กมากกว่านี้อีกนะ

ฟุฟุฟุ

สมัยก่อนคริสตกาล

รัฐปาร์เธียแห่งตะวันออกกลาง

ได้โค่นกองทัพใหญ่ของโรมันซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในโลกด้วยการยิงจากด้านหลังแบบนี้

พวกเขาเข้าประชิดแล้วก็ยิงพร้อมกับหนี ทำการโจมตีแล้วถอยออกไปอย่างต่อเนื่อง

ทหารราบหนักของกองทัพโรมันก็จนปัญญา ทำอะไรไม่ถูกจนหมดแรงไปเลย

กลยุทธ์การยิงจากด้านหลังที่ปาร์เธียใช้ ก็ยังคงเป็น

กะกะ!

สัญลักษณ์ของ "การโจมตีพร้อมหนี" มาจนถึงปัจจุบันเลยนะ

ฮึก!

หัวน่ะ!

การยิงแบบปาร์เธีย!!

ด

การบิดเข้าที่หัว!

สามแต้ม!!

ด้วยอัตราส่วน 5 ต่อ 4 "นางาชิมารุ" เป็นฝ่ายชนะ!

เจ้าหนูนี่ทำได้ดีจริงๆ!

พลิกกลับมาชนะได้ในนาทีสุดท้ายจากซาดามุเนะเลยนะ!!

นี่เป็นการตอบแทนหูของมิโกะที่คุณยิงไปน่ะ

คุณหนู...

แค่บังเอิญไปโดนหูเท่านั้นเองนะ

ชนะแล้วสินะครับ

การต่อสู้พร้อมหนีมันสนุกใช่ไหมล่ะครับ

จะพัฒนาออกมาอีกเยอะเลยนะครับ

เอาล่ะ คุณซาดามุเนะ เป็นคำสัญญาเดิมนะ

จะออกจากเมืองสึวะของฉัน

และจะไม่แตะต้องอะไรอีกต่อไปเลยนะครับ

อึก...

อย่าไปตามโชคร้ายเชียว

การไล่ล่าหมาน่ะ เป็นแค่การละเล่นเท่านั้นเอง!

พวกเจ้าพวกทรยศน่ะ อีกไม่นานก็จะถูกริบทรัพย์สมบัติแล้วล่ะ

พวกเศษเสี้ยวของโฮโจน่ะ เดี๋ยวฉันจะตามหาให้เองอย่างช้าๆ ล่ะ!

...โยริชิเมะ

ทำไมถึงเอาเจ้าเด็กนั่นออกมาล่ะ?

ทั้งธนูและม้ามันสั่นไม่หยุดเลยนะ

ที่โดนหูของข้าน่ะ ก็แค่บังเอิญเท่านั้นเอง

ข้าไม่คิดเลยว่าซาดามุเนะจะมีความหวังในการชนะที่แน่นอนขนาดนี้

นอกจากนั้นแล้วก็...

ตาของข้าไม่อาจถูกหลอกได้หรอก

มี "กิ๊ะ" ในท่าทางและการวางตัว

เป็นเผ่าของโฮโจงงั้นรึ!?

ไม่นะ

เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะนำบุคคลสำคัญขนาดนั้นมาไว้ต่อหน้าข้าเป็นคนแรก!

เป็นกิ๊ะแบบชนชั้นสูงที่คนวัยนั้นไม่น่าจะมีหรอกนะ

ไม่เข้าใจเจตนาของโยริชิเลย!

ซาดามุเนะมีสายตาที่ดี

เพราะดีถึงได้สังเกตเห็นมากเกินไปจนสับสนสินะ

ได้ปรึกษากับคุณแล้ว...

เรื่องข่าวลือว่ามีคนของตระกูลโฮโจแอบซ่อนตัวอยู่

ทั่วทุกสารทิศ รวมถึงเมืองสึวะด้วย

...!?

ถ้ามีทั้งเทพและมนุษย์อยู่ในนั้น

เพียงแค่นั้นก็มีพลังที่ยิ่งใหญ่แล้ว

ถ้ามันเป็นเรื่องน่าสงสัยได้ทั่วประเทศ ก็จะทำให้ความสนใจของฝ่ายศัตรูแตกกระจายออกไป

ระหว่างนั้นทั้งตัวข้าและคุณก็จะสะสมพลังได้

การต่อสู้ที่สามารถเคลื่อนที่ไปพร้อมกับการหนี

เส้นทางสู่การเป็นเจ้าแห่งแผ่นดินนั้น...

ได้เริ่มออกวิ่งไปแล้วนะครับ

คุณซาดามุเนะ...

ปกติคุณจะเหงื่อซึมออกจากตาไหมครับ?

อย่างนั้นเอง

น้ำย่อยในกระเพาะก็สามารถออกมาทางตาได้ด้วยนะ

คุณหนูโนเดะกามิ