ตอน 21: Chapter 21

แก่นแท้ของความจริงจังไม่ใช่การบีบแล้วฟันให้ขาด

แนะนำตัวละคร

โดยพื้นฐานแล้วก็เหมือนกับมีดหรือเลื่อยเลย

“เจ้าหนุ่มผู้หลบหนี”

เวลาที่ถอยแล้วฟัน

โฮโจ โทคิโย เป็นทายาทของตระกูลโฮโจ และ “การหลบหนี” คืออาวุธของเขา อยากให้เล่นตำแหน่ง RB ในอเมริกันฟุตบอล

มันจะแสดงความคมได้ดีที่สุด

หิมะตกหนัก

หนุ่มคนหนึ่งที่ได้พบก่อนการต่อสู้ครั้งนี้ เชี่ยวชาญวิชาดาบ และได้ถ่ายทอดวิชาให้โทคิโยด้วย

ขณะที่ถอย

ฟัน

คุณผู้สูงศักดิ์ผู้หลบหนี คิดว่ามันเหมาะกับคุณที่สุดไหมครับ?

ชょうคัง

เป็นตัวร้ายที่รับใช้โคกาสาวาระ และพยายามจะยึดครองแคว้นสึวะ เป็นพวกนอกคอกเลยล่ะ

...แต่ว่า

ด้วยท่าฟันแบบนั้น คงตัดชีวิตศัตรูไม่ได้หรอก

ก็แค่ผิวหนังกับเนื้อเท่านั้นแหละ

ไม่เป็นไรครับ

นั่นแหละคือดาบของนักรบหนี

มือซ้ายที่ยกขึ้นนี่คือเป้าหมายครับ

รบกวนรอสักครู่ จนกว่าคมดาบของศัตรูจะผ่านระหว่างมือกับดาบครับ

...มาแล้ว!

ลำตัวส่วนบนหมุนไปทางซ้าย

ปล่อยให้ใบมีดตกลงตามน้ำหนัก

ขวา→ไปทางซ้าย "ดึงหนี" เลย!

ในโคเดะเหรอ

ตรงนี้มันถูกศัตรูเล็งได้ยาก แถมยังเกะกะการเคลื่อนไหวด้วย ถึงไม่มีเกราะก็ตาม

นายรู้จักจุดอ่อนของนักรบชุดเกราะดีนี่

...แต่ว่ามันก็ไม่ใช่จุดอ่อนที่ร้ายแรงอะไรนักหรอก

แค่เลือดออกที่ข้อมือน่ะ ต้องใช้เวลาเป็นนาทีเป็นชั่วโมงกว่าจะหมดสติได้เลยนะ

ไม่คิดว่ามันจะรอดจากมือฉันไปได้โดยที่ยังไม่ตายเหรอ?

!

ในห้องแคบๆ แบบนี้...

ฉันจะค่อยๆ บีบคั้นนาย

แล้วค่อยฟันให้ขาด แล้วค่อยห้ามเลือดอย่างช้าๆ ก็พอแล้วล่ะ

☆ในที่สุด! ฉบับ JC เล่มที่ 1 ที่รอคอยจะวางจำหน่ายในวันที่ 2 กรกฎาคม (วันศุกร์) นะครับ! ต้องสั่งจองที่ร้านหนังสือเลยล่ะ!

☆ความสุขจากการ "หลบหนี" ที่เหนือชั้น!! อื๊อ

ฮ่า

ตอนที่ 21 เลือดออก 1334 ยูเซย์ มัตสึอิ

...อะไรน่ะ

อาการหนาวสั่นเมื่อกี้มันคือ...

เอ่อ...

นักดาบยาวคนนี้

เบา

เล็ก

ไม่ให้เข้ามาในระยะเลย!

ประสบการณ์ไม่พอ!

อึก!

พวกแกตายที่นี่ซะ

น่าเสียดายนะ

อีกสิบปีคงจะเป็นผู้ใช้ระดับหนึ่งแล้วล่ะ...

ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงได้รู้จักความสุขต่างๆ แล้วสิเนี่ย

ความสุขของผู้ใหญ่ที่ใช้กำลังและร่างกายเตะพวกผู้อ่อนแอให้กระจัดกระจาย

ความสุขจากการช่วงชิง

ความสุขจากการล่วงเกิน

คนที่เก็บฉันที่เป็นเด็กเอาไว้และสอนฉันก็คือหัวของฉันในตอนนี้ไง

มันเป็นสิ่งที่แม้แต่สึวะ ยาโนะชิ ที่ทำตัวเป็นนักบุญอยู่ตอนนี้ก็ทำไม่ได้หรอก

●●●

ไม่ใช่ท่านยาโนะชิซะหน่อย

เจ้านายของเราในตอนนี้คือ

อย่างนั้นเหรอ

ไม่ว่าจะเป็นใครก็เหมือนกันแหละ

ท่านเจ้าบ้านนี่มันไร้ความสามารถจริงๆ เลยนะ

ไม่ได้สอนความสุขดีๆ ให้พวกเด็กๆ เลยสักนิด

ถึงกับต้องให้ตายเปล่าๆ เพื่อหมู่บ้านจิ๊บจ๊อยแบบนี้เนี่ยนะ

เงียบไปแล้วสินะ

โดนจับได้แล้วเหรอ

...อืม จริงด้วย

ท่านเจ้าบ้านของพวกเราน่ะ เป็นคนใจดีแต่ขี้ขลาดและไร้เดียงสาเลยล่ะ

!?

แต่ว่า

เมื่อเทียบกับพวกคุณที่อ้วนท้วนสมบูรณ์จากการเอาผู้ที่อ่อนแอกว่ามาเป็นเครื่องสังเวย

ท่านพี่ที่สั่งให้พวกเราปกป้องผู้ที่อ่อนแอกว่า...

ภาชนะของนักรบมันใหญ่กว่าเสมอ

ยังเหลืออยู่สินะ ไอ้ขยะที่กล้ามาต่อกรกับของเล่นของเด็กนี่

น่ารำคาญน่า! เจ้าเด็กนี่!

เจ้าเด็กจะเข้าไปในระยะของดาบยาวผู้ใหญ่ได้ยังไงกัน...

ห๊ะ!?

6

จิ๊บๆ เสียงดังน่า

เงียบไปเลยน่า!

บอกว่าอีกสิบปีมันเร็วไปแล้วน่ะ พูดจาสบายๆ ไม่ได้หรอกนะ

เหลืออีกปีครึ่งจนกว่าท่านยาโนะชิจะทำนายไว้

ตอนอายุสิบขวบ คุณนี่...

ถึงพวกเราที่อายุสิบขวบยังจะเอาชนะผู้ใหญ่ไม่ได้

จะต้องกลายเป็นวีรบุรุษที่สั่นสะเทือนท้องฟ้าเลยล่ะ

ก็จะไม่ทันสงครามครั้งใหญ่ของพวกหนุ่มๆ แล้วสิ!

อ๊าาา!

เป็นไปไม่ได้...

ไอ้เด็กไร้ชื่อพวกนี้เนี่ยนะ

ไปลุยให้เต็มที่เลยสิ ในนรกน่ะ

เจ้านายของเราคือ โฮโจ โทกิโย

ท่านเป็นทายาทที่ถูกต้องของตระกูลคามาคุระเลยนะ

นี่มัน...

บ้าไปแล้ว!

นี่มันความเร็วอะไรกันเนี่ย

มันต่างจากฉันที่ใส่ชุดเกราะหนักๆ นี่เกินไปมากเลย!

ไม่ดีแล้ว

ต้องห้ามเลือดให้ได้แล้วสิ

คึ้ก

ฟุฟุ้

ไม่แค่ดาบนะ

ยังหลบละอองเลือดได้อีกเหรอ!?

อึก

อสูรกายหรือ!?

ตอนที่ 21・จบ

คุณหนูผู้หลบหนี