ตอน 11: Chapter 11

บะ

ฟันของมาโอะ... ของ... ของของ

ว่าแต่ทายาทของรัฐบาลโชกุนมาทำงานหนักแบบนี้ทำไม...

ในร่างชั่วคราวที่แฝงตัวอยู่ก็ต้องทำงาน!! ทำงาน!!

คือร่างชั่วคราวของคุณโทกิในตอนนี้ของ "นางาชิมาซึวะ" แห่งศาลเจ้าสึวะน่ะ

ถ้าไม่ทำงานอยู่เป็นประจำ เดี๋ยวฝ่ายศัตรูก็จะสงสัยเข้าสิครับ!

ถึงจะเป็นฝ่ายศัตรูที่น่าจะมาถึงอย่างซาดะมุเนะก็เถอะ

โดนอับอายไปขนาดนั้นแล้วนะ

วันนี้พรุ่งนี้จะทำหน้าแบบนั้นไม่ได้หรอกน่า

ยิ้มแย้มมาเลย

นี่มันเก่งจังเลยนะ

ทำให้รอเสียแล้วนะ เหล่าชาวสึวะ!

มีพระราชโองการจากจักรพรรดิมาถึงแล้ว!

เนื่องจากความผิดที่ได้กระทำต่อตระกูลโฮโจ

ในเขตปกครองของสึวะและพวกพ้อง

จึงยึดพื้นที่ทางเหนือของทะเลสาบสึวะ และให้เป็นเขตปกครองของโอกาซาวะ

!!

...ในที่สุดก็มาถึงแล้วสินะ

จักรพรรดิโกไดโกะ ผู้ที่ขึ้นมาปกครองแทนรัฐบาลโชกุนคามาคุระ

ได้ขับไล่เหล่าซามูไรที่ใกล้ชิดกับตระกูลโฮโจออกไปอย่างสิ้นซาก

และตั้งใจจะปกครองทั่วประเทศด้วยผู้ที่ภักดีต่อพระองค์แต่เพียงผู้เดียว

หากขัดขืนพระราชโองการของจักรพรรดิ ก็จะกลายเป็น "ศัตรูแห่งราชสำนัก"

กลุ่มอำนาจโดยรอบก็จะได้รับความชอบธรรมและบุกโจมตีสึวะพร้อมกัน

ขอให้พวกพ้องที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ดังกล่าว ย้ายออกภายใน 10 วันได้หรือไม่

ตามสมควร อย่างสงบ โปรดไปโน้มน้าวเถิดครับ

ได้เลยครับ พี่ชายคนโต โปรดออกคำสั่ง ให้ดำเนินการ

ฮิฮิฮิ

หึ

กริ๊ก

คุณโยริชิเกะ!!

ท่านเมย์ชิน!

พวกเราจะทำยังไงดีครับ

นี่เป็นที่ดินที่บรรพบุรุษตรากตรำบุกเบิกมาตั้งแต่อดีตกาลแล้วนะครับ!

จะยอมให้คุณโอกาซาวะอย่างง่ายดายไม่ได้เด็ดขาด!

คงมีแต่สงครามเท่านั้นกระมัง

พวกเราสามแม่ทัพแห่งกลุ่มเทพสึวะ

ด้วยคำสั่งของท่านโยริชิเกะ เราจะรวบรวมทหารทันที

และจะจับหัวของคุณโอกาซาวะให้ได้เลยครับ

โอ้ โนริทสึ

ไคโนะ โคยาสึ

โมจิซึกิ ชิเงโนบุ

จะไม่ทำให้คุณเดือดร้อนหรอกครับ

วันนี้ให้ทุกคนกลับไปได้เลยนะ เหล่าชาวบ้าน

นางาชิมาซึวะ

เพราะมีงานจิปาถะอยู่ เลยต้องอยู่ต่อ

ได้ยินว่าตั้งชื่อกลุ่มของคุณโทกิว่า "กลุ่มหนีอ่อน" สินะครับ

เป็นชื่อที่ดีสมกับตัวคุณจริงๆ เลยครับ

...รู้สึกเหมือนกำลังถูกชมอยู่เลย

มีชายคนหนึ่งที่อยากจะชักชวนให้เข้าร่วมกับพวกเรา

เขาชื่อว่า "คุมะ เก็นปะ" เป็นโจรครับ

ถึงแม้ว่าเขาจะมาปล้นในเขตปกครองของเรา ก็อาจจะถูกระแวงได้นะครับ

คุณ หากเป็นคุณ คงจะสามารถเป็น สหาย เพื่อนร่วมทีมได้กระมัง ไม่ทราบว่าล่ะครับ

แน่นอนว่าก็เพราะเห็นถึงความสามารถของเขา

โจรเหรอครับ?

แม้ว่าวัยจะยังเยาว์ แต่เขาสามารถใช้กลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ ได้ทุกอย่างเลยครับ

ทำไมถึงต้องมีโจรมาเป็นเพื่อนร่วมทีมในตอนนี้ด้วยล่ะครับ?

มีเรื่องที่อยากจะขอให้คุณช่วยครับ

ใช้เขาไปขโมยพระราชโองการของจักรพรรดิจากตำหนักของซาดะมุเนะให้หน่อยเถอะครับ

!?

ตามข่าวจากเกียวบอกว่า การออกพระราชโองการนั้นต้องใช้เวลานานมากเลยครับ

ถ้าทำให้มันสูญหายไป ก็จะสามารถซื้อเวลาได้เป็นอย่างมากเลยครับ

เอ่อ...

แบบที่หยาบคายขนาดนั้น

คุณเองและเหล่าชาวบ้านก็เป็นคนที่มีเหตุผลและถูกต้องดีอยู่แล้วนะครับ

...แต่ว่า

ในโลกยุคใหม่นี้ การเป็นแค่คนที่ดีอย่างเดียว มันอาจจะไม่สามารถทำสิ่งที่ถูกต้องได้จริงๆ ก็ได้ครับ

แม้แต่คนชั่วร้ายก็สามารถใช้เป็นชาวบ้านได้

ให้เป็นแม่ทัพที่มีทุกอย่างครบถ้วนเลยนะครับ

ดีไหมนะ...

คุณโยริชิเกะ ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ

รวมถึงคุณโทกิด้วย มีแต่เด็กๆ เท่านั้น...

ถึงอย่างนั้น คุณโทกิก็เป็นลูกของผู้ปกครอง

ที่จะให้ไปเจรจากับอาชญากรที่บิดเบี้ยวคนนั้นน่ะ

ต้องเห็นแววของภาชนะแห่งกษัตริย์อย่างแน่นอนเลยครับ

จากสึวะ ขี่ม้ามาหนึ่งชั่วโมงก็ถึงคิเกียวกาฮาระ

มันกว้างใหญ่มากเลยนะเนี่ย ที่นี่

ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ที่ไหนสักแห่งแถวนี้

มีใครรู้จักไหมครับ

เอ่อ...

กำลังตามหาคนที่ชื่อว่า คุมะ เก็นปะ

อะไรนะ คุณหนูที่น่ารัก

อยู่ครับ

บ้านทุกหลังที่ปรากฏในสายตาปิดประตูหน้าต่างในทันที

เข้าใจเลยว่าทำไมถึงถูกเกลียดขนาดนี้

เป็นชื่อเสียงที่ไม่ดีที่ดังไปถึงสึวะเลยนะ

ได้ยินว่าเป็นเด็กน่ะนะ

เด็กที่สามารถขับเคลื่อนผู้คนได้อย่างหนักขนาดนี้...

ไม่มีใครขัดขืนฉันได้หรอก

เพราะถ้าเป็นศัตรู ก็จะได้เจอสวรรค์นรกเลยล่ะ

ตอนนี้อยู่ข้างหลังเหรอ!?

เปล่า! อยู่บนต้นไม้ต่างหาก!

แล้วทำไมวะว่าแต่ ไอ้หนุ่มก็อยู่บนต้นไม้นั่นด้วย!

ผมคือ คุมะ เก็นปะ ครับ

พอได้ยินชื่อตัวเองจากไกลๆ เลยรีบมาเลยครับ

มีธุระอะไรเหรอครับ

ผมคือ นางาซุมารุ แห่งศาลเจ้าสึวะครับ

ผมตั้งใจจะชวนคุณมาเป็นชาวบ้านส่วนตัวน่ะครับ

อะไรกัน "นางาซุมารุ" เนี่ย

นายเป็นเด็กของคิโจเลยใช่ไหม

ถ้าเอาไปขายที่โอกาซาวะล่ะก็...

คุณโยริชิเกะนี่ดูเหมือนจะมีพลังวิเศษที่มองเห็นอนาคตได้เลยนะ

แสดงว่าเขาไว้ใจคำสั่งของเขาสินะ

ถึงจะขู่เรื่องความพินาศของตัวเอง เขาก็ไม่แสดงอาการตื่นตระหนกเลยนะ

อ๊าาาา

ตุ๊! กระเป๋าเงิน!!

พวกเด็กๆนี่เชื่อใจคนง่ายจริงๆ เลยนะ

นี่มันความเร็วอะไรกันเนี่ย

จะทำลายความเชื่อใจนั้นให้เป็นของขวัญต้อนรับเลยล่ะ

เป็นค่าปิดปากที่จะบอกคุณซาดะมุเนะ 5 ล้านเยน

งานหนึ่งครั้ง 5 ล้านเยน

แพงจัง...

เหรอ...

เงิน!?

จะแพ้เรื่องเงินไม่ได้นะ

ถ้าอยากได้ฝีมือของผมล่ะก็

เงินนี่แหละคือเส้นด้ายที่เชื่อมโยงคุณกับผมไว้

“วิชาอันต่ำช้าที่ไร้ประโยชน์สำหรับนักรบ”

วิชาที่ข้าเรียนรู้มาเพื่อท่านเจ้าชีวิต ถูกวิจารณ์เช่นนั้น

และเพราะได้ครอบครองวิชานั้นกลับทำให้เสียความไว้วางใจ

จนถูกท่านเจ้าชีวิตที่ปรนนิบัติมานานสงสัยว่าขโมย แล้วถูกขับไล่ออกไป

ฟังให้ดีนะ

เจ้าได้รับสืบทอดวิชาของข้า

สุดท้ายนี้ จงสืบทอดชื่อและหลักการของข้าไปด้วย

อย่าเชื่ออะไรนอกจากเงิน!

ไม่ว่าจะเป็นความไว้วางใจหรือความภักดีที่มอบให้ มันก็ไม่เคยหวนกลับมา

อย่าลังเล ขายวิชา และเชื่อมั่นแต่ เงินที่ได้มาในตอนนี้เท่านั้น

เก็นปะ!!

สำหรับนายที่สูญเสียทุกอย่างไปแล้ว ก็ย่อมไม่มีเงินด้วยสิ

จะละอายใจแล้วไปกู้จากโยริชิเกะเหรอ?

ยิ่งกู้มากเท่าไหร่ ความเป็นนายบ่าวก็จะยิ่งสลับกัน และความไว้ใจก็จะหายไปด้วยนะ

ทั้งความไว้ใจ ตำแหน่ง และศักดิ์ศรี

ถ้าไม่มีเงิน นายก็คงจะรักษามันไว้ไม่ได้หรอก!

ใช่แล้ว! มันกำลังสั่นคลอนอยู่เลย!

จงตระหนักถึงความเป็นจริงซะนะ ไอ้เด็กน้อย!

เงิน...

ไม่คิดว่าจะเป็น "เงิน" ซะอีกนะ...

แน่ใจเหรอครับ?

ไม่ใช่ "ประเทศ" นะครับ

...

ห๊ะ...?

แต่ถ้าคุณมาเป็นชาวบ้านของผม แล้วใช้พลังพิเศษนั้นช่วยกอบกู้แผ่นดินให้ผมล่ะก็

ยอมรับเลยว่าแปลกใจ

คุณเป็นข้าราชการผู้มีคุณูปการโดยแท้ตั้งแต่ตอนก่อตั้งเลยนะ

ก็สมควรที่จะได้เป็นเจ้าของประเทศอย่างไคหรือมุซาชิอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ

คุณนี่มันช่างไม่โลภเลยนะ!

ไม่ต้องการประเทศชาติ แต่เลือกที่จะใช้เงินจัดการให้ได้!

“รา

?

?

?

สมแล้วที่เป็นคุณชายอันดับหนึ่งของตระกูลนักรบ

ตะฮะ

ทั้งเรื่องทรัพย์สินและความเป็นคนนี่มันต่างกันคนละระดับเลยนะ

คุณหนูวัยเยาว์แห่งโทเกะโนกะ