ตอน 237: Chapter 237

เดี๋ยวก็คงจะร้องไห้ทุกครั้งที่นึกถึงคนนั้นสินะ

★หลังงานเทศกาล

แต่ตอนนี้ ตอนนี้เนี่ย

เต็มไปด้วยความรู้สึกคึกคักและรอยยิ้มของท่านคนนั้นเลย

ท่านสามี

ถ้ามีคุณโทกิอยู่ด้วยล่ะก็...

นรกก็คงจะสนุกน่าดูเลยสินะ

กรี๊ด ฮ่าๆๆ ทำได้อยู่หมัดเลยนะเจ้าหนูเอ๊ย!

สมแล้วที่เป็นท่าทางที่ข้ายอมรับเลยล่ะ!

เอาล่ะ ไปรับไอ้เด็กนี่ก่อนนะ

พรุ่งนี้จะปลอมตัวเป็นคนงานไปเก็บเถ้าถ่านแล้วล่ะ!

ไม่เหมือนกับพวกใสซื่อพวกนั้น

ฉันที่เป็นฝ่ายหลอก เลยรู้ได้ทันทีเลยล่ะ

เพื่อไม่ให้ความเศร้าหลงเหลืออยู่ในตัวพวกเรา...

ก็จะเขียนทับมันด้วยความสนุกสนานให้หมด

เพื่อที่จะได้ตายในแบบนั้น

ต้องใช้ความอดทนและความตั้งใจมากแค่ไหนกันนะ

ไม่ลืมหรอกนะ โฮโจ โทคิยูกิ โฮโจ โทคิยูกิ

การได้อยู่ในพรรคนี้คือความภาคภูมิใจของชีวิตข้า

☆แม้จะไม่ได้อยู่ในโลกนี้ โลกก็ยังจดจำคุณอยู่ーーー

หนีเก่งจริง คุณหนู

ไดวะ ตอนที่ 237 บทส่งท้าย 1/2

ไม่นานหลังจากที่คุณโทกิเสียชีวิต

คุณโทซึเนะก็มอบหมายให้ซามูไรท้องถิ่นดูแลการป้องกันของซากามิ

และได้เดินทางกลับสู่เมืองเกียว

แม้ว่าศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างนิตะจะยังมีชีวิตอยู่

แต่ก็ราวกับว่าความรู้สึกค้างคาใจได้หายไปแล้ว

ซามูไรทุกคนที่อยู่ใกล้ๆ ต่างก็ยืนยันถึงการเสียชีวิตของคุณโทกิ

...แต่การหลบหนีของท่านน่ะ

แถมยังไม่สามารถให้หัวของท่านมาได้ด้วย...

ชาวบ้านที่ลือว่าคุณโทกิยังมีชีวิตอยู่ก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เลยล่ะ

ถ้าทฤษฎีการรอดชีวิตถูกสืบทอดไปถึงคนรุ่นหลัง

โทกิรุ่นที่เจ็ด

ถ้าเป็นเช่นนั้น

ลูกหลานของข้าอาจจะถูกพวกโฮโจทำลายลงก็ได้

ชาวคันโตคงจะเชื่อและทำตามได้ง่ายๆ ล่ะมั้ง

เมื่อมีคนที่อ้างว่าเป็นลูกหลานของโทกิปรากฏตัวขึ้น ความน่าเชื่อถือก็จะเพิ่มขึ้น

ไม่นะ...

ถึงตอนนั้นก็คงจะไม่มีข้อตำหนิอะไรแล้วล่ะ

ข้า ข้าผู้นี้...

ก็เพราะแพ้การประลองครั้งสุดท้ายกับคุณโฮโจแล้วนี่นา

เอาล่ะ อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว

เหลือแค่ช่วงฤดูหนาวแล้วล่ะ

อาชิคางะ โทกิ ได้ยอมจำนนต่อฝ่ายทางใต้

และได้ระดมทัพเพื่อแก้แค้นให้แก่บิดาบุญธรรมของตน

ถึงแม้ว่าจะประสบความสำเร็จในการยึดครองเมืองเกียวแล้วก็ตาม

แต่การตอบโต้ของกองทัพโทซึเนะก็เริ่มต้นขึ้น

...นั่นคือท่านแม่ทัพที่อยู่ในหอคอยนั่นนี่เอง คุณโทกิ!

...

เสบียงของพวกเราก็เหลือน้อยนิดแล้ว

นั่นเป็นแค่ตัวล่อ

เรามาบุกโจมตีแบบเต็มกำลังกันเถอะ!

ใช้ท่านแม่ทัพเป็นเหยื่อล่อให้พวกเขามุ่งหน้ามาหาเรา

โทซึเนะ

เป็นแผนการที่จะโจมตีจากด้านข้างและด้านหลังด้วยหน่วยพิเศษ

คุณโมมอยะ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ท่านแม่ทัพได้เปลี่ยนแปลงไปมากเลยนะ

ฝืนร่างกายที่แก่ชรา

เทพีอามาเทราสึ

เป็นท่าทีของผู้นำที่คิดถึงความเป็นไปของแผ่นดินอย่างแท้จริง

แม้แต่เหล่าทหารก็ยังเคารพรักและไม่ลังเลที่จะสละชีวิต

ท่าทีที่รับภาระเป็นตัวล่อและปลุกขวัญกำลังใจอยู่แนวหน้า

แม้แต่คุณยูกิที่เป็นโอรสลำดับแรกของท่านก็...

ไม่ละความพยายามเลย อึ้ก! อึ้ก!

กำลังทำให้เหล่าขุนนางของบิดาบุญธรรมยอมจำนนทีละคนเลยนะ

ท่านพ่อเสียใจอย่างสุดซึ้งกับการตายของคุณโทกิครับ

โยชิอากิระจะขออภัยด้วยครับ

สภาพตอนนี้ก็ไม่ดีต่อตระกูลคิระเลยนะครับ

อาชิคางะก็ต้องการพลังของคุณเช่นกันครับ

โทกิจะไปขอร้องท่านพ่อให้ครับ

กลับมาอยู่กับพวกเราได้ไหมครับ

●●●

คุณโทกิ... โปรดอภัยด้วยครับ...

ทุกคนต่างก็ยอมรับพ่อลูกคู่นั้นว่าเป็นราชาแห่งซามูไรแล้ว

ข้าที่ถูกคุณอาชิคางะโทซึเนะไม่ชอบ...

ถึงจะเป็นลูกแท้ๆ ก็ตาม

ก็ไม่มีที่ยืนในแผ่นดินแห่งใดเลย

อีกาตัวหนึ่งที่ยอมจำนนต่อฝ่ายทางใต้...

ได้ยึดครองเมืองเกียว

ถูกเกลียดชังจากฝูงอีกาในครอบครัว...

แล้วก็ร้องออกมาอย่างมีความสุขว่า "กลับมาแล้วนะ"

อีกาสีขาวตลกๆ ที่ขาวโพลนตั้งแต่หัวจรดหาง

คุวันคาวะ คันโค

ร้องเถิดโยชิโนะ

หัว โมะ ขาว รี

โอโมโร โอโมชิโร่

พอแล้ว

ถอนทัพ

คุณอาชิคางะ โทกิ โอรสซามูไรผู้โชคร้ายอีกคน...

ได้หายหน้าไปจากเวทีหลักโดยไม่มีที่ให้ใช้ความสามารถทั้งด้านการรบและด้านวิชาการ

หลังจากนั้นก็มีชีวิตอยู่จนถึงอายุ 74 ปี

ชีวิตของท่านที่ได้รับพรให้มีบุตรมากกว่า 5 คนนั้น...

จะเรียกว่าว่ามันเป็นชีวิตที่โชคร้ายได้ไหมนะ

คุณอาชิคางะโทซึเนะ ผู้ปกป้องแผ่นดินได้ถึงแก่กรรมในปี 1358

ชั่วชีวิตที่เต็มไปด้วยปาฏิหาริย์ที่ไม่อาจเข้าใจได้ และ

ช่วงบั้นปลายที่รับผิดชอบหน้าที่อย่างมั่นคง

ท่านคือวีรบุรุษผู้บุกเบิกยุคสมัยเลยทีเดียว

หลังจากการตายของคุณโทซึเนะแห่งทาคาวะจิ

ก็ยังมีบางคนยืนหยัดต่อต้านอยู่ แต่ว่า

เหล่าขุนศึกที่เป็นพวกต่อต้านคุณโทซึเนะก็ยอมจำนนต่อรัฐบาลโชกุนมูรอมาจิเป็นส่วนใหญ่

และท่านเองก็เช่นกัน

ท่านได้เผยแพร่ความถูกต้องของประวัติศาสตร์ศาลเจ้าสึวะผ่านภาพวาดเรื่องนี้

ณ ที่แห่งนี้ ระหว่างการไหลของภูเขา เทพเจ้าผู้พำนักอยู่

เพื่อให้บารมีของสึวะไม่จางหายไป แม้แต่ในยุคของตระกูลอาชิคางะ

สุวะมาชินนั้นอยู่ยงคงกระพัน

สุวะโยริสึก็

ได้ทุ่มเทเพื่อฟื้นฟูอำนาจของศาลสุวะ

ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใด

ท่านก็ได้สร้างสุวะขึ้นมาใหม่อย่างงดงาม

!!

...แต่ว่า

เพื่อเป็นการชดใช้ มันก็เปื้อนเลือดจากการศึกมากเกินไป

จนสูญเสียความน่าเชื่อถือของเทพที่ไม่แปดเปื้อนไป

เพื่อไม่ให้ความศักดิ์สิทธิ์ของเทพผู้จุติลงมาลดลง

สุวะ

ตระกูลสุวะจึงเริ่มแบ่งหน้าที่กันระหว่างเทพกับแม่ทัพ

สุวะ

ตระกูลสุวะที่เป็นแม่ทัพได้ล่มสลายลงชั่วคราวในยุคเซ็นโกคุ

ตระกูลสุวะที่เป็นนักบวชก็ยังแยกตัวออกจากศาลเจ้าสึวะในปัจจุบัน

แต่ศรัทธาของพวกเขาก็ไม่เคยสูญสิ้น

ก่อนหน้านี้ แนวเอจจิคือ

สุวะมาชินที่ตระกูลสุวะได้ปกป้องไว้นั้น ได้หยั่งรากลึกอยู่ในดินแดนแห่งนี้อย่างแน่นอน

ฝ่ายทางใต้...

ถึงแม้ว่าโอรสของจักรพรรดิโกไดโงะ รวมถึงนิดะและคุซึกิจะสู้ได้อย่างดี

โอ๊ะโอ

ก็โดนหลอกเข้าไปซะแล้ว

พวกอาชิคางะที่น่ารังเกียจเอ๊ย! จะบูชาให้เอง!

บูชาเหรอ? อร่อยเหรอ?

ใช่! อร่อยมากๆ เลยครับ!

งั้นก็บูชาเลย!!

หลังจากนั้นไปเที่ยวบ้านคุณเซนไดก่อนดีกว่า!

สถานการณ์ที่เสียเปรียบก็ไม่อาจพลิกกลับได้

ปี 1392 ก็เข้าร่วมกับฝ่ายเหนือ

ยุคสมัยของฝ่ายใต้และฝ่ายเหนือก็ถึงจุดสิ้นสุดลงแล้ว

ยุคสมัยที่เด็กหนุ่มและเยาวชนได้มีบทบาทมากที่สุดในประวัติศาสตร์

และสิ่งที่ยุติมันลงก็คือ...

เด็กหนุ่มคนนี้เอง

ภูเขาโรคุโคะนี่ถูกใจจัง!

ใครก็ได้ไปดึงตัวเขาออกมาแล้วแบกไปถึงเกียวเลย!

อาชิคางะโยชิมิตสึ หลานของคุณโทซึเนะ แห่งอาชิคางะ ยาชิมัง

โอ้!

เป็นความคิดที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ!

แม้จะเป็นเพียงเด็กทารก แต่ก็มีภาชนะที่จะปกครองแผ่นดินอยู่ในตัว!

ปุ๊!

เมื่อนานมาแล้วก็เคยมีเด็กคนหนึ่งพูดแบบนี้

หรือว่า...จะถูกดึงตัวไปล่ะครับ?

ภูเขาฟูจิ...

ท่านผู้นั้นก็เป็นภาชนะที่จะปกครองแผ่นดินอย่างแท้จริงนะ

โดยคุณอาชิคางะ โยชิมิตสึ ผู้เป็นโชกุนรุ่นที่ 3...

แม้ว่ารัฐบาลโชกุนมูรามาจิจะถึงยุครุ่งเรืองแล้วก็ตาม

แต่นั่นเป็นเพียงเรื่องของส่วนกลางเท่านั้น

อำนาจในการปกครองเหล่าซามูไรทั่วประเทศนั้นก็อ่อนแอกว่ารัฐบาลโชกุนคามาคุระ

เนื่องจากแรงต้านของฝ่ายใต้ ทำให้การปกครองในช่วงแรกไม่มั่นคง

จึงไม่ได้เติบโตขึ้นเป็นรัฐบาลที่เข้มแข็งน่ะครับ

การเมืองท้องถิ่นก็ต้องปล่อยให้เหล่าซามูไรในพื้นที่จัดการไปโดยปริยาย

ตระกูลใหญ่ในท้องถิ่นก็เสริมสร้างอำนาจและเร่งการพัฒนา

การพัฒนาทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่นในยุคเซ็นโกคุหลังจากนั้น หรือแม้กระทั่งในยุคปัจจุบันนั้น...

ก็เป็นเพราะพวกเขาแสดงความดื้อรั้นและความภาคภูมิใจของตนเอง

และมันก็เชื่อมโยงเข้ากับประวัติศาสตร์

ตอนที่ 237 จบแล้ว

คุณหนูหนีขึ้นไป

คุณหนูหนีขึ้นไป

และหลังจากนั้นของ

เหล่าพวกนักเลง

มันมีอยู่จริงๆ เหรอครับ แม่น้ำซันโด

โลกหลังความตาย สิ่งที่รอพวกเขาอยู่คือ!? ฉบับหน้า! หน้าใหญ่พิเศษ 28 หน้า!!

คิดว่ามันเป็นภาพหลอนของวัยหนุ่มซะอีก